Ad Valvas 1974-1975 - pagina 90

10

enink

SRVU en het

/

D e SRVU is een politieke vakbond voor studenten. Zq behartigt daarom de belangen van de studenten, niet vanuit een eng groepsbelang, maar door de positie van de student in de maatschappij in ogenschouw te nemen. Hieruit vloeit een breed scala van aktiviteiten voort: Van de opvang van eerste jaars tot het opkomen voor goed onderwijs op de fakulteiten en het zich inzetten voor een goed sociaal­economische positie van de student. Over dit laatste aspekt van de aktivteiten van de SRVU gaat dit artikel. Een van de meest direkte vormen van belangenbehartiging is het hulpverlenen aan mensen die in moeilijkheden zijn geraakt. Op de SRVU­barak kan men daarom een bestuurs­ of kaderlid aanschieten die je inlichtingen kan verstrekken over beurzen, belastingen, rechten van kamerbewoners enz. Behalve deze indirekte manier om mensen te helpen wordt ook direkt hulp verleend. Hiervoor staat voor leden een kamerburo, een diktatencentra­ le, een reproduktie afdeling en een reduktiepakket met allerlei artike­ len (zie aankondigingen) en reduk­ ties op studieboeken ter beschik­ king. Maar zoals in de inleiding al is gezegd zijn we een politieke vakbond; daarom zullen we opko­ men voor onze rechten als er van (regerings)zijde hierop aanvallen worden ondernomen, zoals dat sinds de regering Biesheuvel gebrui­ kelijk schijnt te zijn toen de botte bijl in de onderwijsbegroting werd gezet. Waardoor zowel het onder­ wijs nog meer verslechterde als de mogelijkheid voor alle groepen van de bevolking om wetenschappelijk onderwijs toe gelaten te kunnen worden verkleinde. Een felle reaktie van studentenzijde maar ook van het wetenschappelijk personeel bleef dan ook niet uit. D E B OYKOT In de afgelopen drie jaar heeft het verzet tegen de ƒ 1000,— centraal gestaan, hoewel het zeker niet, zo­ als boze tongen wel eens beweren de enige aktie is geweest, die door de in het LOG verenigde studenten­ vakbonden is gevoerd. Waarom is deze aktie zo massaal (boykotters en steeds duizenden demonstranten) geweest? In de eerste plaats omdat het voor grote groepen studenten niet of nauwelijks mogelijk was zomaar 1000 meer op tafel te leggen. Voor­ al omdat de bezuinigingen op het aantal beurzen en de snel stijgende prijzen een weinig rooskleurige fi­ nanciële positie van de studenten tot gevolg hadden. Daarnaast bete­ kende de verhoging van het kolle­ gegeld met 500 % een verslechte­ ring van de externe demokratise­ ring, omdat hierdoor zowel psycho­ logische als financiële drempels op­ geworpen worden. Oók voor beurs­ studenten want dezen werden door de vergroting van het renteloze voorschot met grotere schulden geconfronteerd. Daar Nederland ten opzichte van andere landen in Europa het kleinste percentage stu­ denten uit de lagere inkomensgroe­ pen heeft zou eerder een verlaging dan een forse verhoging op zijn plaats zijn geweest. Het verzet tegen de ƒ 1000­wet was vooral gericht tegen de invoering van het profijtbeginsel in het onder­ wijs. In feite was deze verhoging een „testcase" voor de Brauw om in de toekomst nog veel hogere koUe­ gegelden in te voeren. In de nota van de commissie A ndriessen, waar­ uit ook het 1000 gulden voorstel kwam, lagen ook plannen om kol­ legegelden van twee tot vijfduizend gulden, afhankelijk van welke stu­

Gezien de overeenkomstige wer­ king van zenuwcellen bij mens en dier is het onverantwoord om bij het verdelgen van insecten in woonhuizen gebruik te maken van zenuwgif. (C. Janse ­ V.U.) Het geven van onderwijs aan uni­ versiteiten behoeft niet alleen een last te ziJn: het kan ook een be­ langrijke inspiratiebron zgn voor het doen van onderzoek. (C. Janse ­ V.U.)

maal niet aangepast. — idem de hoogte van de bedrijfs­ vermogens, waarboven men geacht wordt dit aan te spreken voor de studiekosten van de kinderen. — enz. enz.

—

Daar komt nog bij, dat bij de vast­ stelling van het eerste beursmaxi­ mum in '66 deze op 2000 gulden minder werd vastgesteld dan wat aan de hand van een door het CBS gehouden budgetonderzoek wenselijk bleek. Op het ogenblik zijn de studenten­ vakbonden bezig met een inkomens­ onderzoek onder de studenten. Bin­ nenkort zullen de resultaten van dit onderzoek bekend worden. Naar aanleiding van deze uitkomsten zul­ len het huidige en het toekomstige stelsel op hun praktische waarde­ getoetst worden. Met harde cijfers kunnen dan de eisen die wij stellen aan een goed studiefinancierings­ stelsel onderstreept worden.

te om precies te zijn. Momenteel bedragen de huren en omslagkosten (schoonmaken, elektriciteit e.d.) een kwart van de max. rijksstudie­ toelage. A ls men weet dat slechts 7 % een MRST heeft en dat meer dan 50 % van de studenten van minder moet leven dan is het dui­ delijk dat hier van onevenwichtig hoge huren gesproken kan worden.

rechtvaardiger verhouding huur­in­ komen tot stand te brengen. SAMENWERKING Dat we niet uit een eng groepsbe­ lang opkomen voor ons inkomen en voor redelijke huren blijkt wel uit het feit dat zeer vaak wordt samen­ gewerkt met groepen die dezelfde problemen hebben. Op de inkomensdemonstratie van maart waren behalve de SRVU en de andere studenten vakbonden en de HBO­organisaties ook vertegen­ woordigers van de werkende jonge­ ren en de soldaten aanwezig. En de „Wij willen wonen"­aktie voor be­ tere (jongeren) huisvesting werd sa­ men met andere jongerenorganisa­ ties (o.a. A NJV, VA S, N W , J C en FJG) gevoerd. Naast deze samen­ werking blijkt ook uit de steun van de (progressieve) partijen en de vak­ bonden dat onze eisen door zeer grote gedeeltes van de bevolking wordt onderstreept. Misschien bent u het niet helemaal eens met wat er in het bovenstaan­ de artikel staat, laat dit geen belet­ sel zijn om lid te worden of om mee te doen in onze akties. Binnen­ kort zullen er op alle fakulteiten ledenvergaderingen gehouden wor­ den waar ons aktiviteiten en aktie plan ter discussie zal tsaan. Opbou­ wende kritiek is daar zeer welkom omdat dit alleen maar tot een ver­ sterking van de vakbond kan lei­ den. Sekretaris sosjaal van de SRVU, JAAP VA N DEN A KKER

dierichting men volgde, te gaan De onredelijkheid blijkt ook zeer heffen. De SRVU en de grondraden duidelijk uit het feit dat de regering in de andere steden kwamen hier­ er zich op richt om mensen die het tegen in het geweer, daar zij van minimumloon verdienen niet meer mening waren dat onderwijs een dan 10 % hiervan aan hun huur te collectieve voorziening moet zijn en laten besteden (keerpunt '72). Maar het als zodanig voor alle groepen omdat het MRST (ver) beneden het van de bevolking mogelijk moet minimum loon ligtr vallen studen­ zijn hieraan deel te nemen. Drem­ ten en andere jongeren buiten deze pels zoals hoge koUegegelden, te regeling hetgeen bovengenoemde lage en te weinig beurzen, maar gevolgen heeft. Om iets aan deze ook de studentenstops en onredelijk onrechtvaardige situatie te doen zware selektie moeten daarom met werd ook een huuraktie gestart. En alle kracht bestreden worden. Wat intussen boykotten meer dan 6000 betreft het kollegegeld werd dit studenten de huurverhogingen. Het door een boykot van de betaling eerste succesje van deze aktie is in­ gedaan. Dankzij het massale karak­ middels binnen: Dit jaar werd voor ter van de boykot en de steun van het eerst de huurverhoging op de andere organisaties (de vijf progres­ studenten losgekoppeld van de stei­ 12% sieve partijen en de vakbonden) en ging van de beurzen (resp. 7 en 12 niet in de laatste plaats dankzij de Dit jaar zijn de beursmaxima met procent). Hierdoor is het gedeelte grote mazen in de wet van de 12 % verhoogd. Deze verhoging is van de beurs dat aan huur wordt Brauw werd de boykot een succes. er natuurlijk niet gekomen omdat besteed met iets meer dan 1 % ge­ Het afgelopen voorjaar werd de de heer Klein zo'n aardige man is daald. Maar daar er velen zijn die duizend gulden­wet ingetrokken. die de studenten graag iets toestopt, niet een verhoging van twaalf pro­ Natuurlijk is de ƒ 500 die er voor maar is het gevolg van het feit dat cent hebben gekregen blijft voor in de plaats kwam t.o.v. ƒ 200 van de studentenvakbonden er steeds op hen de situatie nog even ongustig vóór 1972 nog steeds een achteruit­ hebben gewezen (de inkomensde­ als voorheen. Omdat de geschetste gang, maar daar staat tegenover dat monstratie op 2 maart met 5000 be­ verbetering slechts minim is zal ook de progressieve (in de zin van stij­ togers) dat de steeds stijgende kos­ dit jaar de huurverhoging op Uilen­ gend dan wel te verstaan) tendens ten voor het levensonderhoud voor stede geboycot worden om een in de toepassing van het profijtbe­ vele studenten grote moeilijkheden ginsel hierdoor werd omgebogen; met zich meebrachten. het j s daarom een stap in de rich­" Voor het eerst is nu dus een reëele Op de bres voor gratis onderwijs ting van gratis onderwijs. De reden dat de ƒ 1500­wet niet geboykot wordt is dus niet omdat de dit wel een redelijk bedrag vinden maar orndat dit nu niet het beste aktie­ iim)"'Hj ««iiBiJ­ .<wtw«>.Lm«i<llWWjy.i«Mi»w»»»­<llliil8ifc'<t««i*Bj^^ M..j.­«IÜ>l*Miwvi.i>imiwti>»ii»imB': «»j)ftl<*Wit»lilBll>lft»M»S^ji<9MW)aKfti«aia.ift^ middel is om naar gratis onderwijs toe te werken. Immers van de 3 progressieve regeringspartijen en de Vakbonden is geen steun te ver­ wachten, omdat ze niet het bestaan van de regering Den Uyl in gevaar willen brengen. Bovendien is de nieuwe wet vrij waterdicht, zodat boykotten zeer riskant zou zijn. Nee, beter is het ons te richten op de al zolang optredende verslechte­ ringen in het toelagestelsel én op de plannen van Klein voor een nieuw studiefinancieringsstelsel — in te voeren met het cursusjaar 76/ 77 — want ook daarin zijn verslech­ teringen (rentedragende leningen), die de externe demokratisering be­ lemmeren. EEN GOED E N GEGARANDEERD INKOMEN Al eerder is vermeld, dat gratis on­ derwijs voor iedereen het uitgangs­ punt is. Een student heeft net als iedereen op een goed en gegaran­ deerd inkomen. Het opzadelen met hoge schulden van de student of het hem steeds afhankelijker maken van zijn ouders en dit omdat hij zich in een gepriviligeerde positie zou bevinden is volstrekt onjuist. Ben je wel zo gepriviligeerd als je niet eens voldoende geld krijgt om in je primairste levensbehoefte (kle­ ren, schoenen, eten, boeken etc.) te voozien? En dat voor het „armoede lijden" tijdens de studententijd later een beloning in de vorm van een archastische visie op de latere be­ fors salaris in het vooruitzicht wordt gesteld komt voort uit een roepspraktijk. De laatste jaren is het wel duidelijk geworden dat het gros van de academici even loon­ afhankelijk is als een gewone werk­ nemer. De stijgende werkloosheid en de dalende inkomens van acade­ mici zijn hiervan de bewijzen. Bo­ vendien ontkent een dergelijke vi­ sie op het onderwijs de maatschap­ pelijke funktie ervan en beschouwd het slechts als middel om carrière te maken. Natuurlijk is gratis onderwijs niet van vandaag op morgen te realise­ ren. We zijn echter sinds het kabi­ net Biesheuvel gekonfronteerd met een studiefinancieringsbeleid dat de tegenovergestelde kant uit ging: — De stijging van de max. rijksstu­ die toelage bleef elk jaar achter bij äe prijsstijgingen. — De LBO­schalen werden hele­

schatting gemaakt van de prijsstij­ gingen door de staatssekretaris, maar de opgelopen achterstand van de afgelopen jaren wordt er niet mee gecompenseerd, want dé totale studiefinancieiingspot blijft relatief hetzelfde. Bovendien (ik zou haast zeggen zoals gebruikelijk) enkele addertjes onder het gras. Zo wordt bij den ieuwe normen voor dit jaar het bodembedrag (d.i. het bedrag wat in ieder geval als renteloos voorschot wordt gerekend) ver­ hoogd van 900 naar 1100 gulden. Op zo'n manier wordt een gedeelte van de 12 % weer teruggehaald. Dit jaar is voor het eerst als overgangs­ toestand naar een nieuw stelsel een ander normeringsstelsel toegepast. Het Log is op het ogenblik aan de gang om met computers de gevol­ gen hiervan te berekenen. In de praktijk is gebleken uit reakties van studenten dat er ook dit jaar weer een groot aantal mensen er relatief of soms ook zelfs absoluut op ach­ teruit gaan, ondanks de „12 % " . DE HUREN Een groot gedeelte van het studen­ teninkomen wordt opgesoupeerd door de huren. Een te groot gedeel­

VREDE OP A A RDE Tegenover mij in de treinkoupê zat een uitgezakte man, die zijn bovenste helft verschool achter een krant, waaruit hij zichzelf onverstaanbaar mom­ pelend voorlas. Plotseling wierp hij met kracht het drukwerk terzijde, smeet zijn bril er naast en riep theatraal uit: — Wat is oorlog toch verschrikkelijk, meneer! Van ganser harte beaamde ik zijn woorden. — Het is maar goed dat wij een leger hebben, vervolgde hij grimmig. — Pardon? vroeg ik, de wenkbrauwen fronsend. — Jazeker! riep hij uit. Wij moeten ons toch verdedigen! — En aanval is de beste verdediging, antwoordde ik. — O, u laat zomaar over u heenlopen, viel de man verontwaardigd uit. Wij moeten een vuist maken en de vijand schrik inboezemen. — Om hem te overtuigen van onze goede bedoelingen, knikte ik. ­ Argwanend keek hij mij aan. — Waarom maakt men oorlog? vroeg ik? Omdat een koning een stukje land meer wil. Of een benzinemaatschappij een oliebron. Wat heb ik daarmee te maken? — Wilt u niet vechten voor volk en vaderland? vroeg de man verbaasd. — Oorlog is zelfmoord, gaf ik mijn mening. Grommend verschool de man zich weer achter zijn krant. — Met zulke mensen moet je nou de oorlog winnen, mompelde hij nog. Murk A . J. Pop ma

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen