Ad Valvas 1971-1972 - pagina 196

11 FE BRUARI 1972

AD VALVAS

OPROEP AFKOMITE Sedert begin januari 1972 be­ staat er a a n de VU een staf­ komitee, waarin wetenschap­ pelijke medewerkers «it di­ verse fakulteiten zich h e b ­ ben verenigd. De noodzaak tot oprichting werd ingege­ ven door h e t onbehagen, dat bij een a a n t a l statieden heerst tav de huidige ontwik­ kelingen mbt h e t onderwijs en het onderzoek (de bezui­ gingen, de wet Veringa, de voorstellen van Posthumus, en de onmiskenbare tenden­ ties tav het onderzoeksbeleid, zoals die o.a. tot uitdrukking komen in h e t wegtrekken van research uit de universi­ teiten). Het stafkomitee stelt zich daarom tot t a a k : — h e t nauwkeurig analyse­ ren van de genoemde ont­ wikkelingen; met n a m e de invloed van deze ontwik­ kelingen op de eigen werk­ situatie. — bimdelen van gelijkgezin­ de stafleden, die op basis van gemeenschappelijke uitgangspunten op univer­ sitair nivo stelling kunnen nemen tav de huidige en toekomstige ontwikkelin­ gen. — initiëren en 'koördineren v a n eventuele akties.

Eén stap voorwaarts ­ twee achterwaarts Het stafkomitee houdt zich ook bezig met het koncept­ bestuursreglement voor de VXJ. Het komitee is weinig gelukkig m e t de gang van zaken m.b.t. h e t bestuurs­ reglement en de verkiezingen voor de zogenaamde 'Univer­ siteitsraad'. I n dit reglement is immers niets gerealiseerd van de wensen, zoals die door de staf bij het medio 1970 gehouden referendum n a a r voren wer­ den gebracht. Uit d a t refe­ r e n d u m bleek, d a t de grote meerderheid van de weten­ schappelijke staf op vrijwel alle p u n t e n voorstander was van een radikale demokrati­ sering (het zg. model O . De uitslag van h e t referen­ dum was een belangrijke stap in de richting van een meer demokratische bestuursstruk­ tuur. De besturende kolleges legden deze uitslag n a a s t zich neer en zetten een uni­ versiteitsraad op poten, die als t a a k kreeg een voor de besturende kolleges aan­ vaardbare bestuursstruktuur te ontwerpen. Na deze eerste s t a p achter­ waarts ging de voorlopige universiteitsraad in de a a n ­ gegeven richting verder en produceerde een konseptreg­ lement, d a t slechts als een tweede stap achterwaarts be­ schouwd k a n worden. Uit de analyse van h e t bestuurs­ reglement biykt duideiyk, dat h e t vrijwel alle kenmerken van h e t zg. model A ver­ toont (dwz: het model, d a t bij h e t medio 1970 gehouden referendum in geen enkele geleding is geaksepteerd!)

Wat te doen? Het is duidelijk, d a t ook de positie van de wetenschap­ pelijke staf d i e r e a a n d beïn­ vloed zal worden door h e t voorgestelde reglement (bij­ voorbeeld door h e t grot« on­ derscheid, d a t in h e t regle­ m e n t gemaakt wordt tussen medewerkers in vaste dienst • en in tijdelijke dienst). Het stafkomitee roept daarom alle stafdelen, die met h a a r verontrust zijn over deze gang van zaken op een door het komitee belegde verga­ i e r i n g bij t e wonen. Deze vergadering wordt ge­ houden op: OINSDAG 15 FEBRUARI, ÏO UUR HOOFDGEBOUW, ÏAAL 9A­0S. Op deze bijeenkomst zal a a n ie orde komen: ­ standpuntbepaling mbt het koncept­lsestuursre­ glement. ­ eventuele eisen mbt ge­ wenste wijzigingen in h e t reglement. ­ standpuntbepaling m b t de verkiezingen voor de 'Uni­ versiteitsraad'. Het stafkomitee Koningslaan 31­33, k. Zl teL 718543, toestel »7 of 28)

I

mimstirs voor nieuw hoger onderwijs Wat willen de ministers De Brauw, Van Veen en Lardinois n u eigenlijk met h e t wetenschappe­ lijk onderwijs (wo), h e t hoger b e ­ roepsonderwijs (hbo) en de sa­ m e n h a n g van WO en hbo ? Hier een overzicht van alle ideeën, voorstellen en aanbeVelingen. Alle uederlandse onderwijsvormen zijn in de tijd gestruktureerd: ba­ sisonderwijs, a t h e n e u m en gym­ nasium 6 j a a r ; havo 5 jaar. Ook de zeer uiteenlopende vormen van hvo hebben elk een gefixeerde kursHsduur. Enige uitzondering is h e t wetenschappelijk onderwijs. Dat gaat nu ook veranderen — tenminste, als h e t parlement de wet herstrukturering wo a a n ­ neemt.

Kursusdiiur De kiu­susduur (tijd voor onder­ wijs­ en examenprogramma's be­ schikbaar) voor alle studies tot a a n h e t doktoraal examen wordt 'in de regel" vier jaar. Dit is weer gesplitst in twee fasen: voor de propedeuse is de kursusduur 1 Jaar en d a a r n a komt er nog 3 j a a r voor h e t doktoraal. Maar niet iedereen studeert even snel. D a a r ­ om stelt de regering een marge voor, boven de kursusduur, als persoonlijke uitlooptijd. Dat is de maximale inschrijvingsduur. Een student mag 1 j a a r langer over zijn propedeutisch examen doen en ook 1 jaar langer over zijn dok­ toraal. De maximale üischrü­ vingsduur is dus respectievelijk 1 + 1 = 2 en 3 + 1 = 4 jaar. Ver­ lenging van de maximale inschrij­ vingsduur is mogelijk by bijzonde­ re omstandigheden als ziekte, be­ stuurslidmaatschap e.d. I n h e t algemeen k a n de strident zich n a overschrijding van deze marge niet langer laten inschrij­ ven; dus geen praktika en kolle­ ges meer lopen. Wel mag h y als extraneus (niet ingeschreven stu­ derende) altyd examen biyven doen. De studieduur is dus onbe­ perkt. Als er volgens een fakul­ teit ruimte over is, k a n iemand die de maximale inschryvlngs­ duur overschrydt, nog als toe­ hoorder ingeschreven worden en van onderwysfaciliteiten gebruik maken. Als een student omzwaait

Geen landelijk dagblad I n een redaktioneel k o m m e n t a a r in h è t blad 'U' (Utrechtse Univer­ sitaire Reflexen van de rijks­ universiteit aldaar) heeft hoofd­ redakteur en tevens hoofd afd. pers en voorlichting van deze u n i ­ versiteit, drs. A. van der IVIeiden, n.a.v. de verschijning van Ad Val­ .vas in zön nieuwe vorm, h e t n u t van afzonderlijke universitaire weekbladen min of meer in twijfel getrokken. Een c i t a a t : 'De universitaire bevolking be­ loopt so ongeveer een slordige 150.000 mensen. Alles inklusief. Daaromheen sit een brede laag van mensen die bij de universi­ taire problematiek hevig geïnte­ resseerd zijn: afgestudeerden in de eerste plaats: bedrijvers van wetenschappelijk werk in het 6 e ­ • drij/sleven en in organisaties, le­ raren, dokters en dominees, nota­ rissen en advokaten. Het nieuws uit en over de universiteiten komt voor de eerste (eigen) kategorie via de eigen bladen, de tweede ka­ tegorie is aangewezen op de lan­ delijke pers en andere media. Kunnen die de informatie welke ze uit de HO instelling ontvangen bijhouden?' De heer Van der Meiden vraagl; zich af of we niet n a a r een l a n ­ deiyk universitair dagblad toe moeten, met evenveel kop­edities als er instellingen zyn, met een pagina voor h e t eigen nieuws e n verder gevuld met algemeen u n i ­ versitair nieuws, achtergrondin­ formatie en verslaggeving van r e ­ sultaten v a n wetenschappeiyk onderzoek. D a t zou een blad m o e ­ t e n zyn d a t : 'niet zo strak de grenzen meer trekt tussen universitaire bevol­ king en de rest, maar dat ook een deel van het'volk 'mee kan ne­ men' dat geïnteresseerd eft. Ve­ langhebbend is bij een goede uni­

WIE BOUWT VOORT AAN DE UR? De Universiteitsraad 1971 heeft met h e t ontwerpen en formuleren van een nieuw bestuursreglement een groot stuk van zijn t a a k vol­ bracht. Anderen moeten n u zijn werk beoordelen en zijn daarmee bezig. De r a a d meent niet alleen een goed bruikbaar ontwerp op tafel t e hebben gelegd; hij meent vooral h e t bewijs geleverd te h e b ­ ben d a t een 'raad' als de univer­ siteitsraad mogelijk is. I n zijn midden heeft m e n elkaar gevon­ den en verstaan; n a een korte in­ werkperiode werden onderling overleg en vlotte besluitvorming werkelijk.

n a a r een studierichting binnen De externe kriteria zyn niet 'ob­ zün fakulteit, dan geldt de m a x i ­ Jektief' te kwantificeren. J e k i m t male inschryvingsduur van zyn die kriteria afwegen en vervol­ eerste studie (doorgaans 2 j a a r gens een arbitrair (scheidsrech­ voor de propedeuse). Als h y n a a r teriyk) oordeel uitspreken. Het een andere fakulteit gaat, krügt kabinet doet d a t — en preten­ h y een j a a r extra. Het is oumo­ deert niet anders. Het parlement geiyk om alle eisen a a n kennis, speelt hierby binnen niet al t e inzicht e n vaardigheden voor een lange t y d de rol van laatste a r ­ bepaalde studie in vu­en, weken en biter. j a r e n om te rekenen. De voor on­ Maar voor eenzelfde studie zou in derwas en onderzoek beschikbare omliggende landen een aanzien­ hoeveelheid kennis is immers on­ lyk langere kursusduur vereist beperkt. Men k a n v a n talloze on­ k u n n e n zyn. D a n zullen we ons derwerpen de onmisbaarheid b e ­ ~hioeten aanpassen, willen onze af­ De r a a d is nu Juist begonnen aaii pleiten. de tweede fase van zyn taak, het gestudeerden niet gediscrimineerd De lengte van de kursusduur k a n overleg met h e t bestuur der Ver­ worden. De regering stelt d a a r o m niet van interne, onderwyskundi­ eniging, w y v a n de r a a d zyn van voor: als er dergelijke motieven ge faktoren afhangen, m a a r wordt p l a n om daarin onze m a n te s t a a n aangevoerd k u n n e n worden, k a n vastgesteld a a n de h a n d van ex­ en vooral om d a a r i n alle moge­ de kursusduur van het doktoraal terne, sociaal­psychologische eil lykheden van een echt overleg uit examen van een studierichting sociaal­economische kriteria. t e buiten. maximaal 5 j a a r gaan bedragen. Het wetenschappeiyk onderwüs Een voorbeeld is de medische s t u ­ zal in 2000 h e t hele nationale in­ die, Wat nu komen opsoeperen als de groei­ percentages van het nationale i n ­ Maai­ wat gaat er verder gebeu­ komen en van de uitgaven van Post­doktoraal ren? Wie gaat uitvoeren wat wy h e t WO geUjk blyven. Posthumus ontwierpen? Wie komen — m e t Het wetsontwerp wil vla de nieu­ signaleert d a t buitenlandse (met een veel omvangrüker t a a k en we kategorie 'assistent­onderzoe­ n a m e angelsaksische) afgestu­ verantwoordeiykheid dan wy h a d ­ kers' de toekomst van de weten­ deerden by h u n intrede in 'de den — op onze zetels? Zullen h e t schap en h e t wetenschapsbeleid m a a t s c h a p p y bolangryk Jonger de besten zyn van hen, die zich zeker stellen. De aanstelling van zyn d a n h u n nederlandse kollega's in de verschillende geledingen assistent­onderzoekers (tydeiyke, en d a t dit leeftydsverschil vol­ beschikbaar stellen? Zal deze be­ betaalde functies voor 3, m a x i ­ gens internationale deskundigen schikbaarheid er zyn? m a a l 4 Jaar) is een middel om niet gepaard gaat met een even­ toekomstige, voor onze samenle­ ' De universiteit zal begrypen d a t redig verschil in bekwaamheid. we vol spanning kyken n a a r wat ving noodzakeiyke Projekten van I n deze tyd, waarin kennis, k u n ­ h i e r o m t r e n t tussen 14 en 28 fe­ wetenschap te bemannen, zo stelt digheden en waarden snel ver­ bruari by de kandidaatsstelling de regering. De toekenning van anderen, is niemand ooit 'uitge­ zal biyken en vooral n a a r wat op plaatsen voor assistent­onderzoe­ studeerd'. Die vierjarige km­sus­ 29 m a a r t de uitslag der verkie­ kers moet plaats vinden b i n n e n duur is natuurhjk te kort. Maar zingen wordt. h e t kader van een van te voren h e t doktoraal is geen eindpunt. vastgesteld, en elk Jaar weer door Wie zullen h e t zyn die overleg Het moet als een onderdeel v a n h e t parlement besproken, schema gaan plegen met het kollege van 'permanente edukatie' beschouwd van prioriteiten m liet weten­ dekanen over de voordracht van worden. Het wetsontwerp h e r ­ schapsbeleid (het zogeheten de rektor magnifikus; die met het strukturering legt dan ook de 'zwaartepuntenbeleid'). bestuur der Vereniging g a a n over­ noo(izakeiyke fundamenten voor N a d a t dat beleid is vastgesteld, leggen over de benoeming van deze nieuwe uriversitaire t a a k : wordt in overleg tussen regering twee leden van het kollege van mogeiykheden scheppen voor en parlement h e t noodzakeiyk toestuur uit de per advertentie op­ post­akademisch onderwys. Doel­ a a n t a l plaatsen bepaald. De m i ­ geroepen sollicitanten; die zelf als stelling d a a r v a n is: 'de noodza­ nister van wetenschappen ver­ universiteitsraad 1972 twee leden keiyke vermeerdering van kennis deelt daarop dit a a n t a l onder de in dit kollege van bestuur gaan en vaardigheden van die mensen universiteiten en hogescholen. G e ­ kiezen?^ die h u n maatschappeiyke t a a k durende de t y d dat de assistent­ slechts n a a r behoren k u n n e n biy­ Wie gaan straks mede de begro­ onderzoekers benoemd zyn, k u n ­ ven vervullen, als h u n weten­ tingskommissie samenstellen en n e n zy waarschyniyk ook een schappeiyke scholing op peil wordt h a a r werkzaamheden regelen ? promotie voorbereiden. Maar d a t gehouden'. Het onderwys­ en exa­ Wie gaan d a a r n a de begrotingen m e n p r o g r a m m a van de studies voor de komende Jaren vaststel­ moet op deze nieuwe situatie in­ len? Wie gaan de reglementen spelen. v a n fakulteits­ en subfakulteits­ Vervolg op pag, 8 kolom 4. r a d e n goedkeuren? Wie zullen be­ shssen over de regeling van de studentenvoorzieningen ? versitaire berichtgeving. Er is in allerlei rapporten gesproken over de matige betrokkenheid van het volk bij het U7iiversitaire gebeu­ ren. We zijn er self wel een beetje schuld aan als we doorgaan met ghettobladen op te richten. D e universitaire berichtgeving gal, wil ze dat ghetto­image kwijt­ raken, naar groter verbanden moeten zoeken, waardoor het ook eindelijk eens mogelijk wordt dat de instellingen zich samen opstel­ len, protesten laten horen, stand­ punten verdedigen, een vuist kun­ nen maken t.o.v. de publieke opinie. We kijken om ons heen, naar de krantenwereld. Aan de ene kant is het de minst aantrekkelijke tijd

om over zoiets als een dagblad ook maar te denken! Aan de andere kant is de tijd er misschien veel rijper voor dan we vermoeden.' Dat de heer Van der Meiden pleit . voor een landeiyk universitair dagblad is misschien niet zo gek; misschien is h e t nog h a a l b a a r ook, omdat het een gerichte m a r k t zou k u n n e n bestryken. (Overigens heeft een kommissie op dit t e r ­ rein een inmiddels afgerond o n ­ derzoek verricht d a t een sugges­ tie in de zelfde richting doet. Dit nog geheime rapport zal b i n n e n ­ kort door de Akademische B a a d openbaar gemaakt worden). ONBEGRIJPELIJK W a a r de heer Van der Meiden echter pleit voor opname van (re­ gionale) universitaire bladen i n een dergeiyke landeiyke k r a n t , moeten wy hartgrondig m e t h e m van mening verschillen. Mocht de Academische R a a d tot een geluk» luidend advies komen, d a n zullen we daar stelling tegen nemen.

N u de landeiyke dagbladpers al zo wordt beheerst door koncentraties en fusies, vaak texi koste van d i ­ versiteit en identiteit, vinden wö h e t onbegrüpeiyk dat ons vanuit Utrecht dit bericht bereikt. Juist de universiteiten zyn sterk op h u n eigen berichtgeving a a n ­ gewezen en bovendien hebben zo­ wel de Katholieke Universiteit in Nymegen als de VU een geheel eigen karakter, dat behouden dient te bhjven en niet in h e t g e ­ heel van ryksuniversiteiten en een dito overkoepelend blad verloren mag gaan, ONPRAKTISCH Los van deze ideële motieven s t a a n nog de praktische, die h e t onjuiste van een dergeUjke 'fusie' zo mogeiyk nog meer aantonen. Eén pagina per dag in zo'n k r a n t zou vyf per week betekenen; veel te weinig om h e t nieuws v a n één imiversiteit, en dan nog zo'n klei­ ne als de VU, kwyt te raken. Over h e t algemeen publiceren wy geen of weinig wetenschappeiyk nieuws of nieuws v a n andere universi­ teiten waar de VU, personeel of studenten niet by betrokken zyn. Een universitair weekblad is eigeniyk een open bedryfsorgaan. De openheid n a a r buiten die b e ­ s t a a t uit toezending van deze bladen a a n de nieuwsmedia, biedt voldoende garantie tegen een 'ghetto­image'. Als er van g h e t t o ­ vorming sprake is ligt d a t niet a a n de universitaire berichtge­ ving, m a a r a a n een vorm yan wetenschapsbeoefening die zich niet verdraagt met journalistiek. Een groot gevaar van een univer­ sitair superblad is d a t h e t kontakt met de basis zou k u n n e n ver­ liezen en daarmee h a a r doel voorbystreven. Het doel v a n u n i ­ versitaire bladen als Ad Valvas is immers h e t eigen universitaire publiek t e informeren. Informatie a a n publiek buiten de milversi­ teit kuimen we gerust a a n de (ge­ wone) dagbladen overlaten die Zich op h e t gebied van publikaties betreffende h e t hoger onderwijs bejmald njet onbetyigd laten. . PWB

Weinig invloed De universiteitsraad 1971 heeft bitter weinig invloed op h e t a n t ­ woord op deze vragen. Ieder van z y n universiteitsleden heeft i n zijn eigen geleding hieromtrent slechts één steun. By de verkiezingen moet de u n i ­ versiteit als geheel in beweging komen. D a t zal veel werk, veel vergaderingen, veel overleg mee­ brengen. E n de mensen v a n de universiteit hebben al zo veel te doen. M a a r zouden zy, die gewoon zyn zoveel plichten t e behartigen, zich onttrekken a a n de plicht tot mee­ regelen van h e t bestuur der uni­ versiteit? Aan de plicht tot i n ­ spraak en beslissing i n zaken, waar zy zelf h e t allernauwst by betrokken zyn en waar zy in de eerste plaats verstand v a n h e b ­ ben? Juist zy, die toch al zo veel te doen hebben, zyn hier deskun­ dig en zullen er de rompslomp v a n kandidaatsstelling en meedoen a a n de verkiezingen voor over moeten hebben om voor a n d e r e n en zichzelf onder de nieuwe struk­ t u u r een situatie t e scheppen, waarin energiek en gekoördineerd, veerkrachtig en stimulerend k a n worden gewerkt. W ö van de universiteitsraad 1971 k u n n e n niet anders dan de vurige wens koesteren, d a t de universi­ teit i a al h a a r geledingen via de komende verkiezingen zichzelf a a n een r a a d zal helpen, die h e t a a n kan. R. S C H I P P E R S (voorzitter U.B. 1971)

FOUTE ZET By de publikatie v a n h e t bericht d a t de hongaarse grootmeester Lajos Portisch in Uilenstede si­ m u l t a a n komt schaken deden we vorige week een foute zet. P o r ­ tlsch komt uiteraard n i e t op 18 december, m a a r op 18 februari n a a r Uilenstede. Nog geen ver­ loren^ ^ d t l e dus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen