Ad Valvas 1977-1978 - pagina 179

AD VALVAS — 9 DECEMBER 1977

elel krijgen en de hogere salarissen worden aangepakt... Vernieuwt het studieprogramma niet steeds zichzelf? Worden de programma's niet steeds weer op­ nieuw bijgesteld en hebben ook niet de rechtse studenten en staf­ leden steeds kritiek op de studie­ programma's? Deze vragen stelde ASVA­voorzitter Perd Crone. Crone: 'De programma's zijn nu totaal anders dan in 1970. De hele universiteit vernieuwt zichzelf steeds. Daarom twijfel ik ook aan het nut van de massale reken­ exercitie (ontwikkelingsplannen, B.B.). Er is al enorm veel bezui­ nigd in de afgelopen jaren. Klein noemde zelf een getal van 16 pet. Je ziet een tendens naar kortere vakantie, meer colleges, beter be­ zochte colleges'. Volgens BUein tendeerde het 'ver­ nieuwen van binnenuit' naar steeds langere studieprogramma's. En zo er ftl een neiging tot opti­ maliseren bestaat, dan is het op­ timum nog nergens bereikt. Van­ ,daar de rekenexercitie. Crone re­ pliceerde met: 'Denkt u dan wer­ '

Dän gaat die universiteit echt de vernieling in!' Een universiteit als de VU zal dan klaarblijkelijk de vernieling in gaan. Ron Baas, secretaresse onderwijs van de SRVU: 'Er is op de VU een rekenexercitie ge­ maakt waaruit biykt dat er ge­ middeld slechts twintig tot vijf­ entwintig procent van de bestede tijd ten goede komt aan het on­ derzoek (de beleidsindicaties spre­ ken van een 'noodsituatie' als het onderzoek beneden de vijfen­ dertig tot veertig procent ligt, B.R.) Tegelijkertyd moet de Vrije Universiteit volgens de be­ leidsindicaties tot 1983 maar liefst dertig plaatsen inleveren'. Klein: 'Je moet natuurlijk wel kijken hoe dat gemiddelde tot stand is gekomen. Er zijn op de VU waarschijnlijk wel een paar subfakulteiten met kleine studen­ tenaantallen die geweldig ruim in hun jasje zitten, terwijl de af­ delingen met geweldig ruim in Jiun jasje zitten, terwijl de afde­ lingen met geweldig grote stu­

"Weerwerk studentenvakbonden stelde geen fluit voor" kelijk dat de programma's na de door u opgelegde rekenexercitie plotseling wel optimaal kunneB [worden? Nee, ook in de komende jaren zullen de studieprogram­ ima's steeds moeten worden bijge­ steld. Die rekenexercitie is beslist geen eindpunt.'

Verantwoordelijkheid in Den Haag

ligt

Het doel van de rekenexercitie was het opsporen van knelpimten. De instellingen moeten op basis VE.,1 de in de beleidsindlkaties aangegeven uitgangspunten gaan kijken wat voor knelpunten er zyn. De groeipercentages van het aantal nieuwe studenten dat elk jaar de universiteiten overspoelt blijken echter tn de beleidsindi­ karies ruim 30 pet. te laag te ziJn. Klem: 'Als de instellingen nou kijken welke knelpunten er zijn DP basis van de beleidsüidikaties, dar komt daar nog eens een keer bovenop dat die cijfers te laag z!jr. En dan is het dus de verant­ woordelijkheid van Den Haag om te kijken wat er moet gaan ge­ beuren.' Wat is nou precis een knelpunt er zullen niet een aantal gevallen dio nu net niet als knelpunt kun­ nen worden gesignaleerd, wèl knelpunt worden als de 30 pet. »extra stijging erbij wordt betrok­ Iken? Over dit laatste vond Klein jdat de verantwoordelijkheid in IDen Haag lag. Hü liet zich er niet lover uit of dat eventueel zou be­ tekenen dat de nullijn toch zou v/orden overschreden. Hsrm Scheej^tra (VUSO) merk­ te jp dat men uit de beleidsindi­ ka.ies kon zien dat Van Keme­ iiaoe vond dat er over die nullijn nc? wel te praten viel als er echte noodsituaties zouden ontstaan. 'In dl laatste brief van Van Keme­ n^rie aan de instellingen ont­ br'»ekt dat gegeven geheel', aldus S 'leepstra. "Hij vroeg zich af of da gewoon vergeten was, of dat de instellingen dan toch maar weer hun heil moeten zoeken in de door de beleidsindikaties als ongewenst aangemerkte middelen i'studentenstops' en 'extensivering jvan het onderwijs' (hoorcolleges lm plaats van werkgroepen). JKlem ontweek deze vraag door te {zeggen dat de verantwoordelijk­ 'heid dan in Den Haag ligt, zon­ ' der dat hy daarbij aangaf wat er dan precies zou kunnen gebeuren. Over de echte knelpunten zei Klem: 'Ik zou het zeer kwalijk vinden als vandaag de dag het toidle universitaire onderzoeka­ poH'ntieel over de hele lime ge­ T>vten beneden de dertig tot vijf­ eraertig procent écht vrij onder­ zoek zou komen. Dan zie ik zo'n I gevaarlijke situatie ontstaan,...

êmsMÈ

dentenaantallen er minder goed voorstaan. Het is bekend dat de VU uit de soberste situatie komt. En als er niet één procent per jaar aan personeel bijkomt, dan zie ik met name een instelling als de VU met een snelle groei van het aantal studenten, komend uit een vrij sober milieu, en in het toebedeUngsbeleid van de afgelo­ pen twintig jaar zo nu en dan wat achter gebleven^ in grote moeilijkheden komen. Overigens kreeg de VU er van de jaarlijkse portie van ongeveer vierhonderd personeelsplaatsen er wel steeds het meeste bij.'

Trendbeleid Het is duideiyk dat er in de ko­ mende jaren een aantal noodsitu­ aties aan het licht zullen komen. De oplossing van die noodsituaties moet niet gezocht worden in stu­ dentenstops, noch in extensivering van het onderwas. Er zal personeel bü moeten komen volgens Klein. Het is alleen de vraag waar je dat personeel met handhaving van de nullijn vandaan haalt. Een over­ schrijding van de begroting is niet meer mogelijk. Klein vertelt een anekdote uit de tijd waarin dat nog kon: 'Toen Diepenhorst bü de slotregularisatie de onderwijsbe­ groting aanbood die met maar

liefst 200 miljoen gulden was over­ schreden, schijnt er een klein ap­ plausje fai de Tweede Kamer te zijn opgestefen'. Uit zeer betrouw­ bare bron vernamen wti echter dat dit verhaal een pure lengen is. Om kort te gaan: er zal binnen de vastgestelde hoeveelheid mid­ delen gezocht moeten worden naar mogelijkheden om het per­ soneelsbestand uit te breiden. En als men dan in aanmerking neemt dat van de totale onderwijsbegro­ ting ongeveer tachtig procent aan salarissen wordt besteed, is het niet mioeilijfc om je te reaUseren dat, als er ergens geld vandaan moet komen, deze post daarvoor het eerst in aanmerking komt. Elein: 'Als er vóór de verkiezin­ gen ergens demagogie mee bedre­ ven is, dan is dat wel de vernieu­ wingsexperimenten. Van VVI>­ zijde werd het voorgesteld alsof daar al het geld aan op ging, als­ of je daarmee stops zou kunnen voorkomen. En als je de bedragen zag die aan vemieuwingsexperl­ menten werden uitgegeven dan kwam dat in de buurt van een half procent van de totale begro­ ting. Met andere woorden: ook op dat punt moet men geen won­ deren verwachten. Verder werd er vroeger nog wel eens wat geld weggehaald bij de bouw. Maar als je ä e t wat er nu per jaar op het investeringsartikel staat en je ziet de behoefte aan bepaalde ge­ bouwen dan moet je zeggen dat daar niets mee af kan. Dus het personeelsbeleid. En nu voelt u het wel wat er gebeurt met een zwak inkomensbeleid en een steeds groter percentage perso­ neelskosten op de onderwijsbegro­ ting, zelfs bïj geyjk blijvende per­ soneelsaantallen. Merkwaardig genoeg is er door de overheid in tegenstelling tot het bedrijfsleven geen differentieerd trendbeleid *) gevoerd. De over­ heid nam het gemiddelde van wat er in de bedrijven gebeurde aan loononderhandelingen. En dat ge­ middelde werd toegepast op de salaria van het gehele overheids­ personeel, de lage èn de hoge sa­ larissen. In het bedrijfsleven, ik heb dat tot 1968 zelf meegemaakt, zei men tegen je dat men erg tevreden over je was, dat je vooral moest doorgaan, maar dat helaas, door­ dat van het totaal aan loon be­ schikbare geld zoveel by de CAO­ onderhandeliE^en weg was dat dan toch het percentage stijging van de hogere inkomens wat ach­ ter moest bleven. Zo kan het gebeuren dat toen ik wegging in het bedrijfsleven in 1968, ik wist wie toen daar hetzelf­ de verdiende als een gewoon

Pan-festivalweer in aantocht

hoogleraar, terwijl die mensen nü vijftien procent achterlopen. En Je begrijpt wel dat je dat op die uni­ versiteiten, met die verschrikke­ lijk hoge salarissen extra voelt. Dan heb ik het natuurlijk niet over de mensen die daar lage in­ komens hebben, maar gemiddeld zit daar voor vijf centen, als ik het zo mag zeggen. En als je dan ziet dat de WD­CDA­combina­ tie de inkomens tot vijftigduizend gulden minstens gelijk wil hou­ den, men heeft daar nu al weer het woordje 'zo mogelijk' tussen gezet, dan geloof ik dat het spaak gaat lopen. En nog iets anders is, dat als er toch niet veel aan inkomensbe­ leid gaat gebeuren, dat er aan de helere inkomens by de ryksover­ heid weinig gesleuteld zal worden. Ja, als je dan in totale middelen achteruit gaat, dan betekent dat dat er minder arbeidsplaatsen zyn. En hoe men dat probleem wil op­ lossen, dat moet u ons niet gaan vragen, w y hadden op dit pimt een sluitend geheel door met eea gedifferentieerd trendbeleid naar de hogere inkomens en een kop­ peling van de overheidssalarissen aan de andere salarissen automa­ tisch bezuinigingen te krygen, die maakten dat er daarnaast voor hooguit vier miljard op de totale begroting bezuinigd hoefde te worden.' Het is een groot vraagteken wat er met het onderwys de komende kabinetsperiode gaat gebeuren. Vier of vyf jaar? Geen vernieu­ wingsexperimenten meer, geen gedifferentieerd trendbeleid, geen studiefinancieringsverbetering, maar ook géén stopt en géén ex­ tensivering, maar toch de nuUyn? De toekomst is een black box en niemand weet welk duiveltje daaruit zal komen. Tameiyk somber verlaat Klein het zaaltje. Hy wordt door een half dozyn studenten belaagd die tot op het allerlaatste moment met hem diskussiëren over de vakgroepsbesturen. Klein ver­ wacht dat het nieuwe kabinet het wel een maand of achttien zal uithouden. IClein zit weer in de Tweede Kamer. Aan de onderkant van de PvdA­iyst verdwenen weer een aantal mensen. Tragisch. Maar er waren al afspraken ge­ maakt met de werkgever, geluk­ kig. Klein gaat weg, hy vergeet zyn bloemen die hy onder het applaus van slechts één aanwezige kreeg uitgereikt. Een yverige bestuur­ der van de afdeling Amstelveen holt Klein achterna met de bloe­ men. Klein neemt ze met zyn be­ kende glimlach in ontvangst. Zyn pad gaat niet over rozen... *) Gedifferentieerd trendbeleid: de overheid volgt het bedrijfsle­ ven bij de jaarlijkse stijging van de inkomens. Men neemt het ge­ middelde van wat er in het be­ drijfsleven aan stijging van de lonen is bereikt, en dat gemiddel­ de past de overheid toe op alle overheidssalarissen: de hoge zo­ wel als de lage. Dit heet onge­ differentieerd trendbeleid. Als de overheid zou besluiten om, welis­ waar eenzelfde gemiddelde als het bedrijfsleven toe te passen, maar het percentage stijging voor de lagere inkomens hoger te maken dan voor de hogere inkomens, dan spreekt men van gedifferentieera trendbeleid, hetgeen in feite een nivellering binnen het ambtena­ renapparaat is.

Op 29, 30 en 31 maart 1978 wordt "De Jaarlgkse Muziekbelangstel­ lenden', het FAN­testival, in Am­ sterdam gehouden. De Stichting PAN organiseert les­ sen en workshops voor individuele beoefenaars én ensembles in de sektoren: piano, orgel, ensemble­ spel, stemvorming, renaissance­ dans (waarby het mc^eiyk is om te dansen of de begeleidende mu­ ziek te maJien), authentieke uit­ voeringspraktyk, moderne muziek uit­ en toegelicht, improviseren met muziek, jazztheorie en ­prak­ tijk en tenslotte een PAN­koor, dat de Westeuropese koorlitera­ tuur van de laatste vyf eeuwen gaat bekyken en gedeelten daaruit gaat zingen. De docenten zyn allen vakmusici, zoals Willem Brons (piano), Da­ vid Porceiyn (moderne muziek). Jan de Hoog (koor), Ewald Kooi­ man (orgel), en Jan Boeke (au­ thenticiteit). Kosten zyn slechts ƒ 7,50 per dag. Eï is een uitgebreid inlichtingenformulier over deze B3ein-PAN dagen verkrygbaar by Stichting PAN, Postbus 7161, Amsterdam. Je kunt ook bellen naar 418621 (Ii^^rid Banen), 433583 (Maryke Dams) of 456149 (Louwrens Langevoort).

Nog geen besluit over doktoraal-programma polltikologie

De onderwtiskommissle polltikologie besloot maandagmiddag haar huidige, scherp bekritiseerde, voorstel voor een nieuwe struktuur van bet doktoraalprogranuna niet te behandelen. De bedoeling is dat er nu eerst over de hele subfakulteit een diskussie over de uitgangspunten van het politikologie-onderwüs wordt gevoerd. Half februari zal de onderwijskommissie zich dan opnieuw over de kwestie buigen om tot een advies aan de subfakulteitsraad politikologie te komen. Volgens Piet de Vries, namens Mundus/SBVU lid van de onderwyskommissie, waren de belangrykste punten van kritiek op het door de kommissie voorgestelde programma de slechte integratie van de diverse studie-onderdelen, het ontbreken van integratie tussen onderwys en onderzoek en de éénzydige nadruk op één politikologie-benadering, namehjk de beleidsontwikkeling, en één benadering van bestuurskunde, t.w. de praexolc^e. Hy zegt dat niet alleen de studenten maar ook verschillende vakgroepen bezwaren hadden. De bevoegdheden ten aanzien van de herstrukturering z;]n verdeeld tussen de subfakulteitsraad en de vakgroepen. De eerste beslist over de lengte en de struktuur van het programma. Daarbu komen zaken als soort en onderlinge verhouding van studie-onderdelen, evenals de mate van vryheid voor individuele studieprogramma's aan de orde. De vier vakgroepen besluiten ^ ervolgens over de inhoud van de diverse onderdelen. (J.d.G.Ï

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen