Ad Valvas 1971-1972 - pagina 322

AD VALVAS

8 en w.o. maar dat die bedoeling niet kan worden vernmnd om ivie daarvoor geschikt blijken naar het w.o. te laten doorstromen en de uitvallers uit het w.o. met vol­ doende bevonden kapaciteiten een kans te geven in het h.b.o. D aar­ toe zag de kommissie wel een mo­ gelijkheid in het plan­D oets. Het was dus niet zo vreemd, dat D e Gaay Fortman werd uitgeleid met de vergissing 'dank u wel, mijn­ heer D oets'.

ALLES OVER ,D E CLUB'

TILITEITEN GEPLAAGDE REKTOR Prof. D e Gaay Fortman is een veel geplaagd man. Niet alleen noemt hij zich de rektor­magni­ fikus met de minste bevoegdhe­ den in Nederland, omdat hij be­ halve met een kollege van kura­ toren ook met een kollege van direkteuren heeft te maken,'maar boveridien wordt hij dan nog door de voorsitter van de onder­ wijskommissie uit de Tweede Ka­ mer onder hilariteit met een 'dank Il tvel, mijnheer D oets', met een van die direkteuren verward en met diens plan tot integratie van het tertiair ondervoijs, een plan waar­ mee de rektor het bepaald niet eens blijkt te zijn. 'Onderwijsco­ lumnist' J. W. M. van Spaan­ donk heeft dese marteling be­ schreven in NCR/Handelsblad van 7 juni. We citeren een deel over de hooritting over de herstruk­ turering van het ivetensehappe­ lijk onderwijs: 'Het loas een zinvolle vergissing. Op de vraag van de kamerleden waarom in de dokumentatie van de VU het plan­D oets voor inte­ gratie van wetenschappelijk en hoger beroepsonderwijs ontbrak en of met de bestuurder D oets ook het plan­D oets bij de VU was ver­ dwenen, had D e Gaay Fortman geantiooord, dat het door D oets mtgewerkte model een persoonlijke zaak was en geen saak van de Vü. Hij noemde het zelfs 'de allerindi­ vidueelste expressie van de aller­ individueelste emoties van de heer Doets'. Kennelijk Viel dese humor niet so best bij de kamerleden, die bij iedere delegatie vroegen waar de mogelijkheid om het w.o. te her­ struktureren sonder eerst de re­ latie met het h.b.o. te regelen en hoe zij dachten dat die relatie zou moeten syn. In dit verband loas er veel be­ langstelling juist voor het model­ Doets. D e Gaay Fortman, (...) zegde toe ondanks 'de overhoop gehaalde bestuursstruktuur' te proberen de Kamy in dezen een standpunt van de senaat te doen toekomen. Als zijn persoonlijke mening gaf hij terplaatse wel dat die relatie van w.o. en h.b.o. geregeld moet zijn voordat aan herstukturering van het wetenschappelijk onder­ wijs kan worden begonnen en dat het onmogelijk is de twee vor­ men van hoger onderwijs in een geïntegreerd tertiair onderwijs on­ der te brengen. Meer dan met de verontschuldi­ ging, dat hij geen image had ge­ had van een wel aan de kom­ missie ter hand gestelde brief van kuratoren aan de minister, (!­red.) bewees hij met deze dui­ delijke formulering de kommissie een goede dienst, omdat het een scherpe samenvatting was van de mening van vrijioel alle delegaties. ( ) Bij herhaling werd erop gewezen, dat de bedoeling van de herstruk­ turering o.a. een betere verdeling is van de aantallen studenten h.b.o.

Z0.VENTJE....D1T ^ is NU DE ABSOLUTE OPLOSSING.VPOa < De VERVUIL\NG^

Het vu­magazine van juni {D e Hof van Heden, gesymboliseerd in een schroothoop op een autokerk­ hof) staat geheel in het teken van de milieuverontreiniging en de loaarschuwingen van de 'Club va7i Rome' daartegen: de steeds nijper wordehde vraag of we loel verantwoord met de schepping omspringen. In het maandblad, dat de be­ noeming van Linnemann net nog kon 'meepakken' loorden de pro's en contra's van het rapport van de Club van Rome uitgemeten. D e­ mograaf en planoloog dr. L. Bak . vindt dat het een 'bloody hur­ rah­stemming' kweekt, hetgeen bij hem onbehagen heeft gewekt: 'Ik barst bijna uit m'n voegen van kritiek'. Zijn politieke stelling­ name (lid D S'70 — destijds ge­ noemd als staatssekretaris onder Udink) is daar niet vreemd aan. Heel anders sprak prof. Van Rooij­ en (met name mbt het bevolkings­ vraagstuk) zich vorig jaar uit bij zijn afscheid als VU­hoogleraar. Ook het kontra­pamflet van NRC­ adjunkt­hoofdredakteur W. Wolts ('Zijn tve nu allemaal gek ge­ worden') komt in het magazine ter sprake, en ekonoom dr. S. Huisman, die onder de indruk is en het 'inklusief denken' lanceert in zijn artikel over exponentiële groei. Dr. J. C. Koetsier (neuroloog) vindt dat de onticikkélingslanden geen asbak van het westen mogen worden aldus een stelling bij zijn aangehaalde proefschrift en dr. J. Joose (bioloog) stelt bevolkings­ explosie en béheersvraagstuk aan de orde, twee punten die hij theo­ logen voorlegt. D r. Okke Jager geeft een breedvoerig anttooord.

TWEEDE BENOEMING Behalve prof. Aalders, zoals we in ons vorige nummer melden, is oofc prof. dr. P. Groen lid geworden van'de Kon. Ned. Akademie van Wetenschappen. Prof. Groen do­ ceert aan de subfakulteit geologie en geofysika in oceanografie, pe­ trologie en kristallografie. PéBé.

[ li\ K\

] riADE MlSCHE klTUALITEITEN

OBAS TE GE N Het bestuur van de GU­studen­ tenvereniging OBAS (tegenhan­ ger van de ASVA en daardoor 'per definitie rechts' volgens de po­ larisatiegedachte) heeft zich uit­ drukkelijk opgesteld tegen de op­ roep van het kollege van bestuur van de Universiteit van Amster­ dam om de kolleges een week op te schorten. Het bestuur noemt de staking een 'rigoreuze en zeer ernstige maatregel, die slechts dient te worden geTianteerd indien geen verder overleg meer moge­ lijk is'. Volgens Polia Civitatis meent het OBAS­bestuur met het uiteenzetten van haar standpunt op de hearing in de Tweede Ka­ mer een meer effektieve en kon­ struktieve bijdrage te hebben ge­ leverd.

16 JUKI 1972

FFIGIËLE B E R I C H T E N Kollegegelden Het belangrijkste punt in de ver­ gadering van 6 jun 1972 was het wetsontwerp tot verhogmg der kollegegelden. De diskussie be­ woog zich tussen de polen: niet mooi maar ook niet onredelijk en: onredeiyk en daarom onaan­ vaardbaar. Moeilijk was daarbij dat de een bij redelijk en onrede­ lijk de nadruk legt op de natio­ nale financiën en de omvang der gemeenschapslasten, de ander op de vele problemen rond studie en studiefinanciering die blijven hangen als dit ontwerp wet wordt. Kortom, een gekompliceerde ma­ terie, waarbij wel duidelijk werd dat al heel gauw een simpele voorstelling van zaken het spoor

UNIVERSITEITSRAAD bijster doet worden. De tenslotte aangenomen motie is elders m dit nummer opgenomen. (Op pag 1 ­ red.). Milieuverzorging Een der studentleden vroeg meer aandacht en aktiviteit voor de verzorging van het eigen universi­ taire milieu. De volgende verga­ deringen komt de raad hierop te­ rug, wel wetende dat hier niet een besluit kan helpen, maar veel­ meer een verandering van men­ taliteit zich moet voltrekken. Vra­

gen als: 'hoe houdt men zich aan gedragsregels?' komen hierbij direkt aan de orde. Demokratisering en personeels­ stop Een der leden vroeg zich af of bij zo groot tekort aan universitaire manpower het wel verantwoord is zoveel manuren te besteden aan de herstrukturering van bestuur en organisatie. Hoe men ook ant­ woorden zal op die vraag, zij vindt direkte weerklank in zoveel ge­ prangde gemoederen dat in ieder geval met de demokratiserings­ tijd van minuut tot minuut ge­ woekerd zal moeten worden. Benoeming Tot lid van de raad voor de ver­ eniging is benoemd dr. J. Ver­ dam, kommissaris der koningin in Utrecht en voorheen hoogle­ raar rechtsgeschiedenis aan de VU. Hij zal tot september 1972 voor de raad de vergaderingen van kuratoren bijwonen. Kollege van bestuur In besloten vergaderingen be­ steedt de raad veel tyd en aan­ dacht aan zijn aandeel in de be­ noeming van het kollege van be­ stuur, dat op 1 sept 1972 zijn funktie zal aanvaarden. Wie mocht denken dat dit een kwes­ tie van ordenen op een presen­ teerblad is, zoals wel wordt ge­ zegd, moge dan van achter de ge­

INGEZONDEN VRIJE HOGE­ SCHOLENMODEL De struktuur van de universiteit staat in twee opzichten op de helling: van binnen uit (UR) en van buiten af (Veringa). Dit geeft te denken, In zulk soort gevallen is het goed om de doelstelling van de universiteit nog eens duidelxjk voor de geest te roepen. Vrye uni­ versiteit — Vrij van staat en kerk — betekent dat geen autonomie? In Duitsland verscheen korte tijd geleden een brochure: getiteld: Freie Hochschulen­Modell. Het is bedoeld als diskussie­bijdrage om­ trent het hele universiteitswezen dat in Duitsland — precies als bij ons — door staats­ en bedrijfs­ ingrepen volkomen op de helling is komen te staan. Geenszins zou het hierin door de 'Aktion Freie Hochschulen' van de pedagogische akademie in Lörrach uitgewerkte model direkt toepasbaar zijn op de VU. Wél geeft het aanleiding om by ons de V van VU eens on­ der de loep te nemen. Daarom laat ik hier enkele van de ideeën uit deze brochure volgen. (De volledige vertaling is sinds kort bij de werkgroepen voor driege­ leding, Valeriusstraat 80, Amster­ dam, giro 2554773 voor ƒ 1,~ verkrijgbaar.) Ogenschijnlijk heerst er een grote kontroverse tussen de begrippen vrijheid en demokratie. Immers door de demokratisering zou de vrijheid van iedere willekeurige minderheid belemmerd worden. We zullen een strenge onderscheiding moeten maken om én demokratie én vrijheid mogelijk te kunnen maken. Met demokratie wordt hier geen stroef door manipulaties en indoktrinaties geleid apparaat bedoeld, evenals met vrijheid niet de oud-liberale ekonomische struktuur aangeduid hoeft te zijn. Het gaat hier om een goed fvmktionerend demokratisch rechtsbewustzijn van alle leden van de akademische gemeenschap (is de één soms minder be-

langrijk dan de ander?) en om een individueel vrijheidsbesef dat, mits in gezonde sociale samenhang, niet tot losbandigheid maar tot verantwoordelijkheid leiden kan. We dreigen allen ingepast te worden in een straffe struktuur die, door staat en industrie geleld, de studenten klaar wil stomen om ekonomisch produktief te worden. Nieuwe wetten kunnen 'voor diegenen die geschikte instituten in kunnen richten (lees: kapitaal bezitten) de mogelijkheid scheppen om het bewustzijn van miljoenen mensen te sturen en te beïnvloeden' (A. Dregger, 13 okt. '70). Is dat waar we heen willen? In een universitaire struktuur waarin voor iedereen — docenten én studenten — de mogelijliheid bestaat om zélf vorm en inhoud van de studie te bepalen komen zowel de mensen die het gaat om het klaarstomen, als degenen die, meer Idealistisch, de ontplooiing van de mens centraal stellen, aan bod. Als argument wordt tegen een dergelijke autonomie meestal ingebracht: 'Maar we — de belastingbetalers — hebben er toch ook voor moeten werken; moeten wij toezien hoe met óns geld studenten hun tijd verkwisten en niet op de nationale Ökonomie gericht werken?' Hun geld? Zijn zij het geweest die de welvaartsstijging sinds de berenvellen-tijd die ons in staat stelt geld en tijd voor de studie vrü te maken hebben veroorzaakt? Neen! Het is de inventiviteit, de ontplooiing van het menselijke bewustzijn geweest die dit gedaan heeft. Daarom hebben we allemaal recht op studie en heeft niemand — ook niet diegene die, al dan niet toevallig, als belastingbetaler het beheer meent te mogen hebben over datgene wat we allemaal aan onze voorouders te danken hebben — de bevoegdheid om uit te maken wat studieinhoud en -vormgeving zal zijn. Dat kunnen de betrokkenen zélf. (Van redaktiewege ingekort) Ramon Brüli

sloten deuren der kiesheid weten dat elk levend en krachtig geborene de vrucht is van zeer bijzondere, vaak- doodvermoeiende inspanning vooraf. Volgende vergadering Di 20 Jun van 13-17 u., Sara-zaal, hg OE-37. De agenda is nog niet helemaal vastgesteld. Het gaat er eenvoudig om een aantal punten van zeer aktueel belang en een groot getal voorzieningen voor het besturen vanaf sept 1972 onder te brengen in de twee vergaderingen, die nog voor de vakantie gehouden worden (20 en 27 jun 1972». Half aug gaat het dan weer verder. Gasten De Studentendekanen mr. A. van der Sluis en dr. R. P. S. Moleveld woonden op verzoek deze vergadering bij en dienden van welkom advies over de kollegegelden.

^

I

itrJ I i!r< s" WEEKBLAD VRIJE UNIVERSITEI i"

GEMISTE KANS Nadat de universiteitsraad behan­ deling van de koUegegeldverho­ ging al zover had uitgesteld, dat zijn standpunt niet meer op de hearing van de kamerkommissie meegedeeld kon worden, is nu dan eindelijk deze kivestie ter sprake gekomen. D e bespreking van dit kontroversiële punt kan gezien worden als een test­case: het ivas de eerste gelegenheid, waarbij de UR kon bewijzen werkelijk de be­ langen van de VU en haar bevol­ king te behartigen. Immers vanaf het begin is de kritiek altijd ge­ weest, dat gezien de (nog jonge) ontstaansgeschiedenis van de UR zij meer naar 'gezagsgetrouwheid' zou neigen, dan opkomen voor de VU­belangen. Gezien uitslag en verloop van de bespreking lijkt liet erop, dat men een goede verstandhouding met het ministerie verkiest boven een openlijke afieijzing va7i de maat­ regelen. Het sou beslist geen re­ volutionaire daad geweest zijn zich van het wetsontioerp te distan­ tiëren, gezien het feit, dat dit reeds door de meeste andere universiteits­ en hogeschoolraden gedaan was. De universiteitsraad heeft er voorkeur aan gegeven in eerste in­ stantie instemming met de verho­ ging te betuigen, om pas in twee­ de instantie de minister uit te nodigen op enkele punten korrek­ ties aan te brengen, zoals bijv. vrijstelling van betaling van kol­ legegelden voor studenten die in de UR of haar kommissies zitting hebben (loaarom niet voor stu­ denten in fakulteitsbesturen?). Een des te opmerkelijker stand­ punt, omdat er voor de vergade­ ring twee nota's van resp. de UR­ leden A. Stoetman en J. H. Jonker ingediend ivaren, waarin funda­ mentele bezwaren tegen 'de dui­ zend gulden' als zodanig werden aangevoerd. Desondanks nam men tot uit­ gangspunt een door de heer H. van Andel voorgestelde motie, waarin de kollegegeldverhoging werd aan­ vaard in het vertrouwen, dat de minister een aantal vraagstukken 'zowel tijdens de parlementaire behandeling als daarna' nog ivel afdoende zou regelen. Hoewel de­ ze formulering na een aantal amenderingen verviel, ademt de definitieve motie nog steeds de­ zelfde geest, en vormt derhalve nauwelijks en weerspiegeling van het onder vele studenten levende verzet tegen de maatregelen, wel­ ke toch ook op de VU herhaal­ delijk tot uitdrukking is gebracht. Rest niet atiders, dan te konstate­ ren, dat de UR haar eerste kans gemist heeft de onvrede van een belangrijk deel van de VU­popu­ latie met het ministeriele beleid te verwoorden. F. J. VAN DELDEN

Vergaderingen UR De Universiteitsraad zal in de zomermaanden op de vol­ gende dinsdagmiddagen ver­ gaderen van 14­17 uur: 20 juni, Z7 juni, 15 augustus, 29 augustus en 12 september. Tenzö anders vermeld wor­ den deze vergaderingen ge­ houden in de SARA­zaal in het hoofdgebouw (OE­37).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen