Ad Valvas 1977-1978 - pagina 321

5

AD VALVAS — 7 APRIL 1978

PKV en VUSO weer met elkaar in de politieke arena ' D a a r heeft de universiteit in h e t geheel niets mee te maken.' D a t zegt een geëmotioneerde Emiel Stolp, UR-raadslid voor de VUSO, en we hebben h e t over de neutronenbom. A n n e - H u u s van Bij, voor de PKV in de universiteitsraad, vindt, al even geïnvolveerd, dat de r a a d zich best eens m a g uitspreken over die bom omdat h e t hier gaat om een produkt van wetenschappelijke research. Een voorbeeld van de verschillende visie, die de beide studentenfrakties in de r a a d hebben over de universiteit en zijn taken. Dezer dagen zijn er weer verkiezingen voor de nieuwe universiteitsraad en d a a r o m nodigden we beide groeperingen uit voor een interview. Emiel vindt zo bleek a a n h e t heftige slot van dit interview dat de UR een bestuursorgaan is, d a t geen 'tot niets verplichtende loze uitspraken zonder konsekwenties' moet doen. We k w a m e n bij dit p u n t toen we h e t over h e t buitenlandbeleid van de VU h a d d e n . De P K V is nogal teleurgesteld o m d a t onlangs m de r a a d moties van h a a r k a n t die h e t buitenlandbeleid van de VU probeerden te b e ïnvloeden buiten de orde werden verklaard. D a t lot onderging een motie, w a a r i n ondersteuning werd gevraagd voor h e t streven van de UvA om diens ere-doctor de zwarte Zuid-Afrikaanse vrijheidsstrijder Mbeki vrij te krijgen. Vanuit de UvA was om ondersteuning door de VU gevraagd. Hetzelfde lot viel enkele andere buitenland-moties v a n de P K V t e n deel. Emiel Stolp betreurt d a t niet. De UR is geen politiek for u m d a t de VU-gemeenschap in algemeen politieke zin n a a r buiten toe vertegenwoordigt, zegt hij. Hij is in het algemeen tevreden over h e t buitenlandbeleid van de VU. 'De VU is redelijk aktief'. De P K V is duidelijk minder tevreden. Anne H u u s : 'Nog steeds worden wij buit e n de CIS, de commissie i n t e r n a tionale samenwerking v a n de VU gehouden (er zit één politiek m e t gebonden s t u d e n t in de CIS red.). Kennelijk mogen wij niet a a n h e t buitenlandbeleid komen. Het lukt nog wel om deelname van de VU a a n G r a n d Rapids *) tegen te houden. (Op dit p i m t trokken P K V en VUSO én l y n red.) m a a r m e t een initiatief van de P K V als adoptie v a n 'verdwenen' Chileense academici wordt vrijwel niets gedaan.'

Soeharto Een a n d e r verschil tussen beide frakties op h e t stuk van buitenlandbeleid is, dat de PKV zich kritischer opstelt bij de keuze van buitenlandprojekten van de VU. VUSO en PKV zijn h e t erover eens, dat universitaire samenwerkingsprojekten met l a n d e n van de Derde Wereld t e n goede moeten komen a a n de onderdrukte m e n sen in een land. I n de praktijk trekt de VUSO de grenzen echter veel ruimer dan de P K V . Emiel: 'We moeten proberen om ondanks de meest vreemdsoortige regeringen, toch iets te doen voor de bevolking. Anne-Huus vindt echter, d a t er garanties moeten zijn, dat de samenwerking inderdaad ten goede komt a a n de onderdrukte bevolking. Daarbij moet gelet worden op de regering van een land en de opstelling van de universiteit daartegenover. Ze heeft duidelijk h a a r twijfels over h e t samenwerkingsprojekt tussen de VU en de Indonesische staatsuniversiteit G a d j a h Mada. Ze gelooft niet, dat in Indonesië een vrije wetenschapsbeoefening mogelijk is. Ze h e r i n n e r t e r a a n , dat n a het ingrijpen van h e t leger by een demonstratie van s t u d e n ten op de campus van de G a d j a h M a d a alle aktiviteiten voor enige t y d werden opgeschort. Emiel: 'Dat ingrijpen was er bepaald niet omdat de jongens van de G a d j a h Mada Soeharto zo s t a a n toe te klappen m a a r omdat er kritiek komt van zo'n instelling. Mensen met gefundeerde kritiek op de r e gering moet je steunen.' Verder vindt hij, d a t je Indonesië niet mag beoordelen a a n de h a n d van Nederlandse maatstaven. Voor Anne-Huus is echter absolute voorwaarde, dat bij zo'n s a m e n werkingsprojekt 'vrye' wetenschapsbeoefingen mogelijk moet zijn. D a t k a n niet zolang s t u d e n ten zomaar achter de tralies k u n -

door Jaap

Kamerling

n e n worden gezet. Met 'vrije' b e doelt ZIJ dan, dat er de mogelijkheid moet zijn van diskussie en de resultaten van zo'n projekt t e n goede k u n n e n komen van de b e volking.

Studentenvoorzieningen Een ander alttjd weer saillant verschil in visie tussen P K V en VUSO betreft de studentenvoorzieningen. Het meningsverschil spitst zich toe op de vraag in h o e verre de zorg voor dit soort voorzieningen tot de t a a k van de u n i versiteit behoort. De P K V g a a t hierin veel verder d a n de VUSO en de universiteitsraad bleek op één v a n de laatste U R - v e r g a d e ringen deze mening te delen. A n n e - H u u s ziet de vorming, die b.v. ACC en VCVU geven, als een noodzakelijke aanvulling van h e t onderwijspakket, d a t de fakulteit e n aanbieden. Voorkomen moet worden, d a t s t u d e n t e n zich o n t wilikelen tot vakidioten. Ze vindt, dat de universiteit zelf die a a n v u l ling moet verzorgen door op de p l a a t s waar de s t u d e n t zich b e vindt in te spelen op lacunes in het onderwijs. Emiel is voorstander van integratie van zeker dit facet van de studentenvoorzieningen in de algemene burgerlijke voorzieningen. S t u d e n t e n moeten m a a r eens n a a r een buurthuis gaan. Even later v r a a g t hij zich echter af of je s t u d e n t e n er wel toe krijgt om zich bij burgerverenigingen Äan te sluiten. Volgens Emiel moeten wel voor alle problemen, die in s a m e n h a n g m e t h e t onderwijs a a n de universiteit o n t s t a a n specifieke s t u d e n tenvoorzieningen worden geschapen. Hij denkt dan met n a m e a a n h e t instituut van de decaan. E n als door problemen met de studie psychologische adviezen nodig zyn moet er een studentenpsycholoog beschikbaar zijn. M a a r zodra h e t om problemen gaat, die losstaan

Anne-Huus van Rij en Emiel Stolp, respectievelijk links en rechts zittend naast de grote klokkenist richter van de VU Abraham Kuyper, zoals ispotprenttekenaar Albert Tanhn hem zag. Anne-Huus en Emiel diskussieerden met elkaar over de ideeën van PKV en VUSO. De neerslag in het interview hiernaast. ook de verschillende visie samen, die P K V en VUSO hebben op de bestuurlijke organisatie van de studentenvoorzieningen. Op h e t ogenblik worden die b i n n e n de RSA bestuurd door de s t u d e n t e n plus personeelsvertegenwoordigers vanuit de diverse dienstverlenende sectoren: studentendecanen, a r t sen en psychologen en ACC (cult u u r ) , VCVU (vorming), en ASVU (sport). Punktionarissen v a n de welzijnssector en de vormingssector zitten dus gezamenlijk én m e t de cliënt a a n de bestuurstafel. D a t geeft volgens Emiel nogal eens aanleiding tot geruzie omdat de ene sector meebeslist over de andere. D a a r o m wil hij decanen, psychologen en a r t s e n onderbrengen in een a p a r t e welzijnsdienst dus los v a n de vormmgssector. A n n e - H u u s ziet daar weinig in. I n de eerste p l a a t s omdat je de studentenvoorziemngen integraal moet bekijken en in de tweede p l a a t s omdat ze a a n t a s -

Moet VU inkrimpen op den duur? v a n h e t student-zijn moet de s t u dent doorgestuurd worden n a a r algemene instellingen. W a a r o m een s t u d e n t voortrekken boven a n dere jongeren door specifieke en goedkopere voorzieningen? Hij pleit voor een gedecentraliseerd stelsel van algemene voorzieningen, waarbij er n a a r inhoud en organisatie op de betrokken doelgroep wordt afgestemd. A n n e Huus vindt echter dat op de m a nier van Emiel, zoals hy die in de praktijk aangeeft de verschillende s a m e n h a n g e n d e onderdelen van de studentenvoorzieningen uit elk a a r getrokken worden. Alle facetten h a n g e n met elkaar samen, huisvesting, gezondheidszorg (lichamelijk en psychisch), vorming, sport etc. Ze moeten integraal en specifiek op s t u d e n t e n afgestemd v/'orden verzorgd En als de inkomenspositie van de student verbeterd wordt k a n altijd over verhoging van de eigen bijdrage gesproken worden. M a a r d a t is op dit m o m e n t een academische kwestie. A n n e - H u u s is ook vóór integratie m a a r d a n in die zin, dat de h u i dige universitaire voorzieningen — mits aangepast kwa kapaciteit — worden opengesteld voor andere groepen jongeren zoals hbo-ers. Met dit verschil in inzicht h a n g t

ting vreest van h e t medebeslissingsrecht van de studenten. Zo'n welzijnsdienst zou teveel g a a n lijken op een centrale dienst onder h e t college van bestuur. Emiel ziet echter niet in hoe bij deze strukt u u r de 'medezeggenschap' van de s t u d e n t zou verdwijnen. D a a r is hij in elk geval niet voor. De s t u dentenvoorzieningen zouden bovendien onder de universiteitsraad moeten blijven ressorteren.

Studentenstops We komen op de studentenstops en h e t beleid van de VU op dat punt. Onlangs klaagde Rob Vos in Ad Valvas, d a t de VU m e t opzet van een nogal lage capaciteit uitgaat om te voorkomen, dat er veel eerstejaars komen, die de VU als tweede keus opgaven. De werkelijke capaciteit zou nog best wat n a a r boven verlegd k u n n e n worden. Anne-Huus hierover: 'De VU heeft als universiteit de t a a k h a a r deuren zo wijd mogelijk open te zetten. Zij moet het recht op onderwijs erkennen en zoveel mogelijk doorvoeren. Het is voor een student, die het slachtoffer dreigt t e worden van een stop beter om op een universiteit van zijn twee-

de keus te studeren dan een j a a r wachten. Het is verder zijn eigen verantwoordelijkheid of hij een bezwaarschrift indient tegen plaatsing op de VU. Emiel is het hier niet mee eens. Hij vindt, dat studeren op een universiteit van de tweede keus erg demotiverend werkt en het studierendement verlaagt. De VU heeft n a a r zijn idee een tijd lang boven h a a r stand geleefd. Als de belangenstelling voor de VU afneemt moeten de middelen verlegd worden n a a r andere u n i versiteiten, die meer in trek zijn. D a t k a n op langere termijn betekenen d a t de VU moet inkrimpen. Voor de faculteiten geldt hetzelfde. J e moet de middelen verleggen, n a a r die faculteiten waarvoor de belangstelling toeneemt. De faculteiten, die minder in trek zijn, aioeten inleveren. Anne-Huus vindt, dat de VU in elk geval zijn bestaande capaciteiten moet uitbuiten. J e zit op dit m o m e n t m e t h e t p r o bleem van veel stops en d a n moet je de instroom zo groot mogelijk maken. Bij PAW h a d bijvoorbeeld de instroom nog best w a t hoger gekund. E e n landelijke stop h a d d a n misschien voorkomen k u n n e n worden. Ook bij medicijnen k a n er nog wel w a t bij. Op, dit m o m e n t dus zoveel mogelijk s t u d e n t e n toelaten, ook studenten, die de VU als tweede keus hebben. Overigens moet wel goed onderzocht worden w a a r o m zo weinig s t u d e n t e n voorkeur voor de VU vertonen. Als g e probeerd is de oorzaken d a a r v a n te bestrijden en de VU blijft weinig in trek zal er op langere t e r mijn a a n inkrimping gedacht m o e t e n worden. W a t de capaciteit b e treft vindt Emiel, dat een universiteit niet meer eerstejaars moet opnemen dan zij a a n k a n . 'Het h a n d h a v e n van h e t nivo van o n derwijs en onderzoek is de eerste taak van een universiteit. Het is de verantwoordelijkheid van D e n Haag om te bepalen of er stops komen.' 'De universiteit moet zich geen verantwoordelijkheid laten a a n p r a t e n die zij niet waar k a n maken.' A n n e - H u u s . 'De VU heeft een eigen verantwoordelijkheid als het gaat om het vergroten van de toegankelijkheid van de universiteit en externe demokratisering. O m d a t nog lang niet ieder, die dat wil het WO k a n volgen moet de VU k o n s t a n t in Den H a a g a a n de bel trekken. Als je vindt, d a t het nivo gevaar gaat lopen, d a n moet je Den Haag erop wijzen, d a t h e t zonder meer middelen niet langer mogelijk is de wet op h e t WO goed uit t e voeren.'

en opdaarvan

Reallokatie Het hete hangijzer van de reallokatie (herverdeling van formatieplaatsen tussen faculteiten) kwam e n we n e t al even tegen. Volgens Emiel moet dat gewoon gebeuren. Vernieuw (en uitbreiding) van faculteiten moet voortaan uit de eigen middelen van de universiteit komen. We k u n n e n niet om meer middelen blijven roepen bij de overheid. Ook elders in de s a m e n leving zijn plannen. Tegen een landelijke bufferpot om de reallokatie soepeler te laten verlopen heeft hij geen bezwaar. De PKV laat een ander geluid horen. A n n e - H u u s : 'Aan de ene k a n t moeten we konstant druk uitoefenen op Den Haag om geen plaatsen te hoeven inleveren. Aan de andere k a n t moeten we zelf als universiteit ook n a a r oplossingen voor de financiële problemen zoeken. In onze tegenbegrotlng gaven we al a a n z e t t e n : de topinkomens van het wp nivelleren en de betaalde neven-activiteiten a a n pakken om zo geld vrij te maken voor extra formatieplaatsen. De reallokatie moet verder versoepeld worden door het instellen van de al genoemde bufferpot en moet bovendien a a n strakke voorwaarden worden gebonden. De belangrijkste voorwaarden: H a n d having van voldoende onderzoek van goede kwaliteit, opheffing van de niet-strukturele stops en geen a a n t a s t i n g van de rechtspositie van h e t personeel. Emiel vindt die rechtspositie (die bij reallokatie in het gedrang kan komen) geen absoluut heilige koe. J e k u n t iemand niet van de ene op de andere dag ontslaan m a a r men moet ook niet denken, dat je hier vanzelf wel doorschuift n a a r steeds hogere rangen. Stukjes gewoonterecht zijn nog geen rechtspositie. Tassers bijvoorbeeld kunnen best wisselen van het secret a r i a a t van de ene n a a r dat van de andere faculteit. Ze moeten op meerdere plaatsen inzetbaar zijn. Voor wp-ers ligt dat wat moeilijker. Er ontspint zich ook nog een korte diskussie over de nevenaktiviteit e n van wp-ers. Emiel vindt, dat je geen verschil moet maken t u s sen onbetaalde en betaalde nevenactiviteiten.. Als m e n m VU-tyd met iets anders bezig is, ook al is dat onbetaald, d a n is dat niet in de haak. Als een hoogleraar een dag in de week de SER adviseert moet hij a a n de VU voor 0.8 be-

Vervolg op pagina 6

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen