Ad Valvas 1975-1976 - pagina 309

AD VALVAS — 9 APRIL 1976

VU-maatschappelyk werkster mevr. Van der Lustgraaf:

'Zelfwerkzaamheid van personeel bevorderen' „Het verschil met mgn vorige werkkring is eigeniQk, dat ik toen in een veel gemoedelijker sfeer werkte, provinciaal gericht. Het was veel makkelijker mensen bereiken, omdat het een veel kleinere gemeenschap was. Ik moet nu helemaal omschakelen, dat vergt wel inspanning. Ik moet nu inzicht krijgen in de situatie op de VU en in Amsterdam. Het bqwonen van vergaderingen, het lezen van rapporten en notulen helpt daar wel mee". Dit zegt mevr. Van der Lustgraaf, sinds 15 januari j.1. op de VU werkzaam als bedröfsmaatschappelijk werkster. Het bedrijfsmaatschappelijk werk is nauw verweven met algemeen maatschappelijk en gespecialiseerd werk. Het is erg moeilijk een scheidingslijn aan te brengen tussen de diverse sectoren. Er kunnen verschillende redenen zijn voor moeilijkheden van iemand op zijn werk. Enerzijds kan de oorzaak liggen op het werk, doordat bijvoorbeeld het contact met chefs of collega's niet goed verloopt, of omdat iemand niet geschikt is voor zijn functie, boven of onder zijn niveau werkt. Anderzijds kan het ook, dat het privéleven een rol speelt bij de problemen op het werk. Hier is duidelijk de taak van het bedrijfsmaatschappelijk werk te zien. Het is aan de bedrijfsmaatschappelijk werkster, de oorzaken op te sporen, voornamelijk door middel van gesprekken met de cliënt en met andere betrokkenen. Samenwerking met diverse mensen, chefs, mensen van personeelszaken, de B.G.D. enz. is van groot belang. Op die manier kan men het meest genuanceerd meedenken over een bepaald probleem, zonder direct op een moeilijkheid af te stoten. Maar het meest belangrijke onderdeel van de hulpverlening is volgens mevr. Van der Lustgraaf het „bevorderen van de zelfwerkzaamheid van de cliënt", zoals het in de functie-omschrijving neergezet is.

Geen autoriteit Mevr. .Van der Lustgraaf: „De zelfwerkzaamheid is een belangrijk aspect bij het bieden van hulp, het geven van advies. In principe laat ik altijd de mensen naar mij toekomen. Ik vind het veel prettiger, omdat als ifo naar hen toe ga, het gevoel heb als autoriteit over te komen en dat is niet de bedoeling. Een zo groot mogelijke mate van verti-ouwen en openheid maken, dat het contact soepel verloopt. Het kan zijn, dat mensen drempelvrees hebben om naar mij toe te komen, omdat ze niet durven. In dat geval maak ik als eerste een afspraalcmet die persoon, om hem een duwtje in de goede richting te geven. Het kan ook zijn, dat iemand bewust niet bij mij komt. Problemen, die hij liever niet met mij bespreekt, maar bijvoorbeeld met een vriend of kennis. Dat is alleen maar toe te juichen, want dat is nou juist de zelfwerkzaamheid die bedoeld wordt. Maar iemand die niet in staat is om zelf de problemen op te lossen, moet van de mogelijkheden om met een maatschappelijk werkster te praten op de hoogte gebracht worden. Die is veel beter in staat een probleem te benaderen met een nuchter inzicht, omdat ze er niet emotioneel bij betrokken is."

Door Renée Blok Taak van de bedrijfsmaatschappelijk werkster is dus, het begeleiden, adviseren en bevorderen van de zelfwerkzaamheid van de cliënt. Die taak begint bij het inwinnen van informatie als iemand een geval aanmeldt. Vanuit allerlei hoeken inzicht krijgen, om eenzijdige informatie te vermijden. Er komt dan een stuk samenwerking om de hoek kijken. De maatschappelijk werkster moet er van op aan kunnen, dat er zoveel mogelijk openheid en eerlijkheid nagestreefd wordt. In eerste instantie probeert zij, de cliënt zelf te laten nadenken over een eventuele oplossing voor zijn moeilijlcheden. Lukt dat niet, dan draagt zij zelf mogelijkheden aan, in samenwerking met anderen. „Het kan wel eens zijn, dat ik zelf niet capabel ben om een bepaald probleem te behandelen. Ik stuur de mensen dan door naar andere instanties. Daarvoor moet ik eerst de sociale kaart van Amsterdam goed leren kennen. Daar ben ik hard mee bezig. Het is allemaal nieuw voor me, het zal dus nog wel de nodige tijd vergen." Mevr. Van der Lustgraaf werkt nauw samen met een aantal personeelsfunctionarissen, met de Bedrijfsgeneeskundige Dienst en met afdelingschefs e.d. „Ik krijg vaak gevallen van de BGD doorgespeeld, vandaar de samenwerking met deze dienst. De personeelsfunctionarissen kunnen mij helpen daar waar het gaat om Personeels-technische aangelegenheden. Bijvoorbeeld de al dan niet geschiktheid van een bepaalde persoon op een bepaalde plaats. Ook bij de werving van nieuwe personeelsleden kan ik advies geven."

Ziekteverzuim Het is erg moeilijk een illustratie te geven aan de hand van concrete voorbeelden, omdat, zeker in de hulpverlenende sector, discretie vereist is. Een algemeen voorbeeld is echter wel te geven, zoals bijvoorbeeld iemand die een proeftijd doormaakt, en daarbij een opvallend groot ziekteverzuim heeft. Wat is hier de reden voor? Het is voor een bedrijf natuurlijk erg makkelijk te zeggen, dat zo iemand niet aangenomen kan worden vanwege zijn ziekteverzuim. Maar dat is niet helemaal eerlijk. De reden van het ziekteverzuim moet opgespoord worden, voordat men daar een oordeel over gaat vellen. Het is dan dat de bedrijfsmaatschappelijk werkster van start kan gaan. Zij kan uitzoeken wat de reden voor het wegblijven is, en aan de hand daar-

Studenten Raad VU in officiële

van advies geven aan de betrokkenen. Het is heel belangrijk in een zo vroeg mogelijk stadium uit te zoeken waar de knelpunten liggen. Het risico, dat iemand een tijd later weer met dezelfde problemen te kampen krijgt, wordt daardoor teruggedrongen. Een bedrijfsmaatschappelijk werkster is iemand die hulp biedt aan hen die binnen hun werk moeilijkheden ondervinden, met zij kanalen naar het gezinsleven. Iedereen kan een beroep op haar doen. Maar hoe zit het nu als zij zelf met moeilijkheden geconfronteerd wordt ten aanzien van haar eigen werk en haar medewerkers? Moet ze dan naar een andere bedrijfsmaatschappelijk werkster? „Ja, ik kan inderdaad niet naar een bedrijfsmaatschappelijk werker gaan. Maar ik hoop ook niet dat het ooit nodig zal zijn. Mocht dat wel het geval zijn, dan hoop ik dat ik op hulp kan rekenen van de mensen met wie ik samenwerk."

Door aardbeving broodnodig geld nodig

Actie van de Wereldwinkel voor Guatemala Guatamala richt zich op. Dat is de nieuwe kreet waarmee de regering in Guatemala de bevolking probeert te mobiliseren. Na de enorme aardbeving van begin februari is het weer hard werken geblazen aan de opbouw. Maar de bevolking kampt niet alleen met natuurgeweld evenzeer is er structureel geweid. Volgens de laatste opgaven zgn er bij de februari aardbevingen ruim 23.000 doden; maar-^ tussen 1970 en 1973 zijn er ook 15.000 mensen „verdwenen". En na 1973 is dit verdwijnen niet gestopt. De meeste verdwijningen werden door de diverse veiligheidsdiensten van de regering verzorgd; vele verdwijningen werden ook georganiseerd door de Mano Blancho, een beruchte, rechtse terreur organisatie. In 1945 was Juan Arévalo president van Guatemala. Deze was de eerste president die echt aan de Indio's (het scheldwoord voor de oorspronkelijke indianen van Guatemala) dacht. Onder zijn regering kwamen diverse verbeteringen tot stand, zoals: afschaffing van de dwangarbeid, het begin van sociale verzekeringen en stemrecht voor vrouwen en analfabeten. In 1950 werd Arévalo op gevolgd door Arbenz, via vrije verkiezingen. Arbenz ging door met de verbeteringen en probeerde vooral zijn land economisch onafhankelijker te maken. In 1952 kwamen er landhervormingen ten gunste van de Indio's. Het jaar hierna begon het einde van Arbenz. Hij had het lef om % van de grond van de United Fruit Compagny te onteigenen. Daarbij kwam nog dat hij niet de 16 milj. dollar schadevergoeding, die United Fruit eiste, betaalde, maar slechts 600.000 dollar, het bedrag dat United Fruit zelf aan de belasting had opgegeven. Vanaf dit moment was Arbenz vogelvrij (lees communist), In 1954 vond een staatsgreep plaats, waarachter de gebroeders Dulles (de één CIA-directeur, de ander V.S.

verklaring:

Artikel van prof. Diepenhorst ademt koude oorlogssfeer „Het hele artikel van de rector magnificus (in Ad Valvas van 19 maart, red.) ademt een koude oorlogssfeer, die nog uit de vijftiger jaren stamt. Alle akties, stakingen en bezettingen zyn door „CPN-ers" aangezet. De oplossing om er van af te komen is erg simpel: weer communisten en „ei wordt een toestand van rust ingeluidt die tot evangelies verantwoorde aktiviteit aanzet." Dit schrijft de SRVU in een verklaring, die vorige week op de VU is rondgedeeld. Onder de titel „Vudoelstelling niet voor rechtse karretjes spannen" reageert de SRVU op de ontwikkelingen van de laatste tijd op de VU. Vooral het artikel van prof. Diepenhorst moet het ontgelden. Volgens de verklaring is hierin sprake van een bewuste poging aan de VU een klimaat te creëren dat het onmogelijk moet maken voor diegenen die andere politieke opvattingen hebben dan de besturende colleges om voor hun mening uit to komen. Men schrijftjjj^^ |t§n,redenatie die naar inhoud en,^5^]^ur verdacht

veel lijkt op het Westdultse'berufsverbot' poneert deze hooggeleerde jurist een zgn. objectieve strijdigheid tussen het ondertekenen van een oproep om de Waariieid te lezen en de ondertekening van de doelstelling. Uitgaande van een kennelijk boven alle twijfel verheven (want objektieve) interpretatie van de doelstelling neemt hij vervolgens de statuten van de CPN ter hand en konstateert: onverenigbaar." Een groot gevaar schuilt volgens de SRVU in de volgende redenering van Diepenhorst: „Zou men van een blad als de Waarheid iets goeds kunnen zeggen, »iet dat het poogt zich in gehoorzaamheid aan

het evangelie te richten op de dienst van God en zijn wereld. Wat ook de verdiensten van de CPN mogen zijn, geenszins dat zij de mens in zijn gehele leven roept tot verheerlijking van de ene God, Vader, Zoon en Heilige Geest" Deze redenering impliceert namelijk dat iedere aanhanger van een politieke partij, die zich niet expliciet op het evangelie baseert, aan de VU slechts geduld kan worden en zeker geen belangrijke bestuursfunctie kan vervullen. De verklaring schrijft: „Overigens is het typerend voor de interpretatie van de doelstelling, zoals prof. Diepenhorst die erop na houdt, dat hij zijn aanval richt op sympathisanten van de CPN, terwijl volgens bovenstaande redenering evengoed partijen als de W D of zelfs het CDA op de VU geen aanhangers mogen hebben. Hier wordt de doelstelling misbruikt voor politieke doeleinden en^ heeft de heer

minister buitenlandse zaken). Het is nooit een geheim geweest dat deze militaire operatie door de Amerikanen georganiseerd is. Na de staatsgreep zijn alle veranderingen weer teruggedraaid. Sindsdien is Guatemala nog meer afhankelijk geworden, zowel economisch als politiek. Guatemala werd gebruikt als opleidingskamp voor Cubaanse vluchtelingen, om vanuit Guatemala een invasie op Cuba te kunnen doen plaatsvinden. Verder werd er een binnenlandse oorlog gevoerd, die qua wreedheid niet onder deed voor de Vietnameese oorlog. Hier verloren de querilla's, oud-aanhangers van Arbenz, echter. Hoewel er nu enige verbeteringen op til zijn, is er geen mens veilig. Zelfs christen-democraten, die voor enige veranderingen zijn, worden op straat afgeschoten, Hier mogen we niet uit het oog verliezen, dat de huidige economische ontwikkelingen in Guatemala (en in vele andere 3e-wereldlanden) niet alleen hand in band gaat met de politieke dictatuui maar ook juist aanleiding is voor zo'n politieke dictatniu*. Door de verre gaande afhankeljjk-

Diepenhorst last van verwarring van functies, nl. als rector magnificus en als lid van de Eerste Kamer voor de ARP." De SRVU trekt als conclusie dat door Diepenhorst en degenen die hem bijvallen een poging wordt gedaan om met behulp van religieuze argumenten een politiek standpunt te verdedigen, dat duidelijk rechts is. Verder vindt men dat hier sprake is van een regelrechte aanval op het passieve kiesrecht, „De poging om studenten uit raden en kommissies te weren is eens te meer een aanval op de demokratie, omdat daarmee tegelijkertijd diegenen die hun vertrouwen aan deze studenten hebben gegeven in de verkiezingen, worden genegeerd. Naast een aanval op het passief kiesrecht is er dus ook sprake van een aanval op het aktief kiesrecht, nl. het recht de kandidaten te kiezen die men wil." De SRVU stelt in de verklaring overduidelijk dat iedereen die poogt (in de lijn van Diepenhorst en de VUSO) een aanval te doen op democratische verworvenheden als het passief kiesrecht, de SRVU en ve.le andere organisaties op zijn wég zal vinden. (G.H.)

heid van dit land aan westerse landen, is er een politieke structuur nodig die deze economische structuur handhaaft. Dat deze politieke structuur geweld moet gebruiken om zich te handhaven is duidelijk als we door deze economische afhankelijkheid de klassetegenstellingen zien groeien met alle gevolgen van dien. We kunnen over Guatemala en vele andere landen zeggen dat er in plaats van ontwikkeling, afhankelijkheid is gekomen. De leden van de wereldwinkel en vele simpatisanten (klanten) vinden dit constateren alleen niet genoeg. Vandaar dat ten eerste dit stukje verschenen is en ten tweede er verder ook enige actie ondernomen wordt. Zoals ongetwijfelt iedereen weet wordt aan de balie, bij de ingang van het restaurant, Indio-Guatemala koffie verkocht. Met deze koffie, die geleverd wordt door een overkoepelende organisatie van 41 coöperaties, proberen wij de afhankelijkheid to.v. groothandelaren daar te verminderen en tevens de koper van de koffie hier, mogelijldieden te bieden om de situatie daar en hier te vergelijken. En daardoor inzicht te krijgen in de overeenkomsten tussen de situatie hier en daar. Dit lukt redelijk goed en met name de koffieverkoop gaat uitstekend. Bovenaan dit stukje werd de verschrikkelijke aardljeving al vermeld. De coöperaties die wij steunen zijn ook getroffen. Het meest getroffen is La Union (een coöperatie in N.O. Guatemala) alle 500 gezinnen zijn nu dakloos. De nieuwe huizen gaan $ 700 kosten. Te kort per huis is er $ 500 (In totaal tekort dus 500 x 500 — 250.000 $). Als La Union nog lang moet wachten begint het regenseizoen. De narigheid zal dan echt beginnen. Gelukkig is er al ƒ 80.000,— binnen. Normaal gesproken zijn wij geen voorstanders van liefdadigheid (of te wel wat geld storten en klaar is kees). In dit geval is er echter broodnodig geld nodig voor onze vrienden daar. Onze ideeën moeten deze keer wat wijken. Daarom doen wij een beroep op u om geld over te maken op het S.O.S-.rampenfonds Guatemala, giro 66300 of om als u koffie koopt daar dan een extra steun-stieker by te nemen (extra ƒ 1,00). Voor belangstellenden is er aan de balie van de winkel een stencil over de koffiehandel, de Fedecocagua (het overkoepelende orgaan van de 41 coöperaties) en de wereldwinkel. Verder is «r ook literatuur over Guatemala en vele andere landen verkrijgbaar. Hopelijk is dit stukje ook vooi u aanleiding om de Fedecocague te steunen en ons van onze sleunstickers te verlossen. Tot ziens aan de balie. . ^Nanfens de Werelih^inkcl-VU, it. A. Verinij. _ '.

/

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen