Ad Valvas 1973-1974 - pagina 197

zu JAARGANG — NUMME R 22

22 FEBRUARI 1974

DEZE WEEK: • Visie week voor pragmatisme. Het laatste deel in de serie over studiefinanciering van Ruud Soeter, pag. 3. • TAS richt programma­commissie op, pag. 3. • Salarismaatregelen 1 januari 1974, pag. 4.

W E E K B L A D VRIJE UNIVERSITEIT

• Verkiezingen Universiteitsraad 1974, pag. 8.

AKADEMISCHE RAAD:

HERSTRUCTURERING ONDER VOORWA A RDEN Den Haag, 18­3 ( a r ) . De academische r a a d doet in h e t belang van het wetenschappelijk onderwijs en onderzoek in Nederland een beroep op de volksvertegenwoordiging om het wetsontwerp herstructurering wetenschappelijk onderwijs niet te aanvaarden, tenzij voldaan wordt a a n ' voorwaarden die vervat zijn in een schriftelijk commentaar op de memorie van antwoord inzake de herstructurering. Dit commentaar wordt a a n de Staten­Gene­ raal en a a n de regering toegezonden. De AR dringt tevens a a n op het houden van een hoorzitting door de vaste commissie voor .onderwijs en wetenschappen uit de Tweede Kamer opdat de betrokkenen de gevaren van de beleids­ voornemens van de regering n a d e r kunnen uiteenzetten.

Cursus­ en inschrijvingsduur

i j

Onder erkenning van het feit dat de regeling van de cursusduur een van de meest essentiële ele­ menten uit het wetsontwerp is, bepleit de academische raad'met nadruk vaststelling van de cur­ susduur in het academisch sta­ tuut op basis van herprogramme­ ring. Het is derhalve noodzakelijk de cursusduur niet uniform in de wet vast te leggen, doch slechts te bepalen dat deze minimaal vier en maximaal zes jaren bedraagt. Het gevolg hiervan is dat de maxi­

male inschrijvingsduur, als regel gekoppeld aan de cursusduur, kan variëren van zes tot acht jaar.

Noodzaak In het commentaar op de memo­ rie van antwoord inzake de her­ structurering w.o. dat door de AR op 16 februari jl. in een te Den Haag gehouden buitengewone plenaire zitting is vastgesteld, wordt erop gewezen dat de raad de noodzaak van herstructurering van het wetenschappelijk onder­ wijs in de tijd reeds in het ver­ leden heeft onderkend. Daarbij wei'd evenwel uitgegaan van com­

plementaire maatregelen v/at be­ treft student­assistenten, assistent­ onderzoekers, post­doctorale­, post­ academische­ en onderzoekvoorzie­ ningen. Uit de in november 1973 versche­ nen memorie van antwoord inzake de herstructurering is evenwel dui­ delijk geworden, dat de regering voor een strakke toepassing van de regel van een vierjarige cursus­ duur kiest zonder de genoemde condities in voldoende mate te honoreren. Daarnaast moet worden vastge­ steld, dat het voorgenomen beleid ten aanzien van het wetenschap­ pelijk onderwijs tweeslachtig is omdat het enerzijds gericht Is op de handhaving van de doelstel­ lingen ervan met bevordering van de vrije instroom van toenemende aantal studenten in het tertiair onderwijs. Anderzijds wil de rege, ring uit deze sector middelen overhevelen naar het primair en sectmdair onderwijs. De AR acht het dan ook wenselijk dat de overheid haar beleid ten aanzien van het wetenschappelijk onderwijs in een duidelijk finan­ cieel­economisch kader plaatst en

haar verscheidene doelstellingen en voornemens kwantificeert. De­ ze kwantificering behoort mede te volgen uit doelstellingen en programmering binnen de facul­ teiten. Daarbij dient de overheid concrete toezegging te doen in­ zake de financiering der post­ doctorale faciliteit.

Flexibiliteit Herstructurering van het weten­ schappelijk onderwijs dient flexi­ bel te geschieden, hetgeen in de hierop betrekking hebben de wet tto uiting moet komen in een be­ hoedzame redactie van de tekst. Flexibiliteit is onmisbaar voor een bevredigend verloop van het in­ grijpende proces van het ontwer­ pen en invoeren van geherpro­ grammeerde curricula. Naar de mening van de AR kun­ nen de nieuwe ouiTlcula pas wor­ den ingevoerd op 1 september van het jaar, volgend op het Jaar waarin de aanpassing van het aca­ demisch statuut tot stand zal zijn gekomen. Minimaal een jaar na het inwerkingtreden van de wet

UNIVERSITEITSRAAD BESLIST:

BEPERKTE TOELA TING IN 14 STUDIERICHTINGEN noodzakelijk kwaad maar veelmeer als een te bestrijden kwaad. De UR verwierp de motie met 20 stemmen tegen en 13 voor bij 2 onthoudingen.

De universiteitsraad heeft op de laatste vergadering besloten tot het aanvragen van een beperlüng van het aantal­ toe te laten stu­ denten voor 14 studierichtingen. Dit in de vorm van een numerus fixus, een zogenaamde geclausu­ leerde numerus fixus of een plaat­ singscommissie. Na een meer dan twee uur durende discussie volgde de universiteitsraad hiermee in grote lijnen de voorstellen van het College van Bestuur; alleen voor de studierichtüig sociologie week de UR af van het advies van het CvB en besloot geen plaatsings­ commissie aan te vragen.

Advies C ollege van Bestuur Vervolgens kwam het stuk van het College van Bestuur ter sprake waarin werd voorgesteld een stu­ dentenstop voor 15 studierichtin­ gen aan te vragen:

Motie PKV In eerste instantie diende de PKV een motie in waarin werd vastge­ steld dat — beperking van de toelating tot het wetenschappelijk onderwijs zeer ongewenst is, —­ dat de nodige personeelsuitbrei­ ding mede tengevolge van die beperking in ernstig gevaar komt, — dat het olievlekeffect van de be­ perkingen ook andere studie­ richtingen in moeilijkheden kan brengen, —­ dat het overheidsbeleid t.a.v. de toewijzing van personeel en middelen in deze Inadekwaat geacht moet worden, en dat daarom het toewijzings­ beleid van de regering, dat steeds meer studierichtingen ertoe brengt beperkingen aan te vragen moet worden afgewe­ zen. Er moet bij de minister op worden aangedrongen dat hy op zo kort mogelijke termijn meer personeel en middelen aan de universiteit verstrekt. Nadat André Knottnerus namens de PKV de motie toegelicht had verklaarde Brinkman namens het CvB dat het al of niet instellen

van beperkingen bij de toelating voor het WO een politieke keuze was die in Den Haag moest wor­ den gedaan. Als je daar als UR een uitspraak over deed moest dat op zijn minst wat zorgvuldiger ge­ formuleerd worden. Bovendien was het niet alleen het toewijzmgsbe­ leid maar ook de verdeling van personeel tussen de universiteiten waardoor de VU gedwongen werd studentenstops aan te vragen want de VU heeft wat personeel betreft een achterstand op een aantal an­ dere universiteiten. En dat had de VU de minister al vaker gepro­ beerd duidelijk te maken dus in dat opzicht was de motie overbo­ dig. Knottnerus antwoordde daarop dat dit wel waar was, maar dat het toewijzingsbeleid op dit moment onvoldoende was om die achter­ stand In te lopen volgens de eigen woorden van de heer Brinkman. Het in de motie gestelde was daar­ om niet minder waar. De PKV zag de Machtigingswet niet als een

In het algemeen moet er naar worden gestreefd zoveel mogelijk studenten op te nemen als moge­ lijk is zonder dat de kwaliteit van het onderwijs daaronder lydt. Het berekenen van liet maximum aan­ tal toe te laten eerstejaars volgens een methode zoals die is ontwik­ keld door de werkgroep Loevendie van de Academische Raad zal daarbij eerder een minimum dan een maximum opleveren. Alleen als alle andere mogelijkheden om de onderwijscapaciteit te vergroten zijn uil^eput geeft de methode Loevendie Inderdaad het maxi­ mum aantal toe te laten eerste­ jaars aan. In een aantal gevallen Is het op dit moment nog niet te overzien of er een numerus fixus moet wor­ den aangevraagd omdat het aan­ tal te verwachten eerstejaars nog niet bekend is. Pas als blijkt dat dit aantal te groot is om door de instellingen te kunnen worden verwerkt moet een niunerus fixus worden aangevraagd. Waar In het vervolg wordt gesproken van een gecausuleerde nimierus fixus is van deze situatie sprake. Als er voor een studierichting een plaatsingscommissie wordt inge­ steld dient bü het opstellen van de verdeelsleutels over de instellin­ gen de oapaciteitsberekening van de werkgroep Loevendie gehan­ teerd te worden. Aldus het College van Bestuiu: in het algemene gedeelte van de nota.

Afzonderlijke richtingen

studie­

Vervolgens werden de voorstellen van het CvB per studierichting besproken. De discussie hierover duurde veel langer dan de drie kwartier die voorzitter Kuiper zich had voorgesteld. Dit werd ener­ zijds veroorzaakt doordat de ad­ vlezen van het CvB in lang niet alle gevallen beargumenteerd wa­ ren en doordat een aantal gege­ vens pas ter vergadering bekend gemaakt werden. Anderzijds ont­ stond er over elk advies discussie doordat de PKV bil monde van André Knottnerus voortdurend probeerde om elke aanvraag voor een numerus fixus te voorkomen of het aantal te verhogen. Aange­ zien dit laatste veelal gebeurde door het aandragen van gegevens die het advies van het CvB te­ genspraken en, zoals reeds gesteld, de argumentatie van het CvB ook niet steeds duidelijk op papier stond werd de discussie soms nog. al ondoorzichtig. Uiteindelijk be­ sloot de universiteitsraad tot het (eventueel) aanvragen van de vol­ gende beperkingen: ') 1. Nederlands. Geclausuleerde nu­ merus fixus, aantal in nader overleg tussen CvB en facul­ teit vast te stellen. (± 25). 2. Engels. Geclausuleerde nume­ rus fixus, aantal In nader over­ leg tussen CvB en faculteit vast te stellen. N = 21. 3. Geschiedenis. Geclausuleerde numerus fixus, aantal in nader overleg tussen CvB en faculteit vast te stellen. N = 52. 4. Kunstgeschiedenis. Plaatsings­ commissie. 5. Sociale geografie. Geclausu­ leerde niunerus fixus (130). N = 68. 6. Niet­westerse soc./culturele

Vervolg op pagina 2

is nodig voor nadere meningsvor­ ming binnen de (sub) faculteiten en de secties van de academische raad.

Fasering van cursusduur De AR is het ermee eens dat de fasering van de cursusduur in propaedeuse en doctoraalstudie wettelijk wordt vastgelegd, waar­ bij tot uitgangspunt moet dienen dat een soepele regering van de totale cursusduur een soepele re­ geling van de duur der fasen im­ pliceert. Ten aanzien van de propaedeuse stelt de AR een aantal voorwaar­ den. De propaedeuse behoort een oriënterende functie te hebben. Ruimte te laten voor de noodza­ kelijke aanpassing en ontwikke­ ling in verband met studie, werk en leven. Mogelijldieid tot ken­ nismaking met de docenten te bie­ den. Het selecterende karakter er­ van dient op onderwijskundige grondslagen te zijn gebaseerd en bij vei­wijzing dienen ook reële alternatieven te bestaan. De se­ lectie m de propaedeuse mag niet ontaarden in verkapte niunerus fixus. De AR is gekant tegen de voorge­ stelde uniforme regeling van een doctorale fase van drie jaren voor alle opleidingen. Hij acht het bovendien voorbarig een dergelijke regeling voor te stellen aangezien de herprogram­ mering, op basis waarvan de her­ structurering dient te geschieden, nog niet is voltooid.

Post doctoraalonderwijs Naar de mening van de AR dienen de mogelijkheden voor post­docto­ rale opleidingen met het oog op de maatschappelijke praktijk rui­ mer te worden geformuleerd. Een ieder, die het doctoraal exa­ men heeft afgelegd en voldoende is gekwalificeerd, moet de moge­ lijkheid hebben een research­stu­ dentschap te vervullen. Plaats, taak, rechtspositie, recht op goed begeleidend onderwijs en finan­ ciering van de research­studenten en van de assistent­onderzoekers dienen nader te worden geregeld.

Eindredaktie: Hans Bos. Jan Verdam. IMedewerking: Bureau pers en voorlichting. Guus Herbschleb. Bedaktie­adres: De Boelelaan 1105 Postbus 7161 Amsterdam, telefoon 48 26 71. Kopij, niet bestemd voor de mededelingenrubriek, moet (getypt) uiterlijk maandag­ morgen om 10 uur bmnen zijn. Advertenties: J. G. Duyker, Amstelveen. Postbus 228. Tel. 020­441676

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen