Ad Valvas 1975-1976 - pagina 226

AD VALVAS - - 1 3 FEBRUARI 1976

2

Knelpunten bij introductie van eerstejaars

Karakter sexuele voorlichting te suggestief De eerste kennismaking met de VU en het universitaire leven is veelal voor een aankomend student zeer beslissend. Welke vrienden kies je, bg welke vereniging sluit je je aan, door welke (politieke) stromingen laat je je meedrijven? Voor een verantwoorde, op de persoon van iedere student'gebaseerde keuze, is een uiterst genuanceerd informatiepakket noodzakelgk. Het kom-in-invitatieprogramma tot de basisuitrusting van iedere voorziet in deze behoefte; de sa- student" dan is er iets mis. Dat menstellers probeien iedere eenzij- deze slagzin feitelijk onjuist is weet digheid te vermijden, en de nieuwe- ik niet alleen uit eigen ervaring; lingen een rijkgeschakeerd beeld bezwaarlijker evenwel is het sterk van de VU-gemeenschap en het suggererende karakter van dit soort studentzijn te geven. Het kom-in- onthullingen. programma wordt door de eerste- De valse suggestie, dat binnenkort, jaars bijzonder gewaardeerd. hoe dan ook, iedere student aan het universitair-sexueel-verkeer gaat In de Univeristeitsraad, het bij uit- deelnemen, dat normale omgangsstek democratische orgaan, waar, vormen eisen, dat na het samen indien alle lijnen worden doorge- pakken van een bioscoopje en een trokken, de belangrijkste verant- borreltje het vertier tussen de lawoordelijkheid voor de introductie kens wordt afgerond, dat de proligt, werden door verschillende le- miscuïteit onder studenten gelukkig den bij twee punten kritische kant- erg hoog is (hier ligt wel weer een tekeningen geplaatst: de manier enquête-resultaat voor klaar), deze waarop er sexueel wordt voorge- valse suggesties maken de velen die licht, en de plaats die de doelstel- na een paar maanden nog niet kunling van onze universiteit bij de nen bogen op de voorgespiegelde introductie-kennismaking inneemt. sexuale ervaring, onzeker en gefiustreerd (wat heb ik niet dat zij wel hebben) en brengt anderen Basisuitrusting soms tot een aan henzelf en hun Dat sexuele voorlichting in het opvoeding wezensvreemd gedrag, programma naar voren moet ko- dat nog frustrerender is; dit alles men is maai al te waar; basisinfor- dankzij de „vooilichting". matie over b v. anticonceptiva blijkt De diaserie, die vorige jaren werd ondanks alles nog steeds noodza- vertoond was niet stuitend, wel sugkelijk. Maar als dit met betrekking gererend. In de discussie daarna tot dit laatste uitmondt in de slo- roerden te vaak uitsluitend zij die gan „een pakje condooms behoort het sexuele hart op hun tong dioe-

Mevrouw Joren in Pharetra Op de achterkant van Pharetra vau 27 januari j.1. trof ik mgn portret aan en ietwat verbaasd zocht ik naar de reden van zoveel publiciteit. Het stukje bad weinig „nieuwswaarde". De aanleiding „de laatste tyd boren we zo weinig van mevrouw" schj.in( voldoende te zijn om naar de telefoon te gnipeii. Maar dan treedt een escalatie op! Zy. weigert de examens te onderbreken om hem te woord te staan. Het affront - •' „En dat nog wel van, zoals Iv' !=f* noemt, een ander soort opleidinü die vergeleken kan worden met een M.O." De schrijver schijnt over een netwerk van- spionnen te beschikken en een flinke zuigduim om zijn kolom met persoonlijke opmerkingen te vullen. Het stukje besluit met de aankondiging van een verschrikkelijke wraak. Het is te hopen,' dat wij voor dit soort journalistiek in Ad Valvas gespaard kunnen blijven. Wie de twijfelachtige eer geniet in Pharetra te komen, ondervindt — zij het nog niet ^ aan den lijve — de gevolgen van het hebben van een afwijkende mening over zaken, die in strijd zijn met de club Hilaritas, sedert kort gefuseerd met de SRVU. Ja, er wordt zelfs gedreigd in het geval van schrijver dezes, met de wooiden „Van nu af krijgt mevrouw Joien de wind van voren." In ons land kan dit gelukkig nog niet betekenen het doen laten opnemen in een psychiatrische kliniek wegens afwijkend denken en/ of gedrag. Het artikel in Pharetra, geïnspireed door een Hilaritas-lid van de PAW, bevat naast wat gissingen, onbenullige futiliteiten, verdraaiingen van gesproken woorden en feiten heeft heel duidelijk rancuneuze bedoeling. Dit is op zichzelf niet nieuw. Wie het waagt openlijk blijk te geven het niet eens te zijn met de negatieve, dreigende lieden, wordt tot persona non grata. Het is niet zo'n kunst iets of iemand in het openbaar in een kwaad daglicht te stellen, de vraag rijst wel met welk doel. Verdraagzaamheid vindt in de ogen van schrijver geen genade, doch slechts hoon. De denigrerende, intimiderende toon van artikelen in Pharetra/HUaritas en in circulaires (pamfletten) kunnen moeilijk een onafhankelijke, neutrale, indruk geven van pleiters voor opname van Phareti-a-aanhangers in Ad Valvas. Per circulaire, verspreid in de PAW (Sub-faculteit Pedagogische- en

Andragogische Wetenschappen) door leden van Hilaritas, wordt geI^eit voor een onafhankelijk Ad Valvas. Dezelfde groep ook voert sedert jaren regelmatig propaganda voor Hanoi, tegen de NATO, recentelijk voor de CPN/MPLA, enz. enz. (Ook voor het Sub-faculteitsblad Bulletin wordt onder meer voor dergelijke propagandistische doeleinden gebruik gemïakt). Het is evenwel niet mogelijk in de kantine van de PAW andere dan publicaties van deze groep onder de aandacht te brengen. Andere dan deze worden direct door activisten verwijderd. Slechts HUaritas/SRVÜPAW/PKV - Ad .Valvas/Pharetra worden door hen geduld. i

„Lasciate ogni speranza voi ch'entrate". M. Joren, PAW

gen hun mond, en deze vrijmoedigheid die eigen is aan hen die in deze vrijere opvattingen hebben, kwam op hen die nog een zekere natuurlijke schroom hebben, sterk suggestief over. De op grote schaal verspreide boekjes willen, hoe nuttig ook, sex bespreekbaar maken; de een loopt uit in het ethiekje „doe wat je lekker vindt", een ander neemt uiterst gebrekkig meer technische aangelegenheden onder de loupe. Me dunkt dat als iemand wat van de techniek te weten wil komen, hij beter een goed boek daarover kan kopen. Wat uit de „voorlichting" geëlimineerd moet worden is het suggestieve karakter; valse schijn moet vermeden worden. Vertel iedere student dat er veel opvattingen zijn op sexueel gebied; dat een ieder in deze zijn eigen verantwoordelijkheid bezit; dat het goed is hierover met je vriend of vriendin en anderen te praten. Het opdringen van bepaalde normen moet verm^ den worden, waarbij niet vergeten moet worden dat normloosheid op zichzelf ook een norm is.

Bevreemdend In het introductieprogramma speelde lot nog toe het bijzondere karakter van onze universiteit geen enkele lol. Dit is-bevreemdend: het ligt voor de hand om bij een kennismaking juist datgene te onderstrepen waarin je je van anderen onderscheidt. Nu weet ik wel dat velen de doelstelling liever kwijt dan rijk zijn, en dat tot nog toe bij de meeste organisatoren van de sociale introductie de doelstelling nauwelijks meer een rol speelde; toch ben je ziende blind als je meent dat er in de praktijk niets van te bespeuren valt. De gedachte aan informatie over het bijzondere karakter zal dan ook op zichzelf weinig weerstanden oproepen; er moet evenwel een zodanige vorm gevonden worden die voor een ieder acceptabel is, en hier liggen nu juist de problemen. Iets van een discussiefoium, waaraan b.v. ook onze communistische medestudenten kunnen deelnemen, zou mogelijk moeten zijn; wellicht verdient het aanbeveling de faculteiten een dergelijk programmaonderdeel te laten verzorgen, daar ieder vakgebied zijn eigen, juist voor zijn studenten interessante openingen kan bieden. De komende maanden wordt het introductieprogramma opgesteld. De vele organisaties en personen die eraan meewerken moeten een {rturiform karakter waarborgen. Te hopen is dat een ieder die op dit terrein gedachten heeft ontwikkeld zich kan laten horen; zowel bij mij, als bij de studentenorganisatie waar ik lid van ben is een gewillig oor te vinden. Later dit alles maken dat, beter nog dan vorige jaren, de introductie zodanig is, dat de aankomend student zowel zichzelf als ook de Vrije Universiteit erin herkent. Frans Potuyl, lid VUSO-VR-fractie, lid commissie inir. eerslejrs.

Ingezonden:

Uitdelen rookgerei: ontspannend of irriterend? Worden er nog ^atis rookwar^i uitgedeeld aan de VU? Na lezing van Ad Valvas (30-1-76) kom ik tot de conclusie, dat dit inderdaad het geval is. Terwyi elders in den lande stemmen opgaan om tijdens vergaderingen en dergelijke het roken helemaal af te schaffen, staat op de VU nog pas het 'uitdelen' van rookgerei ter discussie. Nu het College van Bestuur echter nogmaals de kwestie van de rookwaren en 't roken heeft bekeken is het misschien wel nuttig voor haar om te bedenken, dat er ook nog mensen bestaan, die helemaal niet roken. Wordt door het CvB het aanbieden van een rokertje als middel tot ontspanning gezien, mij irirteert het juist als iemand, na mij, tevergeefs, een sigaret te hebben aangeboden, er dan zelf toch maar één opsteekt en mij van de rook laat mee „genieten".' Verder moet het CvB ook bedenken, dat diegenen, die terwille van eigen en andermans gezondheid niet (meer) roken, dikwijls gedwongen worden een aardig pakje mee te roken (zogenaamd „passief roken"). Met name vind ik dit erg, als het plaats vindt op bijeenkomsten, waar men niet geheel en al uit vrije wil aan-

wezig is, 2oals vergaderingen, werkcolleges enzovoorts. Ik zou dan ook willen voorstellen voor dit soort~biieenkomsten een algemeen rookverbod uit te vaardigen. Tegen het roken in cafe's en kantines wil ik vooralsnog geen bezwaar maken, hoewel het niet meer dan normale beleefdheid zou zijn vóór het opsteken van een sigaret bij de omzittenden te informeren of het hen stoort. Misschien draagt juist dit laatste wel bij tot ontspanning! Met de beste wensen voor uw gezondheid en die van uw omgeving, Han Bakker, student biochemie (Nog meer rookwolken op pag. 11)

KANTOOraOEKHlHOEl

'Echo's' door Theater Tardieu met v.l.n.r. Ad Fernhout en Ellen Rohrman. Verder speelt mee Bob van Tol. De regie is in Turnden van Paul Melton. (Foto- Chris-Paul Stapels)

Theater Tardieu met 'Eoho's' in Broodje Cultuur Op dinsdag 17 februari treedt het Theater Tardieu op met „Echo's", georganiseerd door het ACC als Broodje Cultuur. Het vindt plaats ora 12.15 tiur in de aula van het hoofdgebouw van de VU en de toegangsprijs bedraagt één gulden. Een jonge man en een jonge vrouw bouwen samen een wereld van dromen en geluk. In de psychiatrische inrichting leven zij volstrekt geïsoleerd van de buitenwereld, waarvan zij zich niets meer kunnen en willen herinneren. Zij verzinnen hun eigen wereld, waarin alles mogelijk is, bijv. een kerstboom versieren en sportwedstrijden laten plaatsvinden buiten het seizoen. Zij beleven deze wereld als een eigen realiteit. Zij weten dat de andere wereld bestaat, maar niet wie zij daar waren, noch wie de mensen zijn die zij daar hebben gekend «n liefgehad. Of is hen of hebben zij anderen iets verschrikkelijks aangedaan, zij weten het niet. Deze twee normale mensen kiezen het „gestoord zijn" als een vorm van leven. In de inrichting voelen zij zich helemaal veilig, willen er niet uit weg, houden elkaar erin en beschermen elkaar tegen de buitenwereld. Zij hebben indirekt kontakt met de buitenwereld door de vreselijke angstaanvallen die in verband staan met de andere wereld, maar die zij niet kunnen herleiden. Het enige rechtstreekse kontakt met die buitenwereld is de psychiater, die zij „de Persoon" noemen. Zo gauw hij binnenkomt sluiten zij zich volkomen voor hem aL „De Persoon" praat tegen hen maar zij horen hem niet. Zij zijn bang, dat zo gaaw zij een woord of naam van hem zullen horen en herkennen dit de eerste stap terug naar de andere wereld zal betekenen, waar zij weer als marionetten door moeten leven. Er ontstaan komische situaties als hun werkelijkheid en de onze door elkaar lopen, bijv. als „de Persoon" zijn dagelijkse bezoek brengt of de manier waarop zij bezoekers beschrijven, die zij zien als betreurenswaardige stakkers, waarmee zij intens medelijden hebben. Zij voelen zich verantwoordelijk voor elkaar, vertrouwen elkaar -en hebben samen een intens plezier. Maar in de loop van het verhaal krijgt de jongen een signaal uit de buitenwereld, hij hoort van „de

GEBR. WINTER

r(§)(g)dring

TEKENGEREEDSCHAPPEN

Elandsgracht 115 - Rozengracht 52 Vijzelgracht 57 - Llnnaeusstraat 58 Beethovenslraet 5 - Amstelveenseweg 77 P. Calandlaan 81 - Tussenmeer 52

Persoon" een naam en zijn nieuwsgierigheid naar de andere wereld is geprikkeld. Ondanks het heftige verzet van het meisje stelt hij zich open voor „de Persoon" en luistert. Het blijkt dat hij in de andere wereld een vrouw en een kind heeft die van hem houden en op hem wachten. Na een heftige strijd keert hij terug naar de andere wereld en het meisje blijft alleen achter. Zijn déze twee mensen schizofreen of is het de westéise beschaving? Namens het ACC, Rozemarijn. Esselink

Redaktie-adres: De Boelelaan HOS Postbus "7161 Amsterdam, telefoon 5482671. Bedaktie: Jan van der Veen <hooldredakteur), Guus HertoscWeb (redakteur a.i.), Jacqueline Rouwers (redaktie-assistente). Medewerking: Peter £äigelsman, Budl Agerbeek. Don Bylsma, Renée Blok (stagiaire), Ben Bogmans, Bureau Pers en Voorlichting Fotograaf: Peter vaa Vliet Tekenaar: Frans Vera Kopü, niet bestemd voor de mededelingenrubriek, moet (getypt) uiterlijk maandagmorgen 10 uva binnen z^n. Advertenties: J. G. Duyker, Noordwolde (Fr.) Postbus 40 - Tel. 05612-541. Adjes: Max. 30 woorden. Kosten ƒ 6,—. Opgave vóór maandag 10 uur kamer 1 D-08 Vühoofdgebouw. Kontante betaling. Toezending Ad Valvas kan ook per post worden toegezonden. Wie van deze mogelijkheid gebruik wil maken kan dat — uitsluitend per briefkaart — melden aan Administratie toezending Ad Valvas, Vrye Universiteit, postbus 7161, Amsterdam; onder vermelding van naam en adres en de mededeling of h1j/zy student is ol lid van het personeel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen