Ad Valvas 1974-1975 - pagina 397

22e JAARGANG — NUMMER 39

27 JUNI 1975

DEZE WEEK: •

WEEKBLAD VRIJE UNIVERSITEI

De achterstand bij het indienen van de jaarrekeningen is niet t e wijten a a n de instellingen voor w.o., m a a r eerder a a n h e t ministerie en zijn accountantsdienst, zegt drs. Schram, hoofd v a n de interne accountantsdienst van de VU. Pag. 2. • Het is weer (her) inschrijven geblazen voor de student e n ; h e t bureau studentenadministratie heeft h e t er in deze zomerse tijd erg druk mee. Dr. C. A. Drogendijk — onlangs a a n de VU gepromoveerd — vindt dat de christelijke ziekenhuizen reden van bestaan hebben. Pag. 3. • Staatssekretaris Klein heeft meegedeeld d a t 1785 eerstejaarsstudenten i n september mogen worden toegelaten a a n de medische fakulteiten; dit a a n t a l komt overeen m e t de laatste kapacitetsberekeningen van de i n stellingen. Pag. 8.

Enige (privaat) docent in den lande Arie van ' t Riet (VU) :

'Erkenning homeopathie bespaart miljoenen op ziel(tel(osten' De homeopathie is nog steeds een weggemoffeld hoofdstuk in de medische wetenschap. Het „similia similibus curentur", dat wil zeggen „de ziekte worde door het haar gelijl<soortige middel genezen" — het wezen van deze geneeswijze —r, wordt nog slechts door een handjevol artsen en wetenschappers als een door de ervaring bewezen feit geaccepteerd. Op de gangbare doktersrecepten vindt de traditionele natuurwetenschappelijke geneeskunde, die afgezien daarvan een zekere kentering ondergaat, nog altijd haar uitdrukking: de ziekte wordt lokaal bestreden. Last van de maag? Daarvoor heb je een „maagbestrijdingsmiddel". Hoofdpijn? Een asperine of een poeder. Nare neveneffekten? Wel, dan biedt de geneesmiddelenmarkt een skala van andere „lokale" middeltjes. De farmaceutische industrie ontleent er haar rijkdom aan. Wat is er toch aan de hand met die homeopathie? We vroegen het aan Arie van 't Riet (59), de enige homeopathische arts in den lande voor wie een instelling voor wetenschappelijk onderwijs haar poorten heeft geopend. Het is de Vrije Universiteit, die dat veertien jaar geleden heel voorzichtig deed; de in Brabantse kontreien woonachtige homeopaath mocht er zijn denkbeelden uitzaaien in de proeftuin van een privaatdocentschap. En dan ook nog gedurende een enkel „verloren" uurtje in de week. Dat is tot op vandaag niet anders. Nog altijd offert hij wekelijks een hele dag praktijk — want dat kost het hem — aan het onderwijs op. Een onveimoeibare idealist. „Ik verbeeld mij niet in veertien jaar een hele wetenschappelijke mentaliteit te hebben omgedraaid, dat wil zeggen dat ik de mensen geneeskundig „totaal" heb leren denken,' zegt hij. „Nu eens valt er een bommetje van de ene publicist, dan weer van de andere. Geleidelijk aan wordt het gebouw van de traditionele geneeskunde ondermijnd. Eigenlijk beweegt men zich op het gebied van de geneesmiddelen nog in hetzelfde kader als honderd jaar geleden."

Moeilijke

entree

Waar ligt dat aan? „Om te beginnen heeft de homeopathie een moeilijke entree gehad indertijd, nu zo'n 160 jaar geleden, nadat Hahnemnan het principe ervan ontdekt had. Het was een zeer fel en militant arts, die kans zag in vrij korte tijd veel mensen tegen zich in het harnas te jagen, ook mensen die hem welgezind waren. Dat deed de zaak uiteraard geen goed. Maar wat bijzonder belangrijk was verder, was, dat hij tegen de aderlating ten strijde trok. Vanaf Galenus is de aderlating 1500 jaar lang een van de grootste penicillines geweest. Alles wat maar ziek was, werd adergelaten, of je nu cholera of longontsteking had. Hahnemann zei: hoe weet je nu dat het vuile bloed er alleen maar uitkomt en het schone blijft zitten, dat is toch niet te scheiden?! Een meer wetenschappelijke reden nu. In 1810 kwam de homeopathie. In 1850 begon de geneeskunde zo-

(advertenties)

VU Boekhandel I

Wij wensen iedereen een prettige vacantie!

\\f''f''

' 'S"''

als wij die kennen vorm te krijgen. De natuurwetenscirappelijke geneeskunde, die met scheikunde en na= tuurkunde a!s instrumenten werkt om de biologische processen te verklaren.

Totale

patiënt

Speelt die ontwikkeling sinds 1900 de homeopathie toch niet in de kaart? „De farmaceutische industrie is nog steeds gericht op het vinden van middelen ter bestrijding van ziekten ergens in een orgaan. Maar langzamerhand groeien we er naar toe dat we middelen gaan gebruiken die de patiënt in zijn totaliteit betreffen. De gebruikelijke geneesmiddelen worden meestal in veel grotere doses dan in de homeopathie gegeven, omdat ze niet zo „passen" en slechts op een heel klein onderdeeltje van de mens zijn gericht. Het gevolg daarvan is dat een kleine tien procent van alle ziekenliuisopnames aan geneesmiddelenvergiftiging te wijten zijn. In Amerika is dat tegen de twaalf procent. En we mogen aannemen dat er daarbuiten nog veel meer rondlopen dan we zo weten.

Dit is het laatste nummer vóór de zomervakantie. Het eerstvolgende nummer daarna zal verschijnen op vrijdag 22 augustus. Berichten bestemd voor de rubriek mededelingen (fakulteiten etc.) van die datum kunnen tot uiterlijk donderdag 14 augustus om 10 uur worden afgegeven. De redaktie wil gaarne iedereen die het afgelopen akademische jaar heeft bijgedragen aan de totstandkoming van Ad Valvas bedanken voor de verleende medewerking. Wij wensen iedereen een prettige vakantie. Redaktie

Advertentie

Door Jan van der Veen

In 1858 schreef Rudolf Virchow de cellulair-pathologie. Hij leerde dat afwijkingen in de cel moesten worden gezocht en dat het niet een boze geest in je binnenste was die de ziekte veroorzaakte. Er kwam een geweldige opbloei van de chirurgie en de pathologische anatomie. Plaatselijke afwijkingen ging men met het mes te lijf. Een localistische gedachtengang ontwikkelde zich. Omstreeks 1900 kwam er geleidelijk een andere visie naar voren: je hebt met de hele mens te maken, niet alleen met het zieke orgaan. Eigenlijk een reprise van wat oude Grieken als Aristoteles en Plato al zeiden. De inaugurator van de homeopathie Hahnemann zei het later ook: „die Gesamtheit der Symptomen". We spreken vandaag al meer van integrale geneeskunde: sociale geneeskunde," bcdrijfsgeneeskunde, schoolgeneeskunde enzovoort. De mens bekijken in zijn psycho-sociale omgeving. Maar dat vind je op het recept nog altijd niet weergegeven. Dus daar is het nog alsof het 1850 is."

Verschijning Ad Valvas

typistes magazijnkrachten paramedische krachten uitzendbureeM

leen kunt, maar ook moet gebruiken. Als je met je dosis beneden een bepaalde grens blijft, blijkt dat de ziektewerking omslaat in een genezende werking. Het zijn gewoon klinische feiten, aangetoond door de empiiie."

Suggestie

Die kleine doses worden argwanend bekeken door de wetenschap. ,.Ja, het is natuurlijk opvallend dat je daarmee al effekt kunt bereiken. Dat heeft de eenvoudige toeschouwer altijd geboeid. In de wetenschap zegt men: zo'n kleine dosis, zo'n hoge verdunning bevat hoogstwaarschijnlijk geen voldoende werkzame stoffen, dus zal de suggestie de rest wel doen. Een vrij kinderachtige redenering. De gewrongen redenering is dat de patiënten bij de huisartsen, specialisten en soms hoogleraren aan de universiteiten niet met suggestie te maken zouden hebben gehad, maar eenmaal terechtgekomen bij een homeopathisch arts opeens ten volle onder invloed daarvan zijn genezen. Een volstrekt onbewezen hypothese, die je zelfs in een gerenommeerd naslagwerk als de Winkler Prins aantreft." De homeopathie gebruikt kleine Hoe bent u aan de VU gekomen? doses. Voor hetzelfde geld had het „Op initiatief van de lekenvereniandersom kunnen zijn, maar de er- ging, een vereniging tot bevordevaring heeft geleerd dat je met een ring van de homeopathie, die zo'n goed gelijkend middel, dus een 80 tot 90 jaar oud is. Het ging niet middel dat bij gezonde mensen een vanzelf, maar tenslotte ben Ik er gelijkende ziekte doet ontstaan, dan toch gekomen. Men gaf mij juist een heel kleine dosis niet al- de sportieve kans. De fakulteit

was er niet enthousiast over. Het is steeds by één uurtje gebleven."

Heiligeweg 22.0241'

Zijn andere landen verder dan Nederland? „Er zijn wel leerstoelen in het buitenland geweest, maar Nederland ligt qua onderwijs ver vooraan, omdat er een universiteit is die er een privaatdocentschap voor over had. In Duitsland is er wel wat geweest, maar daar is het de mist in gegaan. In Engeland heeft men een Faculty of Homeopathy. In Londen. Het voordeel is daar dat er mensen officieel kunnen worden opgeleid, maar die fakulteit staat toch vrij geïsoleerd van de universitaire gemeenschap."

Andere universiteiten staan -niet om homeopathen te springen. „Nee, in 1943 is een proefschiift verschenen van een zekere D. K. de Jongh, een kritisch geval dat van de homeopathie praktisch geen U voelt zich niet geïsoleerd? spaan heel liet. Eigenlijk alle fakul- „Er zijn mensen die denken dat je teiten hebben zich daar achter ge- een glibberig diepzeevisje bent, schaard. Men sprak zich in die tijd op grond van dat proefschrift uit tegen een leerstoelaanvraag. De Vervolg op pagina 2 VU hoorde daar ook bij, geloof ik. Dat proefschrift stelt niets voor."

Farmaceutische

industrie

Erkenning van de homeopathie heeft gevolgen voor de farmaceutische industrie. „U snijdt een netelig onderwerp aan. Als die erkenning zou komen, dan zou dat een ziektekostenbesparing van zo'n 400 miljoen gulden per Jaar opleveren, o.m. aan geneesmiddelen, waarbij ik dan alleen nog maar praat over de ongeveer 4500 Nederlandse huisartsen en de specialisten buiten beschouwing laat. En dat is dan nog een heel voorzichtige en bescheiden, becijfering. Er zouden werklozen vallen in de farmaceutische industrie: homeopathische geneesmiddelen zijn veel goedkoper dan de normale. Erkenning zou betekenen dat de mensen er gezonder door worden. En de ziekenhuizen zouden minder vol zijn."

Advertentie

ftiRjebétër; .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen