Ad Valvas 1978-1979 - pagina 486

6

Studenten op reis: alternatief op pad Veel jongeren hebben weinig trek in de voorgekookte reisprogramma's van het massatoerisme. Ze gaan liever met een aantal leeftijdgenoten op stap, blijven bij voorkeur een wat langere periode weg en proberen zo'n vakantie toch nog een beetje betaalbaar te houden door af te zien van luxe en de goedkoopste mogelijkheden van vervoer en verblijf nauwkeurig uit te knobbelen. Ook de reisorganisatoren hebben in dit perspectief een welkome uitbreiding gezien voor hun markt die zich kenmerkt door een moordende concurrentieslag. Hun activiteiten zijn te vinden in de spectaculaire reisgidsen. De jongerenreizen zijn overgoten met een alternatief sausje, de nadruk ligt op jong en dynamisch en dat alles gezellig onder elkaar. De jonge reiziger is vaak wel gebonden aan één vaste verblijfplaats die bij vliegreizen te zamen met de charter geboekt moeten worden. Die verplichting hangt samen met de internationale afspraken waaraan de vliegtuigmaatschappijen gebonden zijn. Een zeer goedkope variant is de zogenaamde „campingvlucht", waarbij de reiziger voor de vliegreis (charter) en een plaats op een camping boekt en betaalt. Het zijn bijna altijd direkte vluchten, de service aan boord van het vliegtuig is doorgaans goed en de prijs is zonder meer laag. De nadelen zijn duidelijk: de reiziger is gebonden aan een vaste heenen terugreisdatum, de reisorganisator kan de vlucht wijzigen of (in

Goedkoop, langer weg, met vri^dmi, ma^atoerisme taboe theorie) zelfs annuleren. Lang van tevoren boeken is meestal niet mogelijk omdat de reisorganisatoren de campingreizen meest gebruiken om lege plaatsen in het vliegtuig op te vullen. Veel campingreizigers maken niet of nauwelijks gebruik van de gereserveerd i campingplaats. Het is hun immers vooral te doen om de goedkope manier van vliegen. „Zoveel mogelijk vrijheid voor zo weinig mogelijk geld" lijkt het parool van de meeste jongeren die op vakantie gaan en dat is ook de slagzin van de grootste en meest bekende organisator van jongerenreizen de Stichting Nationaal Bureau voor Buitenlandse " Studentenbetrekkingen (NBBS) die zich vooral richt op de wat actievere vakantieganger voor wie het bedje niet kant en klaar gespreid hoeft te zijn. Meestal wordt niet meer dan de reis plus een accommodatie voor de eerste nacht verzorgd. De rest moet de jonge reiziger zelf uitzoeken. Van oorsprong richtte de NBBS zich op studenten, maar die „discriminerende" werkwijze is inmiddels verlaten. In principe kunnen niet alleen alle jongeren maar ook ouderen bij de NBBS boeken. Hoewel de NBBS geen commerciële organisatie is, kenmerkt zij zich toch wel door een zakelijke aanpak. Dat dan vooral om als organisatie te kunnen overleven. Dat werd een aantal studentenorganisaties zo'n jaar of zeven geleden echter wat al te commercieel. Vooral ook om de monopolipositie van de NBBS te doorbreken werd het reisbureau „Studair" opgericht. Deze niet-commerciële reisorganisatie die een kritische aanpak van het toerisme voorstaat heeft in haar korte bestaan al een bewogen geschiedenis achter de rug. Het bleek niet gemakkelijk om in de jungle van de toeristenindustrie het hoofd boven water te houden. Toen in februari 1975 Studair

Theo Potma kwam te zitten met een rekening van 180 duizend gulden voor treinkaartjes die bij een inbraak uit het kantoor waren ontvreemd, werd het voortbestaan zeer zorgelijk. De ironie van het lot wilde dat de schuldeiser niemand minder was dan de NBBS die de treinkaartjes had geleverd. Een nieuwe aanpak bracht ook al geen oplossing: een Engelse reisbureau-eigenaar die als directeur werd aangesteld veroorzaakte een vertrouwenscrisis met de studentenorganisaties. Zij eisten het vertrek van de Engelsman, verloren in eerste instantie een kort geding, maar wisten na een gewonnen procedure in hoger beroep hem toch de deur uit te werken. Intussen had de man negen maanden gefunctioneerd en kans gezien zijn eigen reisbureau in Londen niet gering profijt te bezorgen door Studair als een soort van bijkantoor te laten fungeren: bij Studair gingen vrijwel alle boekingen in die tijd richting Londen. Na zijn ontslag vroeg hij onmiddellijk het faillissement van Studair aan. Gezien de grote schuldenlast bleek daar bijna niet meer aan te ontkomen. Het heet uitzonderlijk te zijn dat de rechter de faillissementsaanvraag niet honoreerde. Lang heeft dat niet mogen duren. In de zomer vorig jaar werden de aktiviteiten stopgezet. De kritische diskussie over het massatoerisme als een verderfelijke zaak is daarmee min of meer verstomd. We wagen ons niet aan een uitspraak over de kwaliteit van de niet-commerciële reisbureaus, maar het was opvallend dat de NBBS in het geheel niet reageerde op een verzoek om informatie bij de voorbereiding van dit artikel. Een gebrek aan service was onze indruk. Dat commercieel ook sympathiek aan kan doen blijkt uit de aktiviteiten van Sindbad Tours, een klein en gespecialiseerd reisbureau in Eindhoven. Voor alle reizen wordt eenzelfde formule gehanteerd. Daarbij is luxe uitgebannen en wordt er vooral gemikt op een publiek dat een langere periode op reis wil. Vervoer én verblijf is van tevoren geregeld, maar de reizigers wordt veel ruimte gelaten om de reis een eigen inhoud te geven. In de reisgids treffen we naast toeristische vermakelijkheden vooral een kultuur-historische oriëntatie. Het vormen van kleine sub-groepen wordt sterk gestimuleerd. Alle Europese reizen zijn trektochten en er wordt altijd op campings overnacht. Bij interkontinentale reizen wordt gebruik gemaakt van eenvoudige hotels. Maaltijden zijn nooit bij de reis inbegrepen. Sindbad direkteur Tonnaer: „Drie maal per dag met dertig man of meer aan tafel past niet in onze opvattingen. Het is veel aardiger om zelf een eetgelegenheid op te zoeken, dat kan leuke kontakten en waardevolle ervaringen opleveren. Bovendien kan elke reiziger de maaltijd aan zijn eigen budget aanpassen en experimenteren met lokale specialiteiten. De meeste deelnemers zijn erg enthousiast over deze gang van zaken." Bij 'de interkontinentale reizen wordt gebruik gemaakt van lokale begeleiding. Dat er geen Nederlandse reisleiding aanwezig is, is geen principiële zaak al steekt er wel een filosofie achter: mensen ter plaatse weten vrijwel zeker meer van hun eigen land en hebben het recht dat land op hun eigen wijze aan de bezoeker te presenteren. Echt goedkoop kunnen de reizen niet genoemd worden: in de gids treffen we als uiterste prijzen voor een 18 daagse trektocht door Schotland en Wales ƒ 660 terwijl voor een 23 daagse reis naar Japan, Hongkong en China bijna vijfduizend gulden betaald moet worden. Ook is Sindbad geen exclusief jon-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen