Ad Valvas 1978-1979 - pagina 446

\

6

Waarom komt geld voor Ad Valvas zo moeilijk

AD VALVAS — 1 JUNI 1979

los?

Pater Van Kilsdonk, die onder andere na het interview in Ad Valvas van een paar jaar terug in hogere VU-kringen wel als dissident beschouwd zal worden, heeft ook tijdens de forumdiscussie over Ad Valvas weer enkele rake klappen uitgedeeld. Er is zeker een positieve correllatie tussen de kwaliteit van een blad en de hoeveelheid geld die ervoor wordt uitgetrokken. Je kunt lang en kort praten over structuur, stichtingsvorm, etc, een feit is, dat een krant met geld gemaakt moet worden. Waarom komt dat geld op de VU zo moeilijk los? Het antwoord staat eveneens in het — voortreffelijke — artikel van .Bart Muysson en wordt gegeven door Ben van Kaam, de man van

Sinterldaasfeest al zo'n 20 jaar

VU-magazine. De VU-bestuurderen hebben een (calvinistische) angst voor journalistiek en publiciteit. Daarom houden zij de financiële teugels strak en stellen alles in het werk het personeelsbestand niet uit te breiden. Af en toe maken zij een op het eerste gezicht genereus gebaar, dat aardig lijkt, maar in feite niets oplost. Eerst werd het redactiekantoor versierd met wat schilderijen en een hoogpolig tapijt. Nu zal het de beschikking krijgen over een grotere redactieruimte. Deze nieuwe redactieruimte is echter nog steeds te klein om er een derde redacteur neer te zetten!

Kinderachtig Je kunt een kmd dat schreeuwt om een skelter eventjes de mond snoeren en tijdelijk tevreden maken door het een doos drop voor te zetten. Op het ogenblik dat de drop verdwenen is, zal het weer gaan toepen om de skelter. Zo gaat het ook met Ad Valvas. Er wordt op een kinderachtige manier mee om-

gesprongen. Ad Valvas wordt aan het lijntje gehouden en zoet gehouden met oplossingen, die geen oplossingen zijn. De angst voor de journalisten in de hogere VU-kringen is m.i. zo groot, dat het van vitaal belang is om dié angst te bestrijden. Angst voor journalistiek en openbaarheid is een teken van onzekerheid: Een bestuur dat zeker is van zijn eigen zaken, strijdt met open vizier en is niet bang voor een confrontatie met de pers. Zolang die angst wel bestaat is er iets mis. Het maakt duidelijk dat de strijd voor een onafhankelijk universiteitsblad niet mag ophouden en zelfs met kracht gevoerd moet worden."

Stopzetting warmtelevering /. van Heulen (Energiecentrum) schrijft ons: „Vanaf vrijdagavond 8 juni tot maandagmorgen 18 juni a.s. zal geen warmtelevering aan de gebouwen mogelijk zijn wegens onderhoudswerkzaamheden aan de centrale heetwaterinstallaties in het Energie Centrum."

Ik wijs u erop dat ondergetekende met enkele andeie medewerkers dit feest zeker al plm. 20 jaar georganiseerd hebben en dit feest nog nooit NIET door is kunnen gaan wegens gebrek aan belangstelling De opkomst voor deze activiteit is ongeveer 150 kinderen per feest. Op zaterdag 1 december zal in de kantine van het gebouw van de faculteit der geneeskunde aan de Van der Boechorststraat 7 om 9.30 uur de eerstvolgende St. Nikolaasfeestdag worden gehouden." Advertentie

Titia Klaver schrijft ons: „Enige tijd geleden (29 maartj is er door het Contact Christelijke Studiegemeenschap VU (CCS-VU) Geneeskunde een bijeenkomst georganiseerd met als thema: Medische Ethiek, in het bijzonder euthanasie. Twee sprekers, Dr. D. J. Bakker, chirurg en Prof. Dr. C. v. d. Meer, internist hielden een inleiding aan de hand van een aantal stellingen over euthanasie onder voorzitterschap van Dr. J. Stam. Dr. Bakker hield ons voor dat al ons handelen, dus ook dat m.b.t. euthanasie, genormeerd dient te zijn aan het gebod God lief te hebben boven alles en de naaste als ons zelf. Bij euthanasie zijn de grondmotieven vaak belangrijker dan de handeling zelf. Deze grondmotieven worden in discussies over euthanasie vaak verwaarloosd. Oorzaak hiervoor is dat de mens zelf wil beschikken over zijn leven: „De kwaliteit van het leven hier moet goed zijn, onvolwaardigheid hoort er niet bij". Maar hierbij wordt vergeten dat na de zondeval alle leven onvolwaardig is en dat de grens tussen onvolwaardig en volwaardig niet in dit leven ligt. Men mag niet, als excuus om een leven te beëindigen, aanvoeren dat dat leven niet meer menselijk zou zijn, hoewel het menselijke i'n het leven niet altijd op dezelfde wijze wordt gerealiseerd. Men mag het leven van een medemens niet zo beoordelen, dat hij er actief een einde aan maakt, immers de waarde van het leven is gegeven met het leven zelf. Het is wonderlijk dat sommigen definitieve handelingen in de euthanasie geoorloofd vinden, terwijl we een zeer gebrekkige kennis over leven en dood bezitten. Dit is het gevolg van de snelle ontwikkeling van de medische techniek. Deze techniek is er tevens de oorzaak van dat men minder vertrouwen heeft in de arts en dat men vlucht in alternatieve geneeswijzen. Van hieruit is de vraag naar euthanasie te begrijpen; die vraag is allereerst een vraag om hulp, niet naar de dood. De arts zal eerst hulp moeten bieden en daarna beslissen over euthanasie. Als geboden hulp is stervensbegeleiding heel belangrijk. Vaak weet men niet hoe te handelen met de dood en wil men er het beste van maken met behulp van euthanasie. Voor christenen is de dood echter niet het einde, maar de doorgang tot het eeuwige leven. Mede daardoor is een wettelijke regeling, die legalisering van euthanasie zou inhouden, niet wenselijk; de arts zou dan zijn eigen verantwoordelijkheid kwijtraken.

blondine'

Margreet Onrust, studente Nederlands aan de VU, die onlangs het forum over universitaire pers en vrijheid voorzat, schrijft ons: „Ad Valvas is onleesbaar en saai, zei de heer Van Kilsdonk tijdens het onlangs gehouden forum over universitaire pers en .vrijheid. Bij het verslagleggen van dit forum (AV 18 mei) doet Bart Muysson een te waarderen poging om hier nu eens een uitzondering op te maken. In 'n stijl die nauwelijks minder barok is dan de stem van de heer v. Kilsdonk schildert hy in felle kleuren de gebeurtenissen en zelfs van het introduceren van de forumleden ma.akt hij iets spannends; van ieder vermeldt hij ,naast een uitgebreide expositie van funkties en aktiviteiten, een wezenskenmerk. De één oogt filosofisch, de ander formuleert charmant. Van der Veen blijkt zelfs kwiek. Dan rust Muyssons keurende blik op de enige vrouw achter de forumtafel. En jawel hoor, prompt ontsnapt aan zijn zwierige pen een wel zeer lijfelijke kwalificatie: ik word opgevoerd als een pronte blondine. Nou ja zeg. Laat ik niet zeuren over het feit dat met dit subjectieve oordeel de formule Traas wordt overtreden, ik heb begrepen dat er in de Beleidsraad Ad Valvas veel aktievere objectiviteitsbewakers zitten dan ik ooit zou willen zijn. Ook mag Bart Muysson een mening hebben over mijn verschijningsvorm, ik heb er ook een over de zijne. Maar wat ik droevig vind is dat voor deze AV-medewerker blijkbaar nog steeds geldt dat men zijn lezers niet volledig over de zakelijke aktiviteiten van een vrouw kan informeren zonder ook nog een evaluerende opmerking over haar fysiek gemaakt te hebben. In feministische kringen wordt zo'n houding wel met seksisme aange-

'Visie op de dood bepalend voor euthanasie' De heer W. v. d. Hoek, (5482027) werkzaam bij de geneeskunde-faculteit, schrijft ons het volgende: ,,In Ad Valvas van 18 mei jl. stond een artikel over de Personeelsverenigng, waarin o.a. de activiteiten van de PVU werden vermeld, met name „Voor kinderen van het personeel is enkele malen een Sinterklaasfeest georganiseerd al is het de iaatste keer niet doorgegaan wegens gebrek aan belangstelling".

als pront en

Ten van Ad Valvas-verslaggever was net even te zwierig'

Angst voor journalistiek is tel(en van onzelcerheid Guus Herbschleb,oud-redacteur van Ad Valsvas schrijft ons: „Met grote belangstelling las ik het artikel over de forumdiscussie in Ad Valvas van 18 mei. Gedurende enkele jaren was ik zelf ook aan Ad Valvas verbonden, in eerste instantie als correspondent, later als redacteur ad interim na het ontslag van Hans Bos. Derhalve voel ik me nog steeds betrokken bij de zaak Ad Valvas. Er wordt al vele jaren over deze zaak gediscussieerd, in de universiteitsraad, in het CvB, in de kolommen van Ad Valvas zelf, van Pharetra en andere universiteitsbladen en ook de landelijke dagbladen hebben in het verleden geschreven over de problemen bij Ad Valvas.

'Geen lijfelijkekwalifikaties

Prof. Van de Meer ging nader in op de verschillen tussen aktieve en passieve euthanasie, omdat onvoldoende omschrijving aanleiding geeft tot misverstand. Onder passieve euthanasie verstaat men het niet meer toepassen van levensverlengende behandelingen. Aktieve euthanasie is het toepassen van levensverkortende middelen (direkt of indirekt). Veel van wat juridisch onder euthanasie valt, behoort in wezen tot normaal medisch handelen. Beslissing over behandeling en euthanasie moet door de patient

genomen worden; arts of familie mogen hierin geen beslissing nemen, omdat ze onzuivere motieven kunnen hebben en leven voor iedereen een onvervreemdbaar recht is. De vrijheid van handelen, ook ten aanzien van euthanasie, wordt ompaald door de Tien Geboden, samengevat door Christus: „Je naaste liefhebben als jezelf". Omschrijving van euthanasie geeft altijd rechteloosheid voor de ander en is daarom niet wenselijk. Tot slot vond prof. Van de Meer dat je alleen van euthanasie kunt spreken als de patient zich in de stervensfase bevindt, als euthanasie in zijn belang is en als hij hiertoe een vrijwillige beslissing genomen heeft. Alleen dan kan euthanasie een geboden daad van barmhartigheid zijn."

duid. Zo zwaar op de hand wil ik niet zijn, maar het lijkt me wel dat er betere methoden te vinden zijn om een blad leesbaar te maken dan het invoegen van dit soort zinsneden." Op de forumavond waren nu éénmaal geen mannelijke equivalenten aanwezig die in aanmerking kwamen voor kwalificatie als blonde adonis of ravissant zwarte casanova. Anders zou ik dat ook vermeld hebben (B.M.)

VU levert bijdrage aan museumprojekt Vandaag wordt op het waddeneiland Schiermonnikoog het nieuwe natuur- en eilandhistorisch museum „De Centrale" geopend. Het museum is gevestigd in het gebouw van de voormalige dieselcentrale die het eiland van elektriciteit voorzag. Naast bijdragen van o.a. de eilandergemeenschap. Rijkswaterstaat, de Rijksdienst Domeinen en de Landelijke vereniging tot Behoud van de Waddenzee hebben ook de subfaculteiten biologie van de RU te Groningen en de Vrije Universiteit, die beide een onderzoeks- en onderwijsvestiging op het eiland hebben, een aandeel in dit projekt geleverd. Wat de VU betreft wordt de museumbezoeker een indruk gegeven van de verschillende aspekten van het biologisch onderzoek ter plaatse. De opening zal worden verricht door de echtgenote van de Commissaris der Koningin in Friesland, mevr. E. Rijpstra-Knook.

Davidse: 'Begrip kwalitieit eens verhelderen' Vervolg van pagina 1 moeten kunnen worden meegenomen. De raad zou. aldus Boeker, moeten meewerken aan het ontwikkelen van een universitaire onderzoeksidentiteit. Daarom moet de raad allereerst plaatsen toewijzen voor Projekten die aan minstens een van de karakterkriteria voldoen en daarna pas zal een rangschikking naar kwaliteit moeten plaatsvinden voor wat er overblijft. „Het gaat er niet om als raad een tweede ZWO-tje te spelen, waarbij alleen naar topkwaliteit wordt gekeken," zei hij. Volgens Klemann, die namens de VUSO sprak, dienen de karakterkriteria weliswaar zwaar te wegen, maar niet zoals het DAK dat wil, want dat wil die loskoppelen van het kwaliteitskriterium. De Smit (TAS) vond dat onduidelijk is hoe de karakterkriteria worden toegepast. Hij had een neiging bespeurd waarbij het kwaliteitskriterium werd geaccentueerd. „Als onderzoek kwalitatief prima is en het staat naast een projekt dat misschien kwalitatief iets minder goed is, maar toch goed, en dat bovendien aan karakterkriteria voldoet, dan lijkt een dergelijk gebruik van het kwaliteitskritejium jnij on-

juist en strijdig met de bedoeling van de karakterkriteria." Davidse (niet gebonden w.p.): „Kwaliteit is, zou je kunnen zeggen, geen objektief en onveranderlijk gegeven, niet iets waar iedereen gelijk over denkt." Daarom achtte hij de vraag aan de cie-BRO gewettigd dat begrip eens wat te verhelderen. Net als sommige andere raadsleden was hij het met het DAK eens dat de indieners van Projekten meer bij de behandeling ervan moeten worden betrokken. Voorzitter van de cie-BRO Verheul merkte op dat de commissie het gesprek met O. en O. open tegemoet is gegaan en dat er zeker aan verbetering zal worden meegewerkt. Over het kontakt met de indieners zei hij: „Dat vindt in toenemende mate plaats." Hij wees er echter wel op dat zes weken tijd voor de voorbereiding van de concept-voorstellen van BRO wel een krappe periode is. De DAK-suggestie om de indieners van Projekten te laten reageren op het BROoordeel vóór het gesprek met O. en O. vond hij „alleszins het overwegen waard'.' Konform de voorstellen van de cie-BRO wees de raad een formatieplaats voor een jaar toe aan elk van een tweetal Projekten en voor 2 jaar met verlengingsmogelijkheid van 2 jaar aan elk van een 10-tal andere Projekten. De Pro-

jekten variér-en van „wapenprodukiie in West-Europa" tot „Plotinus, Over de Voorzienigheid". (J. V. .d. V.) * Tegenover de redactie lichtte het raadslid later toe, dat men als lid van de raad altijd rriedeverantwooidelijk is voor genomen besluiten, ook al is men niet op vergaderingen aanwezig. Bij het conflictpunt in kwestie, het terugverwijzen van een aantal voorstellen naar O. en O. zijn duidelijk de PKV vertegenwoordigers in O. en O. in gebreke gebleven. Die hadden daar als minderheidsstandpunt deze eis voor nader beraad moeten stellen. Na de O. en O. vergadering is geen essentieel nieuwe informatie boven tafel gekomen, die zulk een verwijzing wettigde.

Zo'n klein ,Adje' van zes piek leest iedereen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen