Ad Valvas 1975-1976 - pagina 209

AD VALVAS — 30 JANUARI 1976

5

Kommer Braber ziet nog perspectieven in projecten in Indonesw

Projecten streven naar kwaliteitsverbetering van Indonesisclie medewericers „Ais je van het begin af aan niet erop toeziet, dat een ontwikkelings- kelijk de opleiding aan hun faculproject uiteindelijk door onze Indonesische partners moet worden over- teit te verbeteren." genomen, dan pak je de samenwerldng op een totaal verkeerde manier aan. Het is niet mogelijk om na 3 jaar bijv. een upgrading ( = liwaliteitsOppositie verbetering) van een faculteit in Indonesië te voltooien. Vele projecten worden dan ook als vervolgproject weer bü de Nuffic ingediend, want De heer Braber heeft op zijn reis er gaat toch zeker 8 ä 10 jaar voorbij, voordat je een sterk fundament ook Soerabaja met een bezoek hebt gelegd en daarbij moet je trachten zo'n project te institutionaliseren vereerd. In deze stad heeft hjj het om de Indonesiërs het zelf te laten voortzetten." Dit zegt drs. K. L. Technologisch Instituut Soerabaja Braber, die als projectmedewerker van het Bureau Buitenland (VU) zelf ' bezocht, omdat de voorbereidineen reis naar Indonesië ondernam om daar eens poolshoogte te nemen. gen van een project aldaar dreigden te mislukken, vanwege het verzet van studenten tegen ontOp het Bureau Buitenland is de wikkelingssamenwerking met Indoheer Braber o.a. belast met het ad- Door Rudi Agerbeek nesië. Het ging om een bouwkunministratief/organisatorisch begeleideproject van de TH Eindhoven, den en adviseren t.a.v. ontwikkewaar de VU zijdelings bij betroklingssamenwerkingsprojecten. essentiële van een project. ken was. Braber: „Als je deze taken hebt, meest zij ziJn in de toekomst de moet je ook weten, hoe een project Immers, die zelfstandig en met Braber: „Hoewel dit project nog in in de praktijk functioneert. De di- mensen, inzicht Indonesië moeten op- voorbereiding was, was het bij de recte aanleiding van mijn reis was, eigen Nuffic reeds min of meer goedgedat de heer Van Olden, de Indone- bouwen. de faculteit in Eindhoven sië-man van de Nuffic (Stichting Braber: „Ik heb met verschillende keurd; evenwel moest zich nog accoord der Nederlandse Universiteiten en counterparts van gedachten gewis- verklaren, de studenten laHogescholen voor Internationale seld en getracht erachter te komen, gen dwars. maar Van Olden en ik moesSamenwerking), naar Indonesië zou wat hun ideeën over de Nuffic-cri- ten uitleggen, waarom het in Negaan om een reis langs alle Nuffic- teria en de ontwikkelingsrelevantie derland zo moeilijk verliep. We projecten te maken. Tijdens het van een project of van een facul- hebben hen op de hoogte gebracht laatste gesprek met onze projectver- teit waren. van de democratische structuur antwoordelijken kwamen we tot de Ik heb hen uitgelegd, dat we hier de Nederlandse universiteiten aan en conclusie, dat het zinvol zou zijn, in Nederland gedemocratiseerde de protest-manifestaties van stuwanneer ik meeging. Dit plan stuit- universiteiten hebben en dat dit be- denten. We hebben hen daarbij te niet op bezwaren binnen de VU tekent, dat stafleden, technisch/ad- meegedeeld, dat de kans bestaat, en mijn reis kon doorgang vinden." ministratief personeel en studenten dat het bouwkundeproject helegezamenlijk het beleid uitstippelen maal niet door kan gaan. Verder en bepalen, hoeveel speelruimte hebben we nog de Satya Watjana Projecten aanwezig is om projecten aan te Universiteit bezocht, omdat Van Een belangrijk onderdeel van zijn pakken. Ik heb hen uiteengezet, dat Olden gehoord had, dat daar menprogramma bestond uit het leren vanwege de politieke situatie in In- sen waren, die bepaalde ideeën kennen van de projecten. Dit waren donesië een oppositie van studen- over ontwikkelingssamenwerking het natuurkunde-project, dat een ten en stafleden is ontstaan, die hadden, welke goed zouden aanzich keert tegen uitvoering van probijdrage tracht te leveren aan de sluiten bij de Nuffic-ideeën. Dat upgrading van jongere stafleden jecten. De counterparts dienen hier- bleek inderdaad het geval te zijn; mee rekening te houden. Ik heb van de natuurkunde-afdeling aan zij willen de universiteit ten diende Gadjah Mada Universiteit in enkele van hen bereid gevonden ste stellen aan de ontwikkeling van om de kritieken uit Nederland te Yogjakarta, het aardwetenschaphet hele volk. penproject voor hydrologisch en lezen met de bedoeling om na ver- De universiteiten in Indonesië hebloop van tijd hun reacties hierop te geomorfologisch onderzoek in Seben 3 verantwoordelijkheden: onrajoedal (dit in samenwerMug met vernemen. Ik ben namelijk van derwijs, onderzoek en maatschaphet I.T.C. te Enschede, de GU en plan hun zienswijze in het blad pelijke dienstverlening. Aan de de Gadjah Mada) en het filosofisch „Overzicht" (blad van de Nuffic en Nederlandse universiteiten en hoproject, dat de opbouw van het on- alle Nederlandse Bureau's Buitengebruiken we het woord derwijs in de wijsbegeerte (ook aan land over de internationale samen- gescholen de Gadjah Mada) voor haar reke- werking) te publiceren. Ik zit nl. in dienstverlening in een veel ruimer de redactie en ben druk bezig arti- verband. Wij zeggen namelijk: onning neemt. kelen voor dit blad te verzamelen. derwijs, onderzoek en bevordering Om terug te komen op de counter- van het maatschappelijk verantBraber: „Wat het filosofieproject parts kan ik zeggen, dat ze vragen, woordelijkheidsbesef. Daar is men betreft moet ik aantekenen, dat de die te maken hadden met het rele- in Indonesië op grote schaal nog activiteiten voornamelijk bestonden vant zijn van projecten voor de lang niet aan toe. Nu, bü de leiuit het naar Nederland zenden van brede lagen van de bevolking, met ding van de Satya Watjana UniIndonesische docenten; er zijn daar grote bereidwilligheid hebben be- versiteit is die maatschappelijke nl. geen permanente Nederlandse antwoord; er werden vele sugges- verantwoordelijkheid echter heel stafleden aanwezig, althans niet ties in die richting gedaan, maar duidelijk aanwezig." voor dit onderdeel. Op de Gadjah als het gesprek de politieke aspecMada heb ik op centraal niveau ge- ten van een project aanroerde, besprekken gevoerd over eventuele speurde ik een zekere angst om po- SRVU-critiek programmatische aanpak van de lieke onderwerpen openlijk te besamenwerking tussen deze universi- spreken. Gedurende mijn verblijf De SRVU heeft fai de brochure teit en de VU om o.a. te voorko- in Indonesië heb ik echter niet de „Geen VU-steun voor het Suhartomen, dat er „hobby-projecten" zou- indruk gekregen door een militaire regiem" fel geprotesteerd tegen alle den ontstaan. Verder was ik be- staat gereisd te hebben, hoewel je soorten ontwikkelingssamenwerking nieuwd, hoe bepaalde projecten overal soldaten en agenten zag van de Vrije Universiteit met Inuitgevoerd werden. Na wat ik ge- rondlopen. donesië. zien heb, moet ik zeggen, dat de uitvoering van de projecten uitste- Behalve deze terughoudendheid De meeste VU-projecten lopen via kend verloopt. Ik heb duidelijk het merkte ik duidelijk op, dat de coun- de Nuffic, die op initiatief van de gevoel, dat men zich bewust is van terparts achter de projectdoelstel- Nederlandse universiteiten is ophet institutionaliseren van de pro- lingen staan; ze trachten daadwer- gericht Volgens de SRVU ontwikjecten en dat men er wel degelijk naartoe werkt Samen met Van Olden heb ik gesprekken gevoerd met alle Nederlandse Nuffic-medewerkers (10), die op dat ogenblik in Indonesië waren. Op de vergadering hadden we het o.a. over de totale begelei- Esperanto beschermt de moedertaal onder meer bij de topconferentie in ding vanuit Nederland en de pro- en voorkomt in het internationale Helsinki over de internationale veiblemen op het ge'iied van de pro- verkeer discriminatie. Met deze taal ligheid en de samenwerking in Eujecten. Ikzelf bracht het onderwerp kan orde worden geschapen om el- ropa. over de positie van de uitgezonde- kaar goed te verstaan, wat steeds Het doel van de Wereld-Espcrantonen naar voren. Wat de beloning meer nodig blijkt te i^n. Hiermee Bond is het op zo groot mogelijke van deze mensen aangaat, vind ik heeft onlangs de Amerikaan dr. schaal verbreiden van de internatiohet namelijk niet nodig, dat een Humphery Tonkin, voorzitter van nale taal, die volkomen neutraal medewerker, die uitgezonden wordt Wereld-Esperanto-Bond, zijn visie staat tegenover ras, politiek of om de brede lagen van de bevol- gegeven op mogelijkheden voor de godsdienst In 85 verschillende lanking in een ontwikkelingsland te toekomst van bet Esperanto. den heeft de bond thans leden, aldienen, iedere maand zo'n 5 tot 5Vi dus dr. Tonkin. Ongeveer 3500 geduizend gulden netto op zijn bank- Tonkin deed het als gast van het delegeerden van de bond geven via rekening vindt! Er dient in dit ver- Internationaal Esperanto-Instituut het wereldomvattend net dat zij band een andere uitzendregeling te in Den Haag, dat docenten opleidt. vormen, informatie op velerlei gekomen, waarin de risico's (bijv. de Hij verklaarde zich er voor in te bied. werkloosheid na afloop) niet uit- spannen, dat in West-Europa één sluitend financieel gecompenseerd jaar lang de kinderen op de lagere Aan de hand hiervan kan de bond scholen verplicht worden een cur- regerings- en andere instanties worden." sus Esperanto te volgen. In die tijd voortdurend attenderen op bereikte kunnen de scholieren zich de basis resultaten en mogelijkheden. De van de tweede taal eigen maken, bond zet zich voorts in om de Counterparts waarmee taalproblemen gemakke- practische, wetenschappelijke en Eveneens een belangrijk onderdeel lijker kunnen worden opgelost dan culturele toepassing van het Espevan Brabers bezoek was hef con- met welke andere vreemde taal, ranto te bevorderen. Dat gebeurt ook vanuit het centrum van de tact met de Indonesische counter- meende hij. parts. Dit ziJn de Indonesische pro- Dr. Tonkin, die de laatste jaren als bond. Dit is in Rotterdam gevesjectmedewerkers, die samen met de taalkundige in Engeland woont en tigd. Het herbergt onder meer de Nederlandse partners de projecten werkt, wees op praktische oplossin- hodlerbibliotheek en het archief uitvoeren. De kwaliteitsverbeferFn". gen van taalproblemen die her en van en de documentatie over het der zijn ondervonden en toegepast. wereldtaalprobleem. van de counterparts is eigenliili '

Esperanto voorkomt disoriminatie

leert. Tijdens gesprekken met Indonesiërs kreeg ik meestal bijval, als ik dit onderwerp te berde bracht. Ik ben het eens met de kritiek, dat het Suharto-regiem de belangen van het Indonesische volk onvoldoende behartigt, maar ik ben het oneens met de gevolgtrekking, dat je Indonesië dus maar^ op alle fronten moet boycotten. Studenten trachten nu hun op macro-niveau ontwikkelde boycotgedachten met alle mogelijke moeite op het micro-niveau van de projecten bewezen te krijgen. Ik vind dan ook die titel: „Geen VU-steun voor het Suharto-regiem" niet goed gekozen.

Kommer Braber kelt er zich nu een situatie, waarbij de invloed van de universiteiten zichtbaar aan het verminderen is, ten gunste van die van de Nuffic. De SRVU is van mening, dat men bij elke vorm van hulpverlening onherroepelijk te maken krijgt met het fascistische staatsapparaat in Indonesië, want voor ieder project is toestemming van het Suhartoregiem nodig. In deze brochure wordt onomwonden verteld, dat slechts het corrupte generaalsbewind en een kleine elitegroep profiteren van de buitenlandse hulp en investeringen. Ondanks het Tweede Vijfjarenplan, de grootscheepse groene revolutie-projecten en agro-industrieën lijdt het Indonesische volk nog steeds een kommerlijk bestaan. De SRVU meent daarom te moeten concluderen, dat alle VUhulp het Suharto-regiem steunt in haar fascistische activiteiten. Een ander punt van kritiek is, dat de SRVU geen inzage m de dossiers van de projecten heeft gekregen. Alleen het filosofie-project van de Rijksuniversiteit Leiden en de VU heeft de SRVU uitgebreid kunnen analyseren. Braber: „Met het aanroeren van de SRVU-brochure zijn we duidelijk in de politieke sfeer terecht gekomen. Wat de inzage van het projectmateriaal betreft kan ik zeggen, dat wij van het Bureau Buitenland, die de correspondentie tussen de Nuffic en de projectverantwoordelijken onderhoudt, niet zomaar gegevens aan mensen kunnen verstrekken, die daarom vragen. Dat IS een interne zaak. Boven'äien behoort een project tot de verantwoordelijkheid van de projectleiding, waarin Nederlandse participanten, maar ook Indonesische counterparts zitten. Als je informatie over projecten wilt geven dan moet je dus minstens de toestemming van de Nederlandse en Indonesische verantwoordelijken hebben. We kunnen niet zomaar op eigen houtje materiaal uitdelen. Daar komt nog bij, dat op dit moment nog helemaal geen duidelijk centraal geformuleerd universiteitsbeleid voor ontwikkelingssamenwerking bestaat. Het Bureau Buitenland en de CIS ((kommissie Internationale Samenwerking) zijn druk bezig, dat beleid in een concrete vorm te gieten".

Corruptie „Ik heb de SRVU-brochure „Geen VU-steun voor het Suharto-regiem" gelezen; daarover zou ik enkele opmerkingen willen maken. Let wel, dat ik nu aan het praten ben als Kommer Braber en niet als projectmedewerker bij het Bureau Buitenland. De Indonesische regering heeft zijn bedoelingen in het Tweede Vijfjarenplan geformuleerd; daarin wordt de dienstbaarheid aan het volk hoog geroemd, maar intussen tiert de corruptie welig en van de buitenlandse investeringen profiteert slechts een klein deel van de bevolking. Tienduizenden mensen zitten in de gevangenis, wegens hun politieke overtuigingen. Djakarta parasiteert op de rest van Indonesië; illustratief hiervoor is, dat in de hoofdstad 60% van de nationale geldhoeveelheid circu-

Er zijn wel degelijk krachten in Indonesië, die zich tegen deze corrupte zaken richten, op allerlei niveau. Aan de Gadjah Mada worden op centraal niveau de militairen in hun bedoelingen weerstreefd en dat wordt gerespecteerd. De Gadjah Mada nl. wordt nog altijd ais de universiteit van de revolutie gezien; zij heeft nog een zeker gezag. Een buitenlandse medicus daar heeft mij verteld, dat het medisch beleid van de lagere overheden hem tot geen enkele vorm van kritiek uitlokte. Hij was zeer onder de indruk van de manier, waarop de medische overheden de universitaire opleidingen zodanig trachten te ontwikkelen, dat ze geen artsen opleiden, die snel en veel geld willen verdienen, maar die bereid zijn de dessa in te gaan."

Bewegingsvrijheid „Het Tweede Vijfjarenplan geeft een bepaalde bewegingsvrijheid aan hen die wel goede bedoelingen met het Indonesische volk hebben. Zij kunnen tot op zekere hoogte de dessa-bevolking kritisch leren denken over de zelfstandige invloed, die zij op hun eigen bestaan kunnen uitoefenen. Als uit Indonesië een verzoek komt mee te helpen aan de upgrading van de filosofische faculteit van de Gadjah Mada Universiteit, dan sta je voor het dilemma: of je boycot Indonesië, dus je laat de docenten met hun gebrekkige opleiding al die colleges verzorgen, of je helpt Indonesië in de vorm van Nufficprojecten. (In dit verband is het goed te vertellen, dat bij de financiële procedure alle Nufficprojecten de kapitalistische stad Djakarta omzeilen, omdat anders een groot deel van de geldelijke middelen aan diverse strijkstokken blijven kleven). Je mag toch wel verwachten, dat de maatschappelijke sleutelposities later bemand worden door de huidige studenten en personen, die een kaderopleiding op verschillende niveau's volgen. Het lijkt dus niet verantwoord deze mensen met gebrekkige middelen onderwijs te laten genieten. De docenten zelf hebben geen tijd en nauwelijks de middelen voorhanden om zich tot kritische filosofen te ontwikkelen. Nu moet je de mogelijkheid overwegen om ze voor een studieperiode van een of meer jaren naar Nederland te sturen, waar alle mogelijke faciliteiten tot hun beschikking staan. Ik heb vernomen, dat er in de filosofie-faculteit van de Gadjah Mada stromingen zijn, die zich keren tegen het uitsluitend onderricht geven in de pantajasilafilosofie (deze filosofie is gebaseerd op principes van de Chinese nationalistenleider Sun Yat Sen en op enkele Javaanse beginselen; zie SRVU-brochure); er zijn duidelijke stemmen, die de faculteit tot een echte filosofie-faculteit willen onibouwen, d.w.z. de filosofie een kritische functie geven t.a.v. de wetenschapsbeoefening en van het onderwijs. Persoonlijk zie ik nog voldoende perspectieven in de huidige projecten. Ik heb de indruk, dat de projecten niet bijdragen aan ontwikkelingen, zoals de SRVU bedoelt. Naar mijn mening leveren de projecten positieve bijdragen tot ontwikkelingen, die gericht zijn op het belang van het Indonesische volk en ik zie het als een belangrijk aspect van mijn taak aan de VU om die gerichtheid te bevorderen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen