Ad Valvas 1976-1977 - pagina 280

4

AD VALVAS — 11 MAART 1977

Op 11 maart in het Roothaanhuis aan de

Jouke Kramer over 'De dialoog':

Rozengracht

Inlbrmatie-avond over studentenstops, HBO-problemen en jeugdwerkloosheid Het ligt in de bedoeling van deze regering om hel aantal studierichtingen waarvoor een numerus fixus geldt, terug te brengen van zes naar drie, zo sprak staatssekretaris Klein vorig jaar de tweede kamer toe. Hij was toen bepaaldelijk optimisties en bovendien blind voor de gevolgen van zijn eigen beleid. Niet minder, maar méér stops zijn immers het gevolg van het „restrictieve beleid" van deze bewindsman. Omdat de universiteiten geen geld krijgen om de toevloed van studenten op te vangen, zijn er steeds meer studierichtingen die in de problemen komen. Dit jaar heeft dat tot gevolg dat voor maar liefst negen tot tien studierichtingen een stop dreigt. En dat ligt ook voor de hand als je weet dat van 1974 tot 1976 het aantal studenten steeg met 15% en de reéle exploitatiekosten van de universiteiten met rond 2,5 % (Handelingen 2e kamer, 25-27 jan. '77, pg. 2757). In het onderstaande staatje, gebaseerd op een brief van de commissie Capaciteitsproblematiek van de Academische Raad (14 febr. 1977), is te zien hoe groot de verschillen al zijn tussen de capaciteit van de subfakulteiten en de verwachte aanmeldingen. Studie-

Max.

Cap. richting Biologie 875 Farmacie 252 178 Geologie Fys. Geogr. 95 PAW 1609 1657 Psych. NWS/CA 340 Sos. Geogr. 677 Muziek 95 Kunstgesch. 390 Duits 254 331 Frans 513 Engels Slavistiek 140 175 Spaans Gesch. 824 802 Nederl.

Prog-

Verschil

Ge-

nose 1251 354 159 119 1800 1786 357 788 125 530 290 470 734 111 156 1172 931

(abs.) (%) 376 43% 102 40%

vaar

24 191 129 17 UI 30 140 36 139 221

25% 12% 8% 5% 17% 32% 35% 14% 42% 40%

++ + +

348 129

42% 15%

+++ ++

+++ +++

++ +++ +++ ++ +++ +++

De mate van gevaar (hoe meer plusjes, hoe groter kans op een stop) is niet alleen afgeleid uit het verschil tussen capaciteit en de prognose voor volgend jaar, maar ook van de mate waarin de subfakulteit in de afgelopen jaren al meer dan haar capaciteit heeft opgenomen. Na 14 februari zijn de studierichtingen gaan overleggen over de mogelijkheden om hun capaciteit nog te verhogen, voorlopig is het resultaat hiervan dat voor de studierichtingen Biologie, Farmacie, Medicijnen, Diergeneeskunde, Tandheelkunde, Geschiedenis, Fysische Geografie, Engels, Kunstgeschiedenis en Muziek waarschijnlijk een stop zal worden aangevraagd (gebaseerd op de brief van het KvB aan de UR dd 3 maart 1977).

22 maart Om al deze stops (dat is dus hetzelfde als numeri fixi) metterdaad door te voeren, is het noodzakelijk eerst de Machtigingswet door de Tweede Kamer te laten verlengen. Naar wij hebben vernomen, zal dit betreurenswaardige feit zich op de 22e maart afspelen. Er is niet veel tijd voor uit getrokken, het is al nauwelijks meer een diskussiepunt in de tweede kamer. Men is er al aan gewend geraakt elk jaar weer duizenden jonge mensen het recht te ontzeggen het onderwijs van hun keuze te volgen. Er zijn bijvoorbeeld in de loop der jaren al zeven en een half duizend schoolverlaters afgewezen voor Medicijnen. Waarbij de laatste jaren al meer het argument van de arbeidsmarkt naar voren is gebracht om het bestaan van stops te rechtvaardigen. Een argument dat aller afwijzing verdient, omdat het voorbij gaat aan het recht voor iedereen om onderwijs te volgen voor zijn eigen ontwikkeling en kwalifikatie.

Bovendien wordt dit argument steeds op een twijfelachtige manier gebruikt, in vele richtingen zijn de schattingen nauwelijks betrouwbaar, en bij andere beroepen (mediese sektor, welzijnswerk, onderwijs) wordt uitgegaan van een te voeren bezuinigingsbeleid. De hoeveelheid benodigde artsen of welzijnswerkers wordt b.v. niet afgeleid van de behoefte die er onder de bevolking aan bestaat, maar van de plannen van Hendriks en Meyers. Oftewel sluiten van ziekenhuizen en geen uitbreiding van de buurthuizen. Juist tegen de achtergrond van de lange termijtrplannen van de regering, het sturen van de aantallen studenten voor alle studierichtingen op grond van de „maatschappelijke behoefte" (= arbeidsmarkt), lijkt het niet onbelangrijk dat tijdens de behandeling van deze verlenging van binnen en buiten de 2e kamer veelvuldig geluiden van protest tegen deze handel en denkwijze zullen zijn te horen.

15 maart Een van die plaatsen waar zo'n protestgeluid vandaan zou kunnen komen is de VU. Dat zou dan tijdens de UR van de 15e kunnen worden besloten, als daar de maximale-capaciteiten worden vastgesteld. Dat is nog een punt apart, omdat de stellingname van de PKV — het opgeven van een zo hoog mogelijke capaciteit — nog niet door alle fakulteiten even enthousiast wordt nagevolgd. Met name Medicijnen, maar ook Fysische en Sosiale Geografie hebben aan de UR een lagere capaciteit voorgesteld dan volgens ons mogelijk is. Bij medicijnen wil het fakulteitsbestuur 200 opgeven, het KvB wil 20 bij gaan optellen en de studenten, (de MFVU) menen dat 285 mogelijk is, als met name ten aanzien van de uitbreiding van de affiliatie een wat minder laks beleid zou worden gevoerd, dan tot nu toe het geval is. De letteren-fakulteit is over het algemeen bereid haar capaciteiten fiks op te hogen, en heeft de vorige jaren ook meer studenten opgenomen dan eigenlijk mogelijk was. De PKV vindt dat de personeelsproblemen zo veel mogelijk moeten worden opgevangen en zal dan ook op de 15e voorstellen om aan een aantal studierichtingen in de letterenfakulteit uit de zg. Knelpuntenpot personeel toe te wijzen om het zo mogelijk te maken in volgende jaren de stops te voorkomen. Bij vorige gelegenheden heeft een meerderheid van de UR laten blijken dat zij deze Knelpuntenpot alleen wil gebruiken voor korte-termijn-problemen en niet voor strukturele problemen als de stops. Gezien de toegenomen omvang van de problemen wil de PKV trachten de UR op dit standpunt terug te laten komen. Bovendien, als je afspreekt dat je in de komende jaren bij de normale personeelsverdelingen meer personeel aan de stopsfakulteiten toewijst, kan je een toewijzing nu uit de Knelpuntenpot ook als een korte-termijn-oplossing zien.

11 maart Een andere plaats waar vandaan geluiden van protest zullen opklinken is het Roothaanhuis aan de Rozengracht. Daar belegt de SRVU, samen met een hele rij andere organisaties (Kté schoolverlaters, FJG, ASVA etc.) vrijdagavond 11 maart een informatie-avond. Het gaat daarbij niet alleen over de stops, maar ook over de problemen van het HBO (ellenlange wachtlijsten) en de jeugdwerkeloosheid, (van 74 tot 76 een stijging van 40.000 naar 100.000). Door een eindexamenklasser, een student, een hbo-er, een leraar, een w.m.-er en een werkloze schoolverlater worden korte praatjes gehouden, waarna in diskussie zal worden geprobeerd meer inzicht te krijgen in de achtergronden van de problemen en in de mogelijkheden er iets aan te doen. Na de — hopelijk geanimeerde — diskussie speelt er een band, zodat je ontspanning en integratie met andere bevolkingsgroepen keurig kunt combineren. Kaarten bij de SRVU en bij je fakulteitsvereniging. Sjaak Meulenberg (PKV) eri> Klaas van Urk (SRVU)

De doelstelling en wat al dan niet past

'Hoe denkt u die uitlating te rijmen met...?' Van Baars (bekend van de CIS, beleidsraad Ad Valvas, etc.) stelt in Ad Valvas van 25 februari j.I. dat ,Jnsinueren UR-leden niet past". Ik ben van mening dat het niemand, dus ook niet-UR-leden, past, maar ach. Afgezien van de verdere inhoud (hoewel) van het verhaaltje van Van Baars staat er tenminste één interessante opmerking in het stukje. Want na (ex-rector) I. A. Diepenhorst komt de stelling van „hoe rijm je zo'n gedrag met het onderstrepen van de uitspraak dat de doelstelling het besturen moet doordringen en beheersen" weer eens naar voren. Wat Van Baars nu doet, is stellen dat, omdat hij vindt dat iemand insinueert diegene misschien weleens in strijd met de doelstelling handelt. Nu mag Van Baars dat overigens best vinden, daar gaat het niet om, maar waarom haalt hij de doelstelling erbij? Om zijn morele verontwaardiging tot uiting te brengen misschien? Het zou natuurlijk kun-

nen. Anderzijds haalt hij de doelstellrng er misschien wel bij omdat het om een UR-lid gaat (dat verklaart dan tevens de merkwaardige titel van hci stukje). Toch is het opvallend dat dergelijke

vragen altijd aan de PKV en andere progressieven worden gesteld en nooit aan bijvoorbeeld de VUSO. Hoewel daar zeker na één van de laatste UR-vergaderingen best aanleiding toe zou zijn (toen insinueerde de VUSO nl. nog al bij het behandelen van de sociale introduktie, zo zou de film „Zuid-Afrika ongecensureerd" niet in ZuidAfrika zijn opgenomen, mede door ingrijpen van voorzitter Kuiper hoefde de VUSO dat niet te beargumenteren, het bleef dus bij insinuaties). (In ieder geval staan wij een dergelijk gebruik van de doelstelling niet voor om misverstanden te voorkomen.) Maar afgezien van al de bovengenoemde mogelijkheden (misschien kan Van Baars nog eens schrijven welke veronderstelling de juiste is) wordt het erbij slepen van de doelstelling interessant als we de UR van 15 maart erbij betrekken. Want daar gaat gepraat worden

'Christenen en marxisten kunnen van elkaar leren' Naar aanleiding van het ingezonden stuk , J>ialoog tussen Christendom en Marxisme" van Marius Stéhouwer in Ad Valvas van 18 februari schrijft Jouke Kramer (Uilenstede 415-1) ons het volgende: „Graag wil ik reageren op het ingezonden stuk Dialoog tussen Christendom en Marxisme? van Marius Stéhouwer in Ad Valvas van 18 februari. Ik was blij met het stuk, waarin deze broer in Christus het probleem, of een dergelijke dialoog al of niet mogelijk is, op nuchtere wijze aan de orde stelde. Het grappige met veel marxisten is, dat ze christenen verwijten geen dialoog te willen, terwijl ze zelf liefst het geloof in God zouden willen elimineren; dit zegt men dan niet tegen christenen, maar meer (en openlijk, dat moet ik toegeven) in eigen kring. Naast wat Marius vermeld heeft over Marx' ideéen hieromtrent, kan ik als voorbeeld noemen het feit dat recentelijk in De Waarheid (d.d. 19-2-77) met instemming godloochenende uitspraken van Spinoza en Busken Huet geciteerd werden. Spinoza loochent niet de idee „God", maar wel de levende God, die buiten de schepping om bestaat en zich bezig houdt met deze wereld. De meeste marxisten willen dus graag een dialoog met het christendom aangaan, maar dan een „christendom" zonder Christus, zonder God, (wat overigens m.i. wèl vrij veel voorkomt) en dan gericht op het maken van „christelijke" marxisten. Maar er zijn verschillende manieren om een dialoog aan te gaan. Je kunt met elkaar praten om de ander tot je eigen standpunt over te halen, je kunt praten om tot een versmelting van beider standpunt te komen en tenslotte bestaat er de mogelijkheid om door een dialoog dingen van elkaar te leren. Zou dit laatste niet mogelijk zijn tussen christenen en marxisten? Verkuyl pleit naar ik meen voor zo'n dialoog in zijn boek Voorbereiding voor een dialoog over het evangelie en de ideologie van het marxisme-leninisme. Zouden de marxisten niet van christenen kunnen leren dat een heilstaat zonder gelukkige mensen — mensen die genezen zijn door Christus nü, en een levensdoel hebben dat niet absurd gemaakt wordt door de dood — geen heilstaat is? Houdt hier ook mee verband, dat ik veel moeite heb het politieke ^ekonkretiseerde marxisme, waar ook ter wereld, los te zien van geweld en onderdrukking van het individu? Maar christenen kunnen ook leren van niet-christenen; Jezus laat dit (i.v.m. een andere zaak) zien in Lucas 16: 8. Christenen kunnen vaak een voorbeeld nemen aan het ernstige verlangen naar gerechtigheid van marxisten; en dat je door strukturen te veranderen rechtvaardigheid kunt bevorderen. Wat heeft Mao in enkele tientallen jaren niet bereikt voor het volk van China! Marius schrijft: „ Een verandering van bijv. de kapitalistische strukturen heeft alleen nut als de mens verlost wordt van zijn egoïsme en eigendrang". Maar moeten mensen in de derde wereld — die God naar zijn beeld maakte, mensen, die God óók en innig lief heeft — die lijden onder onrechtvaardigheid als wanhoop, honger, onterechte gevangenover de WUB-Doelstelling. En daar komt onder meer het voorstel ter tafel om de Dan-wel verklaring uit te breiden naar raden op (sub)fakulteiten. En wat gebeurt er als dat voorstel door de UR wordt overgenomen? Tuist dan krijg je op de fakulteiten om de haverklap vragen als „hoe denkt u (een progressieve student(e)) die uitlating in overeenstemming te brengen met het ondertekenen van de Dan-wel verklaring". En dan krijg je weer het oude liedje, de bewijslast wordt omgedraaid. Er moet niet aangetoond worden dat je handelwijze in strijd met ondertekening van de Dan-wel verklaring is, maar jij moet aantonen dat die handelwijze in overeenstemming is met die ondertekening. En dan zijn we weer èvenver als het voor de demokratie op de fakulteiten gaat betekenen. Erik van der Hoeven, SRVU

schap, marteling, onmondigheid, wachten tot iedereen christen is? „Doe uw mond open ten bate van de stomme, ten behoeve van het recht van allen die wegkwijnen; open uw mond, oordeel rechtvaardig, verschaf de verdrukte en nooddruftige recht" staat er in mijn Bijbel. En Jezus zegt: „Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid" en „Gij (christenen) zijt het licht der wereld". Moeten christenen daarom niet alle goede middelen die er zijn aangrijpen om mensen te helpen, geestelijk (lichaam en ziel genezen) en materieel? Dus naast evangelisatie en persoonlijke hulp, zoeken hoe je als christen mensen helpt door aan grotere verbanden te werken? Ik geloof niet zo in revolutie, maar zou je kunnen werken met groepen, die bidden, dat God overheden van gedachten laat veranderen (Spr. 21 : 1, 1 Tim. 2 : 1-4), of desnoods Gods ideëen laten zien aan heersers, door hen te schrijven? Groepen, die plannen maken voor betere strukturen, en deze bekend maken? Het zijn maar wat gedachten, maar m.i. te klinken. Ook vanuit de universiteiten. Zo bestaat er in Nijmegen den een busje voor een koopje, moet hierover meer nagedacht worden door christenen. God wil zijn wil toch volbrengen door aan Hem gehoorzame mensen? Ik weet dat de heilstaat niet door ons bereikt kan worden, dat Jezus Christus deze zal brengen als Hij terugkomt. Maar dit mag voor ons nooit een exkuus zijn om het brengen van meer gerechtigheid aan anderen over te laten; om niet, ook wat dit betreft, hier en nu, een licht der wereld te zijn".

afgelopen jaar. Toen hield Diepenhorst allerlei verhalen over mensen met „communistische sympathieën" die maar eens moesten aantonen dat ze niet in strijd met de doelstelling handelden (waarbij hij er van te voren al vanuit ging dat welke argumentatie er ook zou komen er altijd sprake zou zijn van strijdigheid). Nu krijgen we hetzelfde gedonder, sorry voor het onparlementaire woordgebruik meneer Van Baars, als de Dan-wel verklaring uitgebreid wordt naar de fakulteiten. Immers is dat niet net waar „de 70"* op zitten te wachten? Als het allemaal nog niet zo snel blijkt te lukken dan liggen er altijd nog andere mogelijkheden om het doel (weren van progressieven) te bereiken. Dan krijg je bijvoorbeeld diskussies over wat is aanspreekbaarheid, wat voor interpretatie moet de Dan-wel verklaring hebben. De SRVU is dat soort diskussies beu. De waarde van de doelstelling moet blijken in onderwijs en onderzoek, in, diskussies over wat een goede opleiding is, en niet in het opwerpen van drempels voor verkiesbaarheid. Laat Van Baars maar eens diskussiëren over demokratisering van de struktuur van Ad Valvas, over het buitenlandbeleid van de VU (kontakten met o.a. het generaalsregime van Suharto), in plaats van allerlei vragen over „onverenigbaarheid" van handelswijzen van progressieven met de doelstelling te insinueren. Voor hij daartoe bereid is weten we wat de gevaren zijn van het uitbreiden van de Dan-wel verklaring naar de subfakulteiten, nl. net als in juni: selektie en diskriminatie op politieke gronden. * „De 70" zijn mensen (o.a. Fokkema, Wytzes) die zich het afgelopen jaar achter de standpunten van Diepenhorst, en daarmee buiten de universitaire verhoudingen, hebben geplaatst. Als deze mensen met de Dan-wel verklaring moeten gaan werken is het wel duidelijk wat dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen