Ad Valvas 1977-1978 - pagina 87

AD VALVAS — 14 OKTOBER 1977

Lezingencyclus wijst op verwaarloosde medische

modellen

Universitaire geneesl(unde legt zicli ten onrechte beperl(ingen op 9

9

e « t

9

Steeds meer tekenen wqzen er op, dat eindelük ook in ons land andere geneeswijzen dan de op dit moment traditioneel gangbare veld beginnen te winnen. Vorige week zaterdag werd in Amsterdam de eerste Nederlandse Academie voor Natuurgeneeskunde officieel geopend, vorig jaar trok een congres over 'Geiyke rechten voor alternatieve geneeswijzen' grote belangstelling en gisteren startte in Amsterdam een lezingencyclus over 'nieuwe wegen voor de geneeskunst', een initiatief van een groepje studenten van de Universiteit van Amsterdam en de Vr^e Universiteit. De groep is bqna een jaar bezig geweest met de voorbereiding van deze cyclus en hoopt, dat deze er toe zal bedragen het eenzijdige medische denken in Neder^ land te doorbreken. Met de twee 'voortrekkers' van de voorbereidingsgroep Kees Hengeveld en Miek Verbeq hadden we een uitvoerig gesprek. Al gauw blijkt, dat Kees en Niek beslist niet de bedoeling hebben zich af te zetten tegen de geneeskunde zoals die op het ogenblik op de nederlandse universiteiten wordt gegeven. Wel vinden zij, dat de universitaire geneeskunde aan sterke beperkingen onderhevig is, die zij zich zelf oplegt. Dat is volstrekt onnodig en erg jammer. De universitaire opleiding gaat namelijk uit van slechts één medisch model, terwijl er in de geneeskunde tientallen modellen mogelijk zijn. De geschiedenis van de geneeskunst laat een opeenvolging van geneeskundige modellen zien, die elkaar steeds weer verdrongen. Zo had je in het verleden het vezelmodel, dat de mens beschreef in termen van vezels (spier- en zenuwvezels). Kees, gekscherend: een poosje later_ was de mens dan weer opgebouwd uit 'zeg maar ballonnetjes' en tegenwoordig ziet men hem geheel bestaan uit cellen en moleculen. Toen in de vorige eeuw Virchow de cellulaire pathologie, die tot op de huidige dag de geneeskunde bepaalt, introduceerde werd de humoraal-pathologie (de leer der sappen), die in de achttiende eeuw in zwang was, de kop ingedrukt, waarom worden al die modellen, die elk de zieke mens op een specifieke wijze beschrijven, niet

Buitenland veel ruimdenkender naast elkaar gebruikt in plaats van dat ze elkaar verdringen. Op die manier ontstaat een grote eenzijdigheid. Ook met die andere modellen kun je mensen genezen. Welk model op een gegeven moment het meest geschikt is hangt af ^van het specifieke ziekteproces biJ een bepaalde patiënt en van de eigenschappen van de behandelend geneesheer. Als iemand een been breekt kun je dat het best zetten aan de hand van het cellulair model. Dan ga je niet met naalden prikken zoals bij de acupunctuur. Niek: 'Maar iemand die onverklaarbare hartkloppingen heeft en steeds zieker wordt door allerlei chemische geneesmiddelen kun je misschien veel beter eens psycho-sociaal benaderen of bijvoorbeeld met het energetisch model. De universitaire geneeskunde moet niet bang ziJn ook eens naar andere modellen te grijpen. Ze vullen elkaar gewoon aan. De ene keer is het ene model beter, de andere keer het ander.' Kees en Niek vinden het erg vreemd, dat in de huidige universitaire opleiding de arts slechts met het chemisch-fysisch bepaalde cellulair model vertrouwd wordt gemaakt. Niek heeft weinig goede woorden over voor de mentaliteit bjj de Nederlandse artsenstand, die zeker verband houdt met de eenzijdige opleiding. 'Als je boven of onder de middenmoot uitsteekt als arts word je genegeerd hier in Nederland. En als ze een hekel aan j hebben ben je gek. In landen als Duitsland en Frank-

i^/' -f---

»j^ -90 »lci<ä!f«r ^m WMt urn'. texésmsak. {>0- ï e s } ^ s a s t ^ ^

Ëk'-HaMaBr,. tSäaäiB «m profv

Door Jaap Kamerling rijk is dat heel anders. Zo bekrompen als het in Duitsland op politiek gebied is zo ruimdenkend zijn ze daar op wetenschappelijk gebied. Veel universiteiten daar hebben homeopatische af delingen en er zijn liefst negen antroposofische ziekenhuizen. In Franlu-yk deden ze in 1920 al aan acupunctuur (Indo-China was toen nog Frans) en ook in Wenen kun je acupunctuur studeren. In Frankrijk zijn in de apotheken ook veel kruiden verkrijgbaar. In Nederland ^ijn we veel te sterk door Amerika beïnvloed en het eenzijdig natuur-wetenschappelijke denken daar. De Fransen en Duitsers hebben hun eigen cultuur veel meer in ere gehouden. Alleen in België is de situatie slechter. De Belgische Orde van Geneesheren gaat keihard in tegen elke medische methode die zij als concurrentie ziet. Je krijgt daar maatschappelijk problemen als je acupunctuur praktiseert; hier in ons land word je alleen doodgezwegen en negeren ze je. Hoe komt het nu, afgezien van de amerikaanse Invloed, dat de nederlandse artsen binnen en buiten de universiteit zo weinig ontvankelijk zUn voor geneeswijzen, die van het gangbare model afwijken? Niek: 'Dat heeft te maken met de sociale struktuur van de medische kaste in ons land. De groepsbinding binnen die kaste is erg groot evenals de collegialiteit. Omdat het conservatisme zo sterk is hebben de initiatiefnemers van de lezingencyclus zich by de selekfie van de onderwerpen beperkt tot die geneeswijzen, die niet al te ver van de artsen afstaan en die hij eventueel sself zou kunnen gaan praktiseren. Zelf hebben Kees en Niek een nogal pragmatische instelling. Ze staan beide kritisch ten opzichte van alle geneeswijzen. Niek: Als^ arts zou ik gebruik maken van verschillende geneesmodellen. Ik geloof niet in een specifiek model. Ik blijf mezelf. Niek heeft ook geen pasklare levensbeschouwing, die hem gebracht heeft tot zijn brede interesse. Hij gelooft in de eerste plaats in ervaring. Als bepaalde geneesmodellen werken zijn ze waardevol.

Niek Verbeij (links op de foto) en Kees Hengeveld. die veel werk verzetten bij de voorbereiding van de lezingencyclus. De geringe interesse voor alternatieve geneeswijzen bij de artsen is omgekeerd evenredig met de interesse bij de doorsnee-Nederlander. Die is eigenlijk altijd vrij groot geweest. Vooral de homeopathie is populair (wie beeft niet de dikke Voorhoeve in huis) en de laatste tijd ook de acupunctuur. Overigens ziet het er nu naar uit, dat het aantal professionele hulpverleners in met name de natuurgeneeskunde in de nabije toekomst flink gaat stijgen. Het aantal artsen, dat incidenteel homeopathische geneesmiddelen voorschrijft, bedraagt al zo'n 1000 artsen. Voor de nieuwe Academie voor Natuurgeneeskunde (een HBOdagopleiding) is de belangstelling overweldigend. Enkele bonderden studenten meldden zich aan terwijl er maar voor zestig plaats is het komende jaar. De gemotiveerdheid van de aanmelders moet wel groot zijn omdat het collegegeld erg hoog is (ƒ2000,—). Dit laatste komt doordat he^t rijk geen subsidie wil geven. De ongeveer 30 parttime-docenten moeten dus mede uit het collegegeld worden betaald. Dan nu iets over de lezingencyclus, die vorige week donderdag begon met een inleiding van drs. H. S. Verbrugh, patholoog aan de Erasmusuniversiteit. Verbrugh ging vooral in op de verschillende wetenschappelijke modellen die in de geneeskunde gehanteerd kunnen worden en de betrekkelijkheid van elk van deze modellen. Afgelopen dinsdag was er een lezing over homeopathie. Kees en Niek over homeopathie: 'Het principe daarvan is, dat datgene wordt gebruikt als geneesmiddel voor een bepaalde kwaal, wat by een gezond mens juist die kwaal zou veroorzaken. Het afweersy-' steem van het menseiyk lichaam krijgt een extra stimulans door toepassing in sterk verdunde vorm van het middel. Het gelijke wordt dus met 't geiyke genezen maar dan m zeer sterk verdunde vorm. Dat principe lykt vreemd maar zie je in feite ook toegepast bij vaccinaties. De homeopathie werkt met geneesmiddelen uit mineralen, het dieren- en plantenryk.

Over het onderwerp natuurgeneeswijzen (dat op 20 oktober wordt ingeleid door dr. H. van der Upwich) vertellen Kees en Niek: 'Hierby gaat men ervan uit, dat de mens als natuuriyk functionerend geheel ook in natuuriyk verband staat met zyn omgeving, in die relatie kunnen storingen optreden, B « de natuurgeneeswyze probeert men op natuuriyke wyze, byvoorbeeld met behulp van een bepaalde voeding, die storingen te verhelpen. 'Tegenwoordig geeft men in de meeste ziekenhuizen aan patiënten met darmstoornissen zemelen, terwyi je vroeger een spuit met water in je kont kreeg. Die zemelen was tien jaar geleden nog niet.' De natuurgeneeswyze werkt uitsluitend met middelen, die de natuur zelf biedt: kruiden, geneeskrachtige baden (b.v. modderbaden), lucht- en lichtbaden, ademoefeningen. De natuxurgeneeskunde gaat uit van een alomvattende filosofie, waarby men niet alleen ziekteverschynselen bestrydt maar probeert de gezondheid van de totale mens te verbeteren. Bij het thema 'voeding' (op 25 oktober ingeleid door mevrouw A. Wipldnk-Baldcer, diëtiste en prof. dr. L. Luyken, gaat het ook om de gezondheid van de totale mens, die door het eten van het juiste voedsel sterk beïnvloed kan worden. Niek: 'Op de universiteit bestaat daar nauwelijks of geen aandacht voor en als er al aandacht voor bestaat dan gaat het alleen om voeding voor de zieke mens en niet om het voorkomen van ziekten door een goede voeding. Een heleboel mensen eten zich ziek. Artsen hebben de zorg om goede voeding afgewenteld op de diëtiste. En als ze zelf zich ermee bezighouden beperken ze zich tot het geven van richtiynen van voedsel, dat je niet mag eten. Je zou natuuriyk ook positief kunnen zeggen: Ga dat nou eens lekker eten. Gezond eten kan heel lekker zyn en is ook helemaal niet duur. Voedsel als geneeswyze is erg belangryk omdat het de oorzaken van ziekte aanpakt terwyi andere geneesmiddelen vaak de symptomen bestryden. De mens als energiegebeuren is een thema, dat óp 27 oktober aan de orde komt (spreker: Swami Deva Dheeresh, psycholoog). In het biochemisch denken ziet men het denken als resultaat van biochemische processen. Je kunt echter ook zeggen: de mens is een denkend wezen en dat drukt zich uit op stoffeiyk nivo. Je draait dan dus de zaak om en ziet de mens als een soort uitwisseling van energieën, waarvan de denkenergie er één is. In de acupunctuur (10 november) ziet men de mens behalve als bestaand uit moleculen ook opgebouwd uit levensenergie. Als die op een gegeven moment te weinig aanwezig is in de voeten worden die koud. Die kou kun

» • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • « • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • <

ap 27 oktober: de mens als enej^fe^Bttte», dooi S^diru DeVa ï^b:ëed%t^ ...psycholoog, Sïtiip 3 november: :i::anthroposofie, dooi drs J, y. gbam, huisarts; fOp 8 november: ftanthroposofische geneeskunst door drs. J. van Dam; ï:<^ 10 november: jcupunctuur, doöJ* ­^»lÊ <äi^ 'jp. E. Voorhoeve, neuraïysiO' jtioog aan de U%A en ïtobert ,;:<jorter, arts: Sop n november.

. .:.:<.;.;.; "Hïnacrobiotiek, door Adelliêir^': ;.:Nelissen. je opheffen door de energie in de kanaaltjes, die naar de voe­ ten leiden weer te laten stromen. Je moet dan eerst goed uitvin­ den welke poortjes voor de energiebanen je moet openen met acupunctuurnaalden. Op die manier kun je ook organen behandelen, dus door ze te ver­ warmen met energie.

Antroposofie In de antroposofie (op 3 en 8 november) wordt recht gedaan aan plantaardige en minerale geneesmiddelen, goed voedsel en de mens als energiegebeuren. In deze levensbeschouwing gaat men ervan uit, dat de mens iets mineraals, iets plantaardigs. Iets dieriyks en iets menseiyks in zich heeft. Deze vier elementen of nivo's hangen nauw met el­ kaar samen. Als iemand nier­ stenen heeft (mineraal) kan dat zyn emotionele processen (het dieriyke) beïnvloeden, is er by de mens iets mis ten aanzien van één van de genoemde nivo's dan moet je op alle nivo's wat doen. Op mineraal en plantaar­ dig nivo geef je de patiënt ge­ neesmiddelen. Op het dieriyk nivo doe je iets om zyn emoties te beheersen. Je geeft byvoor­ beeld geen vlees omdat dat agressief maakt. En op het men­ selyke nivo geef je hem krea­ tieve therapieën zoals boetseren, schilderen, bewegingfkunst of muziek, j e pakt de ziekte dus aan op alle nivo's. Antroposofen verlenen ziekte in hun levensbe­ schouwing ook altijd een be­ paalde zin. Je wordt niet ziek omdat je pech hebt. Het is ook geen straf van God. Maar je hebt die ziekte misschien nodig in je geesteiyke en lichameiyke ontwikkeling zelfs wanneer zy de dood tot gevolg heeft. De mens reïncarneert immers na de dood. Sterven kan in die ge­ dachtengang een beter worden zyn in het licht van een voort­ gaande ontwikkeling na de dood. Een mens kan byvoorbeeld een ziekte als kanker nodig hebben om er in een volgend leven beter tegenop te kunnen. De arts heeft in het ziekteverloop de taak de patiënt zo goed mc^eiyk te be­ geleiden naar de dood toe. De antroposofie heeft dus niet alleen een andere benadering op het stuk van de geneesmetho­ de maar ook ten aanzien van het ziekzyn als zodanig. De lezingencyclus besluit op 17 november met een lezing over macrobiotiek, een levensbeschou­ wing, die ook een geheel eigen geneeswyze met zich brengt, waarin voeding centraal staat.

••••••••••»«O«»««

e

e 9

9 9 9 9 9 « « «

« m

9 » 9 9 « 9

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen