Ad Valvas 1975-1976 - pagina 119

AD VALVAS — 7 NOVEMBER 1975 Prof. Vlijm: 'Konservenblikjes

van hotels waren heel normaal'

Biologisch laboratorium VU is volwasssü geworden In het lustrumboekje van het biologisch laboratorium schrijft professor dr. J. Lever: „Zij kregen veel minder deskundig onderwijs dan tegenwoor­ dig, maar hadden een nauwer contact met de (wat) ouderen en waren veel meer medeverantwoordelijk voor het slagen van het avontuur waar­ aan wü begonnen waren. „En iets verder: „De faculteit bestond alleen uit de hoogleraren en vergaderde, slechts als het nodig was, een paar maal in het jaar." Hij en professor dr. L. Vlijm praten over het begin van de fukulteit, begonnen in 1950 in De Lairessestraat met veel plezier. Professor Vlijm zegt: „We moesten toen verschrikkelijk hard werken, maar deden het met veel plezier. Ik heb er geen idee meer van hoe we het allemaal voor elkaar heb­ ben gekregen." Professor Lever gaf in die eerste jaren zo'n tien uur kollege. Profes­ sor Vlijm begon op het laborato­ rium om zes uur 's morgens. De klub was klein en iedereen werkte met veel plezier. Er kan met recht gesproken worden van een avon­ tuur. Er was geen traditie, er waren geen voorgangers, alles was nieuw in die eerste arme jaren. Er was één jaar om de zaken een beetje voor te be­ reiden, tot in 1951 de eerste studen­ ten kwamen. Dat waren er niet meer dan een stuk of vijf. Dankzij de inspanningen van professor

Het verschil tussen een stu­ dent­assistent ongeveer vijf­ entwintig jaar geleden en nu wordt duidelijk geïllustreerd \ door een voorbeeld van pro­ * fessor Lever. Hem werd, hij f studeerde toen in Utrecht, een baan ais student­assis­ tent B .B . aangeboden. Hij ac­ cepteerde onmiddellijk en kwam er pas later achter wat B.B. betekende: B uiten B e­ zwaar van 's Rykskas.

gen we van de plaatselijke hotel­ houders die daarover van te voren waren aangeschreven. Studenten gingen met een karretje langs de

Door Peter Enselsman studenten sterk toegenomen. De motivatie ligt echter in het alge­ meen op een ander terrein. Men is zich meer gaan interesseren voor bevolkingsvraagstukken en het mi­ lieu in het algemeen. Toch kan niet worden gezegd dat de V U en met name de fakulteit biologie zich nooit met de maatschappij heeft be­ ziggehouden. „Wij zijn voortgeko­ men, zo zegt de heer Lever, uit de moderne gedachte dat de universi­ teit in de maatschappij ingebed moet wortfen." Er werden in die dagen vooral door de heer Lever maar ook door ande­ ren veel lezingen in het land ge­ houden. Hij sprak over de evolutie in de grote kerk van Urk en bij­ voorbeeld voor een gehoor van on­ geveer 2500 mensen in de Houtrust in Den Haag. „Er was toen meer betrokkenheid bij de maatschappij", zo zegt hij. Hij is van mening dat dat ook nu nog zo zou moeten zijn. Toch is er nog wel kontakt naar buiten. Ook van de studenten die bijvoorbeeld regelmatig gedurende een bepaalde periode bij een ander instituut gaan werken. Een nieuwe fase in de geschiedenis van de VU en de biologische fakulteiten van andere universiteiten is een onder­

Biologisch

lab

vroeger...

zoek naar het benadrukken van een beperkt aantal onderwerpen van onderwijs en onderzoek. Dat heeft niets te maken met de herstrukture­ ring in het onderwijs maar komt voort uit eigen wil. Er is veel on­ derling overleg met andere univer­ siteiten over de koncentraties jn eigen huis.

Volwassen Voor de VU betekent dat dat er 3 grote onderwerpen met name een een grote nadruk krijgen. Te we­ ten Cellulaire processen, Organis­ men en Populatie en milieu. Daar­ onder ressorteren nog kleine groe­ pen, namelijk Algologie en theore­ thische biologie. In die laatste groep werkt een bioloog­wijsgeer, een bio­statistikus en drie bio­ma­ theraatici. Deze laatste zijn speciaal

belast met modellenbouw. In de Biologische Raad komen alle on­ derwerpen weer bij elkaar voor overleg. Deze ontwikkeling die al ongeveer zes jaar loopt geeft aan hoever men inmiddels is gekomen. „Wij hadden geen electronenmicroscoop, oscil­ loscoop, scintilatieteller of ultra­ centrifuge en wij wisten niet boe papierchromatografie moest wor­ den gedaan," schrijft de heer Le­ ver in het lustrumboekje. Die tijd is duidelijk achter de rug. Het bio­ logisch laboratorium van de VU is volwassen geworden. Met alle na­ delen die daar ook aan zijn verbon­ den zoals de verschrikkelijk grote papierwinkel en de vele vergaderin­ gen waaraan ze bij het biologisch laboratorium het land hebben. Maar ook met veel voordelen van grotere mogelijkheden.

Veel interesse voer open dag bij bio­lali

Biologisch

lab nu

...

Koops, directeur van het scheikun­ dig laboratorium, kon in 1953 een ruimte worden betrokken in een oude school aan de Rapenburger­ straat. Veel later in 1961 kwam er wat praktika­ruimte op de Keizers­ gracht, tot men tenslotte in 1965 eindelijk met alle mensen het nieu­ we gebouw aan de Boelelaan kon betrekken.

Plezier

i

Uit het verhaal dat de heren Lever en Vlijm vertellen komt veel geld­ gebrek, inprovisatie, en vooral veel plezier naar voren. Er bestond met de kleine staf en de studenten een hecht werkverband. Er waren lange werkdagen en een zeer giole mate van verantwoordelijkheid. En hoe­ wel inhoudelijk het onderwijs onder de maat bleef, bleken de resultaten toch zeer goed te zijn. Vrijwel alle studenten uit die tijd zijn nu gepro­ moveerd. Het demokratisermgspro­ ces dat in onze dagen tot stand moet koniin bestond op het biolo­ gisch laboratorium al. De groep was klein en moest, door het vak gedwongen vee! samenweiken. Ook in die eerste jaren ontstond al de behoefte om er uit te gaan. Er wer­ den, niet verplichte, voorj aars­ex­ cursies gehouden die een paar da­ gen duuiden. En al in '53 werd een begin gemaakt met het houden van zomerkampen. Die kampen duurde veeitien dagen, plaats van bestem­ ming onder andere, Denekamp en Kotten. Wat nu een vaste tiaditie is, het regelmatig bezoeken van Schiermonnigoog, startte in 1957 De heer Vlijm vertelt van de zui­ nigheid die toen moest worden be­ tracht: „Wij hadden een methode om kleine diertjes te vangen in een klein soort olifantenkuil. Wij groe­ ven daardoor konservenblikjes in de grond, die wij later weer te voor­ schijn haalden met de dieren die er ingekropen waren. Die blikjes kre­

hotels om de blikjes op te halen. Wij vonden dat heel normaal en konden nog niet over andere mate­ rialen beschikken." Over de geaardheid van de studen­ ten toen en nu is ook wel wat te zeggen. Studenten die in de eerste jaien aankwamen hadden de keus om biologie te gaan studeren al zeer vroeg genomen. Vrijwel alle studenten wisten al heel wat van bijvooibeekl vlinders of planten. Zij waren sterk in die richting ge­ motiveei d. De laatste vijf jaar is het aantal

'De biologen willen u graag als buur (van klein tot groot, van oud tot jong), in de gelegenheid stellen kennis te maken met h u n werk.' Dit is een van de kernzin­ nen uit een boekje verspreid in de buurt van de VU, waarbij de be­ woners voor woensdagavond wer­ den uitgenodigd het 25­jarige bio­ logisch laboratorium eens te ko­ men bezoeken. Bij voorzichtige, n a a r hij zelf zegt optimistische schattingen kwam Prof. Vlijm tot een te verwachten bezoekers­ a a n t a l van 209. De werkelijkheid bleek er wel een beetje anders uit t e zien. Overdag kwamen er niet minder dan 450 bezoekers. De meeste gasten kwamen van de VU, m a a r ook toen al waren er belangstellenden uit de buurt. De avond die speciaal voor de buurt­ bewoners was georganiseerd werd een doorslaand succes met een bezoek van ongeveer 250 mensen. Het enthousiaste team had zich zeer intensief met de tentoon­ stelling, de proeven, de instru­ mentmakerij, de slakkenkweek en wat er meer a a n wetenswaardigs was uitgestald beziggehouden.

Prof. Vlijm stond als een vol­ m a a k t e gastheer a a n de deur en verwelkomde iedereen met een vriendelijk woord. Een grote stoet belangstellende buren trok a a n h e m voorby in leeftijd variërend van 5 tot 75. Sommig'e bezoekers kwamen trou­ wens al voor de tweede of derde keer. Een bezoeker vertelde een snipperdag te hebben opgenomen. Toen hij hoorde d a t de tentoon­ stelling niet alleen op dinsdag en woensdag, m a a r ook nog tot vrij­ dag zou openblijven was zijn spon­ tane reaktie, dan kom ik vrijdag ook nog een keertje kijken.

ratorium een barbecuefeest voor de eigen mensen d a t n a a r velen verklaarden bijzonder geslaagd was. De lustrumvierlng kan een succes worden genoemd. (P.E.)

Onderwijstaak prof« Lammens uitgebreid

Slakken

ï«l_

*#'

Prof. Lever bezocht regehnatig met een groepje bezoekers de kel­ der, waar hij keer op keer de m e n ­ sen uitlegde wat het n u t is van de slakkenkweek. Zijn uitspraa'K d a t er zo'n 17.000 slakken per j a a r worden gekweekt m a a k t e duidelijk indruk. Ook een bezoek aan de kelderkamer, waar iedere dag operaties op slakken worden uicgevoerd, h a d veel belangstel­ ling. Soms ook kritische l)elang­ stelling. Maar prof. Lever was uit­ stekend in staat om uit te leggen welk n u t de wetenschap heeft by h e t uitvoeren van deze opera­ ties. Het is duidelijk d a t hier sprake is van een goodwill­missie die een aantrekker kan zyn voor de hele universiteit. De avond t e ­ voren hield h e t biologisch labo­

Prof. dr. G. N. Lammens, buiten­ gewoon hoogleraar in de liturgio­ logie a a n de faculteit der godge­ leerdheid, zal vanaf 1 april 1976 geheel voor het wetenschappelijk onderwijs beschikbaar zijn. I n verband met deze uitbreiding" van zijn t a a k als hoogleraar a a n de theologische faculteit zal prof. Lammens — die t h a n s tevens di­ recteur is van het Convent van Kerken — met ingang van 1 april 1976 zUn fimctie in het kader van radio en televisie neerleggen. Als gevolg daarvan ontstaat een vaca­ t u r e in de directie van de op 1 Ja­ n u a r i 1976 startende nieuwe ker­ kelijke zendgemachtigde het I.K.O.N.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen