Ad Valvas 1975-1976 - pagina 63

AD VALVAS — 26 SEPTEMBER 1975

Pharetra pleegde ,,grove en opzettelijke

11

belediging"

Mr. Van Andel: 'Ik bedank voor 'n tuehtcollege als dit' Sinds januari 1974 hebben wö een tuchtcollege dat rechtsprekend kan optreden tegen hen, die door hun gedragingen inbreuk maken op het normale functioneren van de universiteit of in stijd geraken met de voor de universitaire gemeenschap geldende algemene beginselen van behoorlqk gedrag en fatsoen. Vóórveronderstelling is daarbij dat iedereen naar vermogen zal tewerkgaan in de geest van <Ie doelstelling. I t ben benoemd tot lid van dat college op voordracht van de TAS-leden UR, terwijl de PKV daarbij van. bijzonder vertrouwen heeft doen blijken. Die benoeming heb ik aanvaard omdat er aan de VU niet zovelen zijn die op rechterlijke ervaring kunnen terugvallen, terwijl nu juist in die ervaring een ideaalbeeld is gegroeid over het nauw verband lussen rechtspreken aan de ene kant en — vergeef de grote woorden — naastenliefde en ingewortelde ethiek anderzijds. Op 27 augustus 1975 verscheen een nummer van Pharetra waaruit al direct op de voorpagina blijkt dat de redactie vreest dat wij niet zouden weten wat een geërigeerd masulijn genitaal is. Om elk misverstand te voorkomen is toegevoegd een sprekende afbeelding van dat orgaan, volledigheidshalve nog verduidelijkt met verkort, in zekere spreektaal gewoon woordgebruik. Letterlijk staat er onder de tekening: Kies een lul!! Mits in kombinatie met de enig juiste grondslag. In het onderschrift wordt dan nog vermeld dat dit een illustratie is uit Pharetra 1971, die nog steeds van toepassing is — op de VUSO: in dit teken zult gij overwinnen. Einde. Dit laatste is een verwijzing naar In hoc signo vinces, het onderschrift van het kruis dat — naar men zegt — in 312 lichtend en overwinning belovend aan de hemel verscheen en in ieder geval voor ieder zichtbaar als teken stond boven de pelgrimage der christenheid sindsdien. In dit Pharetra-verband is het daarom tevens een gore dubbelzinnigheid. Dit journalistiek geheel constitueert onmiskenbaar grove en opzettelgke belediging van leden onzer gemeenschap, vanleden van de Universiteitsraad van de Universiteit Misschien menen sommigen dat het veel beter is deze verschaalde grollen van Zo en Zo maar te laten voor wat ze zijn. Men kan inderdaad schouderophalend constateren dat je moet leren leven met viJat sommigen onder ons aan halfvaste ïub.stantiën opbaggeren uit de meer duistere holen hunner onvolwassenheid. Maar dat wordt anders als een verantwoordelijke redactie met voorbedachte raad met die zo verkregen slijmeiigheden gaat smijten in de hallen der openbaarheid zodat wij nu allen met bekliederde ogen de slierten zien slingeren van de kapitelen der universiteit.

Niet tegen magistratuur

Mijn bezwaren tegen ontoereikende reactie op deze publicatie richten zich niet tegen de magistratuur, de reglementair voor vervolging aangewezen instantie(s). Ik kan en mag hnn overwegingen binnen eigen competentie niet beoordelen, kan niet achter de schermen kijken eu functioneel ten enen male niet in enigerlei vorm navraag doen. Overigens zou ik mij bij het instellen van vei-volging als lid van het tuchtcollege verschonen wegens bekende en veionderstelde vooringenomenheid tegen de redactie van Pharetra. Er zou dan niet meer zijn dan de schijn van kwaad, maar ook die dient vermeden. Veel scherper en krasser denk ik over de flauwe reactie der publieke opinie, die niet opspuit in verontwaardiging en recht eist. U hoort er nu voor het eerst van? U meent in laakbare onwetendheid dat er geen schuttingwoorden zijn als U maar niet naar schuttingen kijkt. Dit nummer is in grote oplaag aan onze eerstejaars verkocht voor de prijs van ƒ 0,25. Ach so, Sie haben es nicht gewuszt dat onze vlag, die ons nu tussen verleden en toekomst is toevertrouwd, hier en nu van binnen uit is bespuugd? Een vlag is wat meer dan een lap gekleurd goed. Wat zijn we toch voor een gemeenschap? Zijn we samen, steeds falend maar ook steeds hardgrondig bezig met het ideaal van een seat of christian learning of zijn we een stel poezen die spinnend

naar de ster-reklame kijken om te zien uit welk blikje we morgen nu eens zullen eten?

Geen kippeveer Natuurlijk zön er uitzonderingen, maar die bevestigen de lauwheid van de regel. Ik bedank daarom als lid van het tuchtcollege, wil niet langer betrokken zön bij een rechtspraak die zo weinig wortel schiet in een publieke opinie. Natuurlijk zou zijn gevi'eest als die opinie zich niet had beperkt tot wat afkeurend gemompel hier en daar en achter deuren, maar duidelijk en luid recht geëist had, gedragen door de gedachte dat voor een stevige tik op de vingers de kippeveer der berisping niet het geëigende middel is. Er is in dit alles een duidelijke kontekst. Ik begin met een citaat van een communist van achter het ijzeren gordijn: ,.De sociale en politieke opbouw wordt in zijn geheel bedreigd wanneer daarin geen voor de mensen heilige verplichtingen meer zijn, wanneer in ons het fijne gevoel van het menselijk zieleleven dat vooitdurend naar waarheid en zuiverheid, gerechtigheid en liefde zoekt, verdreven is." Voorts moet het nu eens afgelopen zijn met die schijnheiligheid in sommige groepen van studenten als zouden uppercuts en stinkbommen geëigende middelen zijn ter introductie van een dialoog over Geloof en Maatschappelijk Engagement. Als ik — met zovelen in onze kring — ernstig zoek naar een gesprek met Marx en Engels, met Hromodka en Gollwitzer, met Kloos en Den U>1, dan mogen wij op die weg niet langer blootstaan aan het vulgair pootje haken van Bernard van Lammeren en Tineke de Rijk. Als ik daaiover val ben ik natuurlijk eerst kwaad omdat je je hebt bezeerd. Daarna komt gelukkig dan toch de vraag wat je nu moet doen om zulke mensen, met name ook om henzelf, terecht te wijzen en dan kan rechtspiaak niet buiten beschouwing blijven.

Image-schade Het gaat niet aan om nu zo maar SRVU en PKV medeverantwoordelijk te stellen voor deze journalistieke uitschieter. Eigen bekendheid verbiedt mij dat te suggereren of zelfs maar te denken. Maar er komt wel een nieuwe verantwoordelijkheid bij, namelijk om te zorgen dat het image van studenten in het algemeen, en van SRVU/PKV in het bijzonder, voor verdere schade wordt behoed. Dat gebeurt niet als er — wederom — zou worden gefemeld over de „kritische functie" van Pharetra. Dat gebeurt wel als er naar gestreefd wordt een volledig nieuwe en beter geïnstrueerde redactie te vinden. Ik ben daar niet helemaal gerust op. Tenslotte heeft^Gert Jan Schuiling begin deze maand bij het aftreden van de PKV-leden UR een betoog gehouden dat weliswaar zich kenmerkte door een zekere waardig-

heid, maar daarnaast ook verbijsterde door een absoluut gebrek aan humor, blijmoedigheid en bescheidenheid. Geen zweem van relativeren, geen schijn van het idee dat ook andersdenkenden misschien enig goed inzicht jn universitaire zaken zouden kunnen hebben. Zo spreken en doen betekent een toch als het-gehoor-beklemmende valhelm ook nog over de ogen trekken en het verdergaan met alleen de mond vrij is nu eenmaal levensgevaarlijk. Zonder mentale audio-visuele steunpunten zou dan zelfs dit deraillement van de Pharetra-redactie tot een prijzenswaardige bijdrage in de strijd om sociale en universitaire gerechtigheid kimnen worden verwrongen. Velen zullen dit ingezonden schrijven als ontactisch, onjuist en ontijdig beschouwen. Daar valt over te praten, maar dat is niet aan de orde. Wel aan de orde is dat er viezigheid op onze stoep ligt, die niet is weggeschrobd. Mr. H. van Andel. medewerker UR-sekretariaat. Naschrift redaktic: De heer Van Andel is ongetwijfeld oprecht in zijn standpunt. Wij willen hem er echter op wijzen dat hjj ook op andere terreinen moet proberen gewetensvol te handelen. Wat te denken van zijn begeleidend schrijven bü het hier afgedrukte stuk, dat hij aan een aantal mensen in de Vü-kring toezond, nadat de redaktie hem had meegedeeld dat het vanwege de te grote lengte niet kon worden gepubliceerd in Ad Valvas van 19 september. Üle datum 'vergeet' hij gemakshalve. Ja, dan klinkt het heel anders. Ook 'vergeet' hij te vermelden wat er werkelijk gebeurde. Hij wilde het stuk integraal geplaatst zien op 19 september, want -er was haast bij, zei hij. Bekorting door

Prof. Diepenhorst in Elseviers Magazine:

'Beperk de vergaderdichtheid' Rector magnificus, prof. mr. I. A. Diepenhorst, heeft onlangs in Elseviers Magazine een artikel geschreven onder de titel „De uitgelote drieduizend". Hoewel het voor sommigen niet zo erg is noodgedwongen een andere studie te moeten nemen, komt voor een flink aantal jongens en meisjes de klap gevoelig aan. Prof. Diepenhorst: „Om noodgedwongen kunstgeschiedenis te lopen en zich met de stier van Potter bezig te houden, terwyl men zyn hart aan de behandeling der kleine huisdieren verpand heeft, valt niet mee. Zelfs de Venus van Milo vormt dan een teleurstelling". Volgens de rector ziet het er niet naar uit, dat spoedig een gunstiger situatie te verwachten is; de enige dalingskans van het aantal studenten schuilt in de stijgende afkeer voor een na het achttiende jaar nog

hemzelf of door de redaktie was omnogéüjk. Uitstel ook. Ja, en dan is de weg vrij om te konkluderen; 'Er is toch altijd al een sterke neiging in de universiteit om in zaken van belediging en kwetsing van religieuze gevoelens zich eufemistisch uit te laten in afkeurende 'An zonder de tekst zelf te laten spreken waardoor een essentieel gegeven in het gedrang komt' (begeleidend schrijven). We hadden toch iets anders verwacht. Enfin, ditniaa.1 was er ruimte.

vrij lang voortgezette studiegang. Sommige studies kunnen beslist korter volgens de hoogleraar: „Dit spaart geld, hoewel minder dan gedacht wordt." Het zou funest zijn de studieduur te verkorten door een onvoldoende opleiding te bieden. Men kan wèl de noodzakelijke kernstof bieden, ervan uitgaande dat later in de werkkring de speciale slechts in de praktijk goed te verwerven „ervaringskennis" wordt bijgebracht. Prof. Diepenhorst ziet ook nog een heel andere weg voor bezuiniging. Er valt heel wat te bezuinigen ten aanzien van de bestuursvorm van universiteiten en hogescholen. De „vergaderdichtheid" zou beperkt moeten worden. Men zou schrikken als men eens naging hoeveel geld er gaat zitten in alle vergaderingen en bijeenkomsten.

De VUSO verduidelijkt haar visie Gedurende de afgelopen sociale introduktie zqu de beide studentenvakbonden aan de VU^ de SRVU en de VUSO aan de eerstejaarsstudenten voorgesteld. Aangezien in de discussies tussen beide organisaties niet alle verschillen zo goed uit de verf lovamen, zullen wij proberen ze door middel van dit artikel wat duidelijker te maken. Belangrijkste uitgangspunt van de VUSO en, in breder verband het ISO (= Interuniversitair Studenten Overleg) is dat -wanneer je eigens kritiek op hebt, je ook voor goede, reële alternatieven moet zorgen; zo heeft het ISO als antwoord op de onbevredigende studiefinancieringssituatie een eigen, alternatief ISOstudi efinancierin gspl an gepubliceerd. Het ISO (dus ook de VUSO) is voor het invoeren van een akademicibclasting van 114-2% per jaar van hetgeen je na je studie verdient, in ruil voor deze belasting zou iedere student tijdens zijn studie een volledige beurs moeten ontvangen. Het LOG (dus ook de SRVU) hebben ook een studiefinancieringsplan: iedere student moet een volledige beiu's krijgen, na zijn studie hoeft hij niets af te betalen, erg sociaal t.o.v. de rest van de maatschappij dus. Over waarvandaan al het geld zou moeten komen spreekt het LOG/de SRVU zich niet uit. Ook al schaf je defensie af en, niet te vergeten, het akutuele LOG-stokpaardje, de atoomstraaljagers (een misleidende term overigens) in de eerste plaats, dan is er nog te weinig geld om iedereen die maar wil studeren te ondersteunen; binnen de huidige maatschappelijke strukturen is zoiets voorlopig niet mogelijk. Of streeft o.m. de SRVU soms iiaar een geheel andere, alternatieve maatschappijvorm waarin bijvoorbeeld de door het LOG voorgestelde ..studiefinanciering" wel mogelijk is?

verkiesbaar staan: hiermee wordt immers het gevaar van een al te dogmatische groepsvorming binnen de diverse bestuursorganen tegengegaan, ß e VUSO kent een bestuur en een beleidsraad. In de beIcidsraad — het hoogste orgaan — zitten vertegenwoordigers uit de diverse (sub)fakulteiten. Ten aanzien van bezettingen stelt de VUSO zich afwijzend op, zij is van mening dat binnen de huidige demokratische bestuursorganen aan de universiteit een voldoende waarborg aanwezig is om je invloed uit te oefenen. De VUSO is vaak verweten dat zij niet demokratisch genoeg zou zijn: volgens de SRVU/ PKV hebben wij geen achterban op de fakulteitefl. Dat is natuurlijk onzin: tijdens de afgelopen UR (Universiteitsraad) verkiezing heeft iets minder dan eenderde van de studenten (die deel uitmaken van de fakulteiten) VUSO gestemd, dus een achterban bestaat er wel degelijk; dat wij ons binnen de fakulteit niet volgens een strak partijkader opstellen brengt de aard van onze organisatie niet zich mee; denk maar aan het „ä titre perosnnel". Trouwens, naar onze mening mag het LOG, waaronder de SRVU, zo langzamerhand wel iets voorzichtiger worden met het ISO, waaronder de VUSO te beschuldigen van „ondemokratisch" te zijn; het was immers op het laatste kongres van het LOG, (dat openheid van ieder als voorwaarde voor optimale demokratic beschouwt) dat de pers niet naar binnen mocht.

Demokratisering

Loting

Ook de VUSO vindt dat wij allen moeten proberen de bestuursorganen binnen de univeristeit optimaal te benutten. De VUSO hecht veel waarde aan het „ä titre personnel"

Dat de VUSO afgelopen jaar vooi de studentenstops heeft gestemd zal misschien op veel eerstejaars een onsympathieke indruk maken; wij willen hierbij echter wel opmerken

dat iedereen aan de tmiversitcit het in principe oneens is met de studentenstops. Wanneer je echter theorie en praktijk tegenover elkaar stelt, kom je gauw tot de ontdekking dat in de huidige situatie niet iedereen kan studeren. Atoomstraaljagers of geen atoomstiaaljagers, het geld s er op dit moment gewoonweg niet. Vanzelfsprekend kleeft aan het willen werken binnen de kaders, door Den Haag gegeven aan de universiteiten, kaders op het gebied van toelating e.d., het gevaar van „alles slikken wat je voorgekauwd wordt"; de VUSO als kritische organisatie is zich hiervan terdege bewust. Misschien zijn wij in de ogen van velen niet de juiste organisatie om de belangen van de student te behartigen; de VUSO gaat uit van het uitgangspunt dat het beter is de problemen werkelijk onder ogen te willen zien en daarvan de konsekwenties te dragen dan met je hoofd in de wolken te lopen.

Samenwerking

De samenwerking tussen de SRVU en de VUSO is niet om over te juichen, de wil van de VUSO om dit jaar tot een goede samenwerking te komen zal wel weer op niets uitdraaien, gelet op de manier waarop wij onlangs vergeleken weiden met een welbekend mannelijk lichaamsdeel, — overigens zielig aandoende manifestatie van gefrustreerd puberaal denken — in de Pharetra, officieel orgaan van de SRVU. Wanneer je het ijs wil breken om een betere samenwerking te bewerkstelligen, moet je jezelf op zo'n ongecontroleerde manier over je gedeeltelijke tegenstander uitlaten. Een organisatie als de SRVU, die demokratie zo hoog in haar vaandel geschreven heeft staan, demokratie wat „samenwerken" met zich meebrengt, moet eerst maar eens — zo vinden wij — met de redaktie van haaf^lubkrantje gaan praten. Lex Oude Weernink, VVSO

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen