Ad Valvas 1974-1975 - pagina 85

AD VALVAS — 11 OKTOBER 1974

5

J. BOUMA 25 JAAR AAN DE V.U.:

„Wij hebben geen behoefte aan een democratische universiteit" Na vele moeilijke en onzekere jaren kwam de heer J. Boiiraa 1 augustus 1949 iu dienst van de Vrije Universiteit. Het is -au 25 jaar later en ter gelegenheid van dit feit is er 17 oktober een receptie in het hoofdgebouvf. De familie Bouma kwam in dienst als echtpaar-huisknecht bq het hospitium op de Koningslaan 31. In 1951 trok de economische faculteit iu dit pand en werd hij benoemd als concierge. Zqn Vrouw zorgde voor de koffie en de thee en hij voor de „orde". 17 jaar lang zorgde hij voor de student economen, maar ook zij vertrokken naar de Boelelaan. Meneer Bouma vergezelde de mensen niet, maar bleef in zijn zo vertrouwde pand waar de faculteit der letteren in kwam. Ook deze studenten heeft hij omringd met zijn zorgen. Momenteel wordt het pand aan de koningslaan gebruikt door de sociale wetenschappen en de heer Bouma is gepromoveerd tot huismeester. Hij doet dit werk nu zonder de hulp van zijn vrouw. NOOIT ZIEK BoTima: „Vanaf het begin, van '*t9 tot aan nu toe, verricht ik mijn werk met de volle liefde en de volle ijver voor de universiteit. Ik ben nog nooit ziek geweest, iedere morgen is voor mij nieuw en de dagen en de weken vliegen voorbij". Voor al zijn ijver werd de heer

Bouma 29 april 1974 onderscheiden met de eremedaille voor de Orde Van Oranje Nassau in het zilver. Bouma; Juffrouw, U mag me geloven of niet, maar we gingen naar huis als waren we twee tortelduifjes. Zo kinderlijk blij waren we." Maar voor dat ik afsluit wou ik graag nog iets hieraan toevoegen, ik hoop ook van harte dat dat in Ad Valvas gepubliceerd wordt. Ik wil allereerst hier erkenning uitspreken en de dank uitspreken aan, ik zeg niet mijn, maar Onze Hemelse Vader want dat geldt voor alle twee, dat Die ons de eerste jaren en later alleen in staat heeft gesteld, dat ik dit werk aan de Vrije Universiteit mag doen, en iedere morgen opnieuw de kracht van Hem ontvang dat ik dit mag verrichten. Ik probeer dit iedere morgen zo goed mogelijk uit te voeren en probeer ook in mijn eenvoud mijn geloof uit te dragen aan de

jongens van onze universiteit." Meneer Bouma is ervan overtuigd dat de studenten de laatste 25 jaar verandert zijn. STIJLVOL Bouma: „Wij houden van correct, wij houden van sfeer en wij gaan hier van uit: wij zijn misschien ouderwets, maar wij houden van ere wie ere toekomt. Het verschil is dit. Vroeger was zo'n collegezaal vol, dan kwam er een professor binnen en dan stond men statig op. Stijlvol! Ik zeg nogmaals ere wie ere toekomt. Er was hier een professor. Dat was een man, stijlvol, dat was een heer. Hij was er jaren aan ggewend geweest, dat ze dan allemaal op stonden als hij binnen kwam, maar de laatste jaren zat de prof. te wachten, wanneer het de jeugd beliefde binnen te komen en dan zaten ze, of eerlijk gezegd hingen ze, als oude zakken in de banken te geeuwen en te roken. Vroeger was dat allemaal niet, die bezettingen en wat ik zou noemen linkse studenten en inspraak. Ik ga hier van uit: als je inspraak wil hebben moet je eerst je spul zelf goed beheersen. Je komt hier om te le-

ren, maar niet om de lakens uit te delen. Ze willen naar een democratische universiteit toe. Mijn geloofsovertuiging is dat we geen behoefte hebben aan een demociatische universiteit. We hebben een behoefte

QUANG TRI

De dynamiek van de overwinning In het vorige nummer van Ad Valvas heeft u kunnen lezen over inrichting van een revalidatie-afdeling meedoen aan de bouw van gebouwd wordt door het Medisch Comité Nederland Vietnam, Quang Tri. Dit artikel handelt over de situatie in deze provincie De provincie Quang Tri is de meest gebombardeerde provincie van Zuid Vietnam. De verwoestingen zijn nauwelijks te beschrijven maar men is hard aan de wederopbouw bezig. Hier in Quang Tri ziet men als het tastbare bewijs van een volk dat wil leven en overleven ondanks de verschrikkingen van de oorlog. De VVR en haar kader werkt hard aan de wederopbouw van een verwoest land en aan het op poten zetten van een sociaal economisch en politiek apparaat, dat, beter dan het Saigon-regiem, de noden en behoeften van het volk dient. Het militaire treffen in Zuid Vietnam moet meer en meer het veld ruimen voor een sociaal treffen. De provincie Quang Tri werd door de Ameiikaanse bombardementen letterlijk van de kaart geveegd. Toch wonen er nog 300.000 mensen, en sinds het voorjaar van 1972 wordt 85 % door de VRR beheerst. Deze arme provincie was reeds tientallen jaren geleden eenbruggehoofd van de Vietminh. Tijdens de Johnson-periode hadden de Amerikanen van de streek ten noorden van Dong Ha, tot aan de 17de parallel, een niemandsland gemaakt; om er de Mac Namara-muur te bouwen. De bevolking heeft de bruggen herbouwd, het verlaten land opnieuw in cultuur gebracht. De rijstbouw beslaat nu 2/3 van de 10.0000 ha bouwland. Op de markt van Dong Ha zijn weer allerlei Produkten te vinden, ,ook vlees, tabak en suiker. De veestapel groeit weer. Land-' bouwwerktuigen zorgen soms zelf voor opstoppingen. Olie komt via een pijplijn vanuit Noord Vietnam, aan de aanleg van een tweede pijplijn wordt gewerkt. In Dong Ha is eind '73 een werkplaats geopend waar de machines kunnen worden gerepareerd. Tien jaar geleden volgde slechts een op de tien inwoners onderwijs, nu is 2/3 van de bevolking ingeschreven op een van de 98 scholen (de avondscholen voor volwassenen niet meegerekend). Iedereen kan nu gebruik maken van medische hulp, kleine dorpen hebben nu consultatiebureaus. De stad wordt weer op-

gebouwd en de haven hervindt zijn drukke karakter. D E OPBOUW V A N E E N REVOLUTIONAIRE E L A N De relatie tussen de bevolking en de verantwoordelijke leiders is van enorm belang voor de opbouw van een revolutionair élan. Deze leiders onderscheiden zich in niet van de bevolking: dezelfde kleren, dezelfde knoestige handen, dezelfde vriendelijkheid. De leider

«fn?

\ \Ondanks het voortduren van de oorlog wordt het verwoeste land opnieuw in cultuur gebracht. Rijstbouw neemt nu 2/3 van de 10.000 ha. bouwland in de provinde Quang Tri in beslag.

het revalidatie projekt 'VU voor Vietnam'. De VU gaat d.m.v. de het Binh Viên Ha-lan (Holland Ziekenhuis). Dit ziekenhuis, dat komt te staan in het noorden van Zuid Vietnam in de provincie na de ondertekening van de Parijse accoorden.

van de W R in de provincie Quang Tri, die een jarenlange strijd achter de rug heeft, heeft geweigerd z'n nauwe en benauwde werkkelder te verwisselen voor een prettiger ruimte zolang de bevolking nog geen goede huizen heeft. In een van de armste dorpen die ik heb bezocht, had het lokale comité van de VVR een onderdak gevonden in de kleinste hut van het dorp. De president van het comité verzekerde me met klem dat het volk het van nu af aan voor het zeggen heeft. De VRR doet al het mogelijke om dit idee waar te maken; dit verhoogt het politieke bewustzijn en prikkelt de werklust. De kaders van het Bevrijdingsfront moeten zich dan ook niet laten gelden, wat ook niet gebeurt, voorzover ik heb kunnen zien. Het economische succes van de VRR in deze provincie is te danken aan de werklust en toewijding van haar leden en eveneens aan de steun van Noord Vietnam en van andere socialistische landen. Maar haar gi-ootste succes bestaat uit de creatie van een revolutionair élan onder de bevolking, met name onder de jeugd. Zij hebben een werkelijke culturele en politieke revolutie teweeg gebracht. Het feit is dat de F.N.I. altijd een ^politieke beweging is geweest die militaire akties en politieke bewustwording heeft weten te combineren: aan elk militair treffen ging altijd eerst een gedegen politieke discussie vooraf. De strategie van Saigon en van Amerika staat lijnrecht tegenover die van het Bevrijdingsfront. De eeisten gaan uit van het 'beheers'-principe, d.w.z. als de bevolking maar onder het bereik van de loop van een geweer is dan is volgens hun de situatie onder controle. Zij bekommeren zich niet om de politieke sympathieën van de bevolking. Het Bevrijdingsfront begint bij politieke sympathieën. Zou het Amerikaanse systeem gewerkt hebben dan was het bevrijdingsfront tien jaar geleden reeds in de pan gehakt. Maar het is gebleken dat op de lange duur politieke sympathie het wint van formele administratie en controle. De toekomstige strijd moet er op

".MWi^aèË^la^lk

gericht zijn het leger van Saigon verder te ondermijnen. Tijdens mijn verblijf heb ik tot twee keer toe de effectiviteit van deze strategie kunnen meten. Het is voor iedereen duidelijk dat, na 10 jaar strijd, de grootste wens van het Vietnamese volk de vrede is, — een vrede waar het leger van Thieu, 100.000 man sterk, niet op voorbereid is. De wens naar de vrede is in ieders gedachte. Bovendien staat het grootste gedeelte van de soldaten van Thieu voor een onmogelijk dilemma; aan de ene kant zullen ze geen werk kunnen vinden in vredestijd omdat ze geen opleiding hebben gehad, aan de andere kant wordt hun steeds onmogelijker gemaakt om in het door Saigon gekontroleerde gebied te leven vanwege de daar heersende inflatie. Ik heb gepraat met een groep van 12 deserteurs die net het Saigonleger hadden verlaten. Zij waren alle van boerenafkomst. Hun handel en wandel werden niet gecontroleerd. Ideologische beweegredenen voor hun desertie namen slechts een vierde plaats in. Allen zeiden dat ze tegen hun wit geronseld waren.

in deze boze wereld aan een universiteit die zijn grondvesten en zijn anker uitwerpt in het leven van Jezus Christus." „ MADDIE

DELORIE

A.V.

Het belangrijkste motief voor hun desertie bleek de hollende inflatie onder het Thieu-regime; zelfs soldaten konden zich niet meer voldoende voeden. Zij zeiden dat de officieren hun manschappen en de bevolking geld en goederen afpersten en dat ze steeds veeleisender werden. Het leven in zijn dorp leek een van de deserteurs veel beter. Het tweede motief was dan ook vaak de wens terug te keren naar het ouderlijk dorp. De V R R heeft er dan ook altijd streng op toe gezien dat families die een zoon in het Saigon-leger hebben, door de rest van de bevolking niet slecht worden behandeld. Deze twee motieven beslissen over het machtsevenwicht tussen Saigon en de bevrijde gebieden. De verklaringen van de deserteurs staven ook een ander zeer belangrijk feit: op verschillende plaatsen hebben de soldaten van Thieu een zeer goede verstandhouding met de soldaten van het Bevrijdingsfront en vermijden ze zo veel mogelijk een militair treffen. Zelfs de elite-eenheden en de officieren zijn minder enthousiast. De VRR heeft ^ 5 % van deze provincie bevrijd: maar ik heb haar vlag zien wapperen naast die van Saigon, niet ver van Quang Tri. Op 50 plaatsen in de provincie staan de troepen tegenover elkaar. In het afgelopen jaar hebben de soldaten op eigen houtje op 21 plaatsen vrede gesloten. Een ware verbroedering heeft plaats gevonden die zelfs zo ver gaat dat de VRR-films en theatergroepen naar de Saigonezen heeft gestuurd. Ook wordt er weer handel gedreven tussen de twee gebieden. Tijdens de overstromingen van vorig jaar herfst heeft de VRR levensmiddelen en medicijnen naar de troepen van Saigon gestuurd. Dit heeft het deseitiecijfer ook verhoogd. Deze verzoeningsstrategie is een van de voorbeelden van de wettige politieke verdedigingsmethodes van de VRR. Deze methodes moeten het Thieu-regime sneller naar de afgrond brengen. Haar economisch failliet helpt deze politieke strijd. En indien Thieu niet geneigd zou zijn -om via vreedz.ame middelen tot een werkelijke vrede te komen dan zal hij weldra bemerken dat op militair terrein met het Bevrijdingsfront niet te spotten valt; men is uitstekend uitgerust en op alles voorbereid. Maar voor het Bevrijdingsfront is de politieke dimensie van de strijd het allerbelangrijkste en men stelt een politieke oplossing boven een nieuwe militaire confrontatie. GABRIEL KOLKO (uit: Le Monde Diplomatique, mei 1974) Historicus, hoogleraar aan de v York Universiteit, 'Toronto Canada

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen