Ad Valvas 1975-1976 - pagina 315

AD VALVAS — 9 APRIL 1976

U

Voorjaar in koude bak en rotstuin Hortus

Sfeer van Uilenstede werkt zuigend

Hoewel er — bij storm, regen en ijs in de sloten — aan de terugkeer van de lente nog wel eens getwijfeld kan worden, gaat de natuur toch rustig zijn gang. De iepen voor de hortus hebben om eenr'voorbeeld te geven alweer gebloeid, misschien zo onopvallend dat V het niet eens gezien hebt of dat V zich er alleen over verwonderd hebt wat die kleine propjes aan de twijgen zouden kunnen zijn. De bloeiwijze van veel homen is vaak vrij bescheiden, maar desalniettemin blijft het de moeite waard een bloeiend takje eens van dichtbij te bekijken. Door onze per­ manente gehaastheid blyven veel van de wonderen van de natuur voor altijd voor ons verborgen; gun U eens wat tijd voor een wandeling door hei heempark van de hortus of welk park of tuin dan ook. Er valt in deze tijd van het jaar zo vreselijk veel te zien en te ontdekken waar V misschien al jaren zonder het op te merken aan voorbij gegaan bent. Primula denticulata, de kogelprimula

Als iemand, die na tVz jaar —• ongeveer de gemiddelde verblijf sty d — op Uilenstede woont, ben ik een geheel andere mening toegedaan dan Renée Blok, schrijfster van bovengenoemd artikel in Ad Valvas van 'i9 maart jl. Het gettokarakter van Uilenstede staat voor mij in zoverre buiten kijf« dat het een min of meer gedwongen opeenhoping van eenzelfde „soort" mensen is, ook al zijn dat dan geen joden.

Nu even aandacht voor planten die in mindere mate aan de grillen van het weer overgelaten worden: het gaat om de gewassen die byeen gebracht zijn in de bakken die links van de koUektiekassen liggen, U loopt dus door het hek dat toe­ gang geeft tot de hortus, gaat aan het gebouwtje aan Uw linkerhand voorbij, dan linksaf en vervolgens rechts. In dez« tijd worden de bakken 's nachts nog afgedekt met ramen, z.g, éénruiters; overdag wordt het glas op een flinke kier gezet, om op die manier te luchten en te voorkomen dat de temperatuur te hoog oploopt. In de bakken vindt U een grote veraameling succulen­

ten (vetplanten) en diverse soorten botanisdie cyclamen. 2^wel in bloeiende als niet­bloeien­ de toestand zijn de succulenten boeiend door vorm en kleur. De soorten die nu in bloei staan val­ len natuurlijk wel extra op, b.v. Echevcria gibbiflora 'Metallica' met prachtig donkerrood getint blad en bloemen, en diverse Cras­ sula's met heldergele bloemen en Crassula sociaiis met piepklein witte bloempjes. Voorts bloeit er op dit moment een klein aantal cyclaarapjes, b.v. Cyclamen coum en Cyclamen li­ banoticum. Vooral de laagblijven­ de soorten zijn goed te g5>ruiken als bodembedekker, die een nog

ïnformatfecentru m Informatiecentrum,

hoofdgebouw kamer lD­03, tel, 548.3711,

TER INZAGE Studie­ en beroepskeuze De toekomst van de studie­ en beroepsvoorlichting in het onderwijs. Utrecht, Onderwijspers, 1976. 88 blz. Deze brochure bevat twee discussierapporten van de Landelijke cie. voor de academische studievoorlichting: Doeleinden van de Akademische studievoorlichting en beroepskeuzevoorlichting in Ne­ derland en Visie op de gewenste landelijke struktuur en organisatie. Hoger beroepsonderwijs; mogelijkheden voor studie en beroep. 's­Gravenhage, Staatsuitgeverij, 1976. In deze nieuwe diuk zijn alle opleidingen die tot het hoger beroepsonderwijs gerekend kunnen worden opgenomen. Doelstelling Vrije Universiteit Nota van de werkgroep doelstelling over aanstellingen en benoe­ mingen. 22 blz. Wetenschappelijk onderzoek Naar een nieuwe organisatiestructuur voor de universitaire we­ tenschapsbeoefening; eindnota van de Werkgroep ad hoc uni­ versitair onderzoek (Overbeek) uitgebracht aan de Academische Raad. Februari 1976. 72 blz. De Academische Baal zal verant­ woordelijkheid moeten'dragen voor de landelijke koördinatie van het universitaire onderzoek. Een belangrijke taak is daarbij weg­ gelegd voor de wettelijk voorgeschreven kommissie van de AR, de Commissie algemene vraagstukken wetenschappelijk onder­ zoek. Deze oommissie zal moeten bevorderen dat op het gebied van de universitaire wetenschapsbeoefening meer samenwerking tot stand komt tussen de umversiteiten en hogescholen en de verschillende wetenschappelijke disciplines. Wat het beleid be­ treft binnen de universiteiten en hogescholen gaat de WUO uit van de met de WUB gegeven universitaire bestuursstructuren op het niveau van vakgroep, (sub) faculteit­instelling. De WUO be­ trekt in haar voorstellen niet alleen het eerste geldstroomonder­ zoek — rechtstreeks door de overheid gefinancierd — maar ook het onderzoek dat via de tweede geldstroom, via ZWO, wordt betaald. De koördinatie van het onderzoek zal een zaak zijn va;n AR en ZWO samen. De samenwerking zal op alle niveaus ge­ stalte moeten krijgen. X­

Emancipatie van de vrouw Een brochure over voornamelijk vrouw en universiteit uitgegeven door een groep doktoraalstudenten politicologie aan de Vrije Universiteit. Amsterdam, 1975. 102 blz. Voor een uitgebreide be­ spreking hiervan zie Ad Valvas van 26 maart j.1. , Herprogrammering Beschikking richtlijnen herprogrammering met bijbehorende toelich­ ting zoals die op 22 maart door de minister van onderwijs en we­ tenschappen is vastgesteld. (Staatscourant; nr. 61, 26 maart 1976J. Op 10 en 11 maart heeft de vaste cie. voor onderwijs en weten­ schappen met de mmister vergaderd over de richtlijnen. Een verslag van dit overleg is verschenen als kamerstuk 13 600; nr. 56. 16 blz.

Het wel en wee van het VU­orkest Nu U in eerder nummers op de hoogte gesteld bent van de geboor­ te en gestage groei van het levens­ lustige kind met de naam 'VU­ orkest', heeft U er recht op ook verder op de hoogte te blijven van de perikelen en het wel en wee van dit schepsel. Er staat in ieder ge­ val heel wat te gebeuren. Het orkest (dirigent D. Admiraal) gaat op 24 april naar Groningen om mee te doen aan het jaarlijkse P.A.N.­Pestival. Dit festival vindt elk jaar plaats in een andere stu­ dentenstad en is bedoeld om stu­ denten gelegenheid te geven met elkaar te musiceren en naar el­ kaar te luisteren. We spelen enkele delen uit de Watermusic van Hän­ del. Dan is er op 28 msi^osn 20.15 u. een gezamenlijke uitvoerii^ van koor

en orkest in 'De Duif'. Het koor staat onder leiding van Sam te Velde. Tot slot ligt voor heel ver in het verschiet, te wpten 19 t/m 25 juni, een heel ludiek plan op tafel. Het orkest kiest dan name­ lyk een week het ruime sop, en wel op een grote zeilboot (de klipper: 'Kaatje Mossel') te vertrekken vanuit Enkhuizen. In de plaatsen waar aangelegd wordt zal dan 's avonds een concert gegeven worden. De route ziet er voorlopig als Volgt uit: Enkhuizen, Terschel­ ling, Texel, Hoorn, Amsterdam (weer in 'De Duif', de 25­ste ju­ ni!) en weer terug in Enkhuizen. Tegen die tijd zal ik hier echter meer over berichten. Voorlopig tot hier de orkest­aktiviteiten, na­ mens het VU­bestum­, Adri^ Dengerink.

Cyclamen neapolitanum vrij kale tuin in deze periode dui­ deüjk opfleuren en ook in de rots­ tuin komen ze uitstekend tot bun recht. Over rotstuin gesproken: Io<^ even door naar de kleine rotstuin adi­ ter de kantoren. Heel pril en teer staan daar de bloempjes van Dra­ ba sauteri en verschillende Saxi­ fraga soorten zich in het zonnetje te 'koesetren (als die er tenminste is). Veel stoerder zijn de bloemen van Pulmonaria mollis, verwant aan «n lijkend op het bekende longkruid. Primula's in diverse kleurtjes zijn er ook te vinden, o.a. Primula officinaUs en Primula denticulata, ze zijn de voorlopers van veel moois dat nog gaat ko­ men in de lente­ en zomermaan­ den. Het zal U ongetwijfeld opgevallen zijn dat de Corylus avellana 'Con­ torta' (kronkelhazelaar) nog prach­ tige katjes draagt, maar het zal niet lang meer duren voor het blad verschijnt en de mooie contouren min of meer verdwijnen tot in de herfst de bladeren weer vallen, zo ver is het — gelukkig — nog niet en overigens heeft het najaar ook zijn charmes. Ines Girisch, Hortus

Veel meer kenmerkend dan dat acht ik nl. het afgeslotene. Uilen­ stede is dan wel niet van buitenaf afgesloten — je mag eruit, je zou • het bijna niet geloven! — maar de sfeer is er zodanig dat ze zuigend werkt, ook door de geïsoleerde lig­ ging, die op zich echter weer voor­ delen biedt, zoals rust (afgezien van de vliegtuigen, wat echter weer een ander hoofdstuk is) groen en water in d^ omgeving en schone hicht. Waardoor nou precies dat zuigen­ de wordt veroorzaakt weet ik ook niet, want zelfs al ben ik dat heel sterk gaan voelen en me ertegen gaan verzetten, toch werkt het nog op me: het lijkt wel een draaikolk. Er woont hïer een groot aantal mensen bij elkaar, die allemaal met min of meer hetzelfde bezig zijn: iedereen zoekt, twijfelt en wat heel belangrijk is: bevindt zich in een overgangssituatie: weet dat dit wel een belangrijke maar in elk geval begrensde tijd duurt. Voor de ene groep brengt dit besef een vreem­ de, wezenlijke onbetrokkenheid met zich mee, men studeert en slaapt misschien hier, maar leeft elders. Anderen echter hebben een totaal tegenovergestelde houding: zij léven op Uilenstede en hebben er nage­

Akties tegen de stops hadden resultaat De academiese raad heeft zaterdag 27 maart nog maar voor vqf studie­ richtingen stops geadviseerd aan de staatssekretaris Klein. Voor genees­ kunde, tandheelkunde, Pharmacie, diergeneeskunde en geschiedenis. Dat er niet elf stops maar vyt uitkwamen rollen is te danken aan massale ak­ sies tegen de stops en voor verhoging van de kapaciteit in vele steden. In Groningen organiseerde de aksiegroep letteren van de GSB een bezet­ ting van het letterengebouw gedurende twee dagen. In deze twee dagen bezochten 1000 mensen het gebouw en werden 1200 handtekeningen onder studenten tas en staf opgehaald. Een dag er­ voor had het Gronings aksiekom­ mitee tegen de drempels in het on­ derwijs, waarin studenten, scholie­ ren, leraren en docenten vertegen­ woordigd zijn, een drukbezochte manifestatie in Groningen georga­ niseerd. Onder deze druk besloot de groningse universiteitsraad in de academiese raad slechts voor drie stops te pleiten. Een groot aantal fakulteiten was bereid om de kapaciteit van de stu­ dierichting te verhogen, als dit een studentenstop 'zou kunnen voorko­ men, en als andere subfakulteiten in het land tot dezelfde stap be­ reid bleken. De universiteit van Amsterdam nam behalve voor ge­ schiedenis hetzelfde standpunt in. In Wageningen was door de WSO een meeting van 150 man georga­ nieseerd tegen een stop bij biologie, met als resultaat, dat de delegatie van Wageningen in de Academiese Raad voor een plaatsingscie stem­ de. Ook op de vu scheen alles goed te gaan. Een aksie van Merlijn en de VVN en SVE, fakulteitsverenigin­ gen bij resp. geschiedenis, neder­ lands en engels, bewerkte dat de fa­ knlteitsraad van letteren zich tegen elke stop uitsprak en daadwerkelqk besloot geen studentenstops aan te vragen. De universiteitsraad nam dit besluit over en sprak zich slechts uit voor stops bij medicijnen bericht uit, waarvan de strekking en tandheelkunde. N.a.v. dit besluit van de universi­ teitsraad gaf het kvb nog en pers­ bericht uit, waarvan de strekking was, dat het kvb geheel in de lijn van het beleid van staatssekretaris Klein aan de universiteitsraad islechts 2 stops had geadviseerd. Blijkbaar is intussen of het beleid ivan Klein veranderd, of het kvb wil dit beleid niet meer volgen; want wat gebeurde? De delegatie in de Ac. R, van de vu stemde kon­ sekwent vóór stops! Het kvb deelde op de universiteits­ raadsvergadering van 24 maart aan de ur mede, dat volgens het kvb, op basis van landelijke gegevens, de vu­delegatie in de Ac.R, vóór stu­ defltenstppsrbjj ges^ijjjejdenisj ^unst­ geschi^ÄpiSj bio}ogi,e cino^St stem­

men, en dat voor nederlands, en­ gels, frans, duits door verhoging van de kapaciteit een plaatsingscie misschien voldonde zou zijn. Toen de pkv in de ur hiertegen protes­ teerde werd de kwestie verwezen naar de cie klankbord van de ur, die de standpunten in de Ac.R. steeds moet voorbereiden; blijkbaar in vertrouwen dat de commissie in de geest van de standpunten van de ur z­ou handelen.

Vergissing Veertig studenten van het log, uit alle universiteiten, die d.m.v. een prikaksie met sandwichborden, spandoeken en leuzen nogmaals kracht wilden bijzetten aan de eis „weg met de stops, geen drempels in het onderwijs", konden meema­ ken hoe, ondanks het kwalijke standpunt van de vu­delegatie, toch slechts 5 studentenstops werden aangevraagd. Op één van de sand­ wichborden stond, dat een studen­ tenstop voor geschiedenis een histo­ riese vergissing was; volgend jaar zullen we zien of dit vu­standpunt ook een historiese vergissing is ge­ weest. Nu al zal in de ur dit beleid als schandalig van de hand gewe­ zen moeten worden. Deze besluitvorming binnen de Ac.R. garandeeit echter nog niet, dat Klein deze adviezen zal over­ nemen. Vorig jaar heeft Klein eigenhandig de kapaciteit voor de geneeskunde fakulteiten verlaagd, omdat de opleiding te duur was en er in de toekomst een overschot (!) aan artsen te verwachten zou zijn. Om dit te voorkomen is in de AcR.^ een mofie van universiteit van Am­ sterdam aangenomen, waarin van Klein geeist wordt dat hij zich aan de adviezen van de Ac.R. zal hou­ den. Verder heeft de Ac.R. opnieuw dringend aan het ministerie van on­ derwijs veizocht om nog voor het volgend kursusjaar over te gaan tot de instelling van een nieuwe fakul­ teit geschiedenis, of in Tilburg of in Rotterdam, waardoor ook eeiustu­ dentenstop voor geschiedenis over­ bodig wordt. Op deze wijze kan Klein een bijdrage leveren aan het in ere herstellen van het recht op onderwijs voor idereen, aan bevor­ dering i.p.v. aantasting van de eks­ terne demokratisering. , Harrie Houtbeckers, l sekr. onderwijs SRVU.

noeg al hun bezigheden (de V.U. naast de deur, het A.C.C, en de sportruimtes) en hun vrienden. En juist dezen merken vroeger of later — en sterker of minder sterk — dat je hier niet leven kunt; het is nl. niet «cht, het heeft weinig met werkelijk leven te maken, het is vooral te gemakkelijk. En het ge­ makkelijke slaat alle energie dood, het verlamt. Je mist de straat, het geroep van mensen, het praatje met de bakker, de betrokkenheid bij de problemen van het met men­ sea samenwonen, het gezonde alle­ daagse kontakt; kortom het leven in al zijn bontheid. Uilenstede is grijs, kleurloos. Er is kleur te vinden binnen eik hokje, ongetwijfeld. Toch is dat juist het frustrerende: duizenden hokjes, opeengestapeld als blokken uit een blokkendoos, naast en op elkaar, in elk hokje opgesloten leven, vanuit elk hokje het uitzicht op grijsheid: maar nee, kijk ec maar niet naar, draai je rug er naar toe, we leven naar binnen toe, naar onze zelfgecreëerde we­ reld. Wie zich niet kunnen omdraaien, omdat kijken naar een dode muur nog erger is, hebben het veelbe­ lovende uitzicht op de volgende toren, zover de blik reikt doosjes zwart of licht en mensen erin. K<v is gewoon krankzinnig om flats zó dicht op elkaar te bouwen. De belangrijkste reden d«t ik me niet van m'n raam kan afwenden is de volkomen vormeloa# klein­ heid van de kamer. Bijna een ku­ bus. Als je erin rechtop »taat, vooral samen met iemand anders dan durf je je armen haasc niet meer uit te steken uit angs» de muren omver te duwen. Je kop« •/ niet meer lopen of je moet Ov^­ de ander heenstappen. Er v r' woon niet meer ruimte! Als je er een lekker groot l»e^ wilt hebben — iets zéér belangr­ vind ik — dan is het geen w> en studeerkamer meer, maar ie*^ slaapvertrek waarin ook nog w? gebruiksvoorwerpen staan voor ar dere doeleinden. Daarin ben je ón" gedwongen te leven! Ja: gedwongen. Ik ben het nl. me ermee eens dat je binnen M ja hier weg kunt zijn. Niet als je 7' bent en alleen, volkomen rechte loos dus. Ik probeer het al l y jaar! Bovendien zie ik het feit dat j». eventueel weg kunt als je wilt, nit, als een ekskuus voor de slechte sJ tuatie! Het kan je misschien he> pen niet helemaal gedeprimeerd » raken hier, maar het is beslist gee» verontschuldiging.

Buitengesloten Het opgesloten gevoel wordt nie> weinig veroorzaakt door de gat gen! Ben je m je kamer, dan is A wereld buitengesloten, kom je o| de gang en in de keuken, dan is d* tijd van je privéleven beëindigd hoewel de keuken toch bij de dia­ gen hoort die je echt nodig hebt in je privéleven. Dan: ga je van het ene leventje e» kleurrijke kamertje naar het and» re, dan moet je eerst door de still*, witte, steriele, beslist niet meer da» functionele, ongezellige gangen e% liften, waar de mensen temauwe^ nood iets zeggen tegen elkaar. Ongetwijfeld heeft Uilenstede o o | zijn prettige kanten, zoals de g» zelligheid, die er op een eenheid t* vinden kan zijn, het dichtbij zija van alles wat je nodig hebt, ds, totale vrijheid en nog een heleboel meer, wat voor iedereen anders ligt. . Toen ik pas in Amsterdam was en nog moest wennen aan de stad, bang was voor de hardheid ervan, was ik blij hiei bescheimd te wo­ nen. Nu ken ik de stad, houd ik van de sfeer en van het leven daar en voel ik des te meer hoe be­ nauwend het hier is. Het heeft twee jaar geduurd, voor­ dat ik het echt vervelend ging vin­ den, en nu na 21/2 jaar moet ik echt zien te verhuteen.­^Maa'r ik^zia er nog geen gat in! Ik ben het niet met je eens, Coen van Voorthuizen, als je zegt, dat de mensen hier niet normaal zijn: ze leven alleen in 'n abnormale si­ tuatie, en die situatie vreet ze aari Annette Feister IhHn^tede 216­15^: Amstelveen /

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen