Ad Valvas 1976-1977 - pagina 248

AD VALVAS — 18 FEBRUARI 1977

4

Voor een volwaardige Vrije Universiteit

(II)

SRVU in aktie tegen verdere reglementering van doelstelling

Perikelen rond de doelstelling De V U is niet alleen een bijzondere universiteit maar heeft in tegenstelling tot rijks- en gemeente-universiteiten een specifieke levensbeschouwelijke doelstelling. Hoewel iedereen altijd over de doelstelling praat alsof die er al is vanaf het ontstaan van de V U is dit allerminst het geval. D e Doelstelling is een „geliberaliseerde" vorm van de Grondslag van de Vereniging voor wetenschappelijk onderwijs op gereformeerde grondslag. Wat opvallend is, is dat er in de tijd dat er gepraat werd over de overgang, voor de VU, van de Grondslag naar de Doelstelling dezelfde soort verhalen de ronde deden als nu. Ook toen kwamen er uit delen van de gereformeerde achterban klaagzangen dat het bijzondere karakter van de V U prijsgegeven werd. Dezelfde verhalen dus die je nu hoort over de danwelverklaring. Ook in die dagen stond de universitaire bevolking op een .ander standpunt dan die mensen uit de achterban van de Vereniging. De universitaire bevolking was van mening dat het voortbestaan van de VU als bijzondere, christelijke, universiteit gediend was met een overgang van de Grondslag naar de Doelstelling. Hetzelfde zien we de afgelopen jaren gebeuren met betrekking tot de Dan-welverklaring. Steeds meer mensen vinden dat instemmingseisen niet meer gesteld kunnen worden, dat er geen aanleiding is om de Doelstelling verder in reglementaire kaders onder te brengen. Ook een uitbreiding van de dan-welverklaring zien velen niet zitten. Het zegt immers niets over het beleid dat in de fakulteiten gevoerd wordt, want aan die ene verklaring worden evenveel interpretaties gegeven als er ondertekenaars zijn. Als je die verklaring niet duidelijk selekterend laat werken, en dat is iets wat in juni al duidelijk afgewezen is, wat heeft de uitbreiding naar de fakulteiten dan voor zin? Omdat kokretisering van de doelstelling in het beleid niet bereikt kan worden via reglementering van de doelstelling hebben steeds minder mensen behoefte aan verdere reglementering. Veel meer moet, volgens (niet-)instemmers, gepoogd worden om op de V U een goed onderwijs en werkklimaat te scheppen. De doelstelling kan daarbij een zeer vruchtbare inspiratiebron zijn.

Onmogelijk Vanuit de doelstelling eenduidig afleiden hoe dat onderwijs en werkklimaat eruit moeten zien is onmogelijk. Dat bleek bijvoorbeeld op de „Bezinningsdag" van de subfakulteit SCW (april '76). Daar waren instemmers, niet-instemmers, mensen die onverschillig tegenover de doelstelling stonden, en mensen die hem het liefst zouden zien verdwijnen het eens over de stelling dat er geen christelijke wetenschap valt te destilleren uit het Evangelie. Ook bepaalde doelen die je nastreeft als subfakulteit aan de V U zoals „het humaniseren van de samenleving" zijn niet expliciet (of exclusief) christelijk. Wel, en daar was ook eensgezindheid over, kon je spreken van christelijke wetenschappers. Mensen dus die zich vanuit hun geloof tot bepaalde wetenschappelijke theoriën in het bijzonder aangetrokken voelen (m.n. vanwege bepaalde waarden die ze aan hun geloofsopvatting verbinden). Wanneer het zo is dat er geen eenduidige kriteria voor een christelijke wetenschap te formuleren zijn, hoe staat het dan met eenduidige kriteria voor „christelijk beleid". D a t zijn zaken die naar voren komen wanneer er gesproken wordt over een meerderheid van doelstellingsondertekenaars in raden en besturen (zoals staat in een vuso-motie die op 1 maart in de U R ter tafel ligt), wanneer er wordt gesuggereerd dat de Danwelverklaring uitgebreid moet worden naar alle bestuurlijke organen (zoals gesteld wordt in een brief van het bestuur van de Vereniging aan CvB en U R ) . Ons inziens is er net zo min als

van een christelijke wetenschap sprake van een christelijk beleid of bestuur. Tenzij daarmee bedoeld wordt dat een christelijke universiteit een universiteit van voor en bestuurd door christenen is (de zogenaamde Bolwerkidee).

Waarom nog reglementeren ? Als er geen sprake kan zijn van een (expliciet) christelijk beleid aan de V U (zoals blijkt uit de stelling van de P K V in de diskussies over kontakten met de universiteit van Potchefstroom in Zuid-Afrika: „het gaat erom of christenen solidair zijn met christenen in Zuid-Afrika, onderdrukker of niet óf dat christenen en niet-christenen solidair zijn met onderdrukten in ZuidAfrika (christen of niet"), wat is dan nog de reden om de doelstelling te reglementeren? In feite zijn er dan nog drie mogelijkheden over. 1. Er wordt gesteld dat er wel degelijk sprake is van een christelijk beleid, of dat een beleid door niet-christenen wezenlijk anders zou zijn. Het problematiese van deze redenering is dat er niet hard gemaakt kan worden dat het beleid op de VU heel anders zou zijn als mensen in (sub-)fakulteitsraden en dergelijke de Danwel-verklaring zouden moeten ondertekenen. 2. Je loopt het risico dat er mensen in bestuursorganen komen, daar zelfs de meerderheid kunnen krijgen, die de doelstelling gaan bestrijden. Ook hiervan kunnen voorbeelden vanuit de praktijk worden gegeven, het is althans tot nu toe nog nooit gebeurd. Tevens zou je hier nog op kunnen merken dat als je via reglementering de doelstelling moet beschermen dat wel iets zegt over het kennelijke gebrek aan inspiratiemogelijkheden van de doelstelling voor velen. Als dat voor de overgrote meerderheid op de V U zou zijn kun je je afvragen wat dan nog de kracht en betekcnist van de doelstelling als inspiratiebron zelf is. 3. „Er zijn mensen, die niet in besturen van de V U thuis horen. Zoals CPN-sympatisantcn . . . , progressieve gelovigen, eigenlijk horen studenten helemaal niet thuis in besturen". (Diepenhorst in Ad Valvas van 19 mrt. '76). Mensen met dergelijke opvattingen hebben een duidelijke reden om de doelstelling verder te reglementeren. Immers eerst een dan-welverklaring, dan regeling of reglementering van de aanspreekbaarheid en dan instemmen i.p.v. de dan-welverklaring. De derde reden is o.i. de enige om over te gaan tot uitbreiding van de dan-welverklaring. Omdat deze mensen de reglementering van de doelstelling willen gebruiken om (progressieve) studenten weg te selecteren. Deze mensen zullen wij zonodig, en dat blijkt steeds opnieuw noodzakelijk, bestrijden. Het trieste van de hele kwestie is dat veel mensen die goede bedoelingen hebben door zich om andere redenen voorstander van uitbreiding van de dan-welverklaring te verklaren juist nu Diepenhorst c.s. in de kaart spelen.

Verenigingsbrochure Er is nog een belangrijk aspekt aan de doelstellingsperikelen te onderkennen nl. de relatie tussen de V U en de Vereniging (het bestuur daarvan). O p 4 januari van dit jaar heeft het bestuur van de vereniging de brochure „Doelstelling en bestuursorganisatie" doen verschijnen. Deze brochure is, zo stelt het verenigingsbestuur, bedoeld om duidelijkheid te scheppen over de situatie op de V U voor de

Door Erik van der Hoeven, sekr. demokratisering SRVU leden van de vereniging. N u is het natuurlijks ieders goed recht om zijn achterban te informeren. Anders wordt het wanneer in de brochure gesteld wordt dat, omdat er geen principieel verschil tussen de diverse bestuursorganen bestaat, de dan-welverklaring eigenlijk voor al die organen zou moeten gelden. —, Het bestuur gaat zelfs nog een stapje verder en kondigt aan dat het stappen zal ondernemen om een dergelijke verandering in de regelen van de V U tot stand te brengen. En dit gaat ons duidelijk te ver. Wat het verenigingsbestuur nl. poogt is een reglementering van de doelstelling aan de imiversltaire bevolking op te leggen. Terwijl er al eerder gesteld is, dat er voor het imiversitair beleid geen directe gevolgen zijn aan te geven. E r is daarom ook alleen maar één argumentatie mogelijk, en die ligt in de betekenis van de dan-welverklaring zelf. D e dan-welverklaring is een politiek compromis, afgedwongen in

Op 1 maart wordt in de Universiteits Raad een discussie gehouden over de verdere reglementering van de doelstelling van de Vrije Universiteit en de Danwel-verklaring (een verklaring, die de leden van U R moeten ondertekenen, indien zij het Evangelie en de doelstelling van de V U niet als leidraad voor hun levensbeschouwing nemen, maar hiervoor toch eerbied hebben).

de strijd tegen de instemmingseis voor de universiteitsraad. Vanwege dit karakter van de dan-welverklaring is de invulling daarvan dan ook niet eenduidig vast te leggen, maar afhankelijk van de hegemonale machtsverhoudingen o p de VU. En opvallend is n u dat de voorstanders van de uitbreiding aan de verklaring een invulling geven die vrijwel identiek is aan instemmen. Dat is de reden dat het bestuur van de vereniging voorstander is van uitbreiding van de d£m-welverklaring. Maar dat is voor de democratische en progressieve mensen betrokken bij de V U juist de reden om uitbreiding van de dan-welverklaring af te wijzen. Het voorstel van het bestuur van de vereniging is immers duidelijk uit op selectie en politieke discriminatie. Net als de pogingen in juni om tot een instemmingseis voor U R leden te komen moet deze inmenging van het bestuur van de vereniging worden afgewezen.

In groepsgesprek elkaar op voeg helpen

Omzwaaien of stoppen? E> is natuurlijk nog een andere mogelijkheid: gewoon doorgaan. Maar dat je wel eens twijfelt aan de juistheid van je studiekeuze is een doodnormale zaak. Waarover je dan misschien wel eens gepraat hebt met vrienden, met je ouders of met „deskundigen" zoals een studiebegeleider, studentendecaan of studentenpsycholoog. Misschien ook niet. Het leek ons goed over dit onderwerp: zit ik goed in m'n studie, en wat kan ik anders als ik er mee ophoud, nog weer eens een andere dan de tot nu bestaande mogelijkheden voor oriëntatie te bieden. „Wij" zijn dan het bureau studentendecanen in samenwerking met het bureau studentenpsychologen. Binnenkort kun je in enkele gesprekken met een aantal andere studenten je gedachten nader bepalen over wat je te doen staat. Een groot voordeel van het groepsgesprek, dachten we, is dat je elkaar op weg kunt helpen. Uiteindelijk gaai het om zeer belangrijke, persoonlijke beslissingen. De weg daarnaartoe is een proces dat zelden van de ene dag op de andere is voltooid. Je wint informatie in over de harde kanten van de zaak, zoals studiefinanciering en militaire dienst, je gaat met een docent praten over een tentamenuitslag, je spiegelt je aan de ervaring van anderen. Om dit hele proces voor een aantal mensen wat doelgerichter te laten verlopen staat ons de volgende opzet voor ogen.

Eerst individueel

gesprek

Vanaf nu kun je je opgeven aan de

Weekje platteland Wie een 6-tal dagen het plattelandsleven wil verkennen, kan de leuke zomercursus „Een weekje op het land" volgen, die door het Vormingscentrum van Eeghenhuis van 8 tot 13 augustus wordt georganiseerd. De cursus is opgebouwd uit interviews, gesprekken met (landbouw)deskundigen, boerderijbezoek, fietstocht, bezoek aan museum van oude landbouwwerktuigen, films en ga zo m a a r door. De kosten (excl. excursies) bedragen ƒ 190,— en voor jongeren zonder inkomen ƒ137,75. Voor meer inlichtingen en/of deelname kan men terecht bij: Vormingscentrum van Eeghenhuis, Heerendreef 67, Aardenburg, tel. 01177-1259 of 1293.

balie van studentendecanen (OE 69, open op kantooruren) of via tel. 548 26 99. Je wordt dan uitge-

D e SRVU heeft tegen dit voornemen geprotesteerd en is onlangs een handtekenmgenaktie onder studenten, staf- en Tasleden begonnen om dit protest kracht bij te zetten. De SRVU verzet zich tegen de uitbreiding van de reglementering van de doelstelling en de instemmingeis, omdat zij meent, dat iedere uitbreiding schadelijke gevolgen zal hebben voor de democratie op de Vrije Universiteit. D e beoogde uitbreiding zal, volgens de SRVU, leiden tot een soort (zelf)selectie in de besturen van de VU. Iimners de voorstanders van de Danwel-verklaring kunnen met een nieuwe reglementering in de hand mensen op grond van hun politieke overtuigingen selecteren, hetgeen voor velen onverteerbare kost zal zijn. Bovendien zijn er velen, onder wie ook studenten, die de doelstelling van de V U zeer zeker eerbiedigen, maar niet goed begrijpen, waarom zij de Danwel-verklaring moeten ondertekenen. De SRVU roept daarom iedereen op om tegen een verdere reglementering te protesteren. R.A.

nodigd voor een oriënterend individueel gesprekje met één van de decanen in de periode 1—5 maart, in de lunchpauze. Op grond van deze kennismaking delen we de groepen in die de tweede helft van maart op twee of drie avonden (een avond per week) bij elkaar komen. Bij de groepsindeling denken we aan een zekere homogeniteit van jaargang en studierichting. Maar met je eigen wensen houden we zoveel mogelijk rekening — juist daarvoor is het oriënterend gesprek. Per groep doet een decaan en een psycholoog mee. H u n rol is begeleidend, zonodig adviserend. Het eigenlijke werk doen de leden van de groep zelf. Kom d'r eens over praten. Bel 548 26 99.

Meer ruimte voor tijdelijke staf, tas en studenten

Faculteitsraad ook vóór vakgroepsartikel psychologie In Ad Valvas van 17-12-1976 is voor het laatst bericht over de kwestie van de vakgroepsreglementering bij Psychologie. N a de talrijke akties van studenten tegen het ondemokratiese artikel voor samenstelling van de vakgroepsbesturen, is op 10 december uiteindelijk een alternatief artikel door de subfakulteitsraad aangenomen. Dit alternatief is een kompromis tussen het voorstel van de studenten en het oude artikel; het geeft iets meer ruimte voor tijdelijke staf, tas en studenten in vakgroepsbesturen. Het kompromis is een duidelijk resultaat van een lange diskussie binnen de subfakulteit en van de vele akties van studenten voor meer demokratiese vakgroepen. Het kompromis heeft bovendien de steun van het grootste deel van de subfakulteit en het werd dan ook met ruime meerderheid door de sfr aanvaard. Het nu aanvaarde artikel wijkt duidelijk ten goede af van het vakgroepsartikel in de (nog niet van kracht zijnde) Kleinse WUB. Het ligt dan ook in de verwachting dat de subfakulteit te zijner tijd een experimentaanvraag in zal moeten dienen, maar die kwestie is voorlopig nog niet aan de orde en ze werd dan ook niet als argument in de diskussie over een nieuw artikel geaksepteerd. Aangezien het hier een reglementswijziging betreft, moet het nieuwe artikel wel de fakulteitsraad en de U R passeren. O p 10 februari is de kwestie behandeld in de fak.raad en er kan nu gemeld worden dat de

eerste hindernis zonder problemen is genomen. D e faculteitsraad stelde zich volkomen terecht op het standpunt dat een beslissing van een subfakulteit niet door de faculteitsraad mag worden geblokkeerd. Argumentatie tegen het artikel op grond van een nog niet eens van kracht zijnde wet (de Kleinste WUB dus, die bovendien de ontsnappingsclausule van het experimenteerartikel kent) werd ook in de fac.raad als onterecht van de hand gewezen. Hoewel het nieuwe artikel om techniese redenen nog even teruggestuurd werd naar de subfakulteit (enkele zinssneden zouden juridies niet volmaakt zijn), stemde de raad vrijwel unaniem voor de strekking van het artikel (3 onthoudingen, rest voor). Als de zaak opnieuw geformuleerd is zal het als hamerstuk door de raad gaan. D e volgende etappe is nu d e U R en de reglementenkommissie die de UR moet adviseren. Laten we hopen dat deze organen het standpunt van subfakulteit en fakulteitsraad overnemen, een standpunt waarmee de demokratie o p de subfakulteit gediend is. VSPVU, Rien Cardol

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen