Ad Valvas 1973-1974 - pagina 123

AD VALVAS — 7 DECEMBER 1973

iedereen in Engeland de keuze van de onderwerpen zo uitgebreid mogeiyk te maken en Jdeze af te stemmen op de specljïieke, primaire interesse en behoefte van de student geeft de traditionele universiteiten hierby leen streepje voor t.o.v. de Open universiteit. Het plezier in het Ipolgen van bepaalde cursussen fetaat voorop. Iedereen kan er wel «n cursus van zijn gading vinhen. Het klinkt niet zo spectaculair als de wijze waarop de Open [Tniversiteit zich presenteert. Het fcpeotaculaire van de Open Unl[lersiteit ligt echter meer in het D.m. op radio en tv presenteren tan bepaalde onderwerpen, dan in Be veelheid van onderwerpen en Ee plezierige aanpak van preseniatie door bestaande docenten, die [e persoonlek kunt ontmoeten. Boor een bepaald onderwerp te {rolgen. Er bestaat voorts bij bepaalde nensen behoefte aan een aangetaste beroepsopleiding. Hiervoor jjn specifieke cursussen nodig. De Open Universiteit bemoeit zich hier niet mee. De Open Universiieit is een universiteit en die aanbepaste cursussen horen daar niet fhuis De vraag naar deze cursus«n is echter zo groot en komt zo Irequent voor, dat de behoefte erp,an ver uitgaat boven dé behoefte fan het onderwijs zoals de Open [Jmversiteit dat probeert te gelten. Deze vraag wordt behandeld het zogenaamde Russell-raphort (een recent rapport over onperwijs en vorming voor volwassenen in Engeland in de toekomst). Een complex van maatregelen is

ITE I T !TE I T ITEIT ITE I T ITEIT TE I T E IT IT Ian ook nodig. Vormingswerk !oor volwassenen is niet bepaald p wat door de Open Universip wordt gegeven. Maar het is pel noodzakeiyk dat het wordt Begeven, De Open Universiteit [oldoet volgens het Russell-rap|>rt (vrlendeiyfc uitgedrukt) echt tel aan een bepaalde vraag, maar p vraag is veel ruimer dan alien maar naar het onderwys zoBs dat door de Open Universiteit |ordt gegeven. Er is dan ook een van voorzieningen nodig. Pt komt er in feite op neer, dat psteld wordt dat de Open Uniplteit een aardige instelling is, Tsar dat het voor zo'n beperkt f ntal toch in zekere zin uitgeleInen, slechts een druppel op een |oeiende plaat Is. De gloeiende at van de meest uiteenlopende pnsen op het gebied van onderV en vonning voor volwassenen, ftt Open Universiteit is in dit fler niet de meest gewenste inen had dan ook niet als • voor de hand liggende eerinstelling moeten worden gelicht. In het kader van gewenst ^derwys en vorming voor volenen wordt de Open Univer-

siteit een brevet van onvermogen gegeven.

Karakter » Eén van de ook belangryke bezwaren tegen de Open Universiteit is haar verandering van karakter. Althans het gedwongen veranderen van karakter. Wat anders nog als volwassenenonderwys was aan te wijzen, gaat door een experiment in een wat vreemd daglicht geplaatst worden. In 1974 gaat een begin gemaakt worden met het gedwongen opnemen van 500 studenten door de Open Universiteit, die Juist van de middelbare school afkomen en gezien kurmen worden als full-time studenten. Dus studenten die er overdag geen betrekking by hebben. In tegenstelling tot de meeste huidige studenten van de Open Universiteit, die parttimestudenten zijn met overdag een baan en 's avonds hun studie. De Open Universiteit wordt, door dit experiment, door het ministerie van onderwys in Londen tot een soort proeftuin gemaakt. Dit stuit nogal op wat verzet van de docenten en studenten van de Open Universiteit. Op het ministerie in Londen vraagt men zich hoofdschuddend af: 'Waarom is iedereen er zo fel op tegen?' Het antwoord is toch zo eenvoudig. Edward Short zegt het: Fulltime studenten behoren niet aan een Oven Universiteit te studeren. Het verschil tussen iemand die, al is het maar een jaar, heeft gewerkt en met de voetangels en klemmen van de maatschappij te maken gehad heeft en iemand die regelrecht van een middelbare school komt, is huizenhoog'. Nu dreigt het toelaten van die 500 studenten al by voorbaat tot een mislukking gedoemd te zgn. Men heeft al 800 aanvragen gehad op het ministerie om tot het experiment te worden toegelaten. Deze aanvragen zyn echter afkomstig van die studenten, die bang zyn niet te kunnen voldoen aan de eisen om tot een traditionele universiteit te worden toegelaten. De mogelykheid om aan de Open Universiteit te gaan studeren is dus in feite een uitwykmogeiykheid. Men is op het ministerie van onderwys üi Londen bang dat er wel eens meer dan 300 studenten af zouden kminen vallen, doordat zy toch voldoen aan de toelatingseisen die de traditionele universiteiten stellen door het daartoe vereiste examen te halen. Of het experiment nu slaagt of niet, de Open Universiteit was ingesteld voor part-time studenten en iedere beperking daarvan of uitbreiding daarvan met full-time studenten, betekent een verandering van de aard van de Open universiteit. » De kritiek die hier naar voren l8 gebracht komt van bulten de Open Universiteit: Workers Educational Association, National Council for Edtuiational Technology, andere universiteiten zoals byvoorbeeld de University of London^ National Institute of Adult Education, het ministerie van onderwys in Londen, maar ook van binnen de universiteit: academische «taf, docenten, onderwtjstechnologen, televisiepiensen en studenten. Wanneer men de studentenkrant van de Open UniverBiteit, die heel toepasseiyk Sesame heet, erop naleest, biyken ook daar heel wat bezwaren naar voren te komen. Het Is in feite niet geheel Juist om zich zonder meer tegen het instituut Open Universiteit af te zetten. Want Juist al die mensen die van het begin af aan zo enthousiast waren, zyn nu kritisch. De verwachtingen waren echter te hoog gespannen. Het leek wel alsof by het instellen van de Open Universiteit alle problemen opgelost zouden zyn. Eën Open Universiteit brengt nu eenmaal geen zomer voor al die volwassenen die onderwys en vorming willen genieten. De Open Universiteit had onderdeel moeten uitmaken van een complex van maatregelen. Men

moet zich nu haasten te zeggen dat de Open Universiteit beschouwd moet worden als het begin van een aantal te nemen maatregelen (Bussell-rapport). Eén ding moet toch wel duideiyk zyn: men moet uitgaan van de student en zyn primaire belangstelling en wensen. Tydens een recent studiebezoek aan Engeland hoorde men op van de ideeën die vanuit het AGORA-congres, door de Nederlandse werkgroep open school begin augustus gelanceerd zyn. Mefi is in Engeland bezig — door ,het Russell-rapport daartoe aangezet — met het instellen van een soort van Open Adult Education instituut, waar volwassenen allerlei soorten cursussen en beroepstratningen kunnen volgen, met of zonder diploma als resultaat. Het idee van de Nederlandse werkgroep open school om in Nederland al die mensen die in eerste instantie hun initiële fase van onderwys achter de rus hebben, mogeiykheden te verschaffen om allerlei soorten van onderwys en vorming te volgen, wordt als een uiterst positieve zaak ervaren. Voorts worden de in Nederland bestaande ideeën over wederkerend onderwys als een positief uitgangspunt in Engeland gezien. Uit de door minister Van Kemenade voorgestelde plannen by de presentatie van de miljoenennota, bhjkt dat de minister eerst wil bekyken of er een goede basis kan worden gevonden voor open secundair onderwys: m.a.v.o., h.a.v.o. en m.e.a.o.-niveau door daarby ook gebruik te maken van radio, tv en schrifteiyk onderwys. Dit komt als een zeer belangryk uitgangspunt naar voren. Er wordt namely k niet één stap overgeslagen. Er wordt begonnen daar waar de mensen uit de boot vallen. Het zonder meer beginnen met een Open Universiteit zonder daaronder een platform van adequate voorbereidüigsmogeiyidieden van voorkennis en vooropleiding, aan te brengen, lykt met het voorijeeld van Engeland voor ogen een sprong in het duister. Experimenten met het verstrekken van zoveel mogeiyk open onderwys In de fase die voorbereidt op eventueel later open hoger onderwys hebben Juist kans van slagen, daar waar zy zoals biykt uit de plannen van de minister aansluiten by wat het meest gevraagd wordt. Voorts zyn de plannen van minister Van Doorn zoals hy die presenteerde by de miljoenennota van byzonder belang: het streven naar totaal onderwys en vorming voor volwassenen (in overleg met O en W) door voor een instructieve omroep faciliteiten te verstrekken. In de plannen van de beide ministers wordt een open universiteit niet over het hoofd gezien, maar wwdt deze beschouwd als een van de puntmi van een complex van maatregelen om onderwys en vorming aan al die mensen die op een of andere manier hun beurt hebben (moeten) laten voorbygaan, alsnog te geven door middel van een aantal genuanceerde methoden. Onderwys en vorming, waarby wordt uitgegaan van de wensen en interessen van jjotentiële cursisten. In Engeland knikte men vriendelyk: 'Zoiets willen wij ook, alléén met een open universiteit red je het niet.' In Nederland Is men biykbaar nuchter genoeg om in te zien dat al wat nieuw heet met een roes van enthousiasme wordt omgeven, maar dat het werkeiyke resultaat niet ligt by de naam of by de producent; Open Universiteit, maar by de consument. Wanneer men nu wil ingaan op de wensen van het individu in de Nederlandse samenleving, naar een scala van wensen, variërend van open secundair onderwfls en open h<^er onderwys tot open volwassenenvorming, dan liggen er heel wat mogeiykheden open. Hierby kunnen we leren van de Open Universiteit In Engeland: hoe het wèl en hoe het beslist niet moet.

DE RECHTEN VAN DE MENS EN ZUID-AFRIKA - TWEE JUBILEA Vervolg van pagina 5 den of 200 Rand boete) voor een zwarte om zich in te schryven aan een van de 'open' imiversiteiten zonder toesterrmiing van de minister van onderwys. Die toestemming wca-dt alleen gegevep voor een studierichting waarin niet voorzien is aan de zwarte universiteiten. Als gevolg van de wet is het aantal zwarte studenten aan de vroeger 'open' universiteiten gestaa« gedaald. De volgende cyfers mogen dat verduideiyken: Inschrijving zwarte studenten aan open universiteiten Indiërs kleurAfrillngen kanen 1959 1969

915 737

611 346

619 182

Alleen de Universiteit van Zuid Afrika bleef ook na 1960 toegankeiyk voor alle huidskleuren, maar die geeft dan ook alleen schrifteiyke cursussen. Krachteias de wet moet het bestuur van de nie-blankè universiteiten uit blanken bestaan; de rector wordt benoemd door de minister; wel bestaat er een adviesraad van nie-blankes waarvan de leden van overheidswege worden benoemd. Rassenscheiding op het niveau van de universiteiten heeft niet geleid tot culturele ontwikkeling van de zwarte bevolking van Zuid Afrika, maar tot een systeem waarin de onderwysfaciliteiten veor zwarten achterbiyven by die voor blanken en tot een strikte regeringscontrole op de instellingen om de raciale discriminatie te handhaven. Het is dan ook niet verwonderiyk dat de gesegregeerde universiteiten haarden van onrust zyn geworden en dat de regering harde maatregelen heeft genomen om het protest te onderdrukken. Het verzet Zowel aan de Engelstalige als aan de zwarte universiteiten leeft veel verzet tegen de wetgeving inzake het hoger onderwys. De eerste grote uitbarsting kwam in 1968 toen studenten en staf van de EngelstaUge Universiteit van Kaapstad in verzet kwamen tegen de intrekldug van de benoeming van een zwarte antropoloog.

Sindsdien zyn acties tegen de restrictieve maatregelen van regering en universiteitsbesturen (afdwingen van loyaliteitsverkla. ringen en arrestaties) en solidariteitsacties met de slachtoffer« daarvan niet van de lucht. Protestacties van studenten aan de zwarte universiteiten worden beantwoord met massale schorüng van studenten door imiversiteitabesturen, solidariteitsacties van blanke (Engelstalige) studenten (o.a. in Kaapstad, 1972) worden door de politie hardhandig uiteengeslagen. De Afrikaanstalige universiteiten onthielden zich van actie, of schaarden zich expliciet achter de regering, zoals Potchefstroom, waar 1600 studenten in een petitie aan premier Vorster hun volledige steun betuigden aan het optreden van regering en veiligheidspolitie tegen de protesterende studenten, oktober "71, Terug, tenslote naar de Universele Verldarlng: het Zuidafrikaanse onderwyssysteem voldoet niet aan de criteria zoals die zyn vastgelegd in art. 26 van de Universele verklaring: het lager onderwys is niet kosteloos en het is niet verplicht; het hoger onderwys staat niet geiykeiyk open voor eenieder; het onderwys bevordert niet het begrip, de verdraagzaamheid en de vriendschap onder alle naties, rassen of godsdienstige groeperingen; aan de ouders wordt het recht onthouden om de soort van onderwys te kiezen welke aan hun kinderen zal worden gegeven. Het onderwys is natuiiriyk niet het enige punt waarop Zuid-Afrika te kort schiet, gemeten aan de maatstaven van de Universele Verklaring; evenmin als ZuidAfrika het enige land is waaraan de kwalificatie 'rechtstaat' moet worden onthouden. De VU heeft nog altyd een overeenkomst met een onderwy ..instelling in Zuid-Afrika vanwaar tot nu toe geen protest tegen de apartheidspolitiek gehoord is, integendeel. De mogeiykheden voor de VU om in de Zuidafrikaanse situatie verandering te brengen zyn nihil. Het enige wat zy kan doen, is duideiyk maken aan welke kant zy staat. De Universiteit van Potchefstroom heeft dat al gedaan. Werkgroep Potchefstroom PrtTis Hendriklaan 31

A. C, C. broodje cultuur:

MAR JOL FLORE MET TRIO NICO v/d LINDEN In verband met de te verwachten belangstelling van de zyde der VUbevolking doen wy een dringend beroep op iedereen om tydig (een kwartier voor aanvang) aanwezig te zyn. Dan kunnen we ten eerste precies op tyd beginnen en ten tweede weet Je dan zeker dat de zaal nog niet uitverkocht Is. Die kans loop Je wel als Je pas tegen half een komtl Over MARJOL FLORE hoeft weinig meer gezegd te worden: haar pyisnel gevestigde reputatie als Chansonniere in de echte zin van het woord spreekt voor ^ch. Dat zy nu <* de VU kcsnt met een gedeelte van haar show mag Je gerust uniek noemen. Opk om alvast te noteren is het vrywel zekere optreden van RAMSES SHAFFY ongeveer half februari. Heb Je zelf suggesties, bel dan even: 484533, ACC BBOODrt! CULTUUR: VRIJDAG 14 DECEIUEBER KC-07 12.80 u, (HOOFDGEBOUW) ENTREE: 1 GULDEN

DIAGNOSTISCHE ASPEKTEN VAN DE VERMOEIBAARHEID VAN SPIERKONTRAKTIES Dr, S. L. Visser is benoemd tot buitensrewoon hoogleraar in de kUniscbe neuro-fysiologrie in de faculteit der geneeskunde. HQ aanvaardde zUn ambt met bet uitspreken van zqn inaugrurete oratie getiteld: 'Diagnostische ftspekten van de vermoeibaarheid van splerkontrakttes' met de volgende inhoud: De elektromyografie heeft de laatste Jaren een snelle ontwikkeling doorgemaakt. In de vyftiger Jaren omvatte een EMG-onder-

zoek van een patiënt in de regel niet meer dan het vastleggen van de elektrische spieraktivitelt tydens rust en spiersamentrekkingen. In de zestiger Jaren wordt dat meestal aangevuld met een onderzoek van de geleidingssnelheid in een bewegingszenuw. Thains groeit de EMG uit tot een veelheid van technieken. Daarmee kuimen talryke aspekten van het perifere en het centrale zenuwstelsel onderzocht worden in het byzonder wat betreft de bewegings- en gevoelsfunkties. Toegelicht wordt dit aan de mogeiykheld spiervermoeidheid te onderzoeken en het resultaat daarvan te gebruiken in de diagnosestelling. By een dergelijk onderzoek is het van groot belang dat de verandering in de elektrische spieraktivitelt kan worden geanalyseerd met behulp van een kcwnputer. Deze nieuwe ontwikkelingen maken dat de klinische neurofysiologie als zogenaamd dienstverlenend specialisme uitgroeit tot een methode die grote mogelykheden biedt voor samenwerking met velerlei specialismen in de geneeskunde en wellicht ook in de psychologie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen