Ad Valvas 1975-1976 - pagina 150

AD VALVAS — 21 NOVEMBER 1975

10

II ycii^ü^i

Nu voor het tweede jaar wordt Ad Valvas opgesteld volgens de „for­ mule Traas". Dat wil zeggen dat er een redaktie is die „ambtelijk" on­ dergeschikt is aan het CvB­Bureau Pers en Voorlichting, maar die wat de inhoud betreft geheel zelfstandig is, althans ten opzichte van het CvB. Volgens de funktie die Ad Valvas in de Traas­vorm moet heb­ ben, zou deze „funktioneel­auto­ noom" opgestelde inhoud „infor­ matieverstrekkend en opinie­regi­ strerend moeten zijn. Vanwege de daadwerkelijke inhoud van het huidige Ad Valvas, vragen steeds meer mensen op onze uni­ versiteit zich af of de tweeslachtig­ heid ambtelijke­ondergeschiktheid/ redaktionele­onafhankelijkheid niet een belemmering vormt om te ko­ men tot een onafhankelijk universi­ teitsblad. Zie Ad Valvas 7 novem­ ber, waarin Bernard van Lammeren schreef over de oprichting van het Komité Redt Ad Valvas. De kern van de zaak: de inhouds­ gebreken en de gebrekkige inhoud van het huidige Ad Valvas. (In verband met de beperkte tijds­ en ruimlemogelijkheden moet het on­ derstaande gezien worden als een eerste leaktie. Het komité zal in het te verschijnen „zwartboek" een en ander grondiger toelichten). In de korte tijd van zijn bestaan is het komité al van meerdere kanten benaderd door mensen die er over klagen dat de redaktie hun inge­ zonden stukken weigert vanwege „stilistische gebreken", „te grote lengte" of roet andere journalistie­ ke motieven ingeklede vormen van wat zij als politieke selektie be­ schouwen. Alle le/ers van Pharetra zullen zich herinneicn hoe dit blad kon gaan strijken met de primeur bij/het kon­ flikt rond de Valerius­kliniek om­ dat eerder de hoofdredakteur van Ad Valvas het betreffende artikel, tegen de uitdrukkelijke wens van zijn beide mede­redakteuren in, met

het blad zo goedkoop mogelijk houden. Hoezeer dit niet de redak­ tie zelf, maar juist het CvB aange­ rekend moet worden blijkt wel wanneer na een ingezonden stuk dat klaagt over het advertentiebe­ leid, het bureau Pers Voorlich­ ting op de „naschrift­stoel" van de redaktie gaat zitten. Men zie er voor dit doodleuke „weigeren van censuur" door het CvB op een „in­ gezonden mededeling" van de AM­ R O in het nummer 6 nog maar eens op na. De tweede oorzaak van het zo ma­ ger blijven van Ad Valvas: de reak­ tie op het door het CvB aangezeg­ de ontslag voor Hans Bos van de landelijke Gemeenschappelijke Uni­ versitaire Persdienst. Dit ontslag spotte zozeer met haar opvattingen over redaktionele onafhankelijk­ heid dat de G.U.P­D. op grond van haar journalistieke ethiek Ad Val­ vas iedere medewerking opzegde. Dat betekende in principe dat A.V. geen toestemming meer kreeg om artikelen uit andere universiteits­ bladen over te nemen. De betekenis van deze door het CvB uitgelokte boycot voor Ad Valvas blijkt wel uit haar bekaaide berichtgeving van de landelijke on­ derwijspolitiek. Die betekenis is ook te lezen in de weinige artikelen die een enkele keer (dankzij de toe­ stemming van de individuele auteurs) wèl uit andere bladen mochten worden overgenomen. Het goede interview met Vermaat, n.a.v. diens aanvaarding van een leerstoel aan de V.U. (!), uit de een week eerder verschenen Folia. Voor de aitikelen met een „door Tom de Greef" geldt hetzelfde.

Droge

Meer

oorzaken

Er zijn nog tenminste een tweetal oorzaken aan te wijzen voor het zonder meer ontbreken van een »antal goede artikelen. De ene is de begrotingsknevel van het CvB waardoor het aantal redaktionele pagina's zeer beperkt moet blijven. Een heel kleine redaktie en een flink aantal advertenties moeten

• Ook in nr 5 is het CvB weer pre­ sent op de voorpagina. Onder de duidelijke kop „Nieuw Verdelings­ systeem Personeelsplaatsen" scho­ telt de redaktie het bestuursplan voor. Het misleidende is dat het voorstel van het CvB, nog voor het in de UR is geweest, gepresenteerd wordt als­een zakelijk feit. Dat het hier een omstreden zaak betreft, waartegen in de UR dan ook be­ zwaren bestaan wordt niet duide­ lijk. Wanneer in het volgende num­ mer verslag wordt gedaan van UR­ vergadering (het voorstel wordt aangenomen), dan is er voor de re­ daktie blijkbaai: dan ook geen reden om inhoudelijk op de bezwaren in te gaan. • In Ad Valvas nr 8 wordt verslag gedaan van het lAN­kongres over werkeloze akademici: een rapport en twee sprekers worden aange­ haald om duidelijk te maken dat een van de konklusies op het kon­ gres was dat men de „numerus fi­ xus als een normale zaak moet aan­ vaarden". In werkelijkheid werd op het kongres door een van de opstel­ lers van het rapport zelf gezegd dat men erg voorzichtig moest omgaan met de cijfers; in werkelijkheid was de algemene stemming en waren de meeste sprekers nu juist gericht te­ gen de twee sprekers, die A.V.

Naschrift redaktie: Wat er ook van dit ingezonden stuk zij, een paar kanttekeningen. De redaktie pro­ beert de funktionele autonomie bin­ nen de struktuur­Traas, die zij als een experiment beschouwt, zoveel mogelijk gestalte te geven. Daarbij heeft zij het niet gemakkelijk. Aan alle kanten wordt er aan de redak­ tie „gesjord": iedere lezer behartigt zijn of haar eigen belangen. Dat doet deze scribent ook. Dat is begrijpelijk, maar ook jam­ mer. Immers, wat bedoelt hij dan met het begrip onafhankelijkheid? Als het hem en zijn medestanders (hoeveel?; wie? ) erom gaat voor Ad Valvas een stichting van de grond te krijgen puur en alleen om de eigen belangen te waarborgen, is slechts sprake van een ordinair machtsdenken. Wat niet blijkt is werkelijk begrip voor de moeilijke positie van de re­ daktie (zeer geringe personele be­ zetting; ruimtenood; het pionieren met Traas) en waardering voor haar streven het ideaal­Traas te „operationaliseren": „de in de uni­ versitaire gemeenschap levende op­ vattingen zo objectief en evenwich­ tig mogelijk tot uitmg te laten ko­ men". Nee, de struktuur­Traas lijkt per definitie fout en vanuit dat uit­ gangspunt worden dan de „argu­ menten" aangedragen. Wij gaan met zo'n methode niet mee. Wij doen ervaring op met het experi­ ment­Traas, waarbij we willen aan­ tekenen dat het langzamerhand, ook voor de redaktie, evaluatierijp begint te worden. Net zoals we niet beweren dat de struktuur­Traas beslist onjuist is, zo willen we zeker ook niet stellen dat deze nu het „eureka" is. Maar, als er geëvalueerd wordt, zal dat wel eerlijk moeten gebeuren. En dan kan het best zijn, dat toch voor een

stichtingsvorm zou moeten worden gekozen. En tenslotte: of de redaktie nu ver­ der voortwandclt op het pad­Traas of in een stichtingsvorm (hoe die er overigens ook uit mag zien), zij zal o.i. punt een de mogelijkheden moeten hebben om aan het o.i. ook in een stichtingsvorm geldende ideaal­Traas (zie citaat) te kunnen voldoen. Die mogelijkheden zijn nog te gering. In wezen is dit de uiteindelijk ach­ terliggende vraag: wat heeft het „universitaire dorp" over voor zijn kommunikatiemedium. Ad Valvas? Die vraag, waarvan het antwoord de wekelijkse output van Ad Valvas voor het overgrote deel bepaalt, roept o.i. vooralsnog het meest om antwoord. Als het alleen touwtrek­ ken is tussen „progressief" of „links" en „konservatief" of „rechts", is de redaktie daar met mee geholpen. Integendeel, zii wordt dan gebruikt in een politiek steekspel.

Dekselse muziek bij opening studentenflat De ofjicièle opening door loco­burgemeester Massink van het nieuwe studenten­ woonkomplex Vosseveld in Nijmegen heeft muzikale be­ geleiding gekregen van een ' orkest van op pannedeksels spelende studenten. Vanuit alle keukens van de 600 ka­ mers tellende nieuwe stu­ dentenflat klonk de dekselse muziek en luidkeels werd de Internationale gezongen. Een en ander had tot gevolg dat het officiële gedeelte van de opening naar elders moest worden verplaatst. De nieuwe studentenflat is het laatste projekt van de Stichting Studentenhuisves­ ting Nijmegen, waardoor de kamernood in deze stad voor het grootste deel is opgehe­ ven.

beschuit

Maar de artikelen dan die de A.V.­ redaktie wel schrijft? Neemt men de dit jaar verschenen 12 nummers nog eens door — een af te raden bezigheid overigens, die het gevoel

Zo HARD MAje BLAFFev/f/VVlETTeGeiVMn!.' wilde plaatsen, daar het te „kontro­ versieel" was. Inmiddels is er zo op dit gebied voor het genoemde „zwartboek" al heel wat kopij bij elkaar in de vorm van door de Ad Valvas­redaktie geweigerde inzen­ dingen: van een tamelijk onschul­ dig „wegens plaatsgebrek" gewei­ gerde foto van een nieuw bestuur, tot en met uitgebreide artikelen over het personeelsbeleid (de redak­ tie herinnert zich de kop „Falend Brinkmanship" vast nog wel), arti­ kelen van staf­ en van studenten­ zijde, artikelen zowel van kulturele als van belangenbehartigings­orga­ nisaties. In hoeverre dit nu allemaal verwe­ ten moet worden aan de huidige (hoofd­) redaktie, is natuurlijk nau­ welijks te zeggen. Vast staat dat sinds het ontslag van hoofdredak­ teur Pieter Bückmann — wegens het toch plaatsen van een artikel dat het CvB niet zinde — er slechts in zoverre iets veranderd is, dat de nieuwe hoofdredakteur er wel voor oppast op deze grond ontslagen te worden.

ter van Nes bijna integraal, in ieder geval een pagina lang, zonder kom­ mentaar weergegeven. In hetzelfde nummer wordt van de, voor vele Ad Valvas­lezers zeker net zo inte­ ressante, „installatie­rede" van Gert­Jan Schuiling (PKV) in de U.D. alleen gezegd dat het „een lang betoog" was. __

blijkbaar representatief achtte en zonder tegengeluid citeert. Nog een lijst voorbeelden van ook andere bezwaren zou zijn te geven. Zolang Ad Valvas in zijn huidige struktuur blijft bestaan zou die lijst echter iedere week moetfn worden uitgebreid. Voor het komité „Kedt Ad Valvas", mede namens Piet en Klaas, Jan Sanders.

achterlaat zojuist een rol droge be­ schuit verorberd te hebben — dan moet men wel tot de konklusie ko­ men dat er van het „informatie­ verstrekken en opinie­registreien" weinig terechtkomt. Naast wat feitelijke onjuistheden, valt dan vooral op dat de redaktie op een zeer eenzijdige manier haar kopy samenstelt, zowel wat onder­ werpen als wat opinies betreft. De parkeerproblemen rond de VU zijn misschien niet helemaal onbelang­ rijk, maar het wordt hobbyisten­ journalistiek om daar vele num­ mers pagina­grote verhalen aan te wijden. Helemaal wanneer dat ten koste gaat van belangrijke(r) uni­ versitaire gebeurtenissen: in Ad Valvas niet het kleinste verslag van het VESVU­kongres, waar vele (ook buitenlandse) gezaghebbende ekonomen bij elkaar waren. (In Fo­ lia Civitatis werd aan dit VU­kon­ gres wel een flink stuk gewijd.

'Pushen' Naast deze wat bevreemdende se­ lektie van onderwerpen, valt een vorm van selekteren op die de een­ zijdigheid van Ad Valvas nog meer onderstreept: het niet of nauwelijks registreren van bepaalde (progres­ sieve) opinies ten gunste van het uitgebreid „pushen" van de opvat­ tingen van met name het CvB. Een kleine greep: • In Ad Valvas nummer 3 wordt de „lotgevallenrede" van CvB­voorzit­

Wetensslia

Zo er in de komende jaren in de beschikbare middelen al enige reële groei zou zgn, aldus de bewindsman, dan zal deze ten opzichte van de huidige 100 % i^elatief altgd altqd klein zijn, en Igkt lijkt het verstandig de toe­ komstplannen te baseren op een vrgwel constant bigvend geheel. Dit zei staatssekretaris Klein (onderwijs en wetenschappen) in een toespraak by bg de opening van de nieuwbouw van het biologisch centrum van de univer­ siteit Groningen te Haren. „Kijken we naar de verschillende sectoren en het brede scala van nieuwe verlangens, dan vereist het geen prognostisch talent om te ver­ onderstellen dat het wetenschappe­ lijk onderwijs plus onderzoek ook in de komende jaren onder hoge druk zal blijven staan. Realiseren we ons vervolgens dat de onderwijs­ taak — waarbij we toch bij voor­ keur de toelatingsbeperking willen minimaliseren — de eerste tien jaar zal toenemen, dat er bovendien, na de mogelijke versobering in investe­ ringen zal dienen te wordea opge­ bracht, dan lijkt het veilig om van de veronderstelling uit te gaan dat het wetenschappelijk onderzoek on­ der een wel zeer sterke druk zal ko­ men te staan." De staatssecretaris benadrukte dat voor alles mag worden geeist dat de druk niet onnodig hoog wordt. Vervolgens constateerde hij een ver­ schil tussen onderwijs en onderzoek op het punt van de betrokkenheid Van de niet direct­betrokkenen. „Waren beide activiteiten vroeger zo ver weg van de zogenaamde ge­ wone burger of man dat beide acti­ viteiten zich onttrokken aan de waarneming van het merendeel der bevolking, dank zij de externe de­ mocratisering die nu ook volop in gang is bij het tertiair onderwijs is het wetenschappelijk onderwijs op vele punten bespreekbaar gewor­ den (...) Een van de gevolgen hier­ van is dat de betrokken bewinds­ lieden niet alleen verantwoording moeten afleggen in de volksverte­ genwoordiging maar dat zowel

volksvertegenwoordigers als be­ windslieden zich tevens in allerlei verbanden hebben te verantwoorden — of juister — hebben te luisteren naar en te verwerken van wat er bij de bevolking leeft. Voor het we­ tenschappelijk onderwijs is er dan ook duidelijk een eerste aanzet tot wat in een parlementaire democra­ tie de optimale menings­ en besluit­ vormingsstructuur lijkt, namelijk de gesloten kring, allhans indien de deelnemers aan het w.o. zich ook deel van dat volk weten en ieder op zijn eige« wijze, zijn specifieke deskundigheid en inzichten in­ brengt." De beveiliging tegen het gevaar eigen aan gesloten kringen bestaat uit het feit dat binnen deze kring zekeiBe bevoegdheden tot knopen doorhakken bestaan. Voor het onderzoek, aldus de be­ windsman, geldt deze gesloten kring nog maar nauwelijks: de bevolking is hierbij veel minder betrokken, hetgeen met name inhoudt dat ook de beveiliging veel kleiner is.

Betrokkenheid In zgn toespraak ging dr. Klein ver­ volgens in op de vraag hoe onder­ zoekers en regering er voor kunnen zorgen dat de situatie waarbg de centrale overheid bg wijze van spreken zijn gang kan gaan niet ontstaat. Allereerst, aldus de staatssecretaris, door er voor te zorgen dat ook de bevolking zich betrokken weet bij het wetenschappelijk onderzoek.

Gegeven de kwantitatieve kwantilat verhou­ ding tussen het aantal ondei zoekers en het aantal betrokken betrokke bewindslie­ den is hier primair de taak wegge­ legd voor de onderzoekers. onderzoe Tevens dient een overlegstructuur overlegstru tussen overheid en betrokkenen betrokken« ontwikkeld te worden die voldoet aan de eisen van deze tijd. Daartoe zijn inmid­ dels aanzetten gegeven in de nota wetenschapsbeleid en in de plan­ ningnota. „Hel feit dat onderzoek door deze regering als apaite paiameter in het planning gebeuren is geïntrodu­ ceerd moge voor u het bewijs zijn dat deze regering geen vertrouwen heeft in enerzijds een volledige fi­ nanciële koppeling van onderzoek aan onderwijs, andeizijds niet ge­ looft in een sturing van het onder­ zoek door wat eufemistisch met „onafhankelijke deskundigen" wordt aangeduid maar niet heeft nagela­ ten bij ons reminicer.ties aan­corpo­ ratieve structuren op te roepen. De in de nota wetenschapsbeleid aan­ gegeven conceptstructuur geeft naar onze mening de opening aan de on­ derzoekers om mee te werken aan de uitwerking hiervan tot een structuur die open en gedemocrati­ seerd zal dienen te zijn. maar tege­ lijk zal hebben te garanderen dat het beste inzicht het wint van het, wellicht in eerste instantie steikeie, onjuiste inzicht. Zoals ik al geruime tijd geleden heb opgemerkt: noch het Concilie noch de Poolse land­ dag voldoen aan al deze criteria. Slagen wc er in zo'n structuur ge­ zamenlijk te ontwikkelen dan kan ook werkelijk verantwoording aan de gemeenschap' worden afgelegd en kunnen hieraan de rechten wor­ den ontleend voor het maatschappe­ lijk zo belangrijke werk dat met wetenschappelijk onderzoek wordt aangeduid," aldus de staatssecreta­ ris Klein.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen