Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1975-1976 - pagina 313

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1975-1976 - pagina 313

13 minuten leestijd

AD VALVAS — 9 APRIL 1976

Sociologiestudent en CPN­lid J eroen Saris verdedigt zijn partij

Valse beschuldigingen en lialve waarlieden bij nastreven ondemocratische doelen In Ad Valvas van 19 maart verklaart de rector I. A. Diepenhorst dat een communistisch sympathisant als bestuurder aan de VU niet acceptabel is. Wat hg voorstaat komt neer een aantasting van het recht voor studenten om gekozen te worden. Ook mogen we niet meer zelf uitmaken op wie we willen stemmen. Verder leidt zyn opvatting tot aantasting van het recht van studentenorganisaties om zelf hun vertegenwoordigers te kiezen in besturende organen. Hoewel hij probeert de indruk te wekken dat hel hem alleen om communisten gaat, blijkt uit zgn artikel dat iedereen onder zijn verbod kan komen te vallen. Op dit moment wordt van de stu­ denten die gekozen worden in de Universiteitsraad gevraagd te ver­ klaren dat met de doelstelling van de V.U. instemmen of dat zij deze kennen en bereid zijn naar ver­ mogen in de geest daarvan te wer­ ken. Toen in '72 aan de V.U. de demokratiseringsakties hoog oplaai­ den omdat de V.U.­bestuurders het bestuursmodel, dat in een referen­ dum de grootste steun had gekre­ gen in alle geledingen, naast zich neer legden, was deze regeling een van de voornaamste eisen. De vrees bestond namelijk dat een verklaring die alleen instemming zou inhouden met de doelstelling, een politiek selektie instrument zou worden. Deze vrees bleek gegrond toen bij verkiezingen van de U.R. de kandidaten van het Comité De­ mocratisering werden geweigerd. Het comité besloot daarop tot een beykot van de verkiezingen. Deze slaagde volkomen en de VS.. die desondanks geïnstalleerd was er­ kende zijn gebrek aan representati­ viteit door deze verklaring te ver­ vangen door de regeling die hier­ boven staat. Wat Diepenhorst nu wil is een terugkeer naar de oude toestand, naar een Raad van ja­ knikkers, naar een toestand waarin anderen voor de studenten aitma­ ken wie hen mogen vertegenwoor­ lUgen. Het is een poging de rechten die in de demokratiseringsstrqd zijn verkregen weer terug te nemen>

„De C.P.N, is tegen dogma's, met andere woorden, welke godsdien­ stige leer dan ook wordt afgewe­ zen", zegt Lex Oude Weernink in A.V. Het laat wel zien in welke tochten men zich wringt om „aan te tonen" dat de C.P.N, anti­gods­ dienstig is. „Godsdienst is toege­ staan, zolang je het (d.m.v. leer­ ovei dracht) maar niet uitdraagt aan anderen.." Dit is een puur verzin­ sel, de C.P.N, erkent natuurlijk vol­ ledig het recht op bijzonder onder­ wijs, op godsdienstonderwijs enz. Zulke leugens dienen slechts om gelovige mensen bang te maken. Wie gebruik moet maken van las­ ter heeft andere dingen op het oog dan goed bestuur op de V.U. Dat blijkt ook: „Het anti­revisionisme (zo duidt hij de C.P.N, aan) is vol­ gens mij ondemokraties en past derhalve niet in een demokraties bestel: overleg is de basis van de demokratie." Wie is hier aan het woord? Vorster? Rome? Nee, het is Lex Oude Weer­ nink maar, van de „gematigde VUSO". Onthullend. De partij die met de organisatie van de Februari­ staking in '41 de stoot gaf naar het nationaal verzet tegen de fascis­ tiese overheersing van ons land, de partij die nu strijdt tegen uitholling van de demokratie en overdracht van nationale bevoegdheden aan onfcontroleerbare supra­nationale organen, deze partij wil hij niet al­ leen uit de V.U., maar uit de de­ mokratie verwijderd zien. Mooie demokraat.

Kriterium Het meest opvallende in het be­ toog van Diepenhorst is dat hfl voor zqn stellingname geen argu­ menten aanvoert. Hg schryft: „Wat ook de verdiensten van de C.P.N, mogen zijn, geenszins dat z^ de mens in zijn gehele leven roept tot verheerlflking van ene God, Vader, Zoon en HeiHge Geest". Dat is juist maar geen reden om een lid van deze partq tot besturen onbe­ kwaam te verklaren. Formeel ge­ zien voldoet geen der niet­confes­ sionele part|fen aan dit kriterium en misschien de confessionele par­ tijen in de praktik ook wel niet. Hij gaat verder en haalt artikel 4 van de statuten van de C.P.N, erbij, zonder te citeren, om zonder ver­ binding over te gaan op het tema „geestelijk absolutisme". We citeren het betreffende artikel: „Godsdien­ stige overtuiging of lidmaatschap van een kerk zijn geen beletsel voor het lidmaatschap van de par­ tij. De partij staat haar leden niet toe propaganda welke tegen haar ideologiese grondslagen gericht is, te maken." Dat wil zeggen dat instemming met de filosofiese uit­ gangspunten geen voorwaarde is voor het lidmaatschap van de C.P.N. Diepenhorst had dit kunnen weten. Wanneer hij zich in vraagstukken van geloof en communisme verdiept had, zou hij weten dat de C.P.N. zelf uitgaand van het histories en dialekties materialisme probeert te komen tot een samenspraak met gelovigen en van theïsme, in zin van het vei heffen tot een politiek doel van het bestrijden van gods­ dienst niets moet hebben. Spreken over geestelijk absolutisme is dan ook een valse voorstelling van za­ ken. Jongleren met artikelen uit statuten doet overigens geen recht aan de zaak waar het omgaat. Het drei­ gend atoomgevaar, de ondermij­ ning van de nationale onafhanke­ lijkheid, de door bestaansonzeker­ heid bedreigde onderdrukten in de maatschappij, dat zijn problemen die allereerst vragen om een ge­ zamelijk handelen van gelovigen, niet­gelovigen, socialisten en com­ munisten. De ideologische diskussie die daarbij gevoerd moet worden is geen kwestie van geschuif met artikelen maar van filosofiese aard. Diepenhorst weigert de diskussie en komt slechts niél?*€Stt ­autoritair verbod. »* SI 'i ,

Politieke aard

Basis Vele communisten, socialisten en vrijheidslievende gereformeerden gaven hun leven voor de vrijheid van het land, op een moment dat de strijd voor demokratie een strijd was op leven en dood. Dat is de basis voor de demokratie. Lex. Het mechanisme is opnieuw in wer­ king gezet na de oorlog bg de kwestie Indonesië. De communis­ ten waren de eersten die protest aantekenden tegen de koloniale oorlog. Onmiddellijk werden zij uit­ gemaakt voor landverraders. Ver­ volgens werd iedereen die protes­ teerde gebrandmerkt als „commu­ nist" en dus „landverrader". Op­ nieuw was het doel: bezweren van de onrust in kringen van gelo­ vigen en socialisten ten bate van een koloniale oorlog. Nu zien we het opnieuw en wel in West­Duits­ land. Door middel van een ,3e­ rufsverbot" wordt een sfeer van intimidatie opgewekt. Dit „B erufs­ verbot" zou ongrondwettelijke on­ dermijning van de staat moeten be­ strijden.

met de Vietnam oorlog erg belang­ rijk. De barbaarsheid van het Ame­ rikaanse imperialisme dwong jon­ geren met verantwoordelijkheidsge­ voel ertoe de stem te verheffen en zich te verdiepen in de motieven en de kracht van het heldhaftige Viet­ nemese volk dat 30 jaar voor zijn onafhankelijkheid heeft moeten vechten. De staatsapparaten van i e t „vrije westen" reageerden met de wapenstok en met de kogels op de Kent University op het jongeren­ protest. Het Amerikaanse impe­ rialisme heeft verloren; een volk dat voor zijn vrijheid vecht is on­ overwinnelijk. De C.P.N, wist dat en heeft er naar gehandeld in de solidariteitsakties.

schappelijk socialisme ofwel marxis­ me voor sommigen van groot nut geweest.

Gummiknüppel Het College van B estuur heeft zich bü de protesten niet aangesloten. Integendeel zy hebben de gummi­ knuppel iaten hanteren tegen hen die het recht op onderwys voor het grootste deel van de bevolldng verdedigden. Zij bleken voortdu­ rend bereid zich neer te leggen bij de ondergraving van het recht «p onderwijs en de onderschikking van de wetenschapsbeoefening aan de eisen van de monopolies.

Vandaar de bezettingen, vandaar de stakingen. De akties brachten aan het licht dat zeer velen deze onderschikking afwezen en dat stu­ denten, verenigd, met sukses voor hun belangen kunnen op komen. Sommigen, zoals ik, kozen vanuit deze ervaring met anti­kapitalistiese strijd, voor de partij die dit doel het meest konsekwent nastreeft: de C.P.N. Voor anderen gold dat niet zij sloten zich bij andere organi­ saties aan. Zij allemaal kunnen ge­ troffen worden door Diepenhorsts verbod: „Het is immers duidelijk.." Wie aan akties meedoet is een com­ munist, per decreet. Zijn verbod treft eigenlijk iedereen die het met hem oneens is want Er is geen sprake van infiltratie Voorstellen die vooral vermindering „alleen uit gedachtenwisseling, ar­ maar van openlijke politieke keuze van de kosten per student en aan­ tikelen, redevoeringen, en stemge­ voor de C.P.N, door studenten die passing aan de wetten van de ar­ drag kan dan blijken wat iemands in loop van hun studie ervaring beidsmarkt beoogden. Een dras­ bedoelingen zijn." Iedereen is ver­ met de kapitalistiese verhoudingen tiese kwaliteitsvermindering en een dacht, pas op uw woorden. Hoe­ in de maatschappij opdeden. Zijn aantasting van de vrijheid om het wel Diepenhorst in de volgende zin bezetting en staking machtsmis­ onderwijs naar eigen inzichten in zegt „heksenjacht" af te wijzen, is bruikt? Zat de C.P.N, daar ach­ te richten, zouden hiervan het ge­ willekeur de konsekwentie van zijn ter? De rector zegt het, zonder volg zijn. Het verzet hiertegen was woorden. Hij werpt zich op als politiek rijk geschakeerd en ver­ Groot­Inquisiteur' die bepaalt wat argumenten. Wat was die ervaring met het kapi­ enigde velen van verschillende po­ in overeenstemming is met de doel­ talisme? Voor mijzelf en voor vele litieke opvatting. Bij de analyse van stelling van de V.U. en wat niet. andere jongeren was de ervaring deze ontwikkelingen is het weten­ Hij matigt zich het recht aan „de oprechtheid van het accoord gaan of althans het respect en het tot op zekere hoogte proberen mee te doen op de naar buiten blijkende waarde te toetsen". Vakgroep ruimtelijk economie organiseert symposium Dit leidt tot geestelijke terreur waarvan iedereen slachtoffer kan worden die in zijn handelen blijk geeft van opvattingen die Diepen­ horst niet aanstaan. Studenten mo­ gen kiezen tussen verschillende ver­ tegenwoordigers die het met Die­ penhorst eens zijn. Het politieke mechanisme dat Die­ penhorst in werking wil stellen is Op S en 6 april organiseert de vakgroep Ruimtelijke Ekonomie een al vaker vertoond en blijkt uiterst mini­symposium over "Milieu en Ruimtegebrek in Nederland, zaal 4A­ gevaarlijk. In de dertiger jaren in 05, dat ook toegankelijk is voor studenten van andere faculteiten. door de leiding van / de gerefor­ meerde beweging voortdurend de Het programma luidt: nadruk gelegd op het socialisties Maandag 5 april en communisties gevaar; deze ge­ varen zouden namelijk „het gezag"' 9—30 uur II­. P. B ouma: Natuurfunktles en Milieubeheer­. 13.00 uur Dr. E. van der Maarel: Kkologische Modellen t.b.v. Milieube­ bedreigen. Zodoende werden lange tijd diegenen in de eigen rijen die heer en Ruimtelijke Ordening. 15.00 uur Dr. H. B . U. de Haes: Verstedelijking, Rekreatie en Land­ opriepen tot waakzaamheid tegen het Duitse facisme, overstemd. Co­ schapsparken. lijn zei nog na een bezoek aan Mus­ solini: „De vertegenwoordiging des Dinsdag 6 april 10.00 uur Dr. M. C. Tideman, Milieu­attraktivlteit en regionaal­ekono­ volks bemoeilijkt in vele landen het regeren, als dit niet verandert, is misohe effekten. het niet ondenkbaar dat de orde 13.00 uur Drs. J. Vogelaar: Verkeer, Recreatie en Ruimtegebruik. 15.00uur Ir. A. P. Hartman: Landschapsarchitectuur en Ruimtelijke zal moeten worden gehandhaafd ten ordening. i i koste van de vrijheid, ,i?jyant het ^Sluiting. _ . . . „ „ . . . . „_„ ,„ We zien dus dat de beide voor­ standers van een communisten­ver­ bod geen argumenten van religieuse aard hebben. Hun motieven zijn van zuiver politieke aard. De rec­ tor spreekt van „enige infiltratie" en „het is duidelijk van wie in het jongste verleden machtsmisbruik, bezettingen en staking uitgingen". Wie hieraan meededen waren „dui­ delqk" communistisch sympathisan­ ten en zullen dus in toekomst als het aan de rector Ugt, niet meer mee mogen doen. Uit deze opmer­ kingen biykt een onvoorstelbaar onbegrip voor wat de laatste jaren op de V.U. is voorgevallen.

ergste zou zijn als orde en vrij­ heid beide verloren zouden gaan" (Colijn, 1933). Deze opstelling heeft de anti­fascistische strijd geremd maar niet kunnen verhinderen.

Maar ook de ontwikkeling van de universiteit heeft bijgedragen. De universiteiten zijn de laatste jaren onderworpen aan het regiem van de verhoging van de rentabiliteit van de bedrijven en opvoering de bewapening. De koUegegeldverho­ ging tot 1000 gulden als eerste stap naar volledige betaling van de kos­ ten van het onderwijs door de stu­ denten was een aanval op het recht van arbeiders en middengroepen om hun kinderen te laten studeren. Louter en alleen omdat de grote be­ drijven voor dit recht niet wilden betalen. Hierna kregen we de wets­ ontwerpen tot herstrukturering van de universiteit.

Milieu- en ruimtegebruik in Nederland

Hieraan vooraf ging een felle kam­ pagne in de Springer­pers tegen de studentenbeweging met als hoogtepunt de moordaanslag op Rudi Dutschke, een destijds beken­ de Studentenaktivist. Dan begint langzaam de broodroof van pro­ gressief denkende mensen. Nu sinds de invoering van het beroepsverbod zijn reeds een half miljoen ante­ cendenten­onderzoeken gehouden, vele honderden communisten, so­ cialisten en liberaal­demokraten ontslagen. Jonge onderwijzers wor­ den ontslagen omdat hun ouders in het verzet gezeten hebben, oud­ nazfs behouden hun funkties in de staat en industrie. Zodoende wordt elke kritiek uitgeschakeld en de weg vrij gemaakt voor Strauss met zijn expansie­politiek. Diepenhorst zegt dat in een staatkundige demo­ krati« „openlijke revolutionaire en verborgen ondermijnende aktiviteit niet hoeft te worden getolereerd" Is dit niet het legitimeren van het „Berufsverbot"? Laten wc terugkeren naar de V U Ik hoop te hebben aangetoond d?f achter de onverenigbaarheid qee" religieuze maar politieke motieven zitten. Diepenhorst wil zijn politiek doordrijven door anderen het zwij­ gen op te leggen. Dat zijn dan niet alleen communisten, want: hoe kan men die herkennen? Ieders oprecht­ heid kan in twijfel worden getrok­ ken en om te weten of het geen communist is worden zijn gangen nagegaan. B ovendien blijkt dat uit „stemgedrag", gedachtenwisseling". Komt daarin sympathie voor akties, begrip voor de noodzaak het mar­ xisme te bestuderen of een afwij­ zing van het beleid van het C. v. B. tot uiting dan zou je best eens een communisties sympathisant kunnen zijn. B esturen is er dan niet meer bij. De opvattingen van Diepenhorst leiden wel degelijk tot een heksai­ jacht: nu al circuleren onder hoog­ leraren aan de sociale fakultcit lijs­ ten van communistisch sympathi­ santen. Gelukkig is het nog lang niet zover, maar als Diepenhorst zijn zin krijgt zullen niet enkele studenten maar alle studenten van zeer essentiële rechten beroofd wor­ den: vrije kandidaatstelling en vrij­ heid in het kiezen en middels orga­ nisaties aan wijzen van vertegen­ woordigers, maar uiteindelijk ook de vrijheid om naar eigen inzicht te stemmen en te spreken. Elk stap­ je op deze weg maakt de volgende gemakkelijker, hef leidt van kwaad tot erger. We laten nog een keer de rector spreken: „Stellig zal men zich spoe­ dig minder dan tot dusver bloot­ geven en enkel als verholen com­ munist zijn weg zoeken". Is dat het beeld van een plaats waar in vrij­ heid wetenschap beoefend wordt, van kritische gedachtenwisseling? Het is overigens een illusie. Wij zul­ len blijven strijden voor vrijheid en demokratie in alle openlijkheid. Gezien de reakties tot nu toe, de opstelling van de stafleden bij So­ ciaal­Cult. wetenschappen, de reak­ tie van het studentenpastoraat, van de studenten bij S.C.W., de vele atkeuiingen van fakulteitsverenigin­ gen enz., hebben we niets te vrezen. Als we ten minste nu gezamelijk de plannen van Diepenhorst de grond in boren. Afwachten is ge­ vaarlijk, want zoals we zien schrikt men niet terug voor valse beschul­ digingen en halve waarheden bij hel nastreven van ondemokratiese doelen. Jeroen Son's," • i . ^iudgfiLw^oisie^, ­ .i>­n_

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 augustus 1975

Ad Valvas | 396 Pagina's

Ad Valvas 1975-1976 - pagina 313

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 augustus 1975

Ad Valvas | 396 Pagina's