Ad Valvas 1976-1977 - pagina 350

10

AD VALVAS — 22 APRIL 1977

VUSO zet enkele dingen op een rijtje Namens de VUSO schrijft Ha rm Scheepstra ons het volgende: „In dit artikel zal van VUSO­zijde nog even ingegaan worden op en­ kele „aanvallen" die er vooraf­ gaand aan en gedurende deze ver­ kiezingstijd „op de VUSO" gedaan zijn. Daarnaast een enkele aanvul­ ling op opmerkingen gemaakt in het voorpagina­interview van vo­ rige week. De regelmatige lezer van dit blad zal het wel niet ontgaan zijn dat een analyse van ondergetekende ten aanzien van de beleidsvisie van de zich „progressief" noemende studentengroepering, de week daar­ o p woedend aangevallen is door niemand minder dan de voorzitter van de SRVU, de organisatie die in feite het beleid van de PKV­ fraktie in de universiteitsraad be­ paalt. De analyse kwam erop neer dat de CPN­visie binnen de SRVU over­ heersend is. Dit werd in de kop van het artikel ontkend, maar het stuk zelf bevatte daarvoor geen na­ dere argumentatie; integendeel moet gekonstateerd worden dat er in het stuk geen letter stond waar­ mee een goede CPN­er zich niet zou kunnen verenigen. Blijft de ontkenning: in het ver­ haal wordt gesteld dat de SRVU „studentenbelangen behartigt" en dat dit gebeurt op basis van een progressieve visie. Wel, dat de SRVU meent studentenbelangen te behartigen, kan haar mening zijn, maar bij die progressieve visie zijn, evenals bij die van de PKV, wel enkele vraagtekens te plaatsen. Im­ mers er wordt uitgegaan van het belang van de eigen groep, het­ geen resulteert in een roep om rtieer middelen. G esteld nu dat ie­ dereen dat zou doen, iedere maat­ schappelijke groep, dan zou het re­ sultaat, een bont gekrakeel worden van kreten om meer, en zou een gevecht, nu niet met ekonomische, maar met politieke aktiemiddelen ontstaan. Het recht van de sterkste zou dan doorslaggvend zijn. Hiertegen nu juist keert zich het streven om sociale rechtvaardig­ heid te kreëren; dit is nu juist het zwakke punt in het 19e­eeuwse li­ beralisme. G roeperingen als de SRVU vervangen het „vrije spel der ekonomische krachten" door een „vrij spel van luid geroep om middelen" en tonen zich aldus ouderwetse liberalen. Ten slotte is het nog interessant om verder te bladeren in die Ad Valvas waarin op het VUSO­vraag­ stuk gereageerd werd (18 maart). Op pagina 3 blijkt namelijk dat de CPN „het met de studentenvak­ bonden eens" is. Van Kolthoff (PvdA) wordt daar gemeld dat deze daar meer moeite mee heeft omdat in het LOG ­pFan „de financierings­ grorid niet wordt genoemd". G een dekkingsplan dus, zoals ook uit het interview van vorige week blijkt.

Overbodig Wat dat interview betreft: De jour­ nalist heeft daar een niet geringe prestatie geleverd door 3 H uur tape in te dikken tot een leesbaar stuk van ruim 1 pagina. Dit heeft echter wel als gevolg gehad dat er één zeer belangwekkende opmer­ king van de heer Wesseling is weg­ gevallen: hij noemde namelijk de „bereidverklaring" in dat interview geen kompromis meer, maar noem­ de die „overbodig". Laten wij „overbodig" definiëren als nul. Dan ^ is er de PKV­motie van 23 november waarin de bereidverkla­ ring een „gerechtvaardigde beper­ king van de verkiesbaarheid" wordt genoemd. Laten wij dit de­ finiëren als 1. Vervolgens verzet de P K V zich met hand en tand te­ gen uitbreiding van het toepas­ singsgebied van de bereidverkla­ ring. Laten wij de bereidverklaring in deze optiek definiëren als — 1 . Wanneer wij er nu vanuit gaan dat de PKV een konsistente visie heeft dan is —1 = 0 = 1 .

Infaam stukje Wanneer hier trouwens gesproken wordt over toepassing van de be­

reidverklaring, dan dient tevens een infaam stukje informatiever­ vuiling door een groep sociale geo­ grafie­studenten die een blaadje met reklame voor de PKV hebben uitgebracht, te worden gemeld en weersproken. Daar valt namelijk in te lezen dat de VUSO een voor­ stander zou zijn van het vragen van instemming met de doelstelling door leden van de fakulteitsraden, terwijl al sinds mei 1976 het VUSO­beleid is dat bij voorkeur de verkiesbaarheid tot lid van de (sub)fakulteitsraden in het geheel niet beperkt dient te worden, dus ook niet door de „bereidverkla­ ring". Het ziet er bij het schrijven van dit artikel naar uit dat zich bin­ nenkort nog de gelegenheid zal

voordoen om deze visie in de uni­ versiteitsraad te onderstrepen. Ver­ volgens weet dit blad te suggereren dat de VUSO onzorgvuldig zou zijn opgetreden met een stemaf­ spraak met de PKV­fraktie. D e schrijver van dit fraais zou er goed aan doen zich beter op de hoogte te laten stellen door zijn fraktie­ genoot Wesseling die de gang van zaken op dit punt „uiterst korrekt" heeft genoemd. De schrijver van dit fraais is nl. de heer Weeshof, lid van de universi­ teitsraad, die geacht moet worden zijn U.R.­stukken te lezen, waar hij op dit punt de VUSO­visie had kunnen vinden. Konklusie: een stem op de P K V betekent het risiko op iemand te stemmen die 1. zijn stukken niet leest, en 2. er gedurende de verga­ dering niet op let wat anderen zeg­ gen (inklusief fraktiegenoten!). Over deze zaak valt ten slotte t e zeggen dat de redaktie van het be­ wuste blaadje als zodanig zich" had moeten laten leiden door een eer­ ste beginsel van goede journalis­ tiek: hoor en wederhoor.

Organisatie en koördinatie van onderwijs in WUB Ten slotte, voor wat betreft dit ar­ tikel een stukje VUSO­beleid dat recentelijk gevormd is: de kwestie van de begrippen „organisatie en koördinatie van het onderwijs" in de WUB. In de WUB wordt ge­ steld dat dit bevoegdheden zijn van de (sub­)fakulteitsraad. De vraag is nu of de fakulteitsraad hierbij het recht van initiatief heeft ten aan­ zien van inhoud van de onderwijs­ programma's, zulks in het kader van de vaststelling daarvan. Op grond va n twee a rgumenten meent men in VUSO­kring va n niet: 1. De inhoudelijke ka nt va n het onderwijs is een za a k die gesta lte moet krijgen door het werk va n de vakgroepen, die de ba sis va n de universiteit uitma ken.

beperking ga a n betekenen va n de doceervrijheid va n docenten. Ten aanzien va n de inhoud va n het on­ derwijs heeft de fa kulteitsra a d te toetsen a a n het bep a a lde in het akademisch sta tuut, en ervoor te zorgen da t geen uitgebreide over­ lappingen pla a tsvinden door ,4<o­ ordinerend" op te treden (hetzelfde geldt voor het va llen va n ga ten). Het middel om op te treden is hierbij in noodgeva llen: weigeren om een voorgesteld progra mma vast te stellen. E n wat vindt de P K V ervan? Wel deze verloochent haar filosofie van het meeste belang hechten aan de basis van de universiteit, en meent dat de fakulteitsraden het techt van initiatief hebben bij het vaststellen van de te bestuderen stof. Boze tongen beweren dat dit wel eens zou kunnen zijn omdat de aanhang van de PKV machtiger is in fakul­ teitsraden dan in de vakgroepen.

2. Meer da n ma rgina le toetsing door een subfa kulteitsra a d ka n een

MÊ

Hoe rechts de VUSO eigenlijk is"

Henk Wesseling, UR­lid voor de PKV, schrijft ons het volgende: „Op de V.U. besta a n twee kiesver­ enigingen voor studenten, nl. de P.K.V. en de V.U.S.O. Met ruim 70% va n de uitgebra chte stemmen vertegenwoordigt de P.K.V. de de­ mokratische en progressieve stu­ denten. Voor mij is na S ja a r V.U. helaas nog steeds niet duidelijk wie de V.U.S.O. nu eigenlijk vertegen­ woordigt. Mijn these is da t bij meer duidelijkheid over hoe rechts de V.U.S.O. eigenlijk is die kra ppe 30% va n het a ktieve elektora a t die voor de V.U.S.O. kiest, a a nzienlijk lager zou zijn. Terwijl de V.U.S.O. zichzelf het aureool „gematigd" en „voor over­ leg" (wie is dat niet?) enz. opplakt, wordt, vooral ook weer door de V.U.S.O., over de P.K.V. en daar­ in participerende organisaties kwaadaardige verhalen als „over­ heersen van partijlijnen", „ongenu­ anceerd", „opkomen voor kleinzie­ lig eigen belang" e.d, geponeerd. Wat zijn nu eigenlijk de feiten? Hoe was het stemgedrag van de V.U.S.O. bijv. dit jaar in de U.R. op een aantal Ijelangrijke kwesties? 1. De doelstelling: De V.U.S.O. was in november de felste voor­ stander van het reglementeren van de aanspreekbaarheid op de zgn. dan­wel verklaring met als uitein­ delijke mogelijkheid inquisitie door een of ander orgaan of je op­ vattingen en gedragingen wel in overeenstemming zijn met de doel­ stelling. De V.U.S.O. was ook de felste voorstander in maart van de verplichting tot instemming voor leden van (sub)fakulteitsbesturen, waarmee meer dan de helft van de studenten even een essentieel stuk passief kiesrecht wordt ontzegd. Waarom zet de V.U.S.O. in haar verkiezingskrant niet dat haar be­ zorgdheid voor de doelstelling tot nu toe alleen uitgewerkt is naar initiatieven voor beperking van de demokratie en gewetensonderzoek zonder dat men één keer heeft ge­ tracht, laat staan kunnen aangeven, wat dat nu in konkreto kan bijdra­ gen tot' realisatie van de doelstel­ ling, of de nu verziekte sfeer op de V.U. moet de beoogde realisatie zijn. 2. Zuid­Afrika politiek. Vorig jaar werden de banden met de P.U. in Zuid­Afrika verbroken vanwege de steun van deze universiteit aan het afschuwelijke racisme. Het College van Bestuur probeerde de motie gedeeltelijk te omzeilen door deze voor onduidelijk te verklaren. De P.K.V. diende een „verduidelijken­ de motie" in, omdat met de (eigen­ lijk niet vol te houden) interpreta­ tie van het College van Bestuur kontakten met dit bastion van apartheid mogelijk bleven. Hoewel een dergelijke procedure zeker geen schoonheidsprijs verdient ging het er om de manoeuvres van het College van Bestuur te stoppen. De V.U.S.O. ontbrak het echter aan politieke wil om op dit thema een duidelijke daad te stellen. Zij stemde tegen de P.K.V.­motie, en met één stem meerderheid werd de motie afgewezen. Met verhalen

over de zinloosheid van onduide­ lijke moties en verduidelijkingen daarvan wordt een konkrete stap tegen de apartheid uit de weg ge­ gaan. Een dergelijke halfslachtige handelwijze is een veel voorko­ mend verschijnsel: rechtse politiek wordt verkocht onder het mom van genuanceerdheid tot in het onein­ dige, dialoog tot in het oneindige etc. 3. Het experiment Nederl a nds. Drukte in het vorige voorbeeld het gematigde van de V.U.S.O. zich vooral uit door te letten op formu­ leringen, in dit geval ging het om genuanceerd formalisme. De demo­ kratische bestuursstruktuur bij Ne­ derlands funktioneert al jaren. D e benodigde experimenteeraanvraag om zo demokratisch te mogen blij­ ven werd net binnen de wettelijk toegestane termijn ingediend bij de Universiteitsraad. Er bleken echter nog een aantal formele problemen te bestaan waarvoor een richting voor oplossing wel kon worden aangegeven. Daarom sprak de Uni­ versiteitsraad zich in principe uit voor voortzetting van het experi­ ment en liet het College van Be­ stuur blijken de bestaande struk­ tuur niet te zullen aantasten tot een nieuwe aanvraag was ontwik­ keld (lof daarvoor). D e V.U.S.O. echter had weer moei­ te met de interne konsistentie van een aantal standpunten en stemde zeer verdeeld (1 voor voortzetting, 1 tegen en 1 onthouding). Kortom, in een tijd dat Klein nogal wat soortgelijke experimenten om zeep helpt stelt de V.U.S.O. zich om formele redenen niet eensgezind achter een goedlonende demokrati­ sche struktuur. Met zo'n politiek kun je je toch niet tot promotor van samenwerking en overleg ma­ ken. Juist dit soort stemgedrag heeft in het verleden geleid tot be­ sluiten die tot buiten parlementaire akties als bezettingen noopten. Wie had het de mensen van Nederlands kwalijk genomen als ze in aktie waren gekomen bij afwijzing van hun bevredigend funktionerende bestuursstruktuur? 4. De exa menkommissie. Naar ik meen een primeur voor de pers. Namens de Universiteitsraad heeft de kommissie voor onderwijs en onderzoek een advies opgesteld over het Academisch Statuut waar­ in ook over de positie van de exa­ menkommissie wordt gesproken. Vooral de volgende vraag speelde: Wie mag nu vaststellen of je met één 5 en de rest voldoende geslaagd bent voor bijv. je propedeuse? De (sub)fakulteitsraad of de examen­ kommissie? In vele (sub)fakulteiten is dat de raad en gelukkig maar. Onlangs werd vele sociologiestudenten een halfjaar studievertraging bespaard omdat de raad vond dat ze bij uit­ zondering een 5 voor een tentamen mochten halen en toch voor hun kandidaats geslaagd waren. Dit ge­ heel tegen de zin van de examen­ kommissie waar zoals bekend geen studenten in zitten. Achtergrond was een lektor die al jaren geen normaal tentamen produceert. Toch staat in het meerderheidsad­

vies van de V.U. dat deze be­ voegdheid moet toekomen aan de examenkommissie.

mokratische struktuur van deze voorzieningen bevallen de V.U.S.O. niet.

D e V.U.S.O. vond da t ook. Een essentiële aantasting van de demo­ kratisering. Je kan dan immers als studenten niet meer overleggen over een van de zaken die van groot belang voor je zijn, nl. de slaag­ en zakregelingen. Demokra­ tisering houdt nu juist in dat je op essentiële punten medebeslissings­ recht geeft aan de meest betrokke­ nen. >

6. E r zijn nog meer bela ngrijke punten in de U.R. geweest. Bijv. de motie tegen de stops en de vraag aan Klein om personeel toe te wij­ zen om dit grote probleem, dat duizenden jongeren onnoemelijke schade toebrengt te verzachten. De V.U.S.O. was tegen. G elukkig nam de Academische Raad een soort­ gelijke motie aan. De V.U.S.O. stemde voor de ophoging van de kapaciteit bij medicijnen maar te­ gen ophoging van die van de tand­ artsen (de U.R. was wel voor). Zeer belangrijk was het bezettin­ gendebat. Opgezet jaren geleden met de expliciete dreiging om fa­ ciliteiten te ontnemen aan organi­ saties die bezettingen leidden. Het gevoerde beleid dat de bezettingen veroorzaakte stond niet ter dis­ kussie.

5. Studentenvoorzieningen. De V.U.S.O. had dit jaar weer een initiatief om de invloed van stu­ denten o p de sociale introduktie te verminderen ten bate van de Uni­ versiteitsraad. Voornaamste argu­ menten waren dat in de verant­ woordelijke organen de besluitvor­ ming vast zit. Dit hing men vooral op aan 1) het vertonen van de film „Zuid­Afrika ongecensureerd". Goedgekeurd door de V.N. en ge­ prezen door Beyers Naudé, maakt volgens de V.U.S.O. deze film elke eerlijke kritiek op het apartheids­ beleid onmogelijk. 2) D e Friends Road Show zou stuitend zijn ge­ weest. Op onze verzoeken tot ver­ duidelijking van deze gehele argu­ mentatie ging de V.U.S.O. niet in. Ik kan m e geen moment herinne­ ren in de U.R. dat de V.U.S.O. duidelijker door de mand viel als een organisatie die de demokratie schaadt. Een ander voorbeeld op het gebied van studentenvoorzieningen vormt het invutasieweekend. Een nood­ zaak voor aankomende eerstejaars om zich wat kennissen te kunnen verwerven, e.d. Vroeger was er een centrale pot met geld. Die werd afgeschaft. De fakulteiten mochten zelf kiezen of ze een dergelijke ak­ tiviteit zouden bekostigen. Op de middelen van de fakulteiten was echter danig bezuinigd. Het is de bekende truc. Decentraliseren en bezuinigen en zo onder het mom van demokratie de lagere bestuur­ lijke niveau's de problemen toe­ schuiven. De P.K.V. stelde dan ook voor de centrale pot met geld uit het begrotingsoverschot te halen. D e V.U.S.O. was weer tegen. Toch gaat het om zeer noodzakelijke voorzieningen. Zo ook het voorstel van de P.K.V. met behulp van het begrotings­ overschot de verhoging van de mensaprijzen ongedaan te maken. Ook de V.U.S.O. vindt het studen­ teninkomen te laag maar als het om konkrete maatregelen gaat geeft men niet thuis. In het algemeen is de V.U.S.O. voor vermindering van de invloed van studenten (de meest betrokke­ nen) op hun eigen voorzieningen (zie vorige Ad Valvas o p de voor­ pagina). Dit zal de kracht van deze organisaties tegen voortdurend dreigende saneringen verzwakken en de kwaliteit verslechteren. Van­ uit een dergelijke situatie wordt begrijpelijk waarom A.C.C, en V.C. V.U. participeerden in de P.K.V. en waarom de V.U.S.O. een motie, daartegen gericht, in de U.R. heeft gebracht. Inhoud en de­

De P.K.V. heeft zich altijd tegen dit debat verzet. Buitenparlemen­ taire aktievormen zijn nog steeds een onontbeerlijk demokratisch recht. Bijv. als men in de U.R. aan niet­instemmers een gedeelte van het kiesrecht ontneemt. In tegen­ stelling tot de U.R. wil de V.U.S.O. dit heilloze debat wel voortzetten, hoewel men niet principieel tegen bezettingen is. Het is weer dezelfde halfslachtige houding. G ematigd­ heid, genuanceerdheid, overleg, sa­ menwerking maar niet het zwaard van Damocles weghalen boven or­ ganisaties die af en toe hun meest essentiële rechten verdedigd heb­ ben tegen­ besluiten van formeel bevoegde organen. Natuurlijk valt nog veel meer over de V.U.S.O. te vertellen. Af en toe iets goeds. Bijv. het stemmen tegen de door het College van Bestuu' voorgestelde informatiebeperking Daar was de raad dan ook bijna unaniem tegen. Er is ook nog meei slechts te vertellen, bijv. de hou­ ding van de V.U.S.O. terzake van de herprogrammeringsvoorstellen ­ Ook is niet uitgebreid ingegaan op allerlei V.U.S.O.­argumentaties. Volgende week mogen ze zelf hun stemgedrag verder verklaren. Mii ging het om de grote lijn. Ik geloof niet dat 30% van de studenten uit­ sluiting met behulp van de doel­^ stelling wil; geen duidelijke dadei tegenover de apartheid wil stellen, zich niet eensgezind achter een de­ mokratisch experiment als bij Ne­ derlands willen stellen; enz. Ete da den van de V.U.S.O. zijn werkelijk rechts. Hun imago van gematigd h gebaseerd op verbale uitingen en afzetten tegen de P.K.V. D;­ V.U.S.O. zit dan ook zonder las f of ruggespraak in de U.R. Is de P.K.V. dan wel genuanceerd, enz.? In ieder geval staat de P.K.V. voor de zaken die hierboven zijn aange­ geven en waar de V.U.S.O. tegev. gestemd heeft. Dat is in ieder g'' val progressief en misschien oo, wel genuanceerd, gematigd, en'. Bij konkrete punten liggen üi? scheidslijnen vaak scherp. Juist dpn ontpopt de V.U.S.O. zich als eei organisatie voor een duidelijk rechts beleid."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen