Ad Valvas 1973-1974 - pagina 282
POLITIEK IN DE UNIVERSITEITSRAAD ? (I) 2. Op de politieke heterogeniteit van de universiteitsbevolking werd reeds gewezen. Met h e t oog d a a r op rijst de v r a a g : is h e t t e n a a n zien van zovelen, die a a n de u n i versiteit p e r m a n e n t of tijdelijk verbonden zijn, verantwoord, h e t beleid politiek t e kleuren? Ligt h e t niet veel meer voor de hand, taij onderwijs- en onderzoeksbeleid van een politieke pluriformiteit uit t e gaan? De feitelijke afdelingen waar h e t werk verricht wordt zijn immers in dit opzicht ook niet homogeen; hoe zou m e n k u n n e n verantwoorden, d a t student e n of t.a.s.-leden verplicht worden mee te werken a a n onderwijs v a n een politieke kleur die de h u n n e niet is?
I n verband m e t de a.s. verkiezingen hebben zich kiesverenigingen gepresenteerd, die een min of meer duidelijk politiek karakter dragen. Voorts gaf onlangs (Ad Valvas 29 m a a r t '74) h e t lid van de P K V fractie Bert Musschenga een beschouwing over politiek in de ÜR in h e t algemeen en bij de fractie wetenschappelijk personeel in h e t bijzonder. Zowel in h e t één als in h e t ander ziet de w.p.-fractie aanleiding, nader in t e g a a n op de vraag of metterdaad h e t werk van de U B dient t e worden gepolitiseerd. I n dit verband moet a a n d a c h t worden geschonken a a n de bedoelingen, die o.m. de PKV heeft met h e t 'reëel politiek bedrijven in dienst van de belangen van de student e n en van de hele universiteit'. Verder dient — aangezien ook ditmaal voor de zetels van h e t w.p. en van de t.a.s. een groot a a n t a l onafhankelijke candidaten gesteld zijn — eveneens t e worden stilgestaan bij h e t beleid d a t a a n deze vorm van candidaatstelling ten grondslag ligt. I n de eerste plaats dient te worden opgemerkt dat h e t een volstrekte miskenning is van de i n tenties zowel v a n de n u zittende leden als van de nieuwe onafhankelijke candidaten, de Indruk t e wekken — zoals de heer M u s schenga doet — als zou de onafhankelijkheid identiek zijn m e t conservatisme. T e n aanzien van de huidige fractie k a n h i e r a a n nog worden toegevoegd, d a t w a n neer zich in h a a r midden bij verschillende gelegenheden een duidelijke eenstemmigheid manifesteerde, deze veelal h a a r a c h t e r grond vond in h e t gemeenschappelijk streven, de imiversiteit t e behoeden voor een extreme vorm van politisering die h a a r door bepaalde groeperingen dreigde te worden opgedrongen en die h e t imiversitaire leven ernstig dreigde a a n te t a s t e n of zelfs t e n dele l a m t e leggen (bezettingen!). Vervolgens: inderdaad heeft de w.p.-fractie zich uitgesproken tegen een kiessysteem, d a t gemakkelijk een verdere politisering van h e t UR-we^rk ten gevolge zou k u n n e n hebben. W a a r o m heeft z« dit gedaan? I n h e t afgelopen Jaar bleek 'politiek in de TJR' nogal eens t e betekenen, d a t de P K V fractie poogde de U R t e laten overdoen wat In 's lands vergaderzalen reeds was beslist — een even zinloze als tijdrovende a a n gelegenheid. Voorts blijkt uit diverse stukken van P K V en SRVÜ h e t streven, de imlversiteit als zodanig een politieke rol te laten spelen. De leden van de wetenschappelijke fractie hebben zich op het s t a n d p u n t gesteld d a t beide vormen van politieke activiteit in de UR ongewenst zijn. Een streven als h e t bovengenoemde is formeel niet verenigbaar met t a a k - en doelstelling van een u n i versiteit. W a t wetenschappelijk onderwijs en onderzoek k u n n e n geven — h e t wordt gegeven dan wel verricht door een in politiek opzicht heterogene groep mensen, en gebracht a a n of verricht in h e t midden van andere, eveneens politiek heterogeen samengestelde groepen — is In beginsel voor ieder, terwijl bovendien a a n deze universiteit nadrukkelijk wordt uitgesproken d a t h e t ook a a n de
naaste ten goede dient te komen. Er is een tweede variant van de verhouding tussen politiek en u n i versiteit. Deze variant lijkt te worden vertegenwoordigd door de kiesvereniging staf VU. Hier b e staat de neiging, nationaal-politieke doeleinden in h e t beleid van de universiteit in te dragen. Binn e n de WUB-structuur is deze vorm v a n beïnvloeding van h e t universitaire beleid begrijpelijk. Toch rijzen ook hier bedenkingen, die in h e t kort als volgt k u n n e n worden aangeduid en toegelicht. 1. Onvermijdelijk worden uiterst algemene slogans, die in de p a r tij-politiek mogelijk werfkracht hebben, tot grondthema's in een p r o g r a m m a ('recht op onderwijs voor iedereen', 'wetenschapsbeleid t e n behoeve van noodzakelijke veranderingen van sociaal-economische structuren', e.d.). De onbepaaldheid van dit soort uitspraken m a a k t , d a t zij weinig bruikbaar zijn voor h e t beleid binnen de universiteit. Het is trouwens meer d a n eens gebleken, d a t binnen h e t kader van de t a a k stelling van de imiversiteit h e t niet altijd duidelijk is, tot welke positiekeuze in een concreet probleem een meer 'linkse' dan wel 'rechtse' politieke gezindheid leidt. Progressief links is niet noodzakelijk tolerant t.o.v. bezettingen; progressief rechts is niet noodzakelijk geporteerd voor een streng tuchtbeleid. De vele onzekerheden, die in dit opzicht rijzen bij een eerlijk, dus niet opportunistisch politiek bedrijf, nopen tot talloze besprekingen; wervende vergaderingen zijn d a a r n a a s t nodig; tenslotte m.oet de interactie van kiezers en gekozenen in stand worden gehouden. Betekent d a t niet een te zware belasting voor de relatief kleine groep mensen die temidden van alle herstructureringsvraagstukken geroepen zijn h e t niveau van onderwijs en onderzoek te h a n d haven, of die met een niet geringe administratieve of t e c h n i sche t a a k zijn belast, alsmede voor de grote groep van hen die toch In de eerste plaats a a n de universiteit zijn gekomen om met volle inzet te studeren?
3. Het is een miskenning van de genormeerdheid van wetenschappelijk werk te veronderstellen, d a t via de weg van h e t onderzoek zonder meer politiek bruikbare resiilt a t e n te voorschijn komen. Onderzoek gaat utt van een vraagstelling, en ook hier leert de ervaring, d a t de resultaten soms allerminst stroken m e t de verwachtingen en wensen die men er op n a houdt. M.a.w.: wetenschappelijk onderwijs en onderzoek hebben vrijheid nodig en onbevooroordeeldheid, en voorts, in ieders belang, zo groot mogelijke openbaarheid. 'Zo groot mogelijk', omdat in e n kele gevallen, b.v. in de geneeskunde, p r e m a t u r e openbaarheid schadelijk k a n zijn. Er is, hoe h e t probleem van de pojiiiek ook gewend en gekeerd wordt, geen a n dere conclusie mogelijk d a n d a t wetenschap en politiek-in-universitair-kader elkaar slecht verdragen. Aangezien de universiteit p r i m a i r een wetenschappelijk doel heeft, is behoedzaamheid, j a zelfs waakzaamheid t.a.v. politieke i n vloed in de universiteit geboden. Het bovenstaande wil in geen enkel opzicht iets af doen a a n de individuele verantwoordelijkheid van de werkers in de universiteit of a a n de gezamenlijke v e r a n t woordelijkheid van de leden v a n bestuurlijke lichamen — een verantwoordelijkheid, die primair b e treft een zuivere effectuering van t a a k en doelstelling van de vmiversiteit. Het wordt dus niet o n t kend, dat hierbij m a a t s c h a p p e lijke of politieke overtuigingen in h e t geding kunnen komen; deze zullen echter niet de boventoon k u n n e n voeren. Gegeven deze door velen gedeelde ideeën over de aard van het u n i versitaire bedrijf en zijn functie als instelling van wetenschap moet de voorkeur gegeven worden a a n candidaatstelling uit de geledingen op vertrouwensbasis, d.w.z.: candidaatstelling van o n afhankelijke candidaten. I n de structuur van de WUB zijn h e t
POLITIEK IN DE U.R. ? (2)
d a n ook terecht de geledingen, die vanuit de verschillende faculteiten de voor h u n geleding en faculteit specifieke inbreng k u n n e n leveren, en die zo de achterban vormen van de leden van een UR. Het is onze stellige overtuiging, d a t op deze wijze de variatie binnen de universiteit zich bevredigend k a n manifesteren, ook m.b.t. heterogene politieke opvattingen. Hoewel h e t toekennen van prioriteit a a n de wettige t a a k van de universiteit op zich niet als een politieke keuze kan worden a a n gemerkt, k u n n e n zich omstandigheden voordoen (b.v. indien m e n elkaar binnen de geleding v a n faculteit niet meer kent — op zichzelf al niet zo'n wenselijke t o e s t a n d ! ) , waarin een zekere verkiezingsorganisatie en daarmee gepaard gaande formulering van beleidspunten onvermijdelijk is. D a t deze ontwikkeling bij de s t u dentengeleding heeft plaats gevonden, is deels een reactie op de
door de PKV gewenste politisering, deels een gevolg van de omvang van deze geleding. Voor de a.s. verkiezingen is het d a a r o m van groot belang, dat m e n zijn stem geeft a a n candid a t e n van wie men h e t vertrouwen heeft d a t zij de belangen van de universiteit als instelling van onderwils en onderzoek (en uiteraard in h e t bijzonder van deze universiteit met h a a r eigen karakter) zullen dienen; en e.v. a a n candidaten van een kiesvereniging, die deze belangen prim a i r stelt. I n een voortgaande politisering van h e t werk van de U R ligt een ernstige bedreiging voor een goede, gezonde ontwikkeling van het universitaire leven opgesloten. Ieder ziJ zich bewust van zijn verantwoordelijkheid voor de toekomst van de universiteit. De fractie wetenschappelijk personeel UR.
VERKIEZINCEN UNIVERSITEITSRAAD
Verzending van de stembrieven vindt plaats op m a a n d a g 6 mei 1974 met gebruilunaking van de op 1 febr. Jl. in de administratie bekende adressen van de kiezers, voorzover de kiescommissie niet op — sporadische — adresveranderingen opmerkzaam werd gemaakt. EOS-SYSTEEM De procedure bü stemming en vaststelling v a n de uitslag staat nauwkeurig omschreven in h e t klesreglement dat, zoals bekend, op h e t informatiecentrum en de contactadressen v a n de faculteiten k a n worden geraadpleegd. D a a r u i t moge blijken d a t de verkiezingen ook n u worden gehouden volgens h e t stelsel van de enkelvoudig overdraagbare stem, kortweg h e t EOS-systeem. Voor alle duidelijkheid zij erop gewezen d a t men stemt op Individuele kandidaten en niet op lijsten. De volgorde van de kandidaten op h e t stembiljet wordt bepaald door h e t alfabet. Op de a c h t e r k a n t van h e t stembiljet s t a a t tot in details toegelicht wat te doen bij de uibrengen v a n de stem. Kandidaten dia de kiezer niet wenst gekozen t e zien, geeft hij geen voorkeur. Door het a a r geven van meer dan een voorkeur benadeelt de kiezer de k a n d i d a a t van ziJn eerste voorkeur geenszins. De overige voorkeuren gaan pas dan tellen, indien is gebleken dat de k a n d i d a a t van de eerste voorkeur hetzij is gekozen, hetzij geen k a n s m a a k t om gekozen te worden. KIESDELER De kiesdeler — van Droop — wordt zodanig bepaald d a t net niet teveel kandidaten k u n n e n worden gekozen. Een voorbeeld zal dit verduidelijken: Stel dat 500 kiezers 2 personen moeten kiezen, d a n is de kiesdeler niet (500 ; 2 =i) 250 m a a r slechts (500 : 3) + een fractie = 167. Een derde persoon k a n d a n immers t e n hoogste 166 stemmen op zich verenigen en d a t is Juist niet toereikend om gekozen te worden. RAAD AAN DE K I E Z E R
I k zou graag willen reageren op h e t artikel 'Politiek in de U.R.' van Bert Musschenga n a m e n s de P.K.V.-fraktie. Wie het artikel leest, komt 13 keer h e t woord 'politiek(e)' tegen. M a a r als je zoekt, wat daar n u mee b e doeld wordt, dan komt je er niet uit. J e leest over 'een politiek k a rakter (2x)', 'reële politiek b e drijven', 'politieke ideeën (2x)', 'expliciet politieke stellingname (2x)', 'politieke sfeer', 'politieke keuze', 'konservatieve politieke vooronderstellingen', 'politieke op-> vattingen'. Wat je overhoudt van h e t lezen van zo'n artikel is een 'politieke' kleur op Je wangen. J e denkt m a a r steeds, wat bedoelen ze nou. Maar echt eens ingaan op wat n u politiek precies is, dat gebeurt niet in dit artikel. Ook de 'kleur' van de P.K.V. blijkt zonder meer uit h e t artikel. Ik
lees er ook onverdraagzaamheid uit. Als Je anders denkt, dan de P.K.V. denkt, 'adem Je een sterk behoudende geest'. Zelfs 'de gelederen sluiten voor links' mag niet. D a t de P.K.V. zelf 'de gelederen sluit voor rechts', lees Je niet i n h e t artikel. Dat is evenwel zonder meer duidelijk als Je h e t woord 'polarisatie' hoog in h e t v a a n del hebt. Die polarisatie-tendens blijkt vooral uit die opmerking over h e t verdrag met Potchefstroom. D a a r wordt zonder meer gesteld, d a t degene die voor h e t verbreken van het verdrag zijn, weldenkende lieden zijn. Ik wil dit niet ontkennen, alleen getuigt h e t van weinig realiteitszin en een oogkleppenmentaliteit als Je de rest (80 pet. ??, wie gaat d a t nou eens n a ? ) van de leden van de imiversitaire gemeenschap als niet-weldenkend beschouwd. Die zogenaamde behoudendheid kon
wel eens nadenkendheid zijn. Het kon wel eens een meer menselijk k a r a k t e r dragen, d a n de s t a n d p u n t e n van de weldenkende leden van de universitaire gemeenschap die de P.K.V. bedoelt. I n dit geval zou ik h e t artikel in Trouw van 10 april jl. van professor Oberman en Wim R a m a k e r 'N.G.R.V.-gesprekken met Zuid-Afrikanen' onder de a a n d a c h t willen brengen. Het beluisteren van die uitzendingen k a n ook zeer nuttig zijn. Mijn mening en de mening van heel veel weldenkende leden van de universitaire gemeenschap is, d a t politiek niet thuis hoort in de U.R., m a a r in de landsregering. Een expliciet politieke stellingn a m e h o u d t in, d a t de bestuurbaarheid v a n de universiteit, die toch al verre van gemakkelijk is, nog moeilijker zal worden. C. Westland TAS -medewerker
ALTIJD een eerste voorkeur NOOIT dezelfde voorkevur a a n meer kandidaten NOOIT verschillende voorkeuren a a n dezelfde k a n d i d a a t UITBRENGEN VAN DE STEM Het uitbrengen van de stem geschiedt d o o r inzending van de bescheiden in de antwoordenvelop of door h e t deponeren vaii dezelfde bescheiden nl. stembiljet én oproepingskaart — eveneens in de antwoordenvelop — in de stembus bij de portier - hoofdingang hoofdgebouw. Bijkomend voordeel hiervan is besparing van portokosten. Gelegenheid daartoe bestaat in ieder geval op werkdagen tussen 8.30—17.00 uur. De stembus sluit 17 mei 1974 13.00 uur. I n die districten van h e t wetenschappelijk personeel waar twee zetels beschibaar zijn, komt tenminste een van deze zetels toe a a n een docent. De kiezers in de districten 9 en 14 (TAS) en 23 (studenten), w a a r v a n respectievelijk 7, 17 en 7 k a n d i d a t e n gesteld zijn, wordt aangeraden de aanwijzingen op h e t stembiljet aandachtig te lezen, zulks met h e t oog op de beperking van h e t a a n t a l uit te brengen voorkeuren. D E KIESCOMMISSIE
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 augustus 1973
Ad Valvas | 370 Pagina's