Ad Valvas 1975-1976 - pagina 113

AD VALVAS — 31 OKTOBER 1975

S

Per jaar 100 miljoen nodig

Proefschiift dn H, Cohen toont aan:

Academische ziekenhuizen sterlc achterop bij de gewone

Hashis erg in trel( bij druggebruiicers

De uitspraak dat het wetenschappelijk onderwijs nu met minder genoegen zal moeten nemen geldt in elk geval niet voor de academische ziekenhuizen. Die zi|}n sterk achterop geraakt bQ de andere ziekenhuizen. Uit de cijfers blgkt dat in de periode 1970-1974 In de academische ziekenhuizen, zelfs als men het per bed bekakt, naar verhouding veel minder is geïnvesteerd dan in de andere ziekenhuizen, die bovendien geen onderwijs- en onderzoekverplichtigen hebben. Dit zei staatssecretaris Klein van onderwas en wetenschappen bö de officiële opening van de nieuwe vrouwcnkliniek van het acadenUsch ziekenhuis in Groningen, bet grootste van ons land. Op basis van het prUspeU 1975 zou per jaar 100 miljoen gulden nodig zqn om alle acht academische ziekenhuizen op het gewenste redelijke niveau te brengen dan wel te houden. 'Dit getal draagt b« tot het besef dat ook al zouden de middelen weer ruimer kunnen gaan vloeien, het toch niet mogelyk zal ztJn om aan alle investeringswensen te voldoen.' Om nu toch het gehele veld van medisch wetenschappelijk onderwijs en onderzoek te kunnen bestrijken zal het onverratjdeUJk zljn dat een zwaartepuntenbeleid wordt gevoerd. 'Ik stel my voor dat hiertoe ook een belangryke bydrage zal worden geleverd door het op te richten gemeenschappehjk bureau van de academische ziekenhuizen', aldus de bewindsman.

het inlwudeiyke van de activiteiten die in het academisch ziekenhuis plaatsvinden.' Het wetenschappelUk onderwas is naar de mening van dr. Klein de aangewezen sector om de academische ziekenhuizen in onder te brengen. En wel om twee redenen; H het academisch ziekenhuis zal hoe dan ook hebben te voldoen aan de els dat er wetenschappeiyk onderwys en onderzoek in kan worden gerealiseerd. Dit kan het beste geschieden wanneer het in dezelfde sector is ondergebracht. 9 het academisch ziekenhuis groeit, wil het zyn vooraanstaande plaats op medisch gebied kunnen biyven vervullen, tot een steeds groter, complexer en daardoor ook kostbaarder

bedryf uit. De geschikte mensen en bouwstenen daarvoor worden primair by het wetenschappeiyk onderwys gevonden. 'Steeds beter beginnen wy te beseffen dat ook in het academisch ziekenhuis dat met zyn tyd mee wil gaan, het netelige vraagstuk van de schaalvergroting aan de orde is. Om bepaalde z i f t e n doeltreffend te kunnen bestryden en het noodzakeiyke onderzoek te kunnen verrichten moeten meer mensen en apparatuur worden ingezet en de daarby behorende bouwkundige voorzieningen worden getroffen. Dat alles vergt zulke investeringen dat het niet verantwoord Is ze buiten de txdemische ziekenhulpen, waar ze vanwege hun onmisba>arheld voor het wetenschappeiyk onderwys en anderaoeik op hun plaats zyn, te laten geschieden. Die ccmbinatie van de door de faculteit ontwikkelde wetenschappeiyke methoden en de in het academisch ziekenhuis gedane investeringen ontbreekt elders en zy is juist de basis van het essentieel anders zyn van het academisch ziekenhuis in vergeiyking met de andere ziekenhuizen', Bidus Klein.

Onder degenen die drugs gebruiken Is bashls een zeer geliefd middel, dat dan ook zeer frequent wordt gebruikt. Dit staat in het proefschrift van dr. H. Cohen, die in Groningen promoveerde tot doctor in de Sociale Wetenschappen. Titel van zü« dissertatie: 'Drugs, druggebruikers en dnig-scene.' Volgens dr. Cohen, die opmerkt dat het druggebruik 'een weinig verbreide bezigheid' is, hoeft by het eerste druggebruik zelden geld op tafel te konden. Met name voor hashis doet zich meestal de situatie voor, dat in een bestaande vriendenkring opeens iemand met dit middel komt aanzetten en de anderen laat meeroken. Een belangryk element by het 'om-turnen', by het aanbieden van drugs aan iemand die niet-gebruiker is, is het verlangen om vrienden iets nieuws te leren. Men heeft zelf pas kennis gemaakt met een beixaAlde stof en men wil nu anderen daarin laten delen. Wanneer dat aanslaat kan men er zelfs een zekere status uit putten, aldus dr. Cohen. zyn proefschrift bevat het verslag van een veldstudie en een massa-onderzoek naar het als afwykend te beschouwen druggebruik in Amsterdam en een aantal grote Nederlandse steden ge-

durende 1967 en 1968. De veldstudie heeft In het byzonder betrekking op de ontwikkeling van de Amsterdamse drugcultuur In de jaren 1955 tot 1970. Uit het onderzoek komt hashis duideiyk naar voren als de drug, waarmee de meeste van de ondervraagden han druggebruik begonnen. Deze stof werd door 92 procent van de ondervraagden gebruikt. Andere drugs als amfetine (42 procent), LSD (24 procent) en opium (20 procent) volgden op zeer grote afstand. Hashis werd ook het meest frequent gebruikt. Van de by het onderzoek betrokkenen gebruikte 61 procent dit middel dageiyks of enkele malen per week. De percentages voor het gebinilk van opiimi en amfetamine zyn achtereenvolgens 25 en 26, terwyi LSD de rö sluit met de geringste gebruiksfrequentie.

Drie oogpunten De drie belangrykste oogpunten van waaruit het academisch ziekenhuis in beschouwing kan worden genomen ztjn volgens staatssecretaris Klein: onderzoek plus onderwas, gezondheidzorg, management. 'Over de twee eerste aspecten wordt volop gesproken. Het derde aspect management wordt echter niet of nauweiyks in de discussies betrokken'. De bewindsman noemde dat een onbevredigende zaak. 'Immers het management ziet zich voor de noodzaak geplaatst het tenslotte tot stand gebrachte medisch kunnen ook metterdaad optimaal te benutten. Niet alleen om financiële redenen, dus om de ingezette personen, apparatuur en accommodatie zo rendabel mogelyk te doen zyn, maar vooral om de er by betrokkenen optimaal te kunnen laten functioneren'. Vervolgens constateerde de staatssecretaris dat we heden ten dage aan het begin van een nieuwe sterke ontwikkeling van het medisch kunnen waarin de resultaten van het natuurwetenschappeiyk onderzoek zullen worden toegepast in een omvang als nimmer te voren, hetgeen de expansiedrang alleen maar zal vergroten. Overigens wilde de staatssecretaris hiermee duideiyk maken dat in een goed functionerend academisch ziekenhuis onvermydeiyk krachten in het spel zyn die naar nieuwe ontwikkelingen en expansie tenderen, waardoor het op ^yn omgeving invloed en zuigkracht uitoefent. 'Voor de CHnliggende nietacademische ziekenhuizen kan die zuigkracht, ik ontveins het my niet, in bepaalde omstandigheden hinderiyk zyn. Daarom zal er naar wegen moeten worden gezocht haar te bepierken, maar nooit op een ziodanige wjze dat de natuurlyke ontwikkelingen zouden worden belemmea-d, hetgeen met name uit het oogpunt van gezondheidszorg evenmin juist lykt' aldus de bewindsman. Het academisch ziekenhuis onderscheidt zich op grond van zyn door de wet voorgeschreven taak op het terrein van onderwys en onderzoek, wezenlijk van elk ziekenhuis dat dit taak niet heeft. 'Dat wezeniyke onderscheid is niet alleen w^ens de wet een feit, maar ook en in hoofdzaak wegens het werkeiyke gebeuren, wegens

Ad Valvas per post thuis? Zie eolofoit oppagjiia2

Tuinplannen voor VU-terreIn gereed Vervolg van pag. 1 thetische daarbij een grote rol. Dit vergemakkelijkt de opdracht niet. Daarom is het goed dit in teamwork op te lossen."

Kunst

Bij dit teamwork was ook de beeldhouwer Arthur Spronken betrokken. Fontein legt uit waarom: „Vroeger was het zo, dat de architect, als de plannen min of meer rond waren, een beeldhouwer opdrachten gaf. In feit moet dit geïntegreerd gebeuren. Alles hangt met alles samen: binnen-architectuur, buiten-architectuur, beeldende kunsten. Je komt dan op eikaars vlak. Een kunstenaar levert niet alleen een beeld, maar wil ook weten waar het terecht komt. Vooral de laatste jaren gebeult het vaak, dat kunstenaars zich letterlijk op het terrein begeven. Het is dus goed de kennis van iedereen

*H <l\'* f

te verzamelen om zo tot een goed resultaat te komen. Dat geldt ook voor de samenwerking van de architect en de tuinarchitect. De tuinarchiteet alléén kan een gebouw maken of breken. Eerst behandelt de architect de tuin in samenhang met het gebouw. De tuinarchitect komt dan om te zeggen welke boom het meest geschikt is voor een bepaalde plaats. Ook dit zijn overlappende gbieden." De heer Bróerse legt dit uit door te stellen dat de buitenruimte eigenlijk ook woonruimte is. „Die buitenruimte kan binnen ook meespelen," aldus Broerse. „Het is daarom juist, dat degene die de binnenruimte heeft gemaakt, ook mee kan spreken over hetgeen er buiten gaat gebeuren. Je kan de architect en de tuinarchitect dus niet langs elkaar heen laten werken." Het centrale deel van het terrein wordt een soort ontmoetingsplein op de plaats waar nu provisorium-2 gebouwd is.

In hoeverre besteedt de VU aandacht aan de groenvoorziening? Blijft het niet een soort sluit- of restpost op het budget? Volgens de heer Racké is hier geen sprake van. Men is nog steeds aan 't bouwen, en nu voor 't eerst kan men gaan kijken wat men gaat doen met de overgebleven stukjes grond. Fontein acht de zaak te belangrijk om het te zien als een sluitpost van de begroting, hoewel je je in het algemeen altijd kan afvragen of men niet in een eerder stadium moet gaan praten over de terrein-aanleg, als de gebouwen er nog niet zijn. Broerse noemde voorbeelden van bouwwerken waarbg al in het eerste stadium sprake was van teamwork en overleg. Hq achtte dat wel belangrgk, om te voorkomen dat architecten door een bepaalde bouw de zaak definitief bederven. Jie omgeving speelt een belangrqkere rol dan vele mensen misschien denken!" Aldus Broerse. In dat licht bezien ook, zijn de he-

ren het er over eens, dat de auto geweerd moet worden van het terrein, met uitzondering van de invalidenauto's. Geen medelijden dus met de bewoners van Asingaborg en Ennemaborg (achter NCR-gebouw) die zeggen, dat de VU eerst eens parkeer-ruimten moet creëren in plaats van bomen planten. De buurtbewoners, die al veel last hebben van de VU-auto's, vrezen dat dit nog erger zal worden, als de VU niet tijdig maatregelen treft Hoewel er plannen zijn voor parkeergarages, is het maar zeer de vraag of die er tijdig zullen komen. En als uiteindelijk het sein van uit Den Haag op groen gezet wordt om te beginnen met het aanleggen van de „tuin", dan zal het de bewoners van de buurt waarschijnlijk niet lukken om dat sein weer op rood te krijgen. Hooguit kunnen ze later een wandeling gaan maken over het schitterende VU-terrein, als ze even hun woede over al die VU-auto's willen vergeten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen