Ad Valvas 1974-1975 - pagina 106

z

ANTWOORD OP BEZETTINGSNOTA

POTCHEFSTROOM

Vervolg van pagina 1

Vervolg van pagina 1

van de zaak het vereist kunnen andere argumenten echter de doorslag geven. Bestreden wordt, en met voorbeelden gestaafd, dat bezettingen geen resultaat opleveren; dit is wel degelijk het geval, zeker als meer naar ontwikkelingen op langere termün wordt gekeken en niet naar geïsoleerde gevallen, zoals het kv'o doet.

Potchefstroomse universiteiten gedaan. De meeste docenten hebben echter voor voortzetting van het verdrag gepleit. Aan het slot van het telexbericht dat ds. Beyers Naudé aan drs. Brinkman verstuurde verzocht hij deze om rechtzetting van enige foutieve of eenzijdige gegevens alsook een verklaring over het standpunt en motivering van de VU, bestemd voor publikatie in Zuid-Afrika.

EXTREEM Het kvb erkent in zyn nota, dat bezetting een juist middel kan zijn om zich te verzetten tegen beslissingen waarmee men het niet eens is, mits dit is in alleruiterste instantie in een zeer extreme situatie. Naar de mening van de SRVU kon er in de gevallen, waarin tot bezetting werd overgegaan, met recht van zo'n situatie gesproken worden; gevallen waarin geen andere wegen meer openstonden om een onredelijke, starre houding van het kvb of andere universitaire 'autoriteiten' te wyzigen. De enige, uiterste inogeiykheid om de belangen van studenten dan nog adekwaat te verdedigen is inderdaad; bezetten. In he slot van zijn nota komt het kvb tot een ontwerp sanktiepakket. De SRVU vat dit op als een ontwerp muilkorfpakket en wüst het dan ook af. Hanteren van het universitaire tuchtrecht ~ tegen bezetters trekt het met het uiterste middel opkomen voor de bedreigde belangen in de kriminele sfeer, en doet denken aan de maatregelen die ziJn genomen tegen VVDM-bestuurders in het afgelopen jaar. Ook dreiging met het afnemen van 'faciliteiten' wordt door de SRVU opgevat als een aanval op het recht van organisatie. Op grond van zijn funktie als belangenbehartiger voor een zeer groot deel van de universitaire gemeenschap vat de SRVU zun 'faciliteiten' op als een recht. In de konklusies, die in het vierde hoofdstuk worden getrokken, wordt het uitgangspunt van de SRVU bepaald in de verandering van de machtsverhoudingen aan de VU als middel om te komen tot een situatie waarin het niet zo snel' ' tot bezettingen zal komen. Mogelijkheden daarvoor liggen in de uitbreiding van openoaarheid en demokratisering, zoals b.v. het opnemen van een student als adviseur van het kollege van bestuur, openbaarheid van het kollege van dekanen en het kreëren van een formele overlegpositie tussen de SRVU als belangenbehartigingsorganisatie van studenten en het kollege van bestuur. Het stuk sluit met een oproep aan de studenten om pal te staan voor hun recht op organisatie en voor de bewegingsvryheid van hun organisatie, onder het parool; handen af van de SBVU. Tot zover de samenvatting van de konsept-reaktie. In de definitieve nota die binnenkort zal verschijnen wordt vanzelfsprekend uitvoeriger op de hier aangestipte zaken ingegaan; voor een volledige weergave van het SRVU-standpunt zij dan ook hierheen verwezen. Voor de SRVU-werkgroep bezettingsnota, HANS SCHUMACHER

Het getuigt meer van bemoeizicht dan van inzicht in de verkeersproblematiek om stickers als 'houdt afstand' en 'rijdt rustig' op de achterruit van de auto te plakken. Deze horen thuis op het dashbord. Jacob Stam, Amsterdam

In het kader van het komende sinterklaasfeest heeft de heer C. de Niet zich bereid verklaard in de hal op te treden als sneldichter. Tegen inlevering van één formatieplaats zal hij zijn talenten aan de universitaire gemeenschap ter beschikking stellen. floor olifantsoor

In het antwoord van drs. Brinkman aan ds. Beyers Naudé wordt behalve de tekst van het URbesluit en de overwegingen die hiertoe geleid hebben (zie Ad Valvas van 11 okt.) een reactie gegeven op het bericht zoals dat in Beeld van 10 oktober gepubliceerd is. Volgens drs. Brinkman is alleen de bestaande overeenkomst voor Jaarlijkse uitwisseling van docenten is verbroken: in andere betrekkingen is geen verandering gebracht en er is geen sprake van dat de beslissing onder druk van een studentenbeweging of alleen dankzij studentenstemmen in de UR Is genomen. Ook hebben de brieven van prof. Bingle aan de VU een beslissende r d gespeeld, veel groter dan de brief van ds. Beyers Naudé. Brieven van de Nusas zijn op de VU nooit ontvangen. Op , andere punten zit bedoelde correspondent er kemielijk ook naasfc. In de reactie zegt drs. Brinkman dat de UR-vergadering zeer rustig is verlopen, er waren ongeveer 60 mensen op de publieke tribune, er was geen enkele betoging; in de vergadering vond een zorgvuldige en rustige gedachtenwisseling plaats. Bovendien mag niet iedere criticus van het Zuidafrikaanse apartheidsbeleid per definitie als communist of links beschouwd worden. Naast unanieme afwijzing van radicale ongerechtigheid en apartheid berust het verschil in opvatting in de UR op het volgende; de meerderheid zag geen heil in kritische dialoog met de PU over apartheid, een minderheid wilde wel proberen een dialoog te voeren. In de reactie wordt tenslotte verzocht Beeld over deze correcties in te licht«n. A. v.

Eindredaktie: Hans Bos, Jan Verdam. Medewerking: Bureau pers en voorlichting. Guus Herbschleb. Eduard de Kam: foto's. Frans Vera tekeningen. G.U.P.D. Ad Valvas werkt samen met Folia Civitatis (Amsterdam), KU-Nieuws (Nijmegen), Quod Novum (Rotterdam), THB (Tilburg), Universiteitskrant Groningen en UUechts Universiteitsblad in het kader van de G.U.P.D. (gemeenschappelijke universitaire persdienst), het samenwerkingsverband van universiteits- en hogeschcolbladen. Redakfie'adres: De Boelelaan 1105 Postbus 7161 Amsterdam, telefoon 48 26 71. Kopij, niet bestemd voor de mededelingemubriek, moet (getypt) uiterlijk maandagmorgen om 10 uur binnen zijn. Toezending Ad Valvas kan ook per post worden toegezonden. Wie van deze mogelijkheid gebruik wil maken kan dat — uitsluitend per briefkaart — melden aan: Administratie toezending Ad Valvas, Vrije Universiteit, postbus 7161, Amsterdam; onder vermelding van naam en adres en de mededeling of hij/zij student is of lid van het personeel. Adverfenlies: J. G. Duyker, Noordwolde (Fr.) Postbus 40 - Tel. 05612-541.

VREDE MET DE REDE? Dat was het motief van het kongres dat de centrale interfakulteit van de VU vorige week woensdag, donderdag en vrijdag heeft gehouden. Eigenlijk komt deze vraag erop neer of de rede zelf (de autonome rede), in staat is om de mens een zin en een uitweg te wijzen in de huidige maatschappij, dan wel dat daar meer voor nodig is, d.w.z. een religieuze, en wat organisatoren betreft meer in het bijzonder een christelijke motivatie. Deze problematiek werd toegespitst op de ontwikkeling van de z.g. Frankfuter Schule, waartoe denkers als Adorno, Habermas en Marcuse gerekend kunnen worden. Het kongres begon met een inlei- de weg van de rede aantoonbaar dend referaat over de historiese waren. Maar met Descartes en de ontwikkeling van de rede, dat i.v.m. Aufklärung verklaart de rede zich ziekte van prof. Smit nu gegeven zelfstandig. Prof. Marlet ziet daarwerd door prof. Mich. Marlet uit bij de Aufklärung als een reduksie beweging, omdat men de konkrete Innsbruck. "^ Histories gezien wordt de rede op historiese werkelijkheid vanuit een gang gebracht door wat niet duide- apriorie wil rekonstrueren. Dit prolijk is, en zo is ze een instrument bleem kan men ook stellen door de van bevrijding en verheldering. vraag: hoe komt de beweging van Hierbij is de rede autonoom met de Absolute Geest waarmee Hegel dien verstande dat ze wel bepaald de geschiedenis wil verklaren op wordt door de waarheid van de gang? K. Marx stelde dat het de mens was die door zijn bouwen werkelijkheid. Men kan voor de westerse wijsbe- aan de wereld de geschiedenis op geerte twee wortels aanwijzen. Dat gang bracht. Deze kritiek van Marx is in de eerste plaats het griekse is door de neo-marksisten weer opdenken, waar de filosofie verbon- genomen aan de hand van de z.g. den is met de vakwetenschappen, Frühschriften. waaruit een autonoom karakter van de wijsbegeerte volgt; daarnaast is HETERONOMIE er de wortel in het christelijke denken, die de wijsbegeerte een reli- 's Middags hield prof. Berkhout uit gieus, en daarmee niet-zelfstandig Leiden een lezing onder de titel karakter verleent. Hier ligt de wor- „Pleidooi voor heteronomie". Eerst tel voor een konflikt, dat in de ging prof. Berkhof in op een stukje middeleeuwen werd „opgelost" geschiedenis van het autonome bedoordat men er vanuit ging dat de grip, en wel op de wijze waarop dit \\.i.iiln.d».ii \,in htt geloof ook via " begrip bij Kant en Fichte voorkomt. Bij I. Kant betekent autonomie vrijheid, waarbij de mens zowel het uitgangspunt als het doel is van het gebeuren; god komt hooguit voor als postulaat van de vrije mens. Fichte ging nog weer een stap verder door te stellen dat de menselijke vrijheid zichzelf genoeg is, en geen behoefte heeft om god aan te nemen. Tegenwoordig is een gedeelte van de autonomie gebaseerd op de macht die de techniek ons geeft; maar de mens blijff zoeken naar een vulling van de vrijheid die hij zo krijgt, en die vulling moet van buiten komen. Hierbij sluit een andere opvatting over de rede aan, die vanuit de theologie komt: de rede is een middel om te leven, en als zodanig autonoom, maar het gaat om iets diepers.

Prof. Mich. Marlet

Plaats genoeg

Voor drie studierichtingen is de studentenstop overbodig gebleken. Bij nederlands, biologie en sociale geografie zijn nu zelfs plaatsen over. Voor nederlands kwamen 1003 aanmeldingen binnen, maar er was slechts ruimte voor 620 studenten. Toen later bleek dat er veel toegewezen plaatsen onbezet bleven kregen de 400 uitgelote studenten bericht dat zij alsnog werden toegelaten. Slechts een gedeelte van deze mensen gaf gevolg aan deze oproep, de rest had geen belangstelling meer. Het resultaat is nu dat er nu tientallen plaatsen onbezet zijn. Vooj (.1 • studierichtingen biologie en sociale geografie geldt hetzelfde. Bij het centraal bureau in Groningen komen betrekkelijk weinig aanvragen Wnnen van studenten die alsnog geplaatst wensen te worden. Dit is voor een deel het gevolg van het feit, dat studenten die voor een bepaald vak uitgeloot zijn naar een andere studierichting overstappen. Bovendien is het moeilijk midden in het studiejaar te beginnen. De verschillen tussen het aantal aanmeldingen en het aantal geplaatsten kan worden geweten aan het „tweede keus-effect". In eerste instantie werd namelijk ook het tweede keuze vak meegeteld.

n/s

HEILSVERWACHTING Donderdag was het woord aan twee leden van de research-groep geloof en filosofie, die van het fakulteitsbestuur de opdracht had ontvangen om het kongres te organiseren, 's Ochtends was het woord aan drs. S. Giiffioen. Zijn referaat ging over de wijze waarop P. Ricoeur tegen de problematiek van de rede aankijkt. Volgens Ricoeur zijn we in deze moderne tijd zowel voorbij de autonomie die de mens in het centrum stelt, als de heteronomie van een religiositeit die zich baseert op vrees, troost en geborgenheid. Ricoeur handhaaft het onderscheid tusen het filosofies denken en het denken dat bij de geloofsverkondiging aansluit; de filosofie zelf kan niet meer geven dan een benadering van het heil. Dr. J. Klapwijk ging in op de wijze waarop E. Troeltsch en W. Pan. nenberg hebben geprobeerd om verbindingen aan te wijzen tussen het denken van de moderne kuituur en de christelijke heilsverwachting. Om die overeenkomsten te vinden willen ze de wetenschap gebruiken om de redelijkheid van het christendom aan te tonen. Zo zien ze bijvoorbeeld een parallel tussen de ontwikkeling tot autonomie die de Aufklärung in de geschiedenis ziet, en de openbaring van god, die ze ook als een histories proses willen zien. Vrijdagochtend was dan het woord aan prof. dr. G. Rohrmoser, docent

Prof. Berkhof filosofie te Münster. Het eerste en grootste deel van zijn inleiding bestond uit een overzicht van de ontwikkeling en de problemen van de de Frankfurter Schule. Geen enkele filosofiese stroming heeft sinds Hegel en Heidegger zoveel gevolgen gehad als de kritiese teorie. De kritiese teorie brengt een vernieuwing van de analyse van Marx. Ze stellen dat de huidige maatschappijen door de overheersing van de technologie een bijna fascisties karakter hebben, en dat de demokratie alleen dient als verhulling. Verder zijn de huidige westerse maatschappijen irrationeel, en als laatste is er geen proces naar meer vrijheid aan de gang. Uit dit alles volgt de konklusie dat het geheel fout is, verbeteringen van onderdelen zijn niet mogelijk, en dragen waarschijnlijk alleen maar bij aan het in stand houden van het systeem. Hieruit trekken de Frankfurters een aantal negatieve konklusies: a de vooruitgang is ten einde, en wel omdat het verval het gevolg is van wat tot nu toe als vooruitgang werd beschouwd. b De totaliteit van de macht heeft alle indivdualiteit vernietigd, en er zijn dus ook geen mensen meer om een einde aan de struktuur te maken. c Een konklusie t.a.v. de rol van de rede: alle rede tot nu toe is rede in dienst van de macht, een middel tot organisatie van de werkelijkheid. In deze rede kan kan ook niet meer de hoop op redding gezocht worden. De belangrijkste vraag die dan overblijft is hoe het komt dat de kritiese teorie wel een radikale kritiek heeft geleverd, maar er kennelijk niet in slaagt om een oplossing te vinden. Volgens prof. Rohrmoser is dit uiteindelijk te wijten aan het feit dat de teorie van de Frankfurters een natuurteorie is, die de verzoening niet kent, waardoor alle oplossingen die men kan bedenken utopieën zijn. KONKLUSIE Het hele kongres was er op gericht om de uiteindelijke machteloosheid van de rede bij het vinden van oplossingen die zin aan het leven geven aan te tonen. Daar is het kongres wel in geslaagd, d.w.z. alle referenten hebben ons daarop gewezen. Maar dat zegt natuurlijk niet alles. Ik denk dat het kongres heel wat interessanter geweest was als er niet alleen door mensen over andere wijsgerige stromingen was gepraat, maar als er ook vertegenwoordigers van zo'n stroming aan het woord waren gekomen. EDUARD DE KAM A.V.

VERGOEDING BESTUURSACTIVITEITEN IN HET KADER VAN DE WUB De Dagelijkse Raad van de Academische Raad heeft besloten staatssecretaris Klein van Onderwijs en Wetenschappen namens de Academische Raad te adviseren de universiteiten en hogescholen zo veel mogelijk vrijheid te laten bij de vaststelling van hun vergoedingsregelingen voor bestuursactiviteiten in het kader van de WUB (Wet universitaire bestuurshei-vorming), waar het gaat om de activiteiten van niet-professionele bestuurders. Deze regelingen dienen door de instellingen te worden getroffen aan de hand van door de bewindsman te formuleren globale normen, die in overeenstemming zouden moeten zijn met de structuur en omvang van de betreffende instelling, alsmede met de door haar sedert de invoering van de WUB ontwikkelde visie aangaande deze kwestie'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen