Ad Valvas 1977-1978 - pagina 403

AD VALVAS — 26 MEI 1978

Nog geen definitieve

regeling variabele

werktijden

CvB voelt niet voor de prikklok Het College van Bestuur heeft besloten voorlopig nog geen definitieve regeling voor variabele werktijden te treffen. Hoewel in een nota van personeelszaken een positief advies over een dergelijke regeling wordt uitgebracht, heeft het college na uitvoerige afweging van voor- en nadelen er toch nog een paar jaar mee willen wachten. Aan een ruim opgezette regeling waarbij een prikklok wordt gebruikt bestaat in elk geval weinig behoefte bq het college. Dat betekent dat de tijdelijke regeling gehandhaafd blijft, zoals die sinds de oliecrisis geldt, zij het dat die op onderdelen wat nader werd uitgewerkt. In de loop der tyd zijn er verschillende benamingen en begrippen ontstaan binnen het raamwerk van de variabele werktijden. Door de rijksoverheid ook wel keuzewerktijden genoemd. De meest voorkomende toepassing biedt de deelnemers de gelegenheid te variëren in het tydstip waarop men de werkzaamheden start en eindigt. Daarbij worden veelal periodes aangegeven waarin men in ieder geval aanwezig dient te zijn (de zogenaamde bloktijden). Ook zijn er voorschriften met betrekking tot de pauze, alsmede voor de maximale en minimale arbeidsduur per week of per dag. Het onderwerp van de variabele werktijden is reeds geruime tijd een punt van discussie op de VU. Was aanvankelijk het tempo van ideevorming en beleidsvoering langzaam, met de zogenaamde oliecrisis van januari 1974 kwam daar onverwacht snel verandering in. Variabele werktijden konden wel degelijk hun nut bewijzen en binnen een week werd er een regeling ontworpen voor het personeel van de hele universiteit. Met enkele aanpassingen is deze regeling nog steeds van kracht. Begin dit jaar verscheen er een nota variabele werktijden. Deze nota gaf een duidelijk inzicht in de voor- en nadelen van variabele werktijden. Voor het personeel liggen de voordelen op het gebied van de grotere persoonlijke vrijheid, vermijden van spitsuren bij het reizen en meer gelegenheid werktijden of te stemmen op persoonlijke- of gezinsomstandigheden. De ervaring de vrijheid te hebben in bepaalde mate zelf de eigen werktijden te mogen bepalen versterkt de beleving van de eigen verantwoordelijkheid in het organisatorisch verband, aldus de nota. Maar ook werden er duidelijke negatieve effecten gesignaleerd zoals met betrekking tot de tijd verantwoording, de registratie en de administratieve verwerking van de

Vervolg van pag. 5 raalsregiexn de gegevens ook in het nadeel van de boeren zal kunnen aanwenden, is echter een niet-ondenkbaar en verschrikkelijk gevaar. De kleine boer wordt sowieso niet geholpen door het regeringsbeleid. Treurige cijfers staan in de map 'Landbouwkundige hulp aan Indonesië?' van het Indonesiëkomitee Wageningen van mei '78, ook ter inzage aan de balie van de wereldwinkel. Voor de VU is bijzonder interessant de onlangs verschenen in^p ä ƒ5,— van de 'Christenen voor het Socialisme', getiteld 'Onderdrukking' ontwikkelingshulp en de kerken in Indonesië,' te bestellen bij 'Christenen voor het socialisme, Woudsphoten' te Zeist (03439-226). Hierin wordt de politieke rol van de kerken in Indonesië in een historisch leader geplaatst. Het wordt steeds twijfelachtiger om het argument te hanteren dat het 'etisch onverantwoord' zou zijn om 'de historisch gegroeide banden met Indonesië' te verbreken. Niet alleen hebben wij in de geschiedenis van de onafhankelijkheidswording van Indonesië geen al te positieve rol gespeeld (prof. Hendrik Kraemer was destijds één van de weinigen die vanaf het begin vóór onafhankelijkheid van Indonesië was), ook nu dreigen we als universiteit loopjongen te worden voor een regering die niet de belangen van haar eigen bevolking, maar meer die van de buitenlandse bedrijven op het oog heeft.'

door Peter

Ingwersen

gegevens hierover. Voor de organisatie betekent dat verhoogde kosten, inefficiency door het niet steeds aanwezig zijn van de optimale bezetting en het moeilijker worden van planning en coördinatie. Ondanks deze bezwaren adviseerde de nota toch tot een permanent systeem van variabele werktijden. Daarnaast werden algemene randvoorwaarden opgesteld waaraan een dergelijk systeem zou moeten voldoen. Het College van Bestuur heeft echter besloten nog niet tot een permanent systeem over te gaan. Wel heeft men een voorlopige uitwerking gegeven van de sinds de oliecrisis bestaande mogelijkheden. Enkele aanwijzigingen zijn: 0 Dagelijks wordt 8 uiu- gewerkt. Incidenteel kan er korter gewerkt worden, mits dit gecompenseerd wordt.

0 De grenzen van aanvang en einde van de werktijd zijn voor de dagdlenst 7.30 en 18.00 uur. 9 Het werk dient na maximaal 4J uur te worden onderbroken door een rusttijd van tenminste een half uur. 0 De pauzeperiode ligt tussen 12.00 uur en 13.30 uur, rekening houdend met het vorige punt. 9 Gedurende de bloktijden dient iedereen aanwezig te zijn. De bloktijden liggen tussen 9.3012.00 en 13.30-16.00 uur.

^ e i\\\\tï] ^llefn^gj (\c koekneno w^i m^Wer '^^n moeten l^^jen....

Het College van Bestuur stelt zelf er van af te hebben gezien de variatiemogelijkheden erg ruim te stellen omdat dit een registratie met behulp van een prikklok onvermijdelijk zou maken, waartegen naar de mening van het college terecht nogal veel bezwaren zijn aan te 'voeren. De problematiek van het prikklok-systeem is op de GU reeds duidelijk naar voren gekomen. De aanwijzingen zoals door het College van Bestuur opgesteld zullen gedurende een periode van twee jaar in de praktijk worden getoetst. Medio 1980 zal dan na raadpleging van besturen van (sub) faculteiten, bibliotheekdirectie, de hoofden van dienst, en de coördinator RSA worden bezien of tot een definitieve regeling moet worden besloten.

ABVA-VU krijgt positieve reakties op zijn 'buffer-plan' •Zo'n bufferpot is een prima plan, dat is duidelijk; wie zou daar nou tegen zijn? Daar is iedereen voor, dus dat hoeft de raad niet nog eens tegen de UB te gaan zeggen.' Aldus een lid van het subfakulteitsbestuur biologie tegen een personeelslid dat gevraagd had of agendering van het punt 'reallokatie en bufferpot' niet zinvol zou zijn. Kennelijk ging de betreffende bestuurder er van uit dat men op universitair bestuursnivo op dezelfde manier denkt als in de 'lagere' regionen van de Vrije Universiteit. Blijkens de reakties van het College van Bestuur tot nog toe (zie verderop in dit stukje) klopt dat uitgangspunt echter niet helemaal. Er zijn ook enkele (sub) fakulteiten die het zekere voor het onzekere hebben genomen en zich achter het ABVA-plan hebben gesteld.

Fakulteiten Zoals bekend diende de ABVAgroep VU eind februari een nota in - ondersteund door de SRVU die verband hield met het opnieuw verdelen van personeelsplaatsen over de fakulteiten, de zgn. reallokatie. In het kort komt het liier op neer. Tussen de fakulteiten bestaan op het ogenblik scheefgegroeide verhoudingen wat betreft het aantal personeelsleden ten opzichte van het aantal studenten. Om dit recht te trekken worden er plaatsen gereallokeerd. Daarbij moet wel aan eisen van een goed onderwijs-, onderzoeken personeelsbeleid voldaan worden: dat is het eerste deel van de ABVA-voorstellen. Doordat deze eisen gehanteerd moeten worden, verloopt de reallokatie echter langzamer dan nodig is voor de fakaiteiten waar de plaatsen r a a r toe moeten gaan. Die moeten dan volgens de ABVAnota een voorschot kunnen krijgen uit een 'bufferpot': dat is het tweede deel van het voorstel, dat dus duidelijk één geheel vormt met het eerste. Op diverse plaatsen op de VU is de nota besproken en het beeld dat daarvan naar voren komt varieert van gematigd positief tot enthousiast. Vrijdag 19 mei nam de subfakulteitsraad pedagogische en andragogische wetenschappen een motie aan waarin de ABVAnota wordt ondersteund en waarin de UR wordt gevraagd hetzelfde te doen. Op dezelfde dag nam de raad van de fakulteit der letteren een vergelijkbaar standpunt in, nadat het bestuur al aan het CvB had laten weten globaal met de voorstellen in te stemmen. Al eerder hadden de subfakulteiten psychologie en sociaal-culturele wetenschappen een positief standpunt t.a.v. de ABVA-nota in-

door Arie Verhagen namens ABVA-VU genomen. In diverse fakulteiten wordt er op het ogenblik nog over gesproken.

College van

bestuur

De ABVA had zijn nota aangeboden aan de universiteitsraad en aan het CvB, omdat het een zaak betreft van algemeen imiversitair beleid en niet alleen van personeelsbeleid, hoewel dit punt natuurlijk de eerste reden is waarom de ABVA zich met reallokatie bemoeit. Daarom was de nota ook aangeboden aan de Commissie van Overleg, het georganiseerd overleg tussen de vakorganisaties en de besturen van de VU en het AZVU. Anderhalve maand na indiening schreef het CvB een brief waarin stond dat zij geen aanleiding zagen een gesprek met ABVA en SRVU te voeren, waarin die organisaties een en ander zouden kunnen toelichten. Het CvB vond het een zaak van . . . UR en Combereid is voor de middellange termissie van Overleg. Dat had de ABVA, zoals gezegd, zelf ook al bedacht. Maar omdat het CvB een belangrijke rol speelt by d voorbereiding van beslissingen van de UR, hadden we de nota ook naar het CvB gestuurd. In zijn brief schreef het CvB ook nog dat zijn reaktie geen kritiek op de inhoud van de voorstellen inhield. Daarover heeft men aan de ABVA verder dan ook niets gemeld, maar er is wel iets over gezegd in een UR-vergadering. Daar ontvouwde het CvB onlangs de volgende gedachtengang: een bufferpot is een kwestie van pluspiinus tien jaar, dus iets van mid-

dellange termijn; als de minister miJn geld te geven, is hij ook bereid het aantal personeelsplaatsen struktureel uit te breiden, want omdat er toch niet verder vooruit wordt gepland, komt dat op hetzelfde neer; daarom hoeven We niet speciaal voor het bufferplan te gaan pleiten in Den Haag. Een begrijpeiyke gedachtengang, voor wie slechts let op de omvang van de geldstroom. Maar het gaat er om of nien het wel of niet eens is met de inzet, de strekking, van de nota: reallokatie moet voldoen aan eisen van goed beleid, daardoor gaat het maar langzaam en om, het 'gat' dat zo ontstaat, op te vullen is een voorziening nodig. Als we het daar over eens zijn, valt er met de ABVA best te praten over de precieze invulling van die voorziening. Vooralsnog gaan wij er van uit dat hij tijdelijk kan zijn, gezien de aard van het probleem. Het is nu echter nog steeds niet duidelijk -of het CvB het wel of niet eens is met de inzet van de ABVA-nota, m.n. niet of men de aan reallokatie gestelde voorwaarden onderschrijft.

Perspektief Dan heeft de groep VU van de Nederlandse Christelijke Bond van Overheidspersoneel (NCBO) beter begrepen waar het om gaat. De NCBO heeft de ABVA doen weten dat ze de instelling van een buferpot een goed idee vindt, al plaatst men hier en daar kanttekeningen bij de tekst van de ABVA-nota. Voor de volgende vergadering van de Commissie van Overleg zullen de vakbonden het CvB dan ook het een en ander duidelijk moeten kunnen maken. En gezien de gedane uitspraken van (sub)fakulteitsraden zal ook de UR zich serieus met de voorstellen moeten gaan bezig houden, zeker als er nog meer uitspraken komen, van die plaatsen waar er nu nog over gesproken wordt. Het zal een belangrijk winstpunt zijn als bestuursorganen en verschillende organisaties van personeel en van studenten zich gezamenlijk gaan inzetten tégen een botte-byibeleid en vóór de instelling van een bufferpot.

Tekenaar Arend van Dam exposeert op de VU Tot en met 15 juni is er in het Exposorium van de VU (restau-^ rant) een tentoonstelling te zien getiteld 'Ik zie, ik zie wat jij ook wel ziet'. De expositie bevat satirische tekeningen en ander werk van de bekende kartoonist Arend van Dam. Arend maakt vooral tekeningen met een krachtige boodschap. Op direkte en indringende wijze vestigt hij onze aandacht op wav,toestanden in de maatschappij. Onderwerpen als machtsmisbruik, wapenwedloop, mïlieuvernietiging, gewéld, agressie, onderdrukking, egoïsme en de jacht naar steeds meer geld en goed komen bij hem ruim aan bod. Hij konfronteert ons met zaken die wij zelf ook wel zien, m.aar waaraan we maar al te vaak voorbij gaan omdat we er zo gewend aan zijn. Het werk bijeengebracht op deze expositie is een selektie uit tekeningen gemaakt voor een groot aantal bladen en brochures, waaronder het VU-magazine. Arena's band met de VU houdt hiermee niet op. Naast zijn artistieke werkzaamheden is Arend tevens verbonden als parttime wetenschappelijk medewerker aan de subfakulteit psychologie. De tentoonstelling werd vorige week donderdag geopend door Koos van Weringh, hoogleraar kriminologie aan de Universiteit van Amsterdam, kenner en verzam.elaar van en publicist over politieke tekeningen en kartoons. De opening viel samen met de verschijning van het boek 'Ik zie, ik zie wat jij ook wel ziet: 150 satirische tekeningen door Arend van Dam' bij uitgeverij Kok, Kampen. Inlichtingen: drs. J. Vrieze, tel. 020-(548)4327.

gezien de prestaties van Jongeiejaars universitaire studenten bij schrifteiijice tentamens verdient het aanbeveiing op scholen voor voorbereidend wetenschappelijk onderwijs meer aandacht te geven aan het opstellen van een betoog en aan duidelijic schrijven, (j bron, vua'dam).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen