Ad Valvas 1974-1975 - pagina 297

AD VALVAS — 14 MAART 1975

5

{

^ >

i

'*f * •*

.:f<^

V

^1-

^H^^^H^BHSiAk ^

1:1

IJ

M '^m

Velen komen er in de lunchpauze even kijken

De VU-liortus is voor iedereen open Door Guus Herbschleb AV Velen zijn er waarschijnlijk nog nooit geweest of hebben er misschien zelfs nog nooit van gehoord: de Hortus Botanicus van de Vrije Universiteit, gelegen achter het VU-ziekenhuis aan de Van der Boechorststraat. Wie mocht deuken dat deze botanische tuin alleen voor een groep ingewijde biologen bestemd is, heeft het toch echt bij het verkeerde eind. De hortulanus, de heer D . Smit, zegt er zelf van: „In hoofdzaak is de tuin natuurlijk opgezet voor de subfaculteit biologie, maar verder is iedereen altijd welkom. H o e meer mensen er gebruik van maken, hoe liever bet ons is. Het afgelopen jaar hebben we zo'n 6.000 bezoekers gehad, waaronder vooral veel studenten en medewerkers, die in hun lunchpauze een en ander komen bekijken." Om de hortus en beetje in de belangstelhng te brengen had ik een gesprek met de hortulanus er van, de heer Smit. Is hij als het ware de opper-chef van de tuin? Smit: „Zo zou je het kunnen stellen, ja. We verzorgen hier de dagelijkse leiding van de tuin en moeten verschillende dingen klaarmaken voor de subfaculteit biologie, wanneer men wat nodig heeft voor practica. Ei is in totaal 17 man personeel, waarvan een vijftal wordt ingezet voor het onderhoud van de hortus zelf en de rest veizoigt de tuinen rond alle univeisiteitsgebouwen. Dat is ook viij veel werk.

Hortiilanus Daan Sinii

Juristen tegen herstructurering

Er komen hier veel vakmensen uit Aalsmeer, kwekers en mensen van andere botanische tuinen onv kruisingsproeven te doen, om planten te veredelen, om het huidige kamerplanten-assortiment een beetje uit te breiden. Men kan hier erg veel materiaal vinden, doordat hier veel wildmateriaal voorhanden is, dat voorkomt over de hele wereld."'

De tuin Op dinsdag 4 m a a r t organiseerde een komité bestaande u i t studenten en enkele stafleden in h e t kader v a n de herstrukturertng een onderwijsdag o p d e juridische fakulteit. 's Ochtends kwamen de problemen in de eigen studie via een forum a a n de orde. I n de diskussie stonden drie p u n t e n centraal. Vrywel iedereen zag de noodzaak v a n een brede wetenschappltjke opleiding in, en wilde de studie niet tot een praktijkopleiding gereduceerd zien. J a m m e r genoeg houdt dit echter beslist geen eenstemmigheid in over de beoorde-

ling v a n h e t nivo van de huidige studie en over de konkretisering hiervan i n een nieuw programma. Als tweede p u n t bleek d a t reeds nu de selektie en studie dwang i n de kandidaatsfase een verregaande desinteresse v a n de studenten voor h u h eigen problemen (zowel i n d e k a n d i d a a t s - als i n de doktoraaJfase) teweeg brengen. Als laatste zou de participatie en zelfwerkzaamheid gestimuleerd moeten worden. De konsequentie hierv a n zou z y n : meer werkgroepen, tliemagroepen en het betrekken van het onderzoek in h e t onderwijs.

Onaanvaardbaar Congres in Utrecht

Universiteit en valebeweging I n Tivoli in Utrecht wordt «p 18 e n 19 m a a r t een congres gehouden over h e t t h e m a t J n i v e r siteit en vakbeweging*. Het congres, georganiseerd door Utrechtse studenten theologie en sociologie, is opgezet om een a a n t a l aspekten v a n (mogelüke> samenwerkingsverbanden tussen de vakbeweging e n universitaire groepen te belichten. De eerste dag v a n h e t congres s t a a t grotendeels In het teken van h e t samenwerkingsverdrag, d a t i n de Duitse stad Bremen bestaat tussen de universiteit en de ' a r beiterkammer' (vakbeweging). Adolf Brock, wetenschappelijk medewerker a a n de Bremer U n i versiteit en vakbondsman Erich Stroeh zullen d a n het woord voeren. Op de tweede dag komen de ervaringen v a n de Nederlandse v a k bewegmg m e t onderzoek van u n i versitaü'e groepen a a n de orde. Dat gebeurt via lezingen van de h e r e n v a n Thoor en LateiTeer, respectievelijk v a n de industriebond NKV en de industriebond NVV. Prof. dr. G. Harmsen, hoogleraar a a n h e t filosofisch instit u u t van de Rijksuniversiteit G r o ningen, zal een schets geven v a n de ontwikkelingen in de arbeidsbeweging en de studenten-oppositie n a 1945. Daarbij zal hij m e t n a m e i n g a a n op de positie v a n de 'eenheidsvakcentrale' e n h e t o n t s t a a n v a n h e t bedrijvenwerk. Op de tweede congresdag wordt een informatiemarkt gehouden v a n en voor verschillende groepen die i n samenwerking m e t de v a k beweging onderzoek verrichten. (ANP)

's Middags kwamen vertegenwoordigers v a n de ABVA, onderwijsresearch, SRVU en Werkgroep Rechten tot een eensluidende k o n klusie: dit wetsontwerp is o n a a n v a a r d b a a r en moet worden ingetrokken. Ook de VUSO wees vrijwel alle kardinale p u n t e n in h e t ontwerp v a n de h a n d , m a a r m e e n t de els tot intrekking niet te k u n n e n steunen, omdat Klein liier toch op zal reageren. Aan h e t eind v a n de middag werd een r e solutie aangenomen, die de eis tot intrekking nog eens duidehjk onderstreepte. K. VAN DE WIEL

Er is veel te zien in de hortus botanicus v a n de VU, die open is op alle werkdagen van 8.00 tot 17.00 uur. In de eerste plaats is er de systeemtuin, waarin planten familiegewijs volgens een bepaald systeem geplant zijn. Er wordt getracht van iedere familie een zo uitgebreid mogelijk sortiment in de grond te zetten, zodat iedere student er een behoorlijk inzicht krijgt van wat er al zo voorhanden is. In de tweede plaats zijn er diverse collectiekassen, die alle klimatologisch verschillend van elkaar zijn, zodat in de ene kas tropische planten gekweekt kunnen worden, en in een andere kas woestijnplanten, in weer een andere planten uit gematigde streken, etc. Bovendien is er ook achter in de tuin en zeer grote tropische kas. Smit: „Dit is min of meer een showkas, omdat we ook veel mensen hier krijgen uit het VU-ziekenhuis, patiënten die hier wat komen wandelen". Daarnaast zijn er twee grote kassen, die onderverdeeld zijn in tien kleinere kasjes en waarin experimenten gedaan worden. Er wordt veel aan planten-oecologie gedaan en ook een beetje aan fysiologie. Tenslotte is er nog zo"n l'/i hectare systeemtuin, waarin zoveel mogelijk inheem.se wilde planten wolden gezet. Dit is de zgn. heemtuin.

Smit: „Het is erg belangrijk dat we hier veel planten uit Nederland zelf hebben, omdat veel planten in het wild sneuvelen door bebouwing en zo. We hebben er veel orchideeën staan, die vooral in de maand mei erg fraai zijn. Ook andere zeldzame wilde dingetjes; bijzonder interessant."

kweken. In een hoitus heb je zo ontzettend veel planten en elk vraagt en eigen verzorging. Ik geef mijn mensen dus aanwijzingen hoe ze bepaalde planten moeten verzorgen, maar door zelfstudie weten zij er ook heel wat van at."

Contacten

Van welke plant houdt nu iemand, die de hele dag in de planten zit het meest? Smit: „Een hortulanus mag geen voorkeur hebben . . . "

Men is in 1967 begonnen met de hortus aan de Van der Boechoiststraat. Eerst bevond de tuin zich aan de Amsteldijk te Amstelveen. Hoe komt men nu aan al die planten? Smit: „We hebben intensieve contacten met andere botanische tuinen. We sturen per jaar zo'n 450 zaadlijsten naar andere tuinen over de hele wereld. Dat gaat op ruilbasis. We krijgen van hen ook zaadlijsten, zodat we kunnen zien of we materiaal kunnen aanvragen om onze collectie op peil te houden of aan te vullen. Dat is natuurlijk een vrij goedkope methode. Het is trouwens erg moeilijk om planten elders te kopen, omdat dingen die wij meestal nodig hebben voor de subfaculteit biologie meestal niet te koop zijn. Dus die moeten we zien te verkrijgen door ruiling mei andere botanische tuinen, of door middel van zaad en dan zelf kweken. In 1972 hadden we het geluk schitterende boomvarens te krijgen van de stadskwekerij uit Genua (Italië). Dat was in de tijd van de Floreade en wij hadden hen nogal geholpen. Als dank kregen we toen voor niets die varens, maar dat is wel een unicum." De kamer waarin wc zitten te f)! aten staat ook zeer voi met planten en grote cactussen. Op zich ook wel een heel kapitaal zeker? Smit: „Nou, dat valt wel mee. Die dingen staan er al een jaar of vier en als je ze zelf opkweekt, dan groeit het vrij snel. Als je het maar een beetje aardig verzorgt." Dat is Uw hobby? Smit: „Nou ja, alles is eigenlijk mijn hobbie, wat hier in de tuin gebeurt." D e heer Smit is geen bioloog, maar heeft veel ervaring opgedaan in dit soort welk in binnen- en buitenland. In het buitenland heft hij veel in horti gewerkt, in Nederland bij kwekers. Smit: „Dat is zeer nuttig: een bioloog^ weet niet hoe je planten moet

Geen ruimte

Maar, wat heeft U dan thuis staan? Smit: Heel weinig, want we hebben weinig ruimte." Komt U wel eens in andere parken en wat vindt U het mooiste park van Amsterdam? Smit: „Ja, uiteraard kom ik daar wel,, ook in andere botanische tuinen om daar eens te kijken en ideeën op te doen. Hier in Amsterdam is het Amstelpark ook bijzonder aardig en in Amstelveen het Thijsenpark. En natuurlijk de botanische tuin van de Universiteit van Amsterdam, die kan bogen op een enorme collectie, doordat die tuin al meer dan 300 jaar bestaat. Dat is niet te vergelijken met de onze." Wat- doet U nu als er iemand bij U komt, die geen tulp van een narcis kan onderscheiden? Smit: „Wij kunnen natuurlijk niel beginnen aan individuele rondleidingen, maar als er mensen in groepsverband de tuin willen bekijken, dan kunnen die worden rondgeleid door een mevrouw, die er speciaal voor opgeleid is. Er komen ook dikwijls schoolklassen, zesdeklassers, die dan kunnen* zien waar suiker nu precies vandaan komt, en rijst, tabak . . . "

Arboretum Bij Uilenstede is er ook nog zo'n twee hectare arboretum, waar bomen en heesters te zien zijn. Tot nu toe was dit vrij slecht toegankelijk, maar thans heeft men een gedeelte veranderd en wat landschappelijk aangelegd. Smit: „Het is bijzonder aardig geworden. De ene helft is nu klaar en opengesteld, de andere helft wordt volgend jaar gedaan." Hoe zit het met de daktuin op en rond de Aula, die is steeds gesloten? Smit: „Ja, in het begin was hij wel open en er werd veel gebruik van gemaakt. Maar men nam er de lunch mee en koffiebekertjes, hetgeen de nodige rommel veroorzaakte. D e Interne Bedrijfs Dienst heeft toen besloten om de zaak te sluiten. Men wil-echter papierbakken gaan neerzetten en als het mooier weer wordt, zal die daktuin zeker weei open gaan." Tenslotte vei telde de hortulanus nog dat het wel voorkomt dat mensen, die ergens een vreemde plant gevonden hebben, opbellen om achter de identiteit te komen. Hij raadt echter met klem aan om gewoon mèt de plant langs te komen: ..ledereen is te allen tijde welkom hier en als men planten heeft dan willen wij altijd proberen achter de naam te komen."

Ee7i gedeelte ' de tuin

van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen