Ad Valvas 1975-1976 - pagina 386

AD VALVAS — 25 JUNI 1976

z Gebouiv aan De Lairessestraat sterk verouderd

VU antwoordt Klein

Rouke van der Hoek over mevr. Joren:

Scheikunde door vertraging bouw in de problemen

Nïet experimenteren met samenstelling college van bestuur

Schieten op alles wat beweegt, luidt het parool

Door de vertraging Tan de afbouw van het B-gebouw en vooral het in het ooglopeude carré-vormige uitstulpsel op het uiiddeuterrem (de vleugel G, K en N) is de subfakulteit Scheikunde in ernstige problemen geraakt. Momenteel zit nog de helft van de subfakulteit in het sterk verouderde gebouw aan de De Lairessestraat, terwijl de andere helft zich reeds op de De Boelelaan bevindt. Om aan deze onhoudbare situatie op korte termün een einde te maken belegde de subfakulteit Scheikunde begin juni een extra s.f.-raadsvergadering waarvoor de heer De Niet van het Kollege van Bestuur en enige vertegenwoordigers van GITM werden uitgenodigd.

De universiteitsraad vindt het bü monde van zijn kommissie ad hoc wijziging WÜB niet nodig de Wet Universitaire Bestuurshervorming tussentijds zo te wijzigen dat in bgzondere gevallen geëxperimenteerd kan worden met de samenstelling van het college van bestuur. Ook het college van bestuur neemt dit standpunt in.

Graag zou ik willen reageren op het sclu-yven van mevrouw .Toren in Ad Valvas van 18 juni, waar ze onder verwijzing naar een door haar geïnspireerd artikel in Elsevier over communistische infiltratie aan de V.U., beweert dat een kleine groep „rode infiltranten" de V.U. haar wil tracht op te leggen. (Zie Elsevier IZ juni.)

In deze vergadeiing belichtten alle geledingen hun specifieke problemen, die door de vertraagde bouw zijn ontstaan, variërend van de onveilige praktika-ruimtes tot aan de innerlijke gespletenheid van de subfakulteit. Over dit laatste merkte dr. Klumpp op, dat hij veel van zijn kollega's zelden of nooit zag; een situatie die het begrip voor en de kennis over eikaars werk niet bepaald bevordert en die gemakkelijk bij het gebrek aan middelen tot interne konflikten kan leiden. Hierbij is het niet ondenkbaar, dat terwille van het ongerept voortbestaan van de eigen vakgroep het verdwijnen van een andere vakgroep getolereerd kan worden. Door de studenten, de TAS en de praktikumleider van het 2e-jaars organisch praktikum werd de onhoudbare toestand van het gebouw in de De L.straat geschetst. Op de bovenverdieping van dat gebouw, waar zich de instrumentmakerij en glasblazerij bevinden, wordt op sommige dagen een temperatuur van 40-50 C bereikt. De praktikumzalen zijn gebouwd in een tijd, toen men over de schadelijkheid van veel <;hemische stoffen nog niet zoveel afwist. De verhouding tussen het aantal studenten dat op de zalen moet werken en de beschikbare znurkastruimte en de luchtvei-versingskapaciteit ervan tart dan ook elk veiligheidsvoorschrift. Klachten over hoofdpijn en misselijkheid komen herhaaldelijk voor. Ook didaktisch een onwenselijke zaak: hoe immers kan men studenten in een dergelijke situatie aansporen tot veilig en milieubewust werken? De enige grote kollegezaal in de De L.straat heeft een dermate slechte akoestiek, dat men de docent nauwelijks kan verstaan. De fysisch-cheniici zitten in de kelder, waar ze nooit het daglicht zien, maar dat kan gekompenseerd worden door het aansteken van het omhoogkomende moerasgras.

Staatssekretaris Klein heeft de in- " stellingen voor wetenschappelijk onderwijs om een opinie hierover gevraagd. Onder het niet-wetenschappelijk personeel zouden mogelijk geschikte kandidaten voor de funktie van gekozen lid van het college van bestuur gevonden kunnen worden. Een andere vraag die Klein stelde was of het college van bestuur niet efficiënter zou kunnen werken als alle leden voor een zelfde periode zitting zouden hebben, wat bij de v y niet het geval is. Van VU-zijde krijgt de staatssekretaris nu te horen dat de toepassing van het WÜB-artikel over de samenstelling en zittingsduur van het college van bestuur tot dusver niet problematisch is geweest en dat het WXJB-artikel tezijnertüd b« de uiteindelyke evaluatie van de WUB vanzelf aan de orde zal komen. (J. v. A. V.)

Zowel de artikelen als de aktiviteiten van mevrouw Joren — en zij is echt niet de enige op deze gezegende universiteit — zijn alleszins onthullend voor de manier waarop in het huidige politieke V.U.-klimaat getracht wordt om progressieve groepen in diskrediet te brengen. Het recept is zeer eenvoudig. Ten eerste wordt een ieder die zich durft te roeren tot hoger heerlijkheid van communist bevorderd. Ergo: heel Hilaritas (waar mevr. Joren het vooral op gemunt heeft), heel de SRVU en heel de PKV bestaat uit communisten, Iwan loert overal. Ten tweede wordt er met geen woord gerept oVer de inhoudelijke politieke doelen van de studentenvakbonden maar enkel gezinspeeld op het grote verborgen doel in de geheime agenda, wat in dit geval iets moet zijn als de diktatuur van het universitaire proletariaat.

Ruimtegebrek De vakgroepen die inmiddels wel verhuisd zijn naar de De Boelelaan hebben als grootste probleem het ruimtegebrek. Biochemie had het uitgerekend. Per biochemisch werker is een werkruimte van 40 m^ nodig, terwijl men hier 13,4 m^ ter beschikking heeft. „Dit is een ondraaglijke toestand, die leidt tot onderdrukte aggressie en ziekteverzuim om van het mislukken van experimenten nog maar te zwijgen," aldus dr. Ketel. „De apparatuur moet in gangen en gardarobes geplaatst worden. De reden waarom het docententoilet nog niet gebruikt wordt, is omdat deze gesloten is vanwege het exploitatietekort." „Voor de volgend jaar te starten voorkandidaatskursus weet men nauwelijks luimte vrij te maken. Door het tekort aan ruimte heeft een deel van de vakgroep farmacochemie zijn toevlucht genomen tot de medische fakulteit, waar men danig in de weg zit. Steeds is dit als voor maar tijdelijk beschouwd, maar de geplande 2 jaar zijn voorbij en er is nog geen uitzicht op verbetering. Sinds 1969 is eigen stalruimte voor proefdieren al in de pen, maar ook hierbij wordt nog steeds gebiuik gemaakt van ruimtes aan de medische fakulteit. De splitsing van de bibliotheek maakt een beetje literatuurstudie praktisch onmogelijk, zodat geprobeerd moet worden de belangrijkste (overzichts) tijdschriften dubbel aan te schaffen, een onefficiënte en kostbare operatie.

anderen denken" en „in Den Haag moeten we een zo uitgebreide burokiatie doorlopen', waren niet van de lucht. De enige konkrete toezegging die gedaan weid was, dat aan de problemen in de De L.straat en in de reeds bestaande nieuwbouw snel iets gedaan zal gaan worden. De toezegging dat hoogstwaarschijnlijk eind 1978 de „puist", zoals De Niet G, K en N aanduidde, dan eindelijk klaar zou zijn, werd duidelijk met grote skepsis aangehoord. Al vele malen eeider waren data genoemd, die steeds opgeschoven werden. Volgens de raad zaten de problemen in het slechte bouwbeleid van de universitaire instanties (slechte planning, verandering van archltekt, weinig alert reageren op nieuwe ontwikkelingen e.d.) en bij de overheid die sterk bezuinigt op bouwplannen (een volledig uitgewerkt plan werd afgekeurd omdat het „te duur" zou zijn). Ze verlangde van de heer De Niet dat de planning openbaar wordt en dat er om de 2 maanden nieuwe ontwikkelingen gerapporteerd zullen worden. De Niet vond het lopen met een spandoek niet de manier om de zaak in Den Haag te bepleiten; de studenten brachten echter naar voren dat, als er niet snel iets zou gebeuren, buitenparlementaire akties wel eens niet te vermijden zouden zijn. Jaap van den Akker, (lid s.f.-raad scheikunde)

Voor ADVERTENTIES IN AD VALVAS n a a r J. G. DUVKER Telefoon «5612-541

Nog mooier Tot dergelijke hersenschimmen moet men zijn toevlucht wel nemen, want inhoudelijk kritiek op het konIcrete werk van de vakbond is niet zo makkelijk te leveren. Het opkomen voor je inkomen, voor pluriform ei» hoogwaardig onderwijs, voor demokratische rechten is noch onredelijk, noch onchristelijk te noemen. Daarom hierover ge-

VGSA in verklarinsl

Bezinning op doelstelling blfvend broodnodig De VGSA heeft deze maand eeu verklaring uitgegeven over de problematiek rond de doelstelling van de V.U. We laten die verklaring hier integraal volgen: „Wij, leden van de Vereniging van Gereformeerde Studenten te Amsterdam, willen ons uitspreken over het karakter van de Vrije Universiteit en de diskussies rond haar doelstelling. Wij vinden hiertoe aanleiding, omdat het bijzondere karakter van de VU ons als

NCBO groep VUIAZVUn.a.v.

leden van een christelijke studentenvereniging ter harte gaat. Wij zijn van mening dat de VU met haar grondslag en doelstelling een eigen recht van bestaan heeft en zien het als een goede zaak wanneer geprobeerd wordt dit karakter te bewaren. Wij willen instemmen met de opdracht zoals die in de doelstelling van de VU is neergelegd en geloven dat zij een positieve inspiratiebron kan zijn voor weten-

doelstellingskwestie:

Ernst maken met bijzonder karakter van VU Het bestnor van de N.C.B.O. groep V.U./AZVU wil op deze wijze een bqdrage leveren over de uitgangspunten aan welke zowel de VrUe Universiteit als de Christelijke Vakbeweging het bestaansrecht ontleent. Het richt zich daarbij zowel tot de overlegpartners als tot de leden en niet leden in de gehele universitaire gemeenschap.

Tegen het licht van de principiële achtergronden van de V.U. en het C.N.V. probeert het groepsbestuur haar overleg t.a.v. rechtspositionele zaken te voeren. Dit brengt grote verantwoordelijkheid met zich mee welke zich uit in het opkomen voor standpunten die eigenbelang buiten spel zetten, maar de gemeenschap behoren te dienen. Aan een Universiteit als de onze Kluitje mag verwacht worden dat iedere Het antwoord van de De Niet werknemer op de hoogte is van (KvB) op deze lange bloemlezing het bijzondere karakter daarvan. van problemen kwam rechtstreeks Willen wij dat ernst wordt gemaakt uit het boek „Hoe stuur ik iemand met het bijzondere karakter van met een kluitje in het riet?". Zin- de V.U., dan betekent dit, dat versnedes als ,-,onder de indruk van wacht mag worden dat allen die de problemen", graag zou ik het tot deze gemeenschap behoren in allemaal snel en uitgebreid op pa- de geest van deze doelstelling te pier kebben", „we moeten ook aap. weik.gaaUjin bestuur ea pei^esr, de

beoefening der wetenschap, de vorming der studenten, de onderlinge verhoudinten in de universiteit en het peisoonlijk en gemeenschappelijk optreden naar buiten. Dit houdt niet in dat van allen een even grote bijdrage veiwacht mag worden. Dit houdt wel in dat de doelstelling zeker niet bestreden wordt. Het onderschrijven van de doelstelling of de dispensatieverlening moet zich daarom niet beperken tot bepaalde schalen c.q. functies; maar dat afhankelijk van plaats of functie binnen de Universiteit een bijdrage verwacht mag worden welke die doelstelling meer accent kan geven. T.a.v. aanstelling en bevordering kan het groepsbestuur volledig instemmen met hetgeen in de nota doelstelling Hoofdstuk III staat vermeld met in achtneming van de volgende opmerking. Bij het niet verlenen van dispensatie door het bestuur van de vereniging moet er voor betrokkene een beröepsmogelijkheid zijn om tegemoet te komen aan het rechtsbewustzijn van de dispensatie-aanvrager. Het Groepsbestuur

, NCBQJVUJAZVÜ^

schapsbeoefening en de wijze waarop en de gezindheid waarmee we werken in de universitaire samenleving. De doelstelling wekt dus o.a. verwachtingen ta.v. de wijze waarop men aandacht heeft voor en omgaat met elkaar. Helaas konstateren wij dat de wijze waarop de diskussie wordt gevoerd die verwachtingen beschaamt. Ook is er de verwachting dat de doelstelling zichtbaar wordt, en dat een positieve uitwerking ervan herkend kan worden. Voor ons is het de viaag of de VU haar christelijke karakter heeft kunnen waarmaken. De antwoorden op vragen 'wie christen' en 'wat christelijk is' zijn sterk uiteenlopend en vaak weinig overtuigend. Wij zijn daarom van mening dat het feit dat op dit moment de diskussie zich rondom CPN-sympathisanten afspeelt eerder getuigt van een geestelijke krisis binnen de protestants-christelijke bevolkingsgroep dan van de overtuigingskracht van de kommunistische ideologie. Een krisis overigens, waar ook wij middenin staan. Bij de beoordeling van de houding van leden van de universitaire gemeenschap tegenover deze doelstelling dient de doelstelling zelf richtinggevend te zijn: personen die blijk geven de signatuur van de universiteit te kennen en te respekteren mogen daarom niet bij voorbaat op grond van andere redenen uitgesloten worden van bestuursfunkties. Dit betekent naar onze mening dat de doelstelling op geen enkele wijze dwingend gekoppeld mag worden aan politieke loyaliteiten. Bezinning en (her)orientatie op de doelstelling van de VU is, ongeacht de beslissing over de CPNkwestie, blijvend broodnodig. Een bezinning, die effekt heeft wanneer erkend wordt dat de problemen niet alleen van buitenaf komen, maar in de eerste plaats van binnenuit. Wij geloven dat op zo'n bezinning ook Zegen zal rusten, want in de geest van het Evangelie is het goed werken.'*"

zwegen en andermaal het spook Stalin gemtroduceerd. Dit alles onderbouwd met meer leugens, dan Sinterklaas in zijn gehele carrière te verwerken heeft gehad. Nog mooier wordt het, wanneer we gaan kijken wat mevr. Joren op de subfakulteit PAW zelf al niet uitspookt. Dan zullen we nog zwijgen over het feit dat zij (terwijl ze een soort administratief hoofd is van een van de pedagogische fakulteit afhankelijke M.O.-opleiding) de verkiezingscampagne voor de VUSO in haar eentje voerde en wel zodanig, dat iedere tree van de tjap oranje zag. Maar het wordt te gek, als ze met zwarte lijsten gaat werken en diskussiestukken en tentamenpapers achteroverdrukt. Deze laatste worden, indien zij ten minste eenmaal hetwoord „meerwaarde" bevatten op V.U.-kosten gekopieerd en naar meneer de rektor gezonden met het verzoek om de verantwoordelijke hoogleraar hierover maar eens te onderhouden. Deze praktijken komen sterk overeen met wat sommige op Duitse universiteiten als hun „plicht jegens de grondwet" beschouwen. De teneur van de artikelen van mevrouw Joren laat zich omschrijven als schieten op alles wat beweegt. Een bloeiende vakbond als Hilaritas/SRVU, die de afgelopen maanden suksesvol is opgekomen voor de belangen van de studenten, die een grote aanhang heeft onder studenten en die door de gehele stal ten minste serieus wordt genomen als gesprekspartner, is haar een doorn in het oog. Tot slot nog even over de opmerking van haar, dat ondergetekende haar een „lijfelijk pak slaag" heeft gegeven. Op een goede dag zag ik — toevalligerwijs langskomen ~ mevrouw Joren een kamikazeaanval doen op PKV affiches; heb ik haar bij de schouders vastgegrepen om haar wat uit te laten razen. Het is maar wat je een lijfelijk pak slaag noemt Rouke van der Hork

Bedaktie-adres: De Boelelaan 1105 Postbus 7161 Amsti^dam, telefoon 5484330 of 5482671.

020-

Bedaktie: Jan van der Veen (.hoofdredakteur), Guus Herbschleb (redakteur a.i.), Claartje Katan (redaktie-assistente). Medewerking: Rudi Agerbeek, Ben Rogmans, Bureau Pers en Voorlichting. Fotograaf: Peter van Vliet Tekenaar: Frans Vera Kopij, niet bestemd voor de mededelingenrubriek, moet (getypt) uiterlijk maandagmorgen 10 uur binnen zijn. Advertenties: J. G. Duyker, Noordwolde (Pr.) Postbus 40 - Tel. 05612-541 Adjes: Max. 30 woorden. Kosten ƒ6,—. Opgave voor maandag 10 uur kamer 1 D-08 VUhoofdgebóuw. Kontante betaling. Toezending: Ad Valvas kan ook per post worden toegezonden. Wie van deze mogelijkheid gebruik wil maken kan dat — uitsluitend per briefkaart — melden aan Administratie toezending Ad Valvas, Vrije Universiteit, postbus 7161, Amsterdam, onder vermelding van naam en adres en de mededeling of hü/zü student is of lid van het personeel. < fil i

j l i Iisfou >

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen