Ad Valvas 1976-1977 - pagina 275

AD VALVAS — 4 MAART 1977

11

Voor U-raad en

fakulteitsraden

-Studotten hoeven niet op dure kamers Kandidaatsteing ver'*"""" kiezingen 1977 ,^tudenten hoeven niet op dure kamers te wonen", „studenten hoeven niet in de mensa te eten", opzienbarende woorden uit de mond van Universiteitsraadslid Braams, die vanaf de tribune uiteraard de reaktie „waar dan???" opriepen. Het antwoord op deze vraag bleef Braams schuldig, tenzij wij zijn zwijgen over dit punt moeten interpreteren als een instenuning met de eveneens van de tribune geopperde suggestie: „in een tent op de dam zeker". Dit incident deed zich voor bij de behandeling van een aantal PKVvoorstellen ten aanzien van het budget „overige lasten". De bezuinigingen op dit budget zijn van zeer ernstige aard, dit rechtvaardigt zowel een verzoek aan Den Haag om een extra toewijzing (de P K V deed daartoe dan ook een voorstel) als een kritiese doorlichting van aïle begrotingsvoorstellen. De misvattingen -die hier echter over de woon- en leefsituatie van de studenten naar ,voren werden gebracht, kunnen nauwelijks meer serieus genomen worden. Ook de heer Brinkman (Kollege van Bestuur) redeneerde trouwens in dezelfde lijn.

Omzet mensa daalt Reagerend o p het voorstel om de warme maaltijden in de mensa met een gulden per maaltijd te subsidieren, stelde hij dat studenten de verhoogde prijs best kunnen betalen, omdat gebleken was d a t . . . ze naast hun warme maaltijd meestal nog iets te drinken kochten en zelfs wel vaak ook een dessert. Veronderstellend dat de heer Brinkman — zoals hij dat ook in andere zaken altijd doet — slechts op harde cijfers zou afgaan, vroeg PKV-er Henk Hortensius direkt 'naar het onderzoek waarop deze stelling gebaseerd was. Het vertrouwen in harde cijfers blijkt dan een zeer selektief karakter te hebben; van onderzoek is geen sprake, de „indruk die de IBD bij de kassa krijgt" is de basis van de beweringen van deze KvB-er. Het enige cijfer, dat wel hard is, wijst een andere kant op: sinds de prijsverhoging is de omzet van de warme maaltijden met een derde gedaald. Overigens suggereert Brinkman hier dat je als studenten pas mag klagen, als je geen dessert of pils meer gebruikt, m.a.w. hij suggereert dat je als student eigenlijk geen recht hebt o p een dergelijke „luxe". De heer Brinkman kan zich met zijn inkomen blijkbaar niet meer voorstellen dat met het inkomen, zoals een student dat gemiddeld heeft, keuzes gemaakt moeten worden tussen een pilsje bij het eten of een nieuwe broek, tussen elke dag warm eten of het aanschaffen van een duur studieboek. De verhoging van de warme maaltijd prijs is geen gevolg van de bezuinigingen, maar van de verhoging van de aanschafprijs; o p dit moment wordt de warme maaltijd al met ƒ1,25 gesubsidieerd; het is geen taak van de universiteit, maar van de overheid om voor de studenten te zorgen; deze drie elementen werden verder door de heer Brinkman tégen het PKV-voorstel in de strijd geworpen. Hoe je het ook draait of keert, daar zit een kronkel, in. Ofwel: de regering zorgt ervoor. Waarom dan toch die ƒ1,25 subsidie?? Ofwel: de universiteit heeft ook een verantwoordelijkheid in deze, daarom geeft ze suijsidie, daarom vangt ze een voor de studenten moeilijk te betalen prijsverhoging op.

UvA En omdat de regering onvoldoende voor het studenteninkomen zorgt (dat kan iedereen konstateren) kiest de PKV voor de tweede stelling. De V.U. moet net zoals de U v A dat heeft gedaan, de prijsstijgingen opvangen, omdat anders de studenten moeten terugvallen op de patatboer, op drie broodmaaltijden per dag, of op een kopje soep dat je op je kamer kookt (stiekem, omdrt het van de hospita niet mag). Het is toch ten hemel schreiend dat mensen die bij het punt „sociale

Door K.van Urk (SRVU) en KWesseling (PKV)

introduktie" de mond vol hebben van de verantwoordelijkheid voor de studenten die aan de V U zijn „toevertrouwd", bij dit punt „niet thuis" geven. De lichamelijke gezondheid van de aan de V U toevertrouwden laat -hen kennelijk koud. Want ook de PKV-voorstellen om geld te reserveren voor noodvoorzieningen voor de eerste jaarshuisvesting en om de subsidie voor invutatieweekenden niet af te schaffen vonden geen warm onthaal.

Solidariteit In de vorige Ad Valvas stond het breed uitgemeten; de bewoners van de SSH-panden aan de Spuistraat en de Herengracht zijn gekonfronteerd met een exorbitante huurverhoging. D e P K V vond dat de V U deze mensen moest helpen met een subsidie van ƒ 30.000 gulden. Het idee dat deze mensen, als ze de huur dan te hoog vinden eenvoudigweg kunnen gaan verhuizen, is — nog afgezien van het feit dat zo'n verhuizing ernstige sociale problemen met zich mee kan brengen (van een gezellige verdieping naar een kamer alleen kan heel vervelende gevolgen hebben) — volstrekt onzinnig. De heer Braams — in andere kwesties toch meestal

zeer redelijk — moet maar eens op het kamerburo van de SRVU langs komen: een kamer van 1.25 m bij 3.25 m voor ƒ 150,— bv, 4.00 m bij 2.75 m voor ƒ 225,—: af en toe een redelijke er tussen, maar die is na een dag weg; de te dure of onwoonbare kamers hangen een tijdje tot ze door volstrekt wanhopigen worden betrokken, hopelijk niet voor al te lange tijd. Duizenden, mijnheer Braams, lopen in Amsterdam een kamer te zoeken, en u wilt er de bewoners van de Spuistraat maar rustig bij schoppen. „Als de solidariteit van de studenten werkelijk iets voorstelt moeten alle bewoners van Uilenstede maar anderhalve gulden per maand meer gaan betalen om de bewoners van de Spuistraat en de Herengracht te helpen", dat is het alternatief dat de heer Braams ons biedt. Verdeel de armoede maar onder elkaar, wij wassen de handen in onschuld.

Koffiejuffrouwen Serieus, mijnheer Braams, als we uw manier van redeneren over nemen zouden we over de kwestie van de koffiejuffrouwen, die voor de keuze tussen ontslag en werktijdverkorting worden gesteld moeten zeggen: „ze hoeven hier toch niet te werken" en „dan moeten alle Tassers elke maand maar anderhalve gulden inleveren; zodat de koffiejuffrouwen niets minder verdienen". Neem een voorbeeld aan de P K V die zegt: geen bedreiging met ontslag en geen gedwongen werktijdverkorting voor de koffiejuffrouwen. Want zoals de studenten niet maar 1-2-3 een andere kamer vinden, vindt een koffiejuffrouw niet zomaar ander werk. E n wonen is een absolute noodzaak, zoals ook werken voor velen dat is.

Maandag 7 tot donderdag 10 maart om 12.00 uur precies kunnen alle kandidaatstellingsformulieren voor de verkiezingen 1977 voor Universiteitsraad en Sub/Inter/Faculteitsraden, ingediend worden. De plaats van persoonlijke inlevering is hoofdgebouw, 2D-26 (secretariaat Centrale Kiescommissie). Formulieren zijn verkrijgbaar o p het Informatiecentrum en bij alle Faculteiten (voor nadere adressen zie Ad Valvas van 11 of 18 februari). Groen zijn de kandidaatstellingsformulieren voor Studenten U-Raad. Geel zijn de kandidaatstellingsformulieren _voor Personeel U-Raad. Kandidaten voor de U-Raad tekenen a) een verklaring van bewilliging én b) een bereidverklaring. Blauw zijn de kandidaatstellingsformulieren voor aUe sub/inter/faculteitsraadsverkiezingen. Kandidaten voor een sub/inter/faculteitsraad tekenen een verklaring van bewilliging. Waarschuwing: Kandidaatstellingen die na 10 maart 12.00 uur binnenkomen zijn ongeldig!! Adres kiescommissie: Hoofdgebouw 3D-26, tel. (548) 36 01.

Want inkomensachteruitgang voor de financieel zwaksten (en dat zijn ook de studenten) is onaanvaardbaar. Ook als je het over een grote groep spreidt, ook als het maar om anderhalve gulden gaat.

Tribune Het luttele aantal bezoekers dat dinsdag de publieke tribune versierde, kon de UR met lastige vragen bestoken. Nu de beslissing over boven genoemde PKV-voorstellen nog niet gevallen is, schept dat de gelegenheid om de volgende keer (dat is waarschijnlijk 29 maart) te Iate;i zien, dat er nog veel meer studenten en stafleden zijn die zich bij deze zaak betrokken voelen. Misschien kan dat de U R stimuleren om haar beslissingen niet te baseren op zulke misvattingen als we hierboven onder de loep genomen hebben.

Ziekenhuiswetenschappen

De Interacademiale Werkgroep Ziekenhuiswetenschappen houdt op 1 april een symposium over haar onderzoekingen o p dit gebied. Daarna is er gelegenheid voor discussies. Plaats van handeling: de Aula van de Rijksuniversiteit Utrecht, Domplein 29, Utrecht. Het symposium begint om 10.00 uur. De deelname ko§t ƒ 2 5 , — (studerenden ƒ12,50). Men krijgt hiervoor o.a. een lunch aangeboden en toezending van het verslagboek. Voor meer inlichtingen en aanmelding kan men terecht bij: het Instituut voor Zickenhuiswetenschappcn, Catharijncsingel 123, Utrecht, tel. 030-313854.

Milieu-aktiegroepen aan het woord Velen in Nederland maken zich druk over „het milieu". Sommigen trekken er met de verrekijker en laarzen op uit om datgene in de natuur te bewonderen wat nog te bewonderen is. Dezelfde mensen zullen zich wellicht ook beijveren om daarvan zoveel mogelijk voor het nageslacht te behouden als natuurmonument of landschapspark. Anderen zullen zich inzetten voor verbetering van het openbaar vervoer, voor beperking van de lozing van schadelijke afvalstoffen, voor goede inspraakregelingen, tegen geluidshinder, tegen onverantwoorde bouw van kerncentrales, etc. Vrijwel elke dag kunt U in Uw krant lezen over akties die gestart worden, protesten en demonstraties, alternatieven, rapporten, standpunten en voorstellen die betrekking hebben op het milieu. Wie zijn die mensen die nu al ongeveer een decennium lang aan de bel trekken en de indruk wekken dat ze daarmee dóórgaan, georganiseerd en individueel? Wat willen ze nu eigenlijk met „het milieu", met water, bodem en lucht? Hoe stellen ze zich onze energievoorziening voor? Wat voor relatie hebben ze met het wetenschappelijk onderzoek? Welke invloed hebben ze nu in werkelijkheid op de gang van zaken in ons land? Wat beweegt hen ons voortdurend lastig te vallen, grotendeels ten koste van hun eigen vrije tijd? In de „milieukolom" van Ad Valvas heeft U tot nu toe vrijwel uitsluitend berichten over de Vrije Universiteit zelf aangetroffen, over wetenschappelijk onderzoek en — onderwijs met duidelijke milieu-aspekten en over een aantal (potentiële) milieuproblemen dat door de

Door Annette Gelderblom en Gerard Engel VU zelf wordt veroorzaakt (en over de aanpak daarvan). Gelukkig is de universiteit geen ivoren toren meer. Juist op het gebied van de milieubescherming ligt het voor de hand om de aandacht te richten op de aktiviteiten van de burgers van dit land — individueel en verenigd in organisaties. Zonder de verrichtingen ten dienste voor ^en beter milieu door Overheid, bedrijfsleven en wetenschappeli'ke in, stituten te kort te willen doen, kun je toch wel stellen dat op dit terrein partikulieren een volstrekt onmisbare rol speelden én blijven spelen.

Milieu­ kolom In de volgende af leveringen van de „milieukolom" zal U dat ongetwij­ feld duidelijk worden. Dan zullen namelijk een paar milieuaktiegroe­ pen en ­verenigingen voor het voet­ licht treden. Aan de hand van ant­ woorden op een toegestuurd lijstje met vragen en door de verenigingen uitgegeven publikaties en ander materiaal hebben wij getracht voor U een beeld te schetsen van 4 orga­ nisaties: Vereniging Milieude f ensie, Aktie Strohalm, Landelijke Vereni­

„God zij dank. Wij zijn nu niet ver van de beschaafde wereld" ging tot Behoud van de Wadden­ zee, Stichting Natuur en Milieu. De ene organisatie is de andere niet, dat zult U wel merken (en wellicht wist U dat al), maar hoe is de on­ derlinge samenwerking geregeld? Ad Valvas ging voor U op stap en bericht er over. Trekken de milieuorganisaties wel eens prof ijt van het wetenschappe­ lijk onderzoek op milieugebied aan de universiteiten fo is de maat­ schappelijke relevantie een etiket dat wij aan de universiteit er zelf op geplakt hebben? Kan de Universi­ teit als milieuvervuilend bedrij f er nog wel mee door, of overtreden we zelf alle normen? Hoe is het gesteld met de motivatie van pasaf ­ gestudeerde doctorandussen om met hun verworven kennis ook iets nut­ tigs voor het milieubeheer (in de ruimste zin) te doen?

De mening van milieu­aktiegroepen en ­verenigingen over de universi­ teit wordt U niet gespaard. Aktiegroepen zijn meestal éénzijdig in hun opstelling. Milieuverenigin­ gen weten dat dit ook voor hen geldt. Zij zijn ervan overtuigd dat die éne zijde, „het milieu", niet alleen hiin zijde is, maar dat die er voor ons allemaal is en voor de komende generaties. Misschien hee ft U zich wel eens geërgerd aan on­ besuisd of overdreven (lijkend) op­ treden. Misschien bent U ook wel eens aan het twijf elen geraakt door een visie die Uw gerustheid wat afzwakte. Misschien wilt U best wel eens wat meer weten over die men­ sen die aan de bel trekken. Wie weet! Lees daarom Ad de komende weken.

Valvas

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen