Ad Valvas 1973-1974 - pagina 217

AD VALVAS — 8 MAART 1974

5

CENTRALE VEILIGHEIDSCOMMISSIE INGESTELD

Brief aan Potchef stroom:

NIET MIS TE VERSTAAN Op de laatste universiteitsraadvergadering is besloten de contacten met de universiteit van Potcliefstroom (nog V) niet te verbreken. Wel werd de concept-brief aan de PU, die door het College van Bestuur opgesteld, was vrywel ongewijzigd goedgekeurd. Zodat er nu eindelijk uitvoering wordt gegeven aan het besluit van de UB dat op 3 april 1973 al werd genomen nl. om de PU 'in kennis te stellen van de gerezen bezwaren en de daaruit voortvloeiende discussie, om te komen tot wyziging van de overeenkomst'. In tegenstelling tot de vorige keer stonden de studenten in de UR de laatste vergadering alleen in hun mening dat de overeenkomst met de PU moest worden opgezegd: de rest van de UR-leden steunde de motie niet. Hoogstwaarschflnltjk heeft voor een aantal leden van de UR de tekst van de concept-brief daarbg een rol gespeeld: deze brief bevat namelijk enkele passages waarin het standpunt van de VU tegenover de apartheid wordt uiteengezet en die aan duideiykheid weinig te wensen overlaten. Na een inleiding waarin beschreven wordt dat er aan de VU langzamerhand bezwaren zijn gerezen tegen de overeenkomst met de PU en dat de discussie daarover het verzenden van een brief met een uiteenzetting van die bezwaren heeft vertraagd wordt het standpunt van de VU beschreven: Bij alle interne discussie en gebrek aan eenstemmigheid in onze universiteit moet onzerzijds met de grootste nadruk worden gesteld dat in dit opzicht de meningen bij ons eensgezind zijn: de apartheid wordt, zowel uit ethische als uit politieke overwegingen, volstrekt afgewezen. Wij achten haar in strijd met de gerechtigheid welke aan alle mensen, ongeacht hun huidskleur of ras, de vrijheid verzekert om te kiezen waar zij willen wonen, welke arbeid ze verrichten, met wie zij m het huwelijk willen treden, op welke scholen zij hun kinderen willen laten gaan, enz. enz. Beperkingen van deze rechten mogen nooit aan mensen worden opgelegd met als criterium hun toebehoren tot een bepaald ras of het bezitten van een bepaalde huidskleur. Het standpunt van de VU met betrekking tot Zuid-Afrika, zo vervolgt de brief, is ook duidelijk tot uitmg gekomen door het eredoctoraat voor ds Beyers Naudé. En hoezeer dit standpunt samenhangt met de grondslag van de VU als christelijke universiteit blijkt ook uit de toespraak van de promotor, prof. Berkouwer, tot ds Beyers Naudé: In deze toespraak komt tevens tot uiting hoe de ontwikkeling in Zuid-Afrika, de toenemende spanning tussen de Zuid-Afrikaanse bevolkingsgroepen, het al maar discriminatie continuerende beleid (politiek, economisch, sociaal, cultureel) van Uw regering — gedragen door juist ook dat deel van de bevolking waartoe de meeste van üw docenten en studenten behoren — in onze kring steeds groter verontrusting wekken.

Medeplichtig? En vervolgens wordt dit toegespitst op de overeenkomst en op de houding van de PU tegenover apartheid: Wat de overeenkomst met uw universiteit betreft leidt dit standpunt tot de vraag of de docentenruU tussen PU en VU niet betekent dat de VU en haar docenten zich laten inschakelen in het systeem van de apartheid, en aldus medeplichtig worden aan onrecht. Uiteraard zou die vraag haar kiem verliezen, wanneer de PU evenzeer als de VU de apartheid zou afwijzen. Zij heeft dat echter nooit gedaan, in tegenstelling tot sommige andere Zuidafrikaanse universiteiten; zij is altijd, ook vóór <te apartheidswetgeving op uni-

versitair gebied in 1958 en volgende jaren, een exclusief blanke universiteit geweest. Zoals de overeenkomst tussen U en ons tot nu toe gefunctioneerd heeft, betekende zij, gezien het raciale karakter van Uw universiteit en gezien haar politieke oriëntatie, dat de indruk kan worden gewekt als zouden VU-docenten niet alleen betrokken worden in een naar onze mening in feite discriminerend onderwijsstelsel, maar ook steun verlenen aan de politieke ideeën, die in Uw universitaire gemeenschap leven, aan de apartheidsideologie van Uw Nationale Partij en aan het beleid van de Zuidafrikaanse regering. En vervolgens wordt eigenlijk van de PU gevraagd om tegenover apartheid hetzelfde standpunt in te nemen als de VU: Als er van Uw kant bereidheid zou zijn om principieel het systeem en de ideologie der apartheid onderwerp van discussie te maken en om samen met ons elke vorm van raciale ongerechtigheid — zowel in Uw land als in het onze als elders ter wereld — te bestrijden, zou ons dat het gevoel geven dat U en wij dezelfde visie hebben op de van ons allen door het evangelie gevraagde dienst aan de naaste. Als dat gevoel er bij ons niet is, kan dan nog van 'zusteruniversiteiten' gesproken worden, zoals in de overeenkomst indertijd door U en ons gedaan is? De brief vervolgt dan: De bezwaren tegen de overeenkomst zijn in het voorgaande openhartig geformuleerd om U inzicht te geven in de motieven die ten grondslag lagen aan de voorstellen aan onze Universiteitsraad in zijn vergadering van 3 april 1973 om de overeenkomst op te zeggen, al dan niet na een laatste kritische gedachtenwisseling tussen U en ons. De Universiteitsraad heeft deze voorstellen verworpen, maar aanvaardde de probleemstelling, waarop zij rustten. Het besluit dat de Raad wel mm, werd in het begin van deze brief uiteengezet. Enerzijds wilde men nu niet zonder meer de overeenkomst opzeggen omdat men zich afvroeg of in het verleden wel al het mogeiyke was gedaan; men zou eigen falen verbloemen. Anderzyds kan een 'fundamentele dialoog' juist uiter-

mate zinvol kunnen zyn en is misschien by uitstek onze roeping als christelijke imiversitelt, zo gaat de brief verder.

De overeenkomst Vervolgens wordt ingegaan op de doelstelling van de overeenkomst die nauw verbonden zou moeten zyn met de doelstelling van beide universiteiten. Voor de VU betekent dat onder meer aandacht vragen voor de samenwerking met onze niet-blanke naasten op basis van geiykwaardigheid.

De instelling van deze commissie vloeit voort uit de behoefte aan een centraal coördinatiepunt waar de samenwerking tussen de gespecialiseerde veiligheidsdeskundigen, die op verschillende gebieden werkzaam zijn, gestalte kan krygen en waar voorschriften en maatregelen op elkaar kunnen worden afgestemd.

De in de huidige doelstelling genoemde 'culturele banden van twee verwante landen' worden door velen van ons niet (meer) als een realiteit ervaren. Het lijkt ons zeer de vraag of die band alle burgers van uw land omvat.

Ook wordt met de Instelling van deze commissie beoogd een kader te vormen, waar binnen de bestuuriyke verantwoordeiykheid van het College van Bestuur voor de veiligheid tot haar recht kan komen. En: De commissie is direct verantwoording verschuldigd aan het Gezien het voorgaande vragen College van Bestuur en staat on7Vij ons af of de uitwisseling van der voorzitterschap van de heer docenten, zoals die tot nu toe C. de Niet in zyn hoedanigheid heeft plaatsgevonden, moet worvan lid van dit College. den voortgezet. Verder maken van de commissie deel uit: J. Byi (brandveiligheid); En tenslotte: drs. H. J. Hees (arbeidsbescherGraag zouden wij me u in over- ming); dr. G. W. Klumpp (tydelyk voor de chemische sector); leg willen treden over wat in deze drs. G. J. Schutten (stralingsveibrief is uiteengezet. De eerste ligheid); dr. J. Sikkel (Bedryfs vraag is dan wel of u daartoe bereid bent. Als dat het geval is, Geneeskundige Dienst), en mr. S. zouden wij een commentaar van T. Cnossen (Jurist) secretaris. uw kant op de geschetste bezwaren onzerzijds tegen de huidige overeenkomst zeer op prijs stellen. De ervaring leert dat de communicatie tussen VU en PU niet gemakkelijk verloopt en dat schriftelijk overleg nogal wat risico's voor misverstand oplevert. Wellicht is in een later stadium mondeling overleg noodzakelijk. In principe zijn wij graag bereid één of meer vertegenwoordigers naar Potchefstroom, te zenden, of van uw zijde een delegatie bij ons te Ribosomen zyn partikeltjes, waarer in elke cel vele duizenden ontvangen. Voordat u en wij be- van aanwezig zyn en die zorgdragen sluiten tot mondeling overleg over voor de synthese van eiwitten. te gaan, zou echter naar onze Chemisch gesproken is een ribomening moeten worden nagegaan soom een ribonucleoproteïne-deelof dit zinvol lijkt te zijn. Mede tje; het is een hecht complex van ribonucleïnezuur (RNA) en eiwitmet het oog daarop zouden wij uw commentaar op prijs stellen. ten in een gewichtsverhouding van, by benadering 1 : 1. Overigens zijn wij graag bereid ribosoom biykt te bestaan uit wat in deze brief gesteld is, toe te Een twee subeenheden van ongeiyke lichten en te verduidelijken, in grootte. De grootste subeenheid antwoord op uw eventuele vragen. bevat naast een aantal verschillende eiwitten (ongeveer 35) twee RNA-ketens; één met een lengte Deze brief zal nu naar de PU van ongeveer 3000 nucleotiden worden gezonden; we zyn be(het 23S-RNA), en één met een lengte van 120 nucleotiden (5Snieuwd naar het antwoord. RNA). De kleinste subeenheid A. V. bevat slechts één RNA-keten (lengte ongeveer 1600 nucleotiden; 16S-RNA), plus een twintigtal verschillende eiwit-componenten. Het bovenstaande ^eldt voor ribosomen uit bacteriën en in principe ook voor ribosomen uit cellen van hogere organismen; alleen daar zyn de RNA-ketens nog langer, terwyi de ribosomen bovendien meer eiwitcomponenten bevatten. De biosynthese van zo'n ribosoom is een uiterst ingewikkeld proces, dat begint met de synthese van de RNA-bestandterwyi daarna successievesprak zyn felle verontwaardiging delen, groepjes eiwitten associëren uit over het besluit van het KvB lyk met de RNA's. In dit proefschrift de raadsuitspraak te negeren en wordt o.a. beschreven hoe de drie eigengereid een stop aan te vra- genoemde RNA's van het ribogen. Gekonstateerd werd dat voor soom la een bacterie gevormd de tweede maal dit kursusjaar het worden. KvB de subfakulteitsraad buitenspel zet. (Eerder was dit het geval met het besluit niet over te gaan Korte samenvatting van het proeftot kontrole op betaling van de schrift biosynthese van ribokollege-gelden). Hilaritas kondig- somaal 'De BNA in bacillus lichenide aan haar akties tegen iedere formis' waarop drs. T. J. Stoof te aantasting van het recht op on- Aalsmeer promoveerde tot doctor derwys met des te meer kracht te in de wiskunde en natuurwetenschappen. Promotor is prof. dr. zullen voortzetten. Intussen is er op 1 maart een sub- B. J. Planta. fakulteitsvergadering PAW geweest, waar de raad zich nog eens keerde tegen een studentenstop en Zo kon worden aangetoond, dat de besloot achter eerder gedane uit- cistronen (een cistron is een gedeelte van het DNA dat de inspraken te biyven staan. formatie bevat voor een bepaald RNA-molecuul) voor 16S-, 23S- en namens Hilaritas 5S-RNA naast elkaar zyn gerangBouke van der Hoek schikt op het chromosoom en in deze volgorde door een enzym (RNA-polymerase) successievelyk worden 'overgeschreven' in een lange RNA-keten. Dit proces wordt transcriptie genoemd. Daarby wordt achtereenvolgens 16SRNA en 23S-RNA van de groeiende BNA-keten 'afgeknipt', voordat het overschryven van de zgn.

STUDENTENSTOP PA In Ad Valvas van 1 maart werd in een artikel over de numerus fixus by PAW een verkeerde voorstelling van zaken gesuggereerd. Er werd nameiyk gesteld dat de subfakulteit zich voor de UB-vergadering van 12 februari nog niet bezonnen had over een eventuele studentenstop. Dit is onjuist. De subfakulteitsraad PAW had zich in een extra vergadering (11 februari) zeer nadrukkeiyk unaniem uitgesproken tegen een numerus fixus. Dit werd bericht aan het KvB, dat van dit antwoord een verdraaide weei^ave gaf op de bewuste UR-vergadering van 12 februari, op grond waarvan zy van de UR volmacht tot handelen in deze zaak vroeg en kreeg. Verder suggereert het artikel dat er daarna in overleg met het bestuur van de subfakulteit PAW tot een stop besloten zou zyn. (Dit is trouwens ook de lezing van het KvB). Het bestuur PAW houdt echter pertinent vol dat zy 'overruled' is door het KvB. Het KvB heeft eigenmachtig besloten tot een stop voor de subfakulteit PAW. De Hilaritas-ledenvergadering

In zijn vergadering van 14 januari j.1. heeft het College van Bestuur besloten tot instelling van een Centrale Veiligheidscommissie, welke op 31 januari is geïnstalleerd.

Doelstelling De commissie heeft als doelstelling: het doen voorkomen en bestryden van situaties, die de veiligheid, hygiëne en gezondheid bij de arbeid in gevaar kunnen brengen resp. kunnen schaden. Ter realisering van deze doelstelling stelt zy zich onder meer tot taak: — het ontwikkelen van een veiligheidsbeleid; — de coördinatie van de veiligheidsmaatregelen ; — het vaststellen van Instructies voor veiligheidsdiensten, speciale veiligheidscommissies en -functionarissen; — het bekendmaken van veiligheidsvoorschriften ; — het bevorderen van de naleving van veiligheidsvoorschriften; — het toezicht op de veUigheidsopleiding en -instructie; — het behandelen van half Jaarlykse rapporten van veiligheidsdiensten en speciale veiligheidscommissies; — het levend houden van de veiligheidsgedachte by (groepen van) medewerkers. De commissie nodigt een ieder uit, die suggesties en opmerkingen heeft, die van nut kunnen zün voor haar taakvervulling, zich te wenden tot de secretaris (Hoofdgebouw, Kamer 2D-26, etl. 3601) of tot het lid van de commissie op wiens terrein de kwestie in het by zonder betrekking heeft.

PROMOTIE DRS. T. J . STOOF

transcriptie-eenheid (gevorndoor de cistronen van 16S-, 23S en 5S-RNA) voltooid is. Daar'o.^ ontstaan niet direkt de rype vormen van de drie RNA-specie' maar voorstadia ('precursors'), die langer zyn dan de rüpe Produkten. Het voorstadium van 16S RNA is byvoorbeeld 2000 nucleotiden lang ofwel het bevat ongeveer 400 nucleotiden extra, dif alsnog worden afgesplitst tydens de verdere vorming van het ribosoom. Het voorstadimn van 23SRNA biykt slechts ongeveer 20C nucleotiden langer te zyn dan het rype Produkt, terwyi van 5SRNA twee verschillende voorstadia werden aangetroffen, die beide aanzieniyk langer zyn (ongeveer tweemaal zo lang) dai het rype 5S-BNA. Personalia: Tymen Jan Stoof werd op 19 oktober 1943 te Haarlem geboren Hy studeerde scheikunde (met hoofdrichting biochemie en bijvakken radlobiophysica en polymeer-chemie) aan de Vrye Universiteit en legde in oktober 1968 het doctoraal examen af. Vanaf november 1968 is hy verbonden als wetenschappeiyk medewerker aan het biochemisch laboratoriiuii van de VU. Het adres van de promovendus luidt: Aalsmeerderdyk 184, Aalsmeer. Het proefschrift is uitgegeven bij drukkery ELCI-Mydrecht.

J Zou Ben van Kaam zelf plat- « • voeten hebben? J • floor olifantsoor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen