Ad Valvas 1977-1978 - pagina 299

AD VALVAS — 10 MAART 1978

^ikklok-plan Universiteit van Amsterdam roept terzet op bij wetenschappers Het voornemen van het college van bestuur van de Universiteit van Amsterdam om de aanwezigheid van het personeel op de werl^plelt door middel van prikklokken of presentielüsten aan een strenge kontrole te onderwerpen heeft onder de leden van het wetenschappelijk korps voor grote beroering gezorgd. Een op initiatief van de hoogleraar Nieuwe en Theoretische Geschiedenis A. B. Mitzman in alleryi bijeengebrachte 'aktiegroep' van in totaal negen hoogleraren heeft in een brief aan het college van bestuur aangedrongen op 'onmiddellijke intreding' van de maatregel. Het schrijven, dat tevens aan alle leden van het wetenschappelijk korps werd toegezonden, verwierf binnen enkele dagen meer dan driehonderd adhesiebetuigingen. Daarnaast heeft ook de Afdeling Amsterdam van de Vereniging van Akademici bij het Wetenschappelijk Onderwijs (VAWO) zich tegen de voorgestelde maatregelen uitgesproken. De VAWO-Amsterdam kondigt aan 'stimulerend' te willen optreden bij 'het verzet, dat zich al op verschillende plaatsen heeft gemanifesteerd'. In overleg met het landelijk bestuur beraadt de vereniging zich momenteel op verdere stappen. Onlangs kondigde het coUege van bestuur aan uitvoering te willen geven aan in de herfst van vorig jaar uitgevaardigde Haagse richtlijnen, die het 'thuis werken' onaanvaardbaar verklaarden, en die de onderscheiden bestuurscolleges in den lande dringend verzochten een waterdicht kontrolesysteem te ontwerpen. Het Amsterdamse CvB reageerde begin deze maand met het rondsturen van een konceptregeling, die het gehele universitaire personeel verplicht in principe van 's ochtends half negen tot 's middags kwart over vijf op de werkplek aanwezig te zijn, met inachtnemii^ van drie kwartier Iimchpauze. Uitzonderingen zijn volgens de regeling wel mogelijk, maar niet dan na toestemming van het vakgroepbestuur of, als het om meerdere dagen per week gaat. De aanwezigheid zou moeten

Door Johan Kortenray en Rob Bartlema gel aUeen maar schadelijke gevolgen. 'Een van de vereisten voor wetenschappelijke produktiviteit is ongetwijfeld dat de onderzoekers hun werk op de daarvoor meest geschikte tijd en plaats kunnen verrichten,' zo lezen we in de brief. 'Universitaire instellingen voldoen over het algemeen niet aan deze behoefte. Ze zijn bedoeld als plaatsen om te doceren, te tentamineren, spreekuur te houden, te vergaderen; er zijn maar weinig mensen, die in zulke instellingen hun eigen onderzoek kunnen doen. Het is voorspelbaar, dat het gevolg van de nieuwe maatregel voor de

meer dan een veertig-urige werkweek gemaakt', zo luidt een niet van dramatiek gespeende aUnea. De briefschrijvers dringen tenslotte aan op 'onmiddellijke intrekking van de maatregel', en pleiten daarnaast voor 'het opstellen van alternatieve voorstellen door de vakgroepen om aan de bestaande zorgen tegemoet te komen.'

Reliëf Om hun verlai^ens enig reliëf mee te geven, verschenen in de vergaderii^ van de Personeelskommissie op maandag 20 februari drie hoogleraren, die ten overstaan van over het algemeen ietwat skeptische kommissieleden het schrijven mondeling toelichtten. Prof. Goudsblom was van mening, dat de kwaliteit van het wetenschappelijk werk door de voorgestelde maatregelen niet bevorderd zou worden. Alleen de bereikbaarheid zou toenemen, maar, zo stelde hij, 'waar is men beter bereikbaar dan thuis naast de telefoon?' Bovendien leek de regeling hem nauwelijks effektueerbaar. 'Wie maakt men verantwoordelijk?' vroeg hij zich af. Bij kommissielid Snabilié (Progressief TAS-Akkoord) was nogal wat verbazing ontstaan over het initiatief van de hoogleraren. Hij wees op de ongelijkheid tussen TAS- en wetenschappelijk personeel: 'De afwezigheid van het WP wordt altijd op de TAS afgewenteld. Het college van bestuur en de staatssekretaris hebben terecht de regel 'Gelijke monniken, gelijke kappen' gehanteerd. We werken tenslotte allemaal voor dezelfde belastingbetaler', zo luidde zijn bondig kommentaar. Toch nog even om kommentaar gevraagd bij de man die vier jaar

"} Baad Loos (Uilenraad)

lang voor een algemene regeling heeft gepleit, en die in de nadagen van zijn ambtsperiode het genoegen smaakte een 'konceptrichtlijn' te kunnen rondsturen, oud-staatssekretaris Klein nu 'gewoon' Kamerlid. 'In beginsel heeft men gewoon verantwoording af te leggen, hetzij aan de vakgroep hetzij aan het bestuur. Daar zorgt men er tenslotte ook voor, dat jij je salaris krijgt', vindt Klein, die onze tegenwerping, dat je je ook een minder rigide systeem kunt voorstellen, waar meer aandacht wordt geschonken aan de kwaliteit en kwantiteit van de wetenschappe-

lijke publikaties beantwoordt met: 'Ja, waar ik altijd een voorstander van ben geweest, is: we beginnen ma^r eens met het versoepelen van de meer stringente randvoorwaarden voor de mensen, die wat presteren — dat was bij het Philips research laboratorium ook zo — die konden zelf optimaliseren. Maar wat deze hoogleraren willen, dat is nu, zonder dat die wetenschappelijke output gemeten kan worden de zaak maar op zijn beloop laten, dat is vrijheid blijheid, daar ben ik nou niet zó voor.' Klein tenslotte over het thuiswerken in verband met de slechte werkruimtes: 'Dat zal per geval moeten worden bekeken, maar dan wél in overleg met de mensen met wie je geacht wordt samen te werken. Want de heren werisen toch niet alleen, hoop ik. Maar ik ben hier ook deze drie dagen (we belden hem in de Kamer, red.). Tja, ik kan thuis harder opschie- ' ten. Nochtans, het is voor het bedrijfsgebeuren toch belangrijk, dat ik hier ben... Nou... keep smiling'. (GUPD, üvA)

informatiecentrum Informatiecentrum, hoofdgebouw kamer lD-03, tel. 548.3711. TER INZAGE: De hieronder vermelde publikaties liggen ter inzage in het Informatiecentrum, voor iedereen die erin is geïnteresseerd. — Verslag over het studiejaar 1975/1976 Technische Hogeschool Delft. 332 blz.; — Jaarverslag 1976 NOBIN — Stichting Nederlands Orgaan voor de Bevordering van de Informatieverzorging, 's-Gravenhage. 67 blz.; — Hc^er onderwijs in de Europese Gemeenschap, een handboek voor studenten. Het handboek bevat beknopte informatie over het hoger onderwijs in elk van de negen lid-staten van de Europese Gemeenschap alsmede gegevens over de toelatingsvoorwaarden, de financiële en sociale aspekten en de wijze waarop men nadere inlichtingen kan verkrijgen die bij de inschrijving van belang ziJn. 185 blz.; — Studentienhuisvesting Amsterdam 1976, verslag van een onderzoek naar de huidige en gewenste woonwijze van de studenten van de Universiteit van Amsterdam en de Vrije Universiteit in 1976. (onderzoek van de Gemeentelijke Dienst Volkshuisvesting in samenwerking met de Dienst Studentenhuisvestmg-D.S.H. van de UvA en de Stichting Studentenhuisvestmg-S.S.H. van de VU). 15 blz. + bijlagen. .— Jaarverslag 1976 Katholieke Universiteit Nijmegen.

uit

beschuldiging

'SSH manipuleerde met geld bestemd voor kunstwerk' Baad Loos (Uilenraad) ons het volgende: Aan de technische hogeschool Twente voelt men niet voor een prikklok. De THT heeft de minister geschreven dat een dergelijk systeem niet te rijmen valt met de opvattingen over een modern personeelsbeleid. Toch is er wel een soort kontrole: hier en daar hangen schoolborden waarop sekretaresses aan- of afwezigheid bijhouden (zie foto). Ook een idee. De prikklok zal vermoedelijk door de meeste universiteiten en hogescholen als ongewenst instrument worden beschouwd. Aan de VU zit men er, naar verluidt, bepaald niet om te springen. worden gekontroleerd via een prikklok- of presentielijstsysteem De betrokkenen werd gevraagd vóór 1 april te reageren. Op 17 maart zal in het kader van de Medezeggenschapscommissie overleg gepleegd kunnen worden met de vakbonden waarna in de optiek van het college van bestuur de maatregel per 1 mei zou moeten worden ingevoerd.

kwaliteit en kwantiteit van het wetenschappelijk onderzoek nadelig zal zi]n', aldus de briefschrijvers.

Dramatiek

In feite werken vele docenten veel langer dan de nu geëiste veertig uur, maar ze doen het grootste deel van him werk buiten de vaste verplichtingen van kollege-uren, spreekuren en vergaderingen op Weerstanden een plaats en tijd van hun eigen Voor het zover is zullen echter nog keuze. Ze doen dit niet uit hoogheel wat weerstanden overwonnen moed jegens diegenen, die een gemoeten worden. De VAWO bij- wone 40-uren-week werken, niet voorbeeld blijkt in het geheel niet om de belastingbetaler en de unite spreken over de voorstellen. In versiteit te duperen, niet om hun een op 21 februari aan de leden,_ verantwoordelijkheden te ontwijen het personeel van de letteren- ken, maar juist omdat dit de beste manier is om hun verantwoordeen sociale fakulteit gerichte brief noemt de vereniging de voorstel- lijkheid ten opzichte van studenten en kollega's en de samenlelen 'onaanva^rrdbaar'. De VAWO, werpt het CvB voor de ving, die hen betaalt, na te leven. voeten een 'regeling te hebben Dit is nu eenmaal de werkwijze ontworpen, die — 'indien zij al van docenten, die toegewijd zijn uitvoerbaar zou zijn — haar doel aan hun werk, die het stimulerend ver voorbijschiet, zodat slechts een vinden, die er de hele week door schadelijk effekt valt te verwach- mee bezig zijn, thuis met zorgzaam verzamelde vakbibliotheken, ten'. Ook de negen hoogleraren, waar- of in archieven, waar ideeën en onder koryfeeën als de sociologen bronnen hen leiden. Zulke mensen Goudsblom, De Swaan en Philips verrichten hun arbeid vaak tot en de historici Mitzman en diep in de nacht, en na zeven daBrandts vrezen van deze maatre- gen hebben zij meestal heel wat

schrijft

De plaatsing van het kunstwerk heeft de bewoners van Uilenstede geen reden gegeven spontaan een vreugdedans om het ding te maken. Eén oorzaak is dat de lokale situatie zoiets onmogelijk maakt. Een andere, de belangrijkste, is het ongenoegen dat bij de bewoners leeft over de hele gang van zaken rond het kunstwerk. De eerste keer dat dat ongenoegen uitgesproken werd was in de Uilenraadsvergadering van 22 november 1977. Daarin werd al de kritiek geuit die nu alleen nog maar heviger van toepassing kan zijn. Ik zal kort de belangrijkste punten herhalen: 1. De procedure die de commissie volgde en die moest leiden tot de keuze van het ontwerp heeft veel te lang geduurd, (nota bene: de door de Uilenraad voorgestelde procedure werd o.a. hierom afgewezen!) 2. Het uitgangspunt: een kunstwerk voor de studenten van Uilenstede op een min of meer centrale plaats is stilletjes onder het karpet geveegd. 3. Gelden voor het kunstwerk zijn door de SSH naar zich toe getrokken om een verandering bij de SSH-balie te bekostigen. Op dit moment moeten aan die kritiek nog ernstiger bedenkingen toegevoegd worden: De 'verbouwing' van de hal bestaat uit het plaatsen van twee spotjes en wat stoeltjes, uit het weghalen van een prikbord en uit het monteren van een hek. En dat is betaald uit het kunstwerk-potje. Dak hek heeft overigens weinig te maken met het kunstwerk; het staat een stuk verderop de toe-

gang tot de sociëteit af te sluiten van de SSH-burelen. Volgens Ad Valvas (24 februari) blijkt het kunstwerk ƒ 6500,— gekost te hebben. Dan kostte die 'verbouwing' dus ƒ 8500,—. Dat kan niet. Zo duur kan zo'n hek niet zijn. Ik beschuldig hier de commissie, en over de commissie heen,de SSH van het manipuleren met het geld dat bestemd was voor het kunstwerk. De heer Maat doet m het bericht op zijn eigen wijze lichtvoetige uitspraken. Welnu, in dezelfde stijl: het kunstwerk lijkt de letters SS te vormen. Je zou denken: de H ontbreekt. Dan alleen nog dit: de stoeltjes staan met hun rug naar het kunstwerk toe. Wat zou dat betekenen? Naschrift redaktie. Desgevraagd gaf de heer Maat ons telefonisch het volgende kommentaar: 1. Het geld voor het hek is niet

uit de gift van de aannemer EBA betaald, maar uit de gebouwenexploitatie, aangevuld met een bijdrage van de sociëteit UileTistede. De eitjes zijn betaald uit de eerste inrichting van het Combinatiegebouw. 2. De EBA-gift behoefde niet persé voor een kunstwerk besteed te worden. Het mocht ook iets anders zijn. Gezien de kwaliteit is het aangekochte kunstwerk beslist goedkoop. Bovendien is er uitvoerig over de plaats gesproken waar het kunstwerk zou worden aangebracht. Kunstenaar Jan Verschoor stond erop dat het in de hal zou komen. Die moest daarvoor worden verbouwd, wat extra kosten meebracht. Overigens is er zeer zuinig gewerkt. 3. Dat de halfunktie verbeterd is, is een plezierige en nuttige zaak: het is een centraal punt, zeg knooppunt, waar veel studenten en ouders komen. ,^.,.^i,»t«v"B«'

•«"t'* '.V**--«'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen