Ad Valvas 1978-1979 - pagina 466

AD VALVAS — 15 JUNI 1979

2 T.S. Glastra (TAS) schreef open brief aan

commissie

'Ongeboren kind krijgt van cie medisclie etiiiek niet liem toekomende besclierming' De heer T. S. Glastra (behorend tot de TAS) schrijft ons het volgende: „Het was mij niet bekend dat er in Toen ik eind mei de 14 uitgangshet 1 juni nummer van Ad Valvas punten van de cie. medische ethiek uitgebreid aandacht zou worden ge- onder ogen kreeg kon ik deze begeven aan de benadering van het nadering niet of onvoldoende teabortusprobleem in ons Ac. Ziekenlugvinden. Hierdoor voelde ik mij huis. geroepen de hieronder volgende Ik kreeg de indruk dat er na het brief aan de cie. M.E. te versturen. weggaan van prof. Janssens wel Daar A.V. de opvattingen van deze wat wijzigingen in de gedragsregels cie wel noemde, maar niet inhouzijn ontstaan. Heel duidelijk stelde delijk verwoordde ben ik zo vrij hij dat het om twee zaken gaat mijn opmerkingen naar aanleiding nl. om de beschermwaardigheid van van de uitgangspunten in een open brief te presenteren. de vrucht en van de vrouw.

Eeuwfeestkar

Als een grote, krakende kar komt het Eeuwfeest op gang. Over de hobbelige keien van vergaderingen, besprekingen, en problemen, waar de subcommissies zich voor gesteld zien. Iedereen heeft materiaal kunnfcn aandragen om de kar in elkaar te zetten. Alle ingediende plannen zijn overwogen en getoetst op bruikbaarheid. Een van de belangrijkste criteria, welke de Commissie hanteerde, was de doelgroep. De hamvraag bij het samenstellen van het hele programma was nl. deze: is het leuk voor iedereen? Komt iedereen aan zijn trekken? Zoals het totaal-plan er nu uitziet, lijkt dat redelijk gelukt. Het hele programma is nu, zo ver mogelijk uitgewerkt, aangeboden aan het College van Bestuur. Daar werd het voorstel met waardering ontvangen. Als nu de Universiteitsraad zijn goedkeuring aan het voorstel hecht, kunnen de subcommissies spijkers met koppen gaan slaan. Dan wiebelt de krakende kar de laatste helling af, rechtstreeks naar oktober 1979. Wat gaat er dan gebeuren? Begin oktober 1979 krijgt ü het volledige-programma van het Eeeuwfeest thuis gestuurd. Een uitgebreide toelichting op alle activiteiten kunt u vinden in een feestkrant, die tegelijkertijd verschijnt. Op de Dies Natalis 1979 luiden wij het 100ste jaar van de VU in, op bescheiden, maar wel feestelijke wijze. Het programma begint op 14 maart 1980. In elk feestprogramma zit, volgens de traditie, een officiële maaltijd. In het Eeuwfeest zitten we niet zo erg aan tradities gebakken, maar deze willen we graag in ere houden, zij het in aangepaste vorm. In het vorige nummer van Ad Valvas, van 1 juni 1979, heeft u hierover al kunnen lezen. Het wordt geen diner in de klassieke zin. De Commissie bereidt een lopend buffet voor waaraan 1200 man kunnen deelnemen, het aantal zitplaatsen in de aula. Doelgroep: iedereen zolang er plaats is in de aula. De maaltijd bereiden we zelf, d.w.z. u kunt daaraan mee doen, zoals u weet onder leiding van de Chef-Koks van Amsterdam. Vóór, na en tijdens dit gebeuren openen we drie tentoonstellingen, we presenteren een film-diaserie, een fotoboek over de VU, enz. Al deze zaken verpakken wij in een lekker lopend feest. Het is duidelijk, dat de voorbereidingscommissies zitten te springen om het „groene licht" van de Universiteitsraad. De werktekeningen voor een Eeuwfeestvlag liggen klaar. Offertes voor de meest uiteenlopende artikelen zijn binnen gekomen en men wacht op de definitieve bestellingen. Er komen meer en meer telefoontjes binnen bij het Eeuwfeestsecretariaat, van mensen, die mee willen doen aan bepaalde activiteiten. Wij raken uit het stadium van de voorbereidingen, in het stadium van uitvoering. Meedoen kan op verschillende manieren. Men kan zich daadwerkelijk inschrijven op projecten, maar het is ook mogelijk om mee te helpen door het aandragen van materiaal. De Historische Tentoonstelling, in het Hoofdgebouw en in het Amsterdams Historisch Museum, heeft nog een heleboel nodig. Persoonlijke herinneringen aan het studentenleven, vooral uit de jaren dertig, of, zo mogelijk nog eerder, zijn interessant. Materiaal van of over hoogleraren, die destijds aan de weg timmerden, tentamenbriefjes, eigenhandig geschreven stukken, onbekende foto's. Verder voorwerpen die een bepaalde herinnering oproepen aan of gefunctioneerd hebben in een faculteit of vereniging. Wie inlichtingen wil over wat er allemaal nodig is, waar medewerking voor nodig is, of wie gewoon wil weten, wat er gebeurt, belt maar even op, tel. (548)6918, of loopt even binnen bij het Eeuwfeestsecretariaat, Mej. E. Korevaar, kamer lA-22. O.K.? Doe mee! t WO JAAR VRUf UNIVERSfTFIT

II3ilSU3AINn 3nuAuwro(»=i

De uitspraak dat de menselijke vrucht rechtsbescherming moet kunnen vinden in onze samenleving dient ook uit evangelisch oogpunt, waar onze universiteit haar grondslag in vindt, met kracht te worden nagestreefd. Wanneer er onder de lezers zijn die deze gedachte willen steunen roep ik hen op lid te worden van de Vereniging tot Bescherming van het Ongeboren Kind, telefoon 033-12627 en dit kost u minimaal ƒ 12,50 per jaar. De brief, die ik op 31 mei verzond, luidt als volgt: „Geachte leden van de cie Medische Ethiek A.Z.V.U. Juist vandaag, nu de rechter een uitspraak deed in de zaak van prof. Arts, ontving ik „Op de Hoogte" van april jl. met de geformuleerde uitgangspunten over het onderwerp abortus arte provocatus. Ook las ik vandaag een personeelsadvertentie van het A.Z.V.U. voor een chef portier en ook hij zou gestalte moeten geven aa nde christelijke levensvisie van het ziekenhuis. De cie M.E. heeft in 14 punten * een poging gedaan het probleem van de abortus arte provocatus vanuit de christelijke levensvisie te benaderen. Na de publicatie in oktober 1977 heeft u op deze uitgangspunten nauwelijks reacties ontvangen. Ik hoop dat de bewustwording van het personeel nu van dien aard is dat u meer reacties zult ontvangen. Toen ik de 14 punten gelezen en herlezen had ontdekte ik dat er in alle uitgangspunten slechts twee personen genoemd worden nl. de arts en de vrouw. Het ongeboren levende mensenkind, juist het onderwerp van dit vraagstuk ontbreekt. Over de verantwoordelijkheid ten opzichte van dit nieuwe leven wordt nog aandacht besteed in punt 4. Overigens wordt er niets meer gezegd over de plicht van volwassen mensen ten opzichte van het ongeboren leven. Juist omdat we eikaars broeder en hoeder zijn (punt 5) moeten we niet alleen de in nood geraakte helpen maar ook dat leven dat z'n eigen rechten nog niet kan vèf-dedigen. In de context van dit onderwerp betekent dit „Behoeden van een voortijdige dood". De abortus arte provocactus wordt naar mijn gevoel in de punten 8 e.V. zodanig geprojecteerd dat het doden van de ongeboren vrucht gerechtvaardigd wordt om de zwangere uit de noodsituatie te redden. Enigszins heb ik begrip voor noodsituaties waarin volwassenen of deels volwassenen kunnen verkeren maar of deze nood met de dood van een ander mens opgelost kan worden is voor mij op ethische gronden niet duidelijk gemaakt in

Schadelijk blik Onno Zijlstra, C.I.F. medewerker, schrijft ons: „De heer Bakker zijn tot voor kort mooie groene Citroen GS Break is op het VU-terrein „flink beschadigd". Hij Idaagt via Ad Valvas (onder de kop „Blikschade op VUgrond(slag") steen en been over gebrek aan „VU-colIegialiteit" en geeft de dader „alsnog een meldingsmogelijkheid". Toch moet u, meneer Bakker, de positieve kant van het voorval niet uit het oog verliezen. Kan het u immers niet op het verhelderende idee brengen dat autorijden oorlog is? Voor een „medewerker aan de VU", verbonden aan het „Instituur voor Godsdienstwetenschap", alwaar hij ook telefoon heeft, moet informatie over automobiliteit en verkeersslachtoffers/gezondheid/ milieu/energie/landschap/stedebouw toch te achterhalen zijn. Wie weet heeft de „grondslag" daar ook iets mee te maken. Je weet maar nooit."

de punten- 11 t.m. 14. Ik betreur vandaag de uitspraak van de rechter al begrijp ik dat deze uitspraak te maken heeft met de uitvoering van een bestliurlijke beleidszaak. Ik hoop dat de cie naar aanleiding van mijn aangevoerde argumenten ontdekt dat de ongeboren mens door toepassing van de genoemde 14 punten niet die veiligheid en bescherming heeft gekregen die het toekomt. Ik mag u vragen, ook in dit probleem, waar te maken en ik citeer gedeeltelijk de grondslag van onze vereniging waar de V.U. van uit gaat dat zij de mens en zijn gehele leven roept tot de dienst en verheerlijking van God en daarin tot dienst aan de medemens. Laat dan ook die verheerlijking tot haar recht komen in die periode van ons leven die wij allen voor onze geboorte moesten doormaken. Laat dan juist de Vrije Universiteit een extra bewakingsfunktie hebben voor het gehele menselijke leven evenals van de aan te stellen chef portier verwacht wordt dat hij zijn bewakingsfunktie voor de A.Z.V.U. gemeenschap met een christelijke levensvisie zal uitoefenen." * De uitgangspunten van de cie medische ethiek luiden als volgt: „Het vraagstuk is door ons benaderd vanuit de verantwoordelijkheid van ons ziekenhuis, onverlet de verantwoordelijkheid van elke individuele medewerker. Hoe noodzakelijk en goed een wettelijke regeling van de abortus arte provocatus ook mag zijn, hij kan niet de beslissende verantwoordelijkheid van ons geweten vervangen. Vanuit het evangelie menen wij de volgende lijnen voor een visie te mogen trekken: — geloven in God als schepper dwingt tot eerbied voor al het geschapene. — de aarde is de mens toevertrouwd. Daarin ligt opgesloten zijn verantwoordelijkheid voor al het geschapene.

Verkiezing TAS faculteKsraad moet over De verkiezing van een vertegenivoordiger van het technische en administratieve personeel voor de subfaculteitsraad natuurkunde en sterrenkunde moet over. Dit heeft het college van beroep voor de verkiezingen bepaald. Ten onrechte waren 45 personen uit de Centrale Technische en Huishoudelijke Dienst en uit het faculteitsbureau W. N. ook als kiezers aangeschreven, hoewel zij niet tot de subfaculteitsgemeenschap worden gerekend, aldus het college. TAS-ser K. Pereboom en namens de TAS-vertegenwoordiging in de raad J. J. Welling hadden ontdekt dat het kiezersaantal veel te hoog was geweest, toen de uitslag bekend werd. Zij tekenden toen beroep aan. Aanvankelijk was P. J. van Leuffen voor de raad uitverkoren. De nieuwe uitslag zal begin juli bekend zijn. (Red.)

de mens is niet alleen beheerder van de schepping, hij neemt ook zelf actief deel aan het scheppingsproces. Levende mensen brengen levende mensen voort. Elk mens bestaat door God én door zijn ouders, omdat een mens dus zijn bestaan en zijn mogelijkheden niet uit zichzelf heeft, maar aan God dankt, zal hij. tegenover het leven dat hij zelf verwekt en voortbrengt in eerbied en verantwoordelijkheid hebben te staan en handelen, mensen zijn elkaar tot broeder en hoeder. Daarom zijn wij aangewezen om elkaar vanuit de liefde van God, die onze helper is, te helpen waar de ander — door welke oorzaak ook — in nood is geraakt. dat de ander zijn eigen verantwoordelijkheid en mondigheid heeft, betekent niet dat onze verantwoordelijkheid tegenover hem is opgeheven, niet ieder mens kan elke verantwoordelijkheid in dezelfde mate dragen. een zwangerschap kan — hoe dikwijls zij een bron van ver wachting, vreugde en levensvervulling is — zeer zeker ook een ernstige noodsituatie voor de zwangere betekenen, die noodsituatie kan gelegen zijn zowel in de lichamelijke, de geestelijke als de sociale gesteldheid waarin de zwangere verkeert. helpen in het algemeen en zeker in de situatie van nood mag niet alleen door regels worden bepaald of beperkt, in de situatie van klaarblijkelijke nood kan de abortus arte provocatus een hulp zijn, die de medicus als verantwoordelijk helper kan hanteren. vanuit deze verantwoordelijk­ heid en verbondenheid mag in die noodsituatie de abortus arte provocatus niet worden gezien als een buiten werking stellen oj overtreden van Gods geboden, omdat de zin van alle geboden is: het bewijzen van barmhar­ tigheid. zowel de vrouw als de arts draagt een eigen verantwoorde­ lijkheid. Te zeggen dat de vrouw alleen beslist, of dal de arts alleen beslist, getuigt van een onjuiste wijze van hanteren van persoonlijke verantwoorde­ lijkheid. slechts vanuit de dienende ver­ bondenheid, waarin God de ene mens ten opzichte van de ander heeft gesteld, kan een verant­ woorde beslissing groeien."

Redaktle­adres: De Boelelaan 1105 of Postbus 716' Amsterdam, telefoon 020­5484330. B.g.g. 5482671. Redaktie: Jan van der Veen (hoofdredakleur), Jaap Kamerling, Mathilde van Am­ stel (redaktie­assistente). Medewerkers: Warner Bruins Slot, Bart Muysson, Hans de Boer, Cok de Zwart, Rob Meerhof, Hans Schumacher, Martin Hetebrij, Simon Kooistra, Gert van Vulppn en (niet­red.) Dienst Pers en Voorlichting. Adjes: Max. 30 woorden. Kosten ƒ 6,—. Opgave voor maandag 10 uur kamer 1 D-08 vu-hoofdgebouw. Kontante betaling. Alleen voor VU-personeel en -studenten. G.U.P.D. De redaktie werkt met alle andere liniversiteits- en hogeschoolbladen, op dat van de Nijmeegse universiteit na, samen in de stichting Gemeenschappelijke Universitaire Persdienst (GUPD). Kopij, niet bestemd voor de mededelingenrubriek, moet (getypt) uiterlijk maandagmorgen 10 uur binnen zijn.

Ad Valvas wordt voor 15.000 lezers gedrukt

Fotografen: Mark van Dorp (AVC), Eduard de Kam, Peter Wolters (AVC). Tekenaars: Aad Meijer Advertenties: J. G. Duyker, Oostvierdeparten 50, 8392 XT Boijl. Telefoon 05612-5'l1' Produktle: Randstad Handelsdrukkerij, Aalsmeer (Perscombinatie).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen