Ad Valvas 1973-1974 - pagina 133
AD VALVAS — 14 DECE^^
GELOFTEDAG:
WERELDWINKEL
?5
Christusfees of Baalfees Op 15 dec. 1971 verscheen er in het ftfrikaanse Wad 'Pro Veritate' een artikel van Koelf Meyer en dr. Beyers Naudé over 'Geloftedag', de nationale herdenkingsdag van de slag bij de Bloedrivier: 'Op 16 dec. 1838 het 'n Voortrekkerskommando, wat uit ongeveer 470 Voortrekkers, 59 nie-blanke agterryers, drie Engelse setlaars en 'n klompie van hullie Bantoevolgelinge bestaan het, 'n leërmag van Dingaan van seker minsters 10.000 verslaan...'. De brochure van Beyers Naudé heeft de bedoeling om aan te tonen hoe deze nationale dag door kerk en overheid gemaakt is tot één groot 'Baalfees', d.w.z. het regiem van Vorster inzake de apartheid krijgt goddelijke ondersteuning en rechtvaardiging. God In Afrika
In een reeks van uitspraken, geciteerd uit kerkbode's, wordt duidelijk hoe dit plaats vindt: 1. Geloftedag en sy goedere word als heilig beskou: .. 'die gewyde terrein (Bloedrivierslagveld) mag nie ontwyd word nie...' Over het Voortrekkersmonument: 'Die Moniunent kan beskou word as die 'heilige der heilige' van die Afrikaner' en . . . 'Selfs 'n gewyde gees en atmosfeer behoort in die restaurant gehandhaaf te word..' 2. Die Afrikanervolk word in die sentrum geplaas en as uitverkore beskou, soos Israel van die Oude Testament: .,. 'die dankbare erkenning dat die Here sy verbond met die Afrikanernasle nagekom h e t . . . ' ... 'die drie Goddellke Persona gaan 'n ewige gelofte aan met O.T. Israel en later ook met die gelowige Afrikanervolk onder leiding van Voortrekkerverbondsfoof Sarei Cillier..' . . . 'Hij kies ons erfdeel vir ons uit..', .. .'die wonderdade van God .. DIE ons die beloofde land het geschenk...' 3. Geloftedag: 'n krenking van die naaste: . . . 'dit is 'n stryd tussen die manne van God en die manne van Dingaan...' . 'die Satan, die aanvoerder is van die koning van die Zoeloes..' 4.Geloftedag: Goddelijke regverdediging vir 'n menselik beleid of ideologie n.I. apartheid: ... 'met die feesvieringe van Geloftedag word 'n natuurlike geleentheid gebied om vir onsself rekenskap te gee van ons eie unieke Identiteit as Afrikanervolk ...' .. 'ons kan nie geloftedag vier saam met mense wat veelrassigheid verkondig n i e . . . ' .. 'God het oor die Afrikanerdom bewarend uitgeroep 'leef' en ons voortbestaan is verseker...' God en d e PU
Om duidelijk te maken waarom deze zaken in Ad Valvas ter sprake worden gebracht, mogen we hier ook citeren uit een brief van ds. G. Zeyl, namens de Vereniging lid van de Universiteitsraad, die hij gestuurd heeft als een bijdrage in de discussie en besluitvorming op 3 april j.1. over het verdrag met de P.U., een brief die, op een voor ons onbegrijpelijke manier, opzij is gelegd. Ds. Zeyl citeert uit de Almanak 1971 van de Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika' (van deze kerk gaat de P.U. uit!): .. 'Tot de van Godgegewe kultuurtaak behoort .. dat elke volk geroepe is sy volkseie te bewaar'. 'Die identiteit en voortbestaan van afsonderlike nasies word deur die Skrif vereis.' 'Segregatie, gebiedskeiding sal bevorder word, nie maar omdat dit die beleid is van die overheid nie, maar op grond van die belydenis van die
Gemeenskap van die Heiliges... Die profetiese roeping van de kerk sal ook daarin bestaan om die gelowige volk tot 'n kragdadige deurvoering daarvan aan te spoor en alle traagheid hierin te bestraf.' 'Integratie is onskriftuurlik, want dit is liberalisties en communisties en loop uit op die ryk van die Antikris ..'. En wat speciaal de P.U. betreft: .. 'Die Christelike beginsel is duidelik en onomwonden gestel... die P.U. het getoon dat al sy wortels diep in die Afrikaanse bodem vasgegroei is, dat sy penne diep in ons aarde ingeslaan is; ons leef met die oor op die grond om die geringste geritsel van alles wat Christelik-Nasionaal-Afrlkaans is op te vang, in ons denke en hart te weeg te koester, te boetseer, aan te wend vir die welsyn van ons volk en vaderland ...' Ds. Zeyl verzucht: wie herinnert zich niet deze klanken? en merkt nog op: 'Wanneer gevraagd wordt: waarom minder tolerant t.a.v. Zuid-Afrika dan t.a.v. oostelijke en derde-wereld landen (prof. Diepenhorst)? Dan is het antwoord: Omdat alles wat hier over 'nasies' en 'kuituur' — ik schreef bijna 'nazi's' en 'Kultur' — gezegd wordt, ons wordt aangediend als 'Calvinisties-Christelik'. Daarom!' Tot zover ds. Zeyl. Wat intussen dit alles betekent, wat de 'kragdadige deurvoering' van de apartheidsideologle inhoudt, kunnen we dagelijks in de kranten lezen: onwilligen worden uitgebannen, monddood gemaakt, (over dialoog gesproken), onder huisarrest geplaatst, gevangen gezet of nog erger.
In de Amsterdamse Westerkerk zal op zondag 16 december, om half acht 's avonds, een speciale dienst zijn die gewijd is aan de velen die in Zuid-Afrika worden vervolgd om hun strijd tegen de Apartheid. Prof J. Verkuyl zal spreken, terwijl de liturgie wordt verzorgd door ds. A. H. v. d. Heuvel, secretaris-generaal van de Nederlands Hervormde Kerk. In het Hoofdgebouw op dinsdag 15 januari, om 12.30 uur, een protestvergadering tegen het verdrag van de V.U. met de racistiese universiteit van Potchefstroom. Wergroep Kairos D.B.V.U.-werkgroep Potchefstroom S.R.V.U. Zuidelijk Afrika werkgroep Amsterdam (S.S.R.A.)
verlengde hiervan, dat de blanken in Zuid-Afrika in zee worden geschopt. Dan gaan wij hier toch wel wat zachter praten, wij wel! De slotzin van de brochure van Beyers Naudé is adembenemend indringend: 'Moet ons nie dringend daaraan herinner word, dat ons vreemdelinge en bywoners hier is, en dat ons goed moet doen terwyl dit nog dag is nie? Die evangelie van Christus herinner ons, ja juis ons na die Bloedrivier^ dat ons meer vertroue moet liê in die kruis as in die swaard, want in laaste instansie gaan dit vir die Christen nie om die probleem van voortbestaan of ondergang nie, maar om die verbondenheid met God en met mekaar in hierdie en die toekomende wereld.' Echte
Wat heeft d e VU hierin van doen?
Als we zoeken naar onze houding in dit alles, dan zullen we allereerst moeten leren inzien err erkennen dat de V.U. haar trekken thuis krijgt: de christelijke universiteit van Potchefstroom heeft veel van ons geleerd als het gaat over 'God, Nederland en Oranje', over zaken als 'ras en bloed en bodem', over 'de stem van God in de geschiedenis', enz. De voorstanders van de dialoog met de P.U zullen daarom des te meer deze relatie willen vasthouden om door te geven wat we zelf ook met schande en schade hebben moeten leren, om diegenen te steunen die in Afrika de religieuze afgoderij hebben onderkend en zich er tegen verzetten. Dialoog . . .
waarover?
De brandende vraag is dan echter wèl, waar die dialoog over moet gaan, wat wij nu precies te zeggen en te getuigen hebben. Ons getuigenis kan en mag niet anders zijn (daar is in de Universiteitsraad dan ook geen verschil van mening over), dat de apartheidsideologle zich niet verdraagt met de bijbelse boodschap. Dat komt er dan op neer dat wij zullen moeten oproepen tot verzet, een verzet zoals in de oorlogstijd aan de V.U. door mensen als Anema, Rutgers en Oranje geboden werd. Dit zou kunnen betekenen dat de P.U. wordt weggevaagd en in het
4 STUDENT-LEDEN RSA AFGEWEZEN? Het OSA, het overlegorgaan studenten aangelegenheden, heeft onlangs 7 student-leden voor de RSA (raad studenten aangelegenheden) aan de universiteitsraad voorgedragen. Tegen vier daarvan rezen bezwaren biykens een brief van het secretariaat van de UR aan de OSA. Drie van van hen hadden geen collegegeld betaald en waren 'dus' geen student. In de tussentijd schijnen twee van de afgewezen student-leden hun collegegeld betaald te hebben. Tegen het andere student-lid werd als bezwaar aangevoerd dat zij ook al zitting had in de UR, en dat er, als zy eveneens zitting zou nemen in de RSA, een onverenigbaarheid van funkties zou ontstaan. Het moderamen van de UR beraadt zich nog over één en ander. A. V.
solidariteit
Willen we onze verbondenheid met mensen als Beyers Naudé en de ontrechte zwarte bevolking tot uitdrukking brengen, dan zullen we hen ondubbelzinnig moeten laten weten en doen voelen, dat we him geroep hebben gehoord, dat we achter hen, of liever vóór hen, willen gaan staan door, als eerste stap, het radicale verbreken van het officiële verdrag met de P.U. immers, als we deze beslissing nemen, betekent dat voor hen: Hulp uit het buitenland;, internationale erkenning van hun rechtmatige strijd voor de mensenrechten, een zaak waar zij elke dag hun nek voor wagen, zij wel! Zolang de V.U de relatie met de P.U onderhoudt, is dat een officiële erkenning-de-facto van de politiestaat en laten we geestverwanten, en die niet alleen, in de kou De dialoog met de P.U. kan en mag toch niet gaan over de vraag,. of we zwarten hun vrijheid willen geven, en hoe we dat zullen doen, en wanneer we dat zullen doen . . . de enige dialoog die er met de P.U. mogelijk is, is het gemeenschappelijk beraad, wat we kunnen doen nadat de P.U. gedaan heeft wat moet: de erkenning van de zwarte naaste, onvoorwaardelijk en zonder enige resti'ictie, . . . 'dat ons goed moet doen, teiTvjS het nog dag is' .. Gerechtigheid
De hemel beware ons dat we dit 'goed doen', zoals het Beyers Naudé voor ogen staat, gaan vertalen in 'onderling dienstbetoon', dat gerechtigheid betekent dat je veel voor de zwarten doet, hen rijp maakt voor de vrijheid, dat je goed bent voor je personeel, enz., enz. Gerechtigheid is uitleiding uit het diensthuis, wat er ook van komen mag. De God van de uitleiding uit Egypte is nooit een nationale God geweest. Hij is de God van de tien geboden! Recht doen, op de juiste plaats gaan staan, kan en mag dan ook niet beperkt worden tot welsprekende verklaringen in de üniversiteitsi'aad, dat we tegen apartheid zijn. Psalm 92 ontmaskert deze corruptie door te zingen: 'welsprekend is hun leven'. De werkgroep Potchefstroom Ds. L. R. RINGNALDA
Mede namens onze wederzijdse ouders — het westers imperialisme en de onderdrukte derde wereld —, geven wij kennis van het gezicht van de wereldwinkel aan de V.U. De misstanden in de derde wereld van economische, politieke en kulturele onderdrukking zijn het gevolg van het imperialisme dat zijn oorzaak vindt in het Westen. Dus voor ons in Nederland! Wij weten dat elke vorm van kapitalisme, hoe humaan die ook lijkt, altijd gericht zal zijn op het nastreven van winst en profijt en daarom de Derde Wereld uit zal buiten. In Nederland is het imperialisme bijvoorbeeld aanwezig in de vorm van economisch imperialisme (Philips, Shell, UnUever) maar ook als militair (NATO), politiek (Suriname,.erkenning Gulnee Bissau) of kultureel imperialisme (westers onderwijs in de Derde Wereld bijv.). Dit zijn delen van onze samenleving! Wij als Wereldwinkel moeten ons ten doel stellen dit systeem te helpen veranderen in een voor allen rechtvaardige samenleving. M.a.w. ons doel is: met die andere progressieve krachten ,3amen te werken die socialisme nastreven! Als Wereldwinkel aan de V.U. proberen wij met de studenten ons bewust te zijn van onze bijzondere situatie. Wij gaan er van uit dat de student nu en later een bijzondere positie bekleedt in de maatschappij, omdat hij tgv. zijn opleiding een belangrijke schakel kan zijn in het opgang brengen van het socialisatieproces. Wij trachten dit te realiseren door: — Verkoop van literatuur, die de Derde Wereld problematiek beschrijft. — Verkoop van Produkten die internationale handelsstrukturen benadrukken. — Aansluiting te zoeken bij en ruimte te scheppen voor aktiegroepen die op dit gebied aktief zijn — Het bekritiseren van buitenlandse kontakten van de V.U. en oproepen tot stelllngname. (De Wereldwinkel heeft zich uitgesproken voor verbreking van de kontakten met Potchefstroom) . — Kontakten te zoeken met de fakulteiten en mogelijkheden te onderzoeken tot samenwerking. De Wereldwinkel is voorlopig open van 12-2 uur. Begin volgend jaar gaan we weer op volle toeren draaien. Daarvoor kunnen we altijd nog medewerkers gebruiken. Wij zijn te vinden in de kelder: ga met een van de liften bij de
hoofdingang af met -^e KC07 naar beneden e ' pijlen.
Geen bloemen, wel bi" KB32!
COMMISSk POLAK De Hogeschoolraad van de Technische Hogeschool Eindhoven heeft onlangs een aantal voorstellen tot wijziging van het bestuursreglement van de T.H. Eindhoven behandeld. Wijziging was op een aantal punten noodzakelijk omdat de staatssecretaris van Onderwijs en Wetenschappen aan enkele artikelen van het Elndhovense bestuursreglement zijn goedkeuring had onthouden. Daarin was hy geadviseerd door de Commissie voor de Bestuurshervorming (de commissie-Polak). Na de behandeling van de wijzigingsvoorstellen (vnl. handelend over de positie van de secretaris T. H. E., de dienstraden en de hogeschoolcommissies) heeft de Hogeschoolraad zijn verontrusting uitgesproken over de manier waarop de minister van Onderwijs en Wetenschappen van zijn goedkeuringsrecht gebruik maakt en zou kunnen blijven maken indien hij in de voetsporen blijft treden van de commissie-Polak. De Hogeschoolraad vindt dat het experimentele karakter van de Wet Universitaire Bestuurshervorming (W.TJ.B.) met zich meebrengt dat aan de instellingen een zo groot mogelijke ruimte moet worden gelaten bij de opbouw van hun interne bestuursstructuur. De adviezen van de commissie-Polak kunnen echter leiden tot een zodanige landelijke uniformering van de bestuursreglementen, dat het experimentele karakter van de W.U.B, geweld wordt aangedaan en de evaluatie eiTan bemoeilijkt. Het concept-besluit was opgesteld door de voorzitters van universiteits- en hogeschoolraden gezameniyk, na een bespreking die zy hebben gehad met leden van de commissies voor de reglementen van de instellingen over de adviezen van de commissie-Polak. Het is de bedoeling dat in de komende weken een zelfde besluit wordt genomen door alle universiteits- en hogeschoolraden. Het zal dan daarna aan de orde moeten worden gesteld in de vergadering van de Academische Raad van 1 februari 1974.
VERHALLEN over UILENSTEDE De psycholoog H. J. G. Verhallen, die enige tijd geleden een onderzoek heeft gedaan op Uilenstede stuurde aan het bestuur van de SSH het volgende schrijven: By toeval kreeg ik by lage 14 van uw vergaderstukken d.d. 19/9 j.1. In handen. Hierin komt de volgende passage voor: 'In de eerste plaats zetten de resultaten van het onderzoek-Verhallen wellicht enige vraagtekens hij de welhaast axiomatische gedachte, dat categorale studentenhuisvestnig ongewenst is'. Met nadruk wil ik verklaren, dat myn onderzoek alléén vraagtekens zet by de veel verkondigde stelling, dat Uilenstedebewoners zich neurotischer/eenzamer e.d. zouden voelen dan andere VU-studenten. Met geen woord is in het onderzoek ingegaan op eventuele anderssoortige ongunstige of gunstige aspecten van categorale studentenhuisvesting — hier was het onderzoek ook niet voor bedoeld. In andere nota's en in persooniyke gesprekken met myn'opdrachtgevers heb ik echter wel myn sterke vermoeden uitgesproken: a) dat het zeer dicht op elkaar leven in zgn. 'eenheden' extra spanningen veroorzaakt of kan veroorzaken, die dan weliswaar waarschyniyk niet tot expliciet overmatige neurotische gevoelens aanleiding geven, maar het leefklimaat allesbehalve bevorderen; b) dat concentratie van studenten een vergrootglas-effect heeft op studentenproblematiek, welk effect veel nodeloze energieverspilling met zich meebrengt (en op zichzelf desintegrerend t.a.v. de 'omringende maatschappy werkt); c) dat concentratie van studenten hun in elk geval later noodzakeiyke maatschappeiyke aanpassing bemoeiiykt, en hun wereldvreemdheid — die zich o.a. uit in het theoretiseren omtrent de 'maatschappij' — bevordert; d) dat concentratie van studenten en studentenvoorzieningen de omringende maatschappy extra voedsel geeft tot het percipiëren van studenten als een elitaire groep; e) dat categorale huisvesting van met name studenten, door economise' 3 noodzaak bevorderd, vaak ten onrechte (goedkope) terreinen beslaat, liggend in geluidstroggen of infrastructureel verwaarloosde uithoeken.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 augustus 1973
Ad Valvas | 370 Pagina's