Ad Valvas 1977-1978 - pagina 149

25 NOVEMBER 1977

25e JAARGANG — NUMMER 13

•••••••»••••••••••••••••«•••••••e

l Prikaktie tegen bezoek rector van I Gadjah Mada universiteit

W E E K B L A D VRIJE UNIVERSffiEIT Hoofdbestuurder

NCBO E. J. Anneveld op studieconferentie

Demokratisch

e De SBVU heeft dinsdag met een korte prikaktie bij het buro 0 buitenland geprotesteerd tegen het bezoek, dat de rector van 0 de Indonesische Gadjah Mada universiteit prof. dr. Sukadji ^ Ranuwihardjo aan de VU heeft gebracht. De rector, die vorige 9 week het Nuffic-congres bijwoonde, kwam by de VU langs 0 om samen met functionarissen van de KU Utrecht, de Land0 bauwhogeschool te Wageningen en de VU te overleggen over 9 samenwerkingsovereenkomsten tussen deze instellingen en de 0 Gadjah Mada. De SRVU protesteert tegen deze samenwer# king omdat die steun inhoudt aan het Suharto-regime, dat # 'berucht is om zijn korruptie, duizenden linkse mensen heeft # vermoord of opgesloten houdt in concentratiekampen en elke % demokratie aan zijn laars lapt'. De staatsuniversiteit Gadjah 9 Mada is volgens de SBVU een van de paradepaardjes van het 9 Suharto-bewind. De heer Kapteyn van het buro buitenland # verwees naar de besluitvormingsprocedure, die al heeft plaatsO gevonden en de rector zelf gaf als zijn reaktie, dat elk land # zgn eigen systeem heeft.

« « 9

e « e e • 9 9 9 9 • •

Akkoord:

Vooral positie TAS-personee! zwakker als gevolg van bezuinigingen Van de sterke groei, die universiteiten en hogescholen in de zestiger jaren hebben doorgemaakt, heeft het lagere en middelbare TAS-personeel nauwelijks geprofiteerd, enerzijds door het ontbreken van instrumenten voor een behoorlijk personeelsbeleid, anderzijds doordat voor hogere TAS-funkties meestal de voorkeur werd gegeven aan het extern recruteren. De beloning en mogelyk ook de verklaring van de acceptatie van deze toestand door het lagere en middelbare TAS-personeel bestond (en bestaat) uit wat ik zou willen noemen een statusbevrediging. Het mogen en kunnen werken aan een universiteit alsmede de omgang met hoogleraren en academici. Zo luidde de eerste stelling van NCBO-hoofdbestuurder E. J. Anneveld op de studieconferentiedag over de bezuinigingen op het wetenschappelijk onderwijs en onderzoek, die vorige week vrijdag door de kiesvereniging Demokratisch Akkoord in het VU-hoofdgebouw was georganiseerd. Anneveld was er een van de inleiders voor het middaggedeelte, dat speciaal aan het personeelsbeleid was gewqd, nadat 's ochtends in het algemeen over de bezuinigingen was gediskussieerd. Over dat externe recruteren meende hö verder: 'Door de krapte op de arbeidsmarkt zijn diverse oudere te hoog betaalde 'externe' chefs aangetrokken, veelal uit het bedrijfsleven bijvoorbeeld Shell, en flo'ers uit de overheid (o.a. officieren, die functioneel leeftijdsontslag hebben gekregen). Deze mensen brachten, aan het eind van hun carrière in het bedrijfsleven of bij de overheid, hun 'beproefde' systemen in, wat veelal gepaard ging met spanningen en frustraties van zittend ondergeschikt personeel. Uit deze spanningen en frustraties dreigen, aldus Anneveld, argiunenten te worden geformuleerd tot ongeschiktheid (en ontslagaanvragen) van de ondergeschikten. Dr. K. van Nes, als VU-bestuurder, ook van de party op deze conferentie, vond van dat recruteren by de Shell, dat de VU kan profiteren van de situatie, dat grote maatschappijen bereid zijn mensen beschikbaar te stellen. 'Pijn, dat je in Nederland die rechtstreekse relatie tussen universiteiten en grote maatschappijen hebt. Daarvan moeten we profiteren.'

reorganisaties in de dienstverlenende afdelingen jdaats, gericht op het verlagen van formatieplaatsen. Dat bij de verdeling van formatieplaatsen de universiteitsraad de voorkeur geeft aan en de nadruk legt op het wetenschappelijk corps lykt hem weliswaar logisch maar hoeft echter allerminst zo te zijn. Hij pleitte er voor een vaste relatie staf/TAS te berekenen net zoals er een vaste ratio staf-studenten is. De solidariteit van het WP voor de positie van het TASpersoneel is, zo vond Anneveld, soms ei^ groot voor zover het gaat om zittend personeel en niet ten koste gaat van de mogelijkheden voor het WP. In toenemende mate wordt de indruk versterkt, dat deze solidariteit slechts dient om de aktles ten behoeve van het TAS-personeel te hanteren als buffer tot behoud van de eigen bevoorrechte posities. Een regeling van een grotere vrijheid in de keuze van de dagelijkse werktijd (variabele werktijden), van groot belang voor de TAS'sers, geeft vaak problemen door de opstel-

ling van het WP, dat vindt, dat dan de (ten onrechte?) verworven vrijheden worden ingeperkt. De afvloeiing via natuurlijk verloop is niet gerealiseerd noch bedongen voor het betreffende TAS-personeel in de faculteiten. I n t ^ e n deel: zü worden wel weggeorganiseerd en in het beste geval intern verplaatsit. Aldus Anneveld. Van Nes was het met hem eens, dat er in verschillende opzichten een 'discrepantie' m positie is tussen TAS'sers en WP'ers.' Ik fulmineer ertegen, dat als je diraisten wUt bemannen vanuit het veld (de faculteiten) Je op financiële weerstanden stuit, die erop duiflen, dat er iets mis is.

Driedubbel

Anneveld ging verder vooral in op de zwakke positie van het TASpersoneel. Hij betoogde, dat de bezuinigingen op de universiteiten, die in de zeventfeer-jaren inzetten, leidden tot een grote driik op de positie van het TAS-personeel. 'Voor het WP liggen vrij exact de carrièrelijnen vast, voor het TAS-personeel niet. (TAS'sere hebben bovendien veel minder studiefaciliteiten). Bij de TAS moet individueel gewaardeerd worden, waar- ' bij het initiatief moet uitgaan van de chefs. Er vinden regelmatig Advertentie

AUTOVERHUUR Middenweg 175, Amsterdam Tel. 938790

•

Mercedes, BMW, Opel, Ford, Flat, Daf, Renault, Volkswagen.

•

Studenten 20<'/o korting.

•

Bestelwagens 5mM6 m' en personenbusjes • diesels

gepakt

ABVA-hoofdgroepsbestuurder T. van Pcöpe, de andere inleider in de middaguren, ging vooral in op de naar zijn mening bedenkelyke ontwikkelingen in de rechtspositie van het wetenschappelijk personeel. Het Koninklijk Besluit van februari 1975, dat de aanstelling van wetenschappelijk medewerkers regelt, dreigt nu reeds te worden uitgehold door de vergaande beleidsvoornemens van de nota 'Slanke Lijn' van staatssecretaris Klein. De aantasting van de rechten van deze categorie neemt het karakter aan van een 'driedubbel pakken': ten eerste in het kader van het matigingsbeleid voor alle werknemers, ten tweede de extra bezuinigingen op de rechtspositie van ambtenaren en ten derde de bijzondere maatregelen ten aanzien van academici zoals de verlaging met enkele honderden guldens van de inschaling in september '75 en september '77 en de verlenging van

Hoofdbestuurslid E. J. Anneveld van de NCBO.

de termqnen tot bevordering tot wetenschappelijk hoofdmedewerker met drie jaar. Deze maatregelen worden, zei Van Peijpe, op geen enkele wijze gekompenseerd door verbeteringen voor andere personeelskategoneen of uitbreiding van de werkgelegenheid. Zonder enige consideratie voor de geldende rechtspositionele voorschriften wordt voorgesteld 'voorlopig' uitsluitend wetenschappelijk personeel in principieeltijdelijke dienst aan te stellen (dus niet op proef). Het is de bedc«ling zoveel mogelijk relatief goedkope krachten aan te trekken. Met het oog daarop wordt o.a. voorgesteld biina 800 WM-plaatsen om te izetten in plaatsen voor wetenschappelijk assistenten en wetenschappeluk ambtenaren. Het onderzoek wordt verder gescheiden van het onderwijs en is overigens een restpost op de begroting. De enige mogelijkheid het onderzoek veUig te stellen lijkt dan nog te liggen in het Instellen van nog meer stu-

dentenstops, wat toch moeilijk als een echte oplossing kan worden aanvaard.

Tegen elkaar uitgespeeld Op deze wijze, vreest Van Peijpe, dreigen verschillende groepen van de universitaire bevolking tegen elkaar te worden uitgespeeld. Dit doet zich voor op alle terreinen waar de bezuinigingen voelbaar zijn, zoals bij de herverdeling van formatieplaatsen, de 'keus' tussen beperkmg van restauratieve voorzieningen en prijsverhoging en de 'keus' tussen arbeidsplaatsen en bevordering. Wanneer de demokratische besluitvorming in de universiteiten niet mede tegen die bezuinigingen zelf wordt gericht, rest slechts de weinig verheffende taak van het verdelen van de armoede. Van Nes deelde de kritiek van Van Peüpe op de verlaging van

Vervolg op pagina 2

Op 24 februari uitspraak over basisfilosofie

/tead^nfêdie Raad stelt a i h ^ over stiid^ntenvoorzieiiffig^ uit Het advies van de Academische Baad aan de staatssekretaris over het beleid voor de studentenvoorzieningen zal nog tot eind februari op zich laten wachten. De universiteiten van Tilburg en Twente evenals enkele leden van de Commissie Studentenvoorziening (CSV) van de AB vonden de oorspronkelijk afgesproken datum van 16 december te vroeg. Hoewel van VU-ziJde geen bezwaar is aangetekend was het ook hier de vraag of een gedegen behandeling van de problematiek door de UB wel mogelijk zou zijn. De AB zal zich nu op 24 februari uitspreken over, een nieuwe basisfilosofie voor de studentenvoorzieningen evenals over het tot nu toe door staatssekretaris Klein op dit gebied gevoerde beleid. De AR is het belangrijkste adviesorgaan van de universitaire wereld aan de bewindsman. In de raad zitten aftevaardigden van alle universiteiten. Over de studentenvoorzieningen wordt al jarenlang gepraat, voornamelijk In de CSV, die enige maanden geleden met een meerderheids- en een minderheidsrapport naar buiten kwam. Het belangrijkste twistpunt was de mate van verantwoordelykheid van de universiteit voor de studentenvoorzieningen. Ofwel, iets fundamenteler bekeken, de vraag of individuele ontplooiing (zoals sport of kuituur) nog onder de definitie van hoger onderwijs valt of dat dit aUeen beroepsopleiding en maatschappelijke vorming dient. Voor staatssekretaris Klein duurde dit allemaal te lang. Hoewel hy heeft toegezegd rekening te zullen houden met het advies van de AR is hij alvast begonnen met een beleid dat ervan uitgaat dat studenten in principe geen recht hebben

op speciale voorzieningen en in de eerste plaats op algemeen maatschappeiyke voorzieningen zijn aangewezen. Dat betekende onder andere een hogere studentenbijdrage voor sport, afstoten van de tandheelkundige zorg voor studenten en het overhevelen van de studentenhuisvesting van het ministerie van Onderwils en Wetenschappen naar dat van Volkshuisvesting en Ruimteluke Ordening. Op deze richtlijnen van Klein is door de RSA sterk afwyzend gereageerd. Het voornaamste motief was dat speciale studentenvoorzieningen wel degelijk gerechtvaardigd zijn zolang als de student in een speciale positie verkeert. Dat is met name in financieel opzicht het geval. De RSA beheert namens de UR de studentenvoorzieningen aan de VU. Dit wü echter niet zeggen dat de UR automatisch het RSA-standpunt overneemt. Wel zou de diskussie in de raad door de kommissie Klankbord worden voorbereid op basis van een notitie van de RSA. Oorspronkelijk zou hierover op 6 december vergaderd worden. Nu komt dit punt echter waarschijnlijk op 31 januari of 14 februari in de UR aan de orde. (Red.) Advertentie

VU Boekhandel Dr. L. de Jong TUSSENTIJDS historische studies ^ Ä * Uitgave Ouerido ^>?X^ ƒ 35,50

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen