Ad Valvas 1976-1977 - pagina 425

AD VALVAS — 24 JUNI 1977

5

VU-telefonisten geplaagd door verwijten bij storingen en lange wachttijden „Blijf met je poten van dat ding afr' Of: »iGeef me kwartje terug, ik ben ook maar een arme student." Een student belt op om een tentamen af te spreken. Er wordt niet opgenomen. Na zes keer rinkelen wordt hij met de centrale verbonden. Kwartje kwijt. De telefoniste krijgt de schuld. Maar voor hetzelfde geld had ze iemand, die een spoedgeval aan het VU-ziekenhuis wilde melden, en in de zenuwen een verkeerd nummer draait verder kunnen helpen. Elke dag zijn er wel mensen die onheus reageren omdat ze niet snappen hoe het telefoonsysteem werkt of omdat ze te lang moeten wachten. Vooral de laatste maanden was het aantal rotopmerkingen hoog. Het aantal lijnen werd uitgebreid van 120 tot 150. En omdat het in een werkende centrale moest gebeuren leverde dat per definitie storingen op. „Wij kunnen niet eens iemand verbreken", zegt Ineke Velten, tweede vrouw van de centrale, „maar als het door technische storing toch gebeurt als men net één van ons aan de lijn had krijgen wij daar snel de schuld van. We zouden soms graag willen maar het gkt niet. Onze opdracht is om (als het toestel in gesprek geeft) vast door te geven: er wacht iemand voor u." Gelukkig zijn de werkzaamheden aan de uitbreiding nu zo goed als voorbij. De VU-telefooncentrale is al jaren de grootste van Amsterdam. Dat is mooi. De centrale is ook de enige in Nederland, waar zowel een ziekenhuis als een universiteit op is aangesloten. Plus nog een stukje Uilenstede en de verpleegopleiding Kronenburg. Het hoort immers allemaal bij de VU. Dat lijkt ook mooi, maar het is erg onprakisch. De vraag „hoe moet ik me melden („met de Vrije Universiteit" of „VU-ziekenhuis" of beide)?" is nog één van de minste problemen voor de telefonistes. Ineke Velten vertelt van iemand, die de afdeling Gynaecologie van het ziekenhuis moest hebben. Ze vond dat blijkbaar een moeilijk woord en verhaspelde het tot iets dat leek op geologie. Zodat even later de portier van Aardwetenschappen zich afvroeg wat hij met een zwangere vrouw moest doen. Zolang het niet om iemand gaat, die met spoed het ziekenhuis moet hebben kun je erom lachen.

Door Johan de Groot telefonisten horen formeel bij de universiteit. Dus (!) moeten ze, aldus Ineke Velten, op de VU-mensa eten. Gaat de universiteit op vakantie dan moet je natuurlijk in het ziekenhuis kunnen eten. Een zaak die de laatste keer behoorlijk wat voeten in aarde heeft gehad. Mevrouw Velten: „Eigenlijk horen we nergens bij. We zijn gewoon de telefooncentrale." Ze werkt al ruim tien jaar op de centrale. Vanaf de tijd, dat die alleen nog maar ziekenhuis, het provisorium en een stukje biologie omvatte. „Soms heb ik het gevoel dat ik bij de inventaris ga horen maar dan denk ik maar dat je dat bij een andere baan na een tijdje ook weer zou krijgen." Ineke Velten is trouwens niet de enige die bijna op de status van inventaris staat kan maken. Mevrouw Bakker, de hoofdtelefoniste, zit er al elf jaar en nog een collega ook al tien jaar, verschillende anderen zo'n

Het is niet altijd even makkelijk om degenen die bellen door te verbinden met wie ze willen spreken. Zoals de garagehouder die opbelt en vraagt of hij mijnheer lansen mag hebben. Of een patiënt die pas een eigen telefoon heeft gekregen. Hij wil zijn vrouw bellen, die niet in Amsterdam woont. Dat gaat via de centrale. Dan kan het volgende gebeuren. Telefoniste: „Wat is uw toestelnummer?" Patiënt: „Ik heb geen nummer." Telefoniste: „Jawel hoor, kijkt u maar op het toestel." Patiënt weer: „Ik zie niets". Telefoniste: „Het staat er echt". Patiënt: „Ja, ik heb mijn bril niet op". De man gaat op zoek naar zijn bril en laat de telefoon aan de draad naast zijn bed hangen. Als de telefoniste in de centrale dan nog tijd en energie heeft zal ze via de dichtstbijzijnde verpleegsterspost moeten proberen het kontakt weer te herstellen. Andere voorvallen. Een wetenschappelijk medewerker wil zich ziek melden en weet alleen zijn eigen nummer. Na zes keer bellen neemt iemand in de centrale hem op: „Mijnheer, het toestel geeft geen gehoor." Reaktie: „Ja dat weet ik, want dat ben ik zelf . . . " Iemand belt op en vraagt om mijnheer X. Hij wordt doorverbonden maar mijnheer X geeft geen gehoor. „Mag ik dan mijnheer dieen-die?" Deze blijkt ook niet op te nemen. „Mag ik dan het se-

Opnieuw plan om hotelkamers te huren voor eerstejaars De hotelgroep AMS-hotel Holland wil op korte termijn vernemen of de VU in samenwerking met de UvA in totaa! 120 studenten wil huisvesten, verdeeld over twee hotels. De kosten per kamer liggen tussen de 320 en 330 gulden per maand. De student betaalt hiervan gemiddeld ƒ150,— inclusief servicekosten. Het tekort wordt dan door de universiteit bijgepast. Binnen de VU is deze zaak nog niet in kannen en kruiken. Voor beide universiteiten geldt, dat ze nog altijd kimnen worden getroffen door een departementaal veto. Deze week hebben VU-vertegenwoordigers deze zaak in Den Haag bepleit. De tijd dringt aangezien de verhuurder, hotelgroep AMS, de zaak voor eind juni geregeld wil zien. Vorig jaar wilde de VU aanvankelijk ook meedoen met een hotelprojekt samen met de UvA. De VU moest zich echter later terugtrekken doordat binnen de VU geen eenstemmigheid -kon worden bereikt over de financiering van de hotelkamers.

Hoe werkt het telefoonsysteem op de VU? Alle nummers beginnen met 548. Welke vier cijfers je daarachter ook draait, je wordt altijd verbonden met de VU. Bij niet bestaande nummers gaat een speciaal lichtje branden op één van de zes toetsenborden in\ de centrale. Als een toestel in gesprek blijkt of na zes keer bellen niet wordt opgenomen wordt dat met weer andere lichtjes aan de centrale gemeld. Maar wanneer men een bestaande kombinatie draait en de hoorn wordt' snel opgenomen gebeurt alles helemaal buiten de centrale om. Een lichtje op het toetsenbord is voor de telefonisten een seintje om op te nemen. Zodra ze kontakt hebben verschijnt het nummer dat men gedraaid heeft op een schermpje. Wie denkt dat hij toestel 4837 heeft gedraaid en hoort dat het in feite nummer 4839 is kan dus het beste volmondig ongelijk bekennen. Voorts heeft de centrale een eigen nummer, te weten 5489111. Wie van binnenuit een gesprek wil aanvragen moet nummer 9 draaien. En om het geheel te vervolmaken is er nog een eigen toestel voor het hoofd van de centrale, mevrouw Bakker, namelijk 2001. Iedereen die eens een kijkje in de centrale wil nemen kan dat nummer draaien. Zij of hij is van harte welkom, het is beslist geen „heilige der heiligen". Tip voor de mensen met gegronde angst voor de BVD. De mensen van de centrale mogen en willen niet afluisteren. „Bovendien, zegt Ineke Velzen, als wij van de centrale het toch zouden doen hoor je dat meteen. Er komt dan een heet storende tik." (J. de G.)

Reaktie voetbaltoernooi

gevraagd

Voetbal, tikkie terug. Via deze weg wil de A.S.V.U. nog eenmaal de gedachten bepalen bij het door haar georganiseerde voetbaltoernooi van 26 mei j.l., gespeeld op de terreinen van Sportpark Riekerhaven. Dank gaat uit naar alle scheidsrechters en hen die door hun medewerking van dit toernooi een geslaagd evenement hebben gemaakt. Aan het eind van een lange dag bleken de „Winners" meer adem te hebben dan ,J)ynamo Uilenstede" (winnaar van vorig jaar). De derde plaats was voor ^.C Volksfront".

Universiteit of ziekenhuis

Mevrouw Velten: „We hebben ergens altijd het idee dat een telefoontje voor het ziekenhuis belangrijker is dan voor de universiteit. Als er drie mensen wachten om met de universiteit te worden doorverbonden en er komt een vierde voor het ziekenhuis, dan gaat die voor." Niet alleen voor het werk blijkt de positie tussen ziekenhuis en universiteit lastig te zijn. De centrale zit in de medische fakulteit en de

Hoe werkt telefoonsysteem?

vier k vijf jaren. Een zeer honkvast team dus. Bij de telefooncentrale werken in totaal tien mensen. Tijdens de vakanties zorgt 't uitzendwezen voor twee vervangende krachten. Ieder is officieel acht uur per dag aanwezig. Van 's ochtends acht tot 's avonds negen uur is de telefooncentrale bereikbaar. Op zaterdag van negen tot vijf en op zondag helemaal niet. Buiten deze uren neemt de portier van het ziekenhuis op.

kretariaat?." Er is geen sekretariaat. „Dat moet want ze zijn met elkaar in bespreking! Zal ik wat zeggen: u schiet in uw werk tekort. Ik zal hierover een klacht indienen." Ineke Velten: „Dat is heel vervelend. Je hebt het idee dat je zelf je best doet en dan krijg je zoiets.

De spitsuren zijn heel verschillend. Ineke Velten: „Als er bijvoorbeeld op donderdagavond een medisch programma op de t.v. is geweest kun je er heilig van op aan dat vrijdag de telefoon hier roodgloeiend staat. Allemaal mensen voelen dan ineens pijntjes of willen informatie. Maandag is ook een drukke dag. Vanwege de mensen, die in het weekeinde iets hebben gekregen en daarna door de huisarts zijn doorverwezen. Over de dag verspreid kun je er geen peil op trekken. Soms staat het om negen uur roodgloeiend en is het een uurtje later plotseling weer rustig."

Zulk soort ergernissen komen een paar keer per dag voor. „Je moet meteen doorgaan. Soms lach ik erom, barst maar. Eigenlijk moet je alles gewoon van je af laten glijden maar dat lukt gewoon niet. Toch denk ik maar: er wordt meer gekankerd wat je niet kunt horen dan wat je wel hoort."

Overwerken Overwerk komt regelmatig voor, zegt Ineke Velten. Zodra er meer dan twee mensen een vrije dag hebben of ziek zijn raakt het rooster in de war. Een andere oorzaak van overwerk is het optreden van storingen. Dan moet de centrale bemand blijven totdat de storingsmonteur geweest is. „Omdat je dan altijd nog meer kunt doen dan op die ene tafel bij de portier." Zo kon het gebeuren dat op 31 december 1975 de dames Bakker en Velten gedwongen werden op de centrale het nieuwe jaar af te wachten.

De fout ligt bij die twee die in bespreking waren. Als ze even aan ons hadden doorgegeven dat ze zolang daar en daar bereikbaar waren hadden ze alle moeilijkheden voorkomen.

'Eigenlijk

onderbezet'

„Eigenlijk zijn we onderbezet", meent mevrouw Velten. „We hebben in het verleden wel eens een uitbreiding aangevraagd maar die hebben we nooit gekregen. Dus dan moeten de mensen maar gewoon langer wachten." Tot slot een dringend verzoek van de medewerkers van de telefooncentrale. „Laat iedereen alle interne verhuizingen aan ons doorgeven. Zeg het als ergens nieuwe mensen komen. En konfroleer ook of je goed in de nieuwe gids staat. Het is al vaak genoeg voorgekomen dat we van mensen moesten zeggen, „die werkt hier niet", terwijl ze al maanden op de VU zaten." De centrale werkt met ongeveer tien gidsen en lijsten, die ook niet allemaal even bruikbaar zijn. Zelfs als die zouden kloppen is het al moeilijk genoeg.

Het toernooi, waarvoor zich teams konden inschrijven uit alle geledingen van de V.U. — de Economische Faculteit had zelfs twee Britse teams geinviteerd — werd gekenmerkt door een ongekend groot aantal deelnemende ploegen: 52, tegen 31 een jaar geleden. Dit had echter wel enige gevolgen voor het verloop van het programma. Het bleek nodig om een halve kompetitie te spelen in poules van 4 ploegen, waarna de nummers 1 en de nimimers 2 in afzonderlijke wedstrijdenreeksen elkaar ontmoetten om de uiteindelijke winnaar te kunnen vaststellen. Het nadeel hiervan was — we waren gebonden aan een toch niet gering aantal van 8 velden — dat de nummers 3 en 4 uit de poules na 3 wedstrijden van 2 x 1 0 minuten reeds waren uitgespeeld, en tevens dat je wel poulewinnaar moest zijn, wilde

je nog enige kans op een klassering bij de hoogste teams kunnen bereiken. Het ligt in de bedoeling om ook bij het eerstvolgende toernooi in 1978 geen maximum te stellen aan het aantal inschrijvingen. Zet de stijgende lijn zich echter voort, dan zal dat zijn konsekwenties hebben voor de organisatie en voor de te spelen wedstrijden. Om iedereen een redelijke hoeveelheid speeltijd te kunnen bieden, onafhankelijk van de kracht van het team, zouden meer velden gehuurd moeten worden, iets wat zeker getracht zal worden maar waarover geen enkele zekerheid geboden kan worden. Een tweede alternatief zou zijn het toernooi te spelen over twee dagen, maar te verwachten valt dat dan deelname door dezelfde spelers problematiek zal worden: kan men twee volledige dagen missen? Om een indruk te krijgen van de mening van de spelers, verzoekt de A.S.V.U. iedereen die op 26 mei aanwezig was, opmerkingen, aanmerkingen en suggesties — liefst schriftelijk — kenbaar te maken bij het welbekende adres: A.S.V.U., Sportcentrum, Uilenstede 100, Amstelveen. Rest ons nog ieder te danken voor de sportieve inzet en een uitnodiging voor volgend jaar toe te zeggen. A.S.V.U.-bestuur

Zangstemmen gezocht Voor de zondagse samenkomsten van de Studentenekklesia-Amstelkerk 12 uur wordt gezocht naar vernieuwing of verjonging van de twee koren. Door het geheel oorspronkelijke repertoire genieten de koren — mede via talrijke L.P.'s — waarde-

ring in binnen- en buitenland. Naast een redelijke stemaanleg zijn vooral vereist toewijding en smaak. Kerkelijke of muzikale herkomst doet in het geheel niet ter zake. Opgave secretariaat De Populier, Nieuwe Herengracht 93, telefoon 25 44 38.

Advertenties opgeven bij J. G. Duyker, postbus 40, Noordwolde (Fr.). Tel. 0 5 6 1 2 - 5 4 1

•X-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen