Ad Valvas 1977-1978 - pagina 132

AD VALVAS — 11 NOVEMBER 1977

Studenten: 'Gadjah Mada-universiteit in greep van

Vervolg van pag. 3

Soeharto-regimé

Sociale geografie in zee met Indonesische universiteit De subfakulteitsraad Sociale Geografie en Planologie ''heeft maandag met tien tegen acht stemmen een motie van de studentenfraktie tegen elke medewerking aan de invulling en uitvoering van de raamovereenkomst met de Gadjah Mada universiteit in Indonesië verworpen. In tegenstelling tot de studentenfraktie zag de meerderheid van de raad nog wel mogelijkheden om binnen de zeer smalle marges die het Indonesische bewind toelaat zinvol bezig te zqn in het belang van achtergestelde groepen van de bevolking. Met het verwerpen van de motie is na meer dan een jaar de deelname van de heren J. Hardeman en G. A. de Bruyne aan de VUstuurgroep Indonesië eindelijk formeel goedgekeurd. Binnenkort zal waarschijnlijk binnen andere (sub)fakulteiten dezelfde kwestie aan de orde gesteld worden. De studentenfraktie zei met nadruk niet tegen elke samenwerking met Indonesië te zijn maar wel tegen samenwerking met de Gadjah Mada universiteit (UGM). Het is één van de vijf door het bewind bevoorrechte staatsuniversiteiten, zy is verre van zelfstandig bij het beslisen over onderzoek en onderwijsprogramma's en bij benoeming van stafleden speelt politieke selektie een grote rol. Voorts is bekend dat de UGM in de eerste jaren na de staatsgreep van 1965 dertig procent van zijn staf en 2000 studenten kwijtraakte. Vooral progressieve mensen, ze werden vermoord, gearresteerd of ontslagen, o p grond van onder meer deze gegevens menen de studenten dat de UGM aan geen van de door de UR aanvaarde criteria voor internationale universitaire samenwerking voldoet. De heer De Bruyne stuurde kort voor de raadsvergadering een kopie van een artikel aan de leden, waaruit volgens hem bleek dat kritiek in wetenschappelijke publikaties van de Gadjah Mada wel mogeiyk is. Hij wees voorts op het Dian Desa-projekt van de UGM, een projekt 'waar we in goede zin "u" tegen kunnen zeggen'. In het kader daarvan hebben studenten waterleidingen aangelegd door droge gebieden naar kleine dorpen. De Bruyne erkent dat de studentenlaag aan de UGM een veel elitairder karakter heeft dan lu Nederland. 'Anderzijs hoor je ook dat er on-

der studenten aan die universiteit verzet tegen de korruptie bestaat.' Tijdens de raadszitting werden twee andere samenwerkingsprojecten tussen Nederlandse en Indonesische universiteiten genoemd. Gevraagd hoe breed de marges daar waren antwoordt De Bruyne dat daar zeker kritiek op maatschappelijke toestanden kan

Ook dit jaar schaatsen met Anton Huiskes

Tijdens de zitting van de raad bleek dat er verschillende leden waren, die weliswaar niet zelf een standpunt leken in te durven nemen maar de inschatting van de mogelijkheden om toch zinvolle kritiek te kunnen leveren wel aan de individuele onderzoeker wilden overlaten. Dat betekende niet dat men de onderzoekers helemaal de vrije hand wilde laten. Prof. dr. J. Buit pleitte voor een regelmatige rapportage over het verloop van het projekt zodat door de raad als de marges toch nog geringer blijken dan men nu denkt de samenwerking alsnog stopgezet kan worden. De heer De Bruyne zei dat hij in dat geval ook uit zich zelf al die konsekwentie zou trekken.

Buitengewoon verlof bij adoptie

De dienst personeelszaken deelt ons het volgende mee: 'Bij het adopteren van een kind is het voor de ouders vaak noodzakelijk extra verlof op te nemen om voor een goede opvang te zorgen bq de komst van het adoptiekind. Daarnaast dienen de nodige administratieve formaliteiten te worden geregeld, die vaak moeilqk buiten de normale werkuren af te handelen zijn. Met het oog hierop kan daarom — overeenkomstig de ministeriële richtlijnen — bij adoptie van een kind de ouder (s) buitengewoon verlof met behoud van bezoldiging worden verleen^ voor maximaal 5 dagen |)er adoptie-geval. In byzondere omstandigheden, dit ter beoordeling van het hoofd dienst personeelszaken, kan, indien het dienstbelang dit toelaat, deze periode, mits de medewerker de ouder is die zich hoofdzakelijk met de verzorging van het kind zal bezighouden — wat in de meeste gevallen de moeder is — worden uitgebreid tot maximaal drie weken. In geval van adoptie van een buitenlands kind kan desgevraagd buitengewoon verlof met behoud van bezoldiging worden verleend wanneer dit verlof noodzakelijk is om de medewerker in staat te stellen in het betreffende land het nodige te verrichten. Dit verlof kan per geval van adoptie éénmaal worden verleend voor de duur van de noodzakelqke reis- en verblijftijd met een maximum van één maand.'

worden geuit. Er werd gevraagd of onafhankelijke rapportage voldoende gewaarborgd was. Hardeman zei daarop dat het problematisch is wanneer je bij onderzoek op kwalijke dingen in die maatschappij stuit die je weliswaar vanuit een vi'ij land kunt kritiseren maar daarmee doe je misschien de positie van de partnerinstelling geen goed. 'Als je tot bepaalde kritiek komt moet _ je middels de partner proberen invloed uit te oefenen. Ik vind dat je niet die hoge eis vanuit Nederland mag stellen.' De studentenfraktie vond de visie van De Bruyne en Hardeman niet overtuigend. Beide partijen hadden al eerder met elkaar gesproken en hun argumenten uitgewisseld. De studenten geven hun kijk op de zaak vorige week vrijdag op een protestbijeenkomst. Daar werd informatie verstrekt over de schrijnende toestand in Idonesië (één voorbeeld maar: er zijn minstens 55.000 politieke gevangenen!) en de status quo bevestigende funktie van verschillende universitaire samenwerkingsprojecten. Voorts werden door SRVU, het Indonesië-komité en de Wereldwinkel-VU solidariteit betuigd. De spreker van de Wereldwinkel stelde de cynische vraag: Waarom nu uitgerekend kontakten met een universiteit in dit Indonesië; komen kontakten met Chili en Zuid-Afrika dan ook niet in aanmerking? Vrijwel alle aanwezigen (ongeveer vijftig) steun-' den een verzoek aan de raad om voor het studentenstandpunt te kiezen.

^We shall overcome^ Overigens was deze duidelijk opgelucht door het raadsbesluit. 'Ik voelde me er persoonlijk bij betrokken toen ik een tijd geleden

in Indonesië met een aantal studenten, niet van de UGM, het 'We shall overcome' zong. Toen dacht ik op die manier moet ik werken voor Indonesië. Een aantal punten die door de studenten zijn aangedragen heb ik donders goed in mijn oren geknoopt en daar wil ik op mijn manier aan werken.' Een uur later werd door SG-'74 (de vereniging van studenten sociale geografie) een verontwaardigde verklarmg uitgegeven. Men 'beraadt zich over verdere stappen en houdt de komende ontwikkelingen alert in het oog. SG-'74 zal zich dan ook direkt verzetten zodra er pc^mgen worden ondernomen door leden van de subfakulteit om konkrete Projekten met de UGM voor te bereiden.' Vermoedelijk zal de kwestie Indonesië in de nabije toekomst ook äan verschillende andere (sub)fakulteiten aan de orde gesteld worden. Onder meer bij de fysisch geografen. In het verleden is een onderwijsprojekt van prof. Van Pem-sen al in opspraak gekomen omdat het indirekt zou bijdragen aan een meer wetenschappelijke basis van de officiële staatsideologie evenals aan de opleiding van mensen die als regeringsadviseur aangesteld worden Ook aan andere universiteiten speelde of spelen dergelijke kwesties rond samenwerking met Indonesische onderwijsinstellingen. Aan de VU is naast de raamovereenkomst met de UGM er ook één met de universiteiten van Botswana, Lesotho en Swasiland in Zuidelijk Afrika. Deze beperking tot twee projecten is gekozen vanwege de strategie van de Vu en ook de NUFFIC om de universitaire bijdrage te koncentreren op enkele geselekteerde instanties in de ontwikkelingslanden, waarmee men een samenwerkingsverband voor langere termijn loil aangaan. In de UR-vergadering van 31 augustus vorig jaar werd besloten tot juist deze twee raamovereenkomsten. Zo'n raamovereenkomst houdt nog geen enkele konkrete verpUchting in en laat de (sub)fakulteiten de vrijheid over hun eigen deelname te beslissen. Om de Projekten voor te bereiden zijn twee stuurgroepen ingesteld, die tot nu toe tamelijk informeel te werk zijn gegaan 'vanwege de geboden haast (konkurrentie met andere universiteiten, beperktheid van de middelen die het ministerie beschikbaar stelt)'. Aldus een nota aan de subfakulteitsraad.

Diensten met persoonlijk hamhter, waarin men elkaar de ruimte geeft om te geloven

Huisdiensten gaan dra weer beginnen Nadat de vermaarde oud-schaatscoach Anton Huiskes vorig jaar veel studenten en personeelsleden van de VU in de praktijk heeft laten zien en voelen wat schaatsen kan betekenen is het gelukt hem ook dit jaar weer voor de VU te interesseren. Vanwege het grote sukses het vorig jaar komt de tot veler verbeelding sprekende Huiskes (nu direkteur van de landelijke dienst spel en rekreatiesport) dit jaar maar liefst twee keer langer dan vorig jaar, nl. van 8.30 tot 12.00 uur naar de Jaap Eden-baan. Er zal die ochtend twee maal anderhalf uur les worden gegeven. Het eerste anderhalf uur (8.3010.00 uur) is vooral bedoeld voor de prille beginner, hoewel ook anderen gerust mee mogen doen. Het tweede anderhalf uur (10.3012.00 uur) is wat meer afgestemd op hen, die niet meer zo vaak 'dubbeltjes zoeken'. Dat het een bizondere ochtend belooft te worden mag wel blijken uit het feit, dat de stoel (bekend van het natuurijs) ook op de kunstijsbaan terecht komt. Toegai^ tot de Jaap Edenbaan ƒ3,—.

Als bijdrage voor een leefbaar geestelijk klimaat is de afgelopen jaren door het studentenpastoraat op verschillende manieren meegewerkt aan kerkdiensten. Het aantal diensten, waarin het studentenpastoraat meewerkt, is afgenomen door de geringere belangstelling. Om toch een mogelijkheid voor diensten vanuit het studentenpastoraat open te houden is het vorige cursusjaar een aantal zogenaamde huisdiensten gehouden. Met het oog op het aantal aanwezigen, zo'n twintig mensen per keer, is als onderdak niet voor een kerkgebouw, maar voor een huiskamer gekozen. Door de kleine groep was het mogelijk ieder meer by de dienst te betrekken en er actief in te laten deelnemen, indien men dit wenste. Daarnaast biedt deze vorm mogelijkheden om diensten op andere manieren te vieren. Uit onderzoeken is namelijk gebleken, dat een groot aantal kerkgangers niet meer tevreden is met de huidige vorm. Hiertoe bieden huisdiensten, waar wij mee bezig zijn, de mogelijkheid om te proberen, hoe diensten meer aanspreekbaar worden. Tevens kan ieder ziJn ideeën hier kwijt, hoe het eigenlijk wel zou kunnen of moeten. Verder blijkt dat soort diensten een positieve invloed te hebben

op het gemeenschappelijk beleven van een dienst. Omdat er nu een duidelijke toenemende belangstelling is voor dit soort diensten, heeft het team voor huisdiensten besloten ook in de loop van dit cursusjaar telkens op de laatste zondag van de maand deze diensten te organiseren. Tot de kerst op het adres Olympiaplein 19 bv., waar men ook na de dienst zolang kan blijven als men wil. Op het buro van het studentenpastoraat is een overzicht van het afgelopen cursusjaar verkrijgbaar. Hierin staan uitvoeriger de motieven voor het houden van huisdiensten, de opzet en andere zaken, die hierbij een rol spelen of gespeeld hebben. Eerstvolgende huisdienst zondag 27 november half elf, Olympiaplein 19bv., die daarna op 18 december.

De kerk kan zich echter nü gaan richten op het werelddiaconaat bijvoorbeeld. Heitink gelooft, als het.om politiek gaat, wél in christelijke politiek, maar hij heeft het CDA nooit zien zitten. 'Het CDA vertegenwoordigt heel verschillende stromingen, die het onder één noemer brengt. Met het machtsdenken in de huidige formatie heeft hy veel moeite hoewel macht geen vies woord hoeft te zijn. Je hebt het op een gegeven moment gewoop nodig. Christeiyke politiek heeft volgens hem erg veel gemeen met het socialisme. Beide hebben een gezameniyke optiek in hun keuze voor de zwakken, de mensen, die aan de verkeerde kant van de welvaartsiyn zitten. De nacht van Schmelzer was destyds voor Heiting een grote afknapper en hy geloofde toen erg in de PPR. Daar zag hy een konkretisering van het evangelie. De PPR was voor hem een alternatieve christeiyke pary Voordat de PPR bestond geloofde hy in de AR, toen deze Unks door de bocht ging onder leiding van Berghuis. De lyn-Aantjes heeft hem ook altyd erg aangesproken. Lid van de AR is Heitink echter nooit geweest, ook niet toen hy dominee was en het als vry vanzelfsprekend werd gezien, dat hy lid van de AR zou zyn. Politiek voelt Hteitrnk zich op het ogenblik nergens onderdak.

Aan VU interfaculteit voor hulpverlening? Wat het christelijk onderwijs betreft vindt Heitink het belangrijk, dat er een christelijke universiteit is. Allerlei zaken hebben levensbeschouwelijke kanten al ligt dat bU bijvoorbeeld psychologie duidelijker dan bij wiskunde. Heitink vindt wel, dat de VU zijn christelijk karakter moet waarmaken. Er zon misschien juist aan de VU ruimte moeten zijn voor een interfaculteit voor de hulpverlening waar heel verschillende (sub) faculteiten zouden kunnen samenwerken dus multi-disciplinair van karakter. De interfaculteit zou misschien kunnen worden opgezet vanuit de (sub) faculteiten van geneeskunde, sociologie, psychologie, PAW, theologie en de huisartsenopleiding. Deze (sub) faculteiten zouden dan de gemeenschappelijke problematiek vanuit het levensbeschouwelijke gezichtspunt kunnen doordenken. Zelf is Heitink op het ogenblik wetensohappeiyk hoofdmedewerker aan de theologische hogeschool van de gereformeerde kerken in Kampen. Hy geeft daar pastorale psychologie en diaconiek. De studentenpredikant (in spe) loopt vanuit de Hogeschool stages in wykgemeenten, waarin hy preekt, catechiseert en pastoraat bedryft. In de doctoraal-fase kan hy diaconaat en pastoraat doen met stages in een gemeente, een psychiatrisch ziekenhuis en een fabriek. Heitink studeerde theologie aan de Theologische Hogeschool van de gereformeerde kerken in Kampen. Hy deed bivakken aan de VU (agolc^ie by Van Stegeren) en kreeg zyn supervisieopleiding in Nymegen by de ontwikkelingspsycholoog H. C. I. Andriessen (uit de school van Han Portman). Na zyn studie was Heitink enkele jaren jeugdwerkadviseur by het gereformeerde jeugdwerk (waar ook zyn promotor prof. dr. J. Firet werkzaam was) en van 1965 tot 1970 predikant aan de gereformeerde kerk van Eist. In dit artikel, met de inhoud waarvan dr. G. Heitink kon instemmen, konden uiteraard de opvattingen van Heitink slechts globaal worden aangegeven. Voor nuanceringen verwijzen we de geinteresseerde naar het proefschrift zelf, waarvan binnenkort ook een handelseditie zal verschijnen. (De redactie)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen