Ad Valvas 1974-1975 - pagina 398

AD VALVAS — 27 JUNI 1975

Achterstand bij indienen van jaarrekeningen

Bijbaantjes hoogleraren

Ïverslt6ït6n zijn nist Ie schuldigen Universiteiten en hogescholen hebben nog steeds een achterstand met het indienen van jaarrekeningen en accountantsrapporten. Geen enkele instelling voldoet aan de wettelijke bepalingen. Dit stond enige tijd geleden in enkele dagbladen. En aangezien dit duidelijk als een beschuldiging klinkt aan het adres van de universiteiten en hogescholen, leek het goed de zaak eens te verifiëren en precies te informeren hoe de vork nu eigenlijk in de steel zit. Volgens drs. W. H. Schram, hoofd van de Interne Accountantsdienst aan de VU, is die achterstand helemaal niet te wijten aan de universiteiten, maar eerder aan het Ministerie van Onderwjjs en Wetenschappen en de accountantsdienst aldaar, waar men te kampen heeft met een sterke onderbezetting aan personeel. „Volgens art. 105 lid 1 van de wet W.O. is de universiteit verplicht vóór 1 juli van een jaar verantwoording af te leggen van het geldbeheer in het voorafgaande jaar. Dit gebeurt in de vorm van een jaarrekening, die ingediend moet worden bij de beleidsafdeling Directoraat-Generaal van het Ministerie van O. W. De jaarrekening over 1974 is inmiddels klaar gekomen en in de U-raad gebracht. Zo'n jaarrekening omvat de balans, de exploitatierekening en de investeringsrekening, plus natuurhjk een toelichtende tekst. U z;iet dus dat de VU helemaal niet achter is. De VU is juist altijd een van de eersten die de jaarrekening indient bij de beleidsafdeling van het ministerie. Wij moeten ook wel snel zijn, omdat de Vereniging van de VU volgens haar statuten gedwongen wordt om vóór eind juni een jaarverslag aan haar leden te zenden."

Accountantsdienst ,J)e beleidsafdeling rekent op basis van dit stuk uiteindelijk af met de universiteit, d.w.z. bepaalt hoeveel geld er naar die imiversiteit kan, hoeveel geld er doorgeschoven wordt naar een volgend jaar, etc.

Vervolg van pagina 1 maar er zit hier in de wetenschappelijke kring veel meer goodwill dan er naar buiten komt. Men denkt: moet je niet aan beginnen, je krijgt er maar herrie mee, maar onder een kop koffie hoor je vaak heel andere dingen dan wanneer dezelfde mensen in een officiële publikatie naar buiten treden. Het moet allemaal groeien. De hele ontwikkeling gaat naar een integrale geneeskunde toe en daar is de homeopathie zou ik haast zeggen uniek in voor wat betreft de farmaco-therapeutische behandeling." Waar komen de studenten van^an? „De meeste van de VU, maar ook komen ze uit Leiden, van de GU in Amsterdam uit Brabant. Ook volgt een aantal artsen de kolleges. Verder worden er ook kursussen aan andere universiteiten gegeven, in Nijmegen, Utrecht en Groningen."

In de lucht . Zult n nog lang als een homeopathische witte raaf in het wetenschappelgk onderwqs rondvliegen? „Onze bedoeling is natuurlijk dat er meer docenten komen. Achter de schermen wordt momenteel voorzichtig gewerkt om openingen te krijgen teneinde de zaak verder van de grond te krijgen. Ach, de homeopathie hangt in de lucht. Denk maar eens aan het jaarlijkse kongres van de Maatschappij voor Geneeskunde oktober dit jaar, waar de homeopathie als een van de zogeheten randgebieden in de geneeskunde aan de orde komt. In volle fleur. Een unieke gebeurtenis. De homeopathie zal zónder veel tamtam geiuisloos worden geïncorporeerd."

Redaktie-adres: De Boelelaan 1105 Postbus 7161 Amsterdam, telefoon 5482671. ji^'/j^'^^l'.^feÊLa.SL».

Door Guus

Herhschleh

Wanneer de jaarrekening van de universiteit bij het ministerie komt, gaat hij door naar de accountantsdienst van OW, die door de minister aangewezen is voor de controle van de jaarrekening der universiteiten. Trouwens, deze dienst controleeit ook de jaarrekening van het academisch ziekenhuis van de VU, die vanaf 1972 een eigen rekening opstelt. Vóór die tijd werd er altijd een gemeenschappelijke rekening universiteit-academisch ziekenhuis uitgebracht. Welnu, de accountantsdienst van OW maakt het zgn. accountantsrapport weer terug naar de beleidsafdeling, die de zaak ook moet goedkeuren. Hierna moeten jaarekening en acocuntantsrapport worden verzonden naar de Algemene Rekenkamer, die gaat bekijken wat de controleresultaten van de accountantsdienst zijn geweest." ^ /

Personeelsgebrek „Wat nu die achterstand betreft, waar men in dat artikel op doelt, de Algemene Rekenkamer heeft pas de stukken binnen tot en met 1967! Van de jaren 1968, 1969 en 1970 zijn de accountantsrapporten wel klaar, maar deze liggen nog bij de beleidsafdeling van OW. Het is dus duidelijk dat zowel de accountantsdienst als de beleidsafdeling van OW erg langzaam werken en de oorzaak zijn van de enorme vertragingen. Men heeft er gewoon te weinig personeel." Zo te zien lijkt de oplossing van dit probleem voor de hand te liggen: aantrekking van meer personeel. Maar de heer Schram ziet dit

Interne problemen Ad Valvas Naar aanleiding van de interne problemen op de redaktie van Ad Valvas heeft het College van Bestuur redakteur Hans Bos ontslag aangezegd. Redakteur Jan Verdam, die gedurende één dag per week werkt, heeft hierop om ontslag verzocht, ingaande per 1 Juli. De argumentatie van het CvB dat het hier een zuiver arbeidskonflikt betreft wordt aangevochten door Bos, die meent dat beleidskwesties in het geding zyn. Volgens het rapport-Traas, dat de grondslag voor Ad Valvas vormt, kan ontslag eerst plaatsvinden, wanneer de beleldsraad Ad Valvas 'gehoord' Is. Over de betekenis van dit woordje verschillen het CvB en Bos van mening. Inmiddels heeft de beleidsraad, een kommissie van de U-raad, zich in een be.sloten zitting met de zaak beziggehouden, maar is nog niet tot een afronding gekomen. Binnenkort komt de beleldsraad opnieuw bijeen. De Gemeenschappelijke Universitaire Pers Dienst (GUPD) heeft met meerderheid van stemmen besloten tot opschorting van het lidmaatschap van Ad Valvas, omdat de zaak haars inziens in de beleidsraad behandeld had moeten worden. Een aantal leden van de imiversitaire gemeenschap van de VU meent dat de onafhankelijke positie van het universiteitsblad in dit verband aan de orde moet worden gesteld. In een verklaring zeggen zü, dat de struktuur-Traas op de helling moet worden gezet en dient te worden gestreefd naar een organisatiestruktuur waarbij de onafhankelijkheid ten opzichte van welke groepering dan ook binnen de universiteit gewaarborgd is.

nog niet zo snel gebeuren. Volgens hem besteedt de overheid liever meer aandacht (en terecht ook wel misschien) aan begrotingen, meerjarenplannen voor de toekomst, dan aan controle van rekeningen van jaren terug.

Dicht bij het vuur

Drs. W. H. Schram, hoofd Interne Accountantsdienst van de VU.

Hoe functioneert nu de accoun- wel dit laatste er natuurlijk wel bij tantsdienst aan de VU en waarom -Jhoort. is er zo'n dienst? Als de organisatie en interne conDrs. Schram: „Het is bij een grote troles op de diverse afdelingen goed organisatie gewoon doelmatiger om zijn, dan zal zo'n jaarrekening ook de dienst accountantscontrole in- wel kloppen. Wij als Interne Actern te hebben, vandaar dus onze countantsdienst hebben zeer goed Interne Accountantsdienst. Men toegang tot de verschillende afdehoort meer, men is meer op de lingen en dat vergemakkelijkt het hoogte met de specifieke facetten werken. Om doublures te voorkovan het bedrijf en men kan zodoen- men gaan de O W-accountants de veel beter en effectiever contro- niet nog eens controleren, maar zij leren. Bovendien is zo'n interne nemen alleen kennis van het condienst permanent beschikbaar voor trole-programma van de Interne de instelling. Wat wij moeten doen Accountantsdienst. We zouden dus is nagaan of er in de administra- kunnen spreken van trapsgewijze tieve procedures voldoende contro- controle. les zijn ingebouwd, zodat de ad- Onze dienst aan de VU is in het ministratie juist is. begin van de zestiger jaren geHet accent van de accountantscon- vormd en begint nu zo langzamertrole ligt veeleer op het beoordelen hand meer gezicht te krijgen, ook van de organisatie, dan op het veri- ten aanzien van de besturende colfiëren van de administraties, hoe- leges. We zijn momenteel 8 man

VU-studenten bekeken Zweedse onderwijs Het is terecht, dat de leraren in Zweden zich in de hoek gedrukt voelen door de „deskundigen". De sociale gelijkheid waar de Zweden het steeds over hebben is nog lang niet gerealiseerd, maar ze zgn er veel verder mee dan wq. Het onderwüsbeleid in Zweden wordt gedragen door een stabiele politieke en sociale meerderheid. Dat houdt in, zo blijkt weer eens, dat de diskussies veel zakelijker zyn dan bv. in Nederland en veranderingen in het beleid openlijker t»t stand komen en worden doorgevoerd. Dat is toch wel een voordeel. Zo luidden reakties van de VU na een „weekje Zweden". De groep heeft ter voorbereiding van haar bezoek literatuur doorgewerkt: voor ieder kind van 7 t/m 15 jaar is er de grundskola, die geen selektie kent, veel extra aandacht besteedt aan kinderen met leermoeilijkheden en in de laatste jaren keuze-uren geeft en niveaudifferentiatie in een paar vakken. Daarna gaat bijna iedereen naar het nieuwe gymnasium dat sinds '71 de oude beroepsgerichte en voortgezette opleidingen onder één dak verenigt. Dit gymnasium is onderverdeeld in een 22-tal lijnen met een twee-, drie- of vierjarige kursusduur, die voorbereiden op verschillende beroepssektoren. Slechts een vijftal lijnen zijn nog vooral bedoeld als aanloop tot het hoger onderwijs. Reeds nu echter en in de toekomst nog meer, wordt het verschil tussen praktische en theoretische opleidingen geminimaliseerd. Ieder krijgt met ingang van waarschijnlijk volgend jaar in principe toegang tot het hoger ondeiwijs.

Selektie Toch wordt er wel degelijk geselekteerd in Zweden. Men zegt dat die selektie echter geen beknotting is van het ondernijsrecht, maar een

ZO'N vAK/vwne M/(flKT rocH eeu

sturing van de inhoudelgke vulling ervan. De Zweden beargumenteren dit door erop te wijzen dat de totale kapaciteit van het nieuwe gymnasium groot genoeg is om iedereen op te vangen; alleen de verdeling van de studenten over de lijnen wordt afhankelijk gesteld van de

De Groningse criminoloog prof. dr. R. W. Jongman vindt het schandelijk dat veel hoogleraren enorme bijverdiensten hebben door bijbaantjes die ze in hun werktijd aan de universiteiten hebben. Dit schreef hij in een brief aan het CvB van de ^Groningse universiteit. „Het is een gewoonte geworden dat men in werktijd er iets bij doet, en daarvoor wordt betaald," zegt hij. „En meestal houdt men dat geld in eigen zak. Ik noem dat misdadig". Hij maakt een vergelijking met de situatie van een fabrieksarbeider: „Die kan ook niet zeggen dat hij er een middagje tussenuit moet om elders iets bij te verdienen, terwijl zijn eigen loon wordt doorbetaald." „En een werkloze die er stiekum iets bijverdient kan zelfs voor de rechter komen. Ik zie hier een vorm van discriminatie", aldus prof. Jongman.

sterk; dit jaar nog zullen we uitgroeien tot tien man. Overigens werken we ook voor het academisch ziekenhuis van de VU. Zoals de O W-accountants controleren ten behoeve van het ministerie, zo is er ook een Externe Accountantsdienst, die controleert ten behoeve van de Veieniging. Beide maken gebruik van de onderzoekingen van de Interne Accountantsdienst, welke dienst erg dicht bij het vuur zit en dus van veel nut kan zijn."

hanteert men nationale toetsen en een relatief cijfersysteem; zulke cijfers drukken de relatieve prestaties van leerlingen t.o.v. elkaar uit. De pogingen om een absoluut cijfersysteem te ontwikkelen lukken niet zo best, terwijl die metingen nog sneller eenzijdig kognitief georiënteerd zijn. Met dat al overtreft voor sommige lijnen het aantal aaimieldingen verre de beschikbare kapaciteit en er zal dus waarschijnlijk wel een of andere vorm van relatieve becijfering blijven bestaan. Een tweede argument voor het geringe selektieve karakter van het Zweedse onderwijssysteem zijn de toelatingskriteria voor het hoger onderwijs. Het komt erop neer dat er nauwelijks opleidingen zijn in Zweden die in de strukturele termen van het onderwijssysteem, een z.g. dead-end betekenen, d.w.z. moeilijk of geheel geen toegang geven tot vervolgopleidingen. De beleidsvoerders hopen dat in de toekomst steeds meer mensen Ha

Een groep onderwqssociologiestudenten van de VU bracht enige tijd geleden een bezoek van een week aan Zweden. Zy spraken met allerlei overheidsinstanties en belangengroeperingen en bezochten een aantal scholen. Hun interesse ging vooral uit naar de samenhang tussen de verschillende onderwijsniveaus en de verdeling van de leerlingenstromen daarover door middel van individuele keuzen en selektie. In dit artikel doet een van de studenten, Theo Veld, verslag van hun ervaringen in Zweden. maatschappelijke behoefte, de financiële mogelijkheden en de individuele vraag. Deze verdeling komt tot stand door een numerus fixus te hanteren en te kijken naar minimale gemiddelden behaald op de grundskola. Er gaan stemmen op om de selektie door cijfers geheel af te schaffen omdat ze de kompetitie in de hand werken en slechts kognitieve komponenten meten. Ook in Zweden

HOOP GOBO

?^^

bet nieuw gymnasium gaan werken en dat de groei van het hoger onderwijs zal vertragen. .Deze ontwikkelingen doen zich feitelijk al voor, o.a. door de arbeidsmarktsituatie. Een extra unpuls hiertoe zou uit moeten gaan van een op te bouwen systeem van recurrent education waaraan de universiteit samen met het bestaande volwassen onderwijs en radio en televisie een bijdrage zal leveren. Regelingen op het gebied van de arbeidswetgeving en allerlei uitkeringen moeten de afwisseling van werk en studie materieel mogelijk maken. De ontwikkeling in Zweden op het gebied van onderwijs is een voorbeeld van trends die zich ook in andere landen zullen gaan voordoen. Er zijn bijvoorbeeld grote globale overeenkomsten met de Contourennota van Van Kemenade. Deze eensgezindheid omtrent het onderwijsbeleid komt o.a. tot stand via de diskussieklub, de OECD. Men kan zich afvragen of onderwijsvernieuwingen als bovengenoemde in staat zullen zijn de sociale selektie op basis van het milieu van herkomst te doorbreken. En zo dit slaagt, of dan niet het ontstaan van- een meritokratie dreigt (een sociale hiërarchie op basis van kennis en kunde). Om dit gevaar te minimaliseren en de deelname van allen aan onderwijs te bevorderen zijn eerste voorwaarden: voldoende middelen en een integratiebeleid op andere terreinen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen