Ad Valvas 1978-1979 - pagina 433

AD VALVAS — 18 MÊl 1979

Personeelsvereniging

Vrije Universiteit

(PVU) 25 jaar

'Een kabaret dat 't CvB op de hak neemt kan hier niet vanwege de doeistelfing' Terwijl de VU met haar 99 jaren hoogbejaard genoemd mag worden is haar personeelsvereniging (de PVU) nog lekker jong. Dertig juni aanstaande wordt ze 25 jaar, een jubileum om even bij stil te staan. Dat doen we in de eerste plaats met iemand die de oprichting nog heeft meegemaakt: de heer J. Knol, overdag werkzaam op de elektronische afdeling van het natuurkundig laboratorium, lid van de universiteitsraad en wegens zijn verdienste erelid van de PVU. Met zijn 47 dienstjaren is hij overigens een van de oudste VU-werknemers. Hij spuit nogal wat kritiek op de jubilaris, is twee jaar geleden uit onvrede opgestapt als bestuurslid, maar blijkt tot mijn verbazing nog razend aktief. In de loop van het gesprek blijkt dat bij nog adviseur is van het bestuur, redakteur van het verenigingsorgaan PVU-nieuws, organisator van het tennissen en dat hij de introduktie van het nieuwe personeel verzorgt. Een pionier en steunpilaar kortom. De andere gesprekspartner is de heer G. M. Logjes, administratief funktionaris van de PVU. Hij is duidelijk ingetogener, bang zich op het terrein van het bestuur te begeven. Hij straalt eerder dienstbiiarheid uit al laat hij af en toe merken evenals Knol niet enthousiast te zijn over de koers van de PVU. De blik van twee mensen die het weten kunnen. Over het begin van de PVU praten we met Knol, een spraakzaam man: , Ik zat op de Lairessestraat, in het begin met niet meer dan 28 mensen waaronder de hoogleraren, de assistenten, de studenten en het technisch personeel Na de oorlog kwam de grote stoot dankzij de rijkssubsidie. Met de mensen van de Lairessestraat gingen we jaarlijks een dag op stap. Dit was het personeel van het gebouw aan de Keizersgracht een doorn in 't oog, 't was altijd kiften. Bij ons ging de tent tussen kerst en jaarwisseling dicht, daar niet. Uit hun groep wilden mensen ook wel eens met ons op stap en daaruit is toen het idee geboren om een personeelsvereniging op te richten. Dertig juni 1954 was het zover. We begonnen met een'bestuur van zeven man met de heer Dokter, een medikus, als voorzitter. Ik werd bij

tÊÊÊÊÊim

De heer G. M. Logjes GjQsheide, die toen in het bestuur van de vereniging zat, geïntroduceerd en 't eerste wat ik te horen kreeg was: 't wordt toch geen vakbond hè. Dat zou-ie niet tolereren. Hij moest niets hebben van een organisatie die zich met personeels-

ledereen welkom 30 mei

op

Jaarvergadering De jaarlijkse deelnemersvergade(ing, die door ziekte van de secretaris vorig jaar niet is uitgeschreven, zal dit jaar worden gehouden op woensdag 30 mei a.$. om 15.00 uur in kamer I-D.18 van het Hoofdgebouw. Ieder, die nader kennis wil nemen van het werk van het Personeelsfonds, wordt voor deze vergadering uitgenodigd. Op de agenda staan: — Jaarrekening 1977 en 1978; — Samenstelling Algemeen Bestuur; — Rondvraag. De jaarrekeningen liggen ter inzage bij de penningmeester van het Personeelsfonds op kamer 2E47.

Simon

Kooistra

zaken zou bezighouden. Nou was dat niet onze bedoeling. We wilden alleen ontspanning, dat hebben we ook statutair vastgelegd en toen vserd ons zelfs subsidie in het vooruitzicht gesteld mits we onze levensvatbaarheid konden aantonen. Met een Amerikaanse verkoop hebben we zo'n tweeëneenhalf duizend gulden verzameld en de Keizersgracht wou wel administratief meewerken. We zijn toen gestart met een feestavond in het AMVJ gehouw waar altijd de promoties plaatsvonden."

Zakelijke

sekretariaat hebben. Ik zou liever verschillende dingen organiseren, zodat iedereen aan zijn trekken komt, zoals een klassieke muziekavond voor mensen als ik of een beat-avond voor de jeugd." ,.Ik ben nog steds adviseur, maar ik heb laatst gezegd: als 't zo moet moet je maar een andere adviseur zoeken. Al mijn adviezen worden in de wind geslagen. Als drie mensen in een kernbestuur over astronomische bedragen kunnen beschikken is dat fout."

business

Met een nostalgische blik staart hij voor zich uit: „Ik vond de begintijd van de vereniging veel en veel leuker dan-ie nu is. Vroeger stond iedereen klaar om te helpen, maar nu moet 't allemaal betaald worden. Voor mij is er geen aardigheid meer aan." ,,Ik ben jaren penningmeester geweest en was daar avonden mee kwijt. Als je dan voor allerlei mensen die anderhalf uur wat voor de vereniging gedaan hebben rekeningen moet betalen hoeft het van mij niet meer. Dan is het geen vereniging meer, maar een zakelijke business. Twee jaar terug ben ik er uitgestapt. Ik kan me met dit bestuur en deze opvattingen niet meer verenigen. Ik doe nog wel wat, heel summier. Maar als penningmeester wou ik niet jgieer kapitalen uitgeven aan grote feestavonden waarvan de meeste bezoekers niet eens aan de VU werken. Toen Herman Emmink eens aan tien willekeurige mensen uit de zaal vroeg wat ze op de VU deden bleken ze geen van allen VU-mensen te zijn. En iemand van de PVU die op zo'n avond het licht bedient vraagt meer dan vijf gulden per uur hoor! De geest, die is niet goed. Van m'n leven niet dat ik in die 23 jaar ene cent heb willen aanpakken. Ik wil niet van de vereniging beter worden. We hebben iemand gehad die enveloppen adresseerde voor ƒ 25,—. Toen 't door de computer gebeurde had-ie de vereniging niet meer nodig. Nou, zulke leden kunnen we missen als kiespijn." Iemand die zich ook laat betalen is de heer Logjes, maar voor hem is de PVU een fulltime job. Samen met een parttimer drijft hij het sekretariaat op kamer 2E-62 waar de drieduizend leden dagelijks tussen 10 en 2 terecht kunnen voor van alles en nog wat. Want het is niet gering wat de PVU haar leden aan aktiviteiten voorschotelt. Met korting kun je een kaartje kopen voor voorstellingen in Carré, het Nieuwe de la Mar theater, de Kleine Komedie en het Concertgebouw. Je kant met Sporthuis Centrum of Neckermann op vakantie tegen geleduceerde prijzen. Van dit soort faciliteiten wordt veel gebruik gemaakt. Logjes telt bijv. 126 kaarten voor Carré in één week. Zelf heeft Logjes de boekenverkoop gestimuleerd. Er is veel vraag naar encyclopedieën. Met de AMRO-bank is ooit een deal gemaakt om het boek „Amsterdam 1780" voor een zacht prijsje aan de man te brengen. In de winkel f 14,90, voor de PVU ƒ 7,50 en na korting uit de PVU-kas voor de leden slechts / 6,50

Logjes: „We verkopen wel theaterkaartjes voor de zondag, dat moeten de leden zelf weten, maar het bestuur mag niet op zondag belast worden. Je moet nu eenmaal de konsekwenties van een christelijke universiteit aanvaarden. Bij andere personeelsverenigingen is het anders. In Eindhoven wordt bijv. karnaval gevierd, dat is bij ons ondenkbaar. In Tilburg was er eens een

Te weinig enthousiaste blik van twee die het weten kunnen

/. Knol Toch zijn dit soort bemiddelingsaktiviteiten niet wat je je in de eerste plaats bij een vereniging voorstelt al worden veel mensen misschien slechts hierom lid. Aan de VU wordt echter ook heel wat georganiseerd, zoals zomer- en wintertennis, paardrijden, windsurfen, klaverjassen, jazzgymnastiek, basketball, volleybal, tafeltennis, zwemmen, indoortraining etc. De toneelclub VUTOPIA bracht 22 maart j.1. haar eerste voorstelling „Hooikoorts". Met gepensioneerde leden wordt elk jaar in augustus een dagtocht gemaakt, betaald door het personeelsfonds van het ziekenhuis (AZVU) en de VU. Gepensioneerden kunnen voor vijf gulden per jaar gebruik maken van alle PVU-faciliteiten. Voor kindelen van het personeel is enkele malen een sinterklaasfeest georganiseerd al is het de laatste keer niet doorgegaan wegens gebrek aan belangstelling. Elke twee maanden verschijnt het personeelsblad PVU-

Leden niet

terlijk en figuurlijk bij dezelfde baas met het handje." Tegenwoordig worden er zelfs meer WP-ers dan TAS-ers lid van de PVU volgens Logjes. Heeft de doelstelling van de VU nog invloed op de PVU? Knol en Logjes noemen een aantal voorbeelden waaruit zou moeten blijken dat dit het geval is. Knol heeft altijd weten tegen te houden dat er aktiviteiten op zondag plaatsvinden. „De zaterdag en zondag zijn voor m'n vrouw", zegt hij, maar hij is ook tegen de zondag omdat we een „vrije" universiteit zijn.

gekend

De leden betalen twee gulden kontributie per maand. De helft hiervan gaat naar de centrale pot die beheerd wordt door het hoofdbestuur, gekozen door een algemene ledenvergadering. De andere helft gaat naar de afdeling of kern waar het lid werkzaam is. Er zijn tien kernen met elk een eigen bestuur: Hoofdgebouw, AZVU, Medische Fakulteit, Wis- en Natuurkunde, Aardwetenschappen en Biologie, Scheikunde, School voor verpleegkundigen, de „diverse" gebouwen (De Lairessestraat, Van Eeghenstraat, Koningslaan), Uilenstede en de Valeriuskliniek. Wat het hoofdbestuur met het geld doet hebben we inmiddels vernomen, maar wat doen de kernen ermee? Een pijnlijk onderwerp naar blijkt. De enige kern die een gevarieerd aktiviteitenpakket aan haar leden biedt is wis- en natuurkunde, aldus Logjes. De besturen v^n de grootste kernen, het hoofdgebouw en het AZVU, doen echter niets. Ze roepen zelfs geen ledenvergadering uit om zich te verantwoorden. Knol windt zich er hevig over op. Hij zegt dat het AZVU de kontributie van vorig jaar besteed heeft aan een theaterbon met kerst. Volgend jaar wil het AZVU de opbrengst bestemmen voor het eeuwfeest van de VU, evenals het hoofdgebouw dat vorig jaar zo stom was helemaal niets met het geld te doen zodat het terugviel aan het hoofdbestuur. Leuk voor de leden van deze kernen die nergens in gekend worden. Knol: „Desnoods richt je een schrijven aan de leden wat je met het geld gedaan hebt, maar zelfs dat gebeurt niet. Het laatste woord is er nog niet over gesproken. \'ijftigduizend gulden wordt er even op tafel gelegd wat volgend jaar in één dag opgemaakt wordt. De motivering is dat de VU ook zoveel voor de personeelsvereniging gedaan heeft. Maar de VU is toch geen winstmakend bedrijf. Iemand van het college van bestuur eet er geen boterham minder om dat wij een door de VU betaald

Er is volgens Knol de klad gekomen in een hoop aktiviteiten. Vroeger gebeurde alles met veel meer inzet en enthousiasme. „Er is te weinig animo om iets te organiselen als bestuur. Van de leden komt ook bedroevend weinig. Ja, dan hou je geld over." Van Knol hoeft de PVU dan ook niet meer subsidie te hebben, ze verdient het niet. Logjes wil wel meer subsidie, maar dan van het AZVU omdat hier meer dan de helft van de leden vandaan komt. Tot nu toe heeft alleen de VU de PVU gesubsidieerd. Er is echter ook wel wat ten goede veranderd volgens zowel Logjes als Knol. De eerste benadrukt de uitbreiding van de service van het sekretariaat. Beide beweren dat het wetenschappelijk en technisch-administratief personeel veel broederlijker met elkaar optrekken dan vroeger. Knol: „Vroeger had je wel eens een hoogleraar die zei: ik kan geen lid worden van de personeelsvereniging want ik ben geen personeel. Als ik dan vroeg waarom niet zei-ie: jij hebt gesolliciteerd en ik ben gevraagd. Nou zag ik het verschil niet, want aan het eind van de maand stonden we toch allebei let-

kabaret dat het college van bestuur op de hak nam. Dat kan hier ook niet vanwege de doelstelling " Je vraagt je af of een christelijke doelstelling niet op positievere wijze nagestreefd kan worden. Knol geeft aan dat hier nauwelijks sprake van is: „Zoals de personeelsvereniging nu bezig is grote kapitalen uit te geven voor grote feesten zit ze op het verkeerde spoor. Dan krijg je van die smulpartijen zoals laatst met de eeuwviering van de Vereniging, waar ik als UR-lid bij was. Als je dat dan vergelijkt met het leed in de derde wereld . . .". I ogjes besluit met kritiek op Ad Valvas: „Waarom is het niet mogelijk dat de PVU een zodanige plaats binnen Ad Valvas krijgt dat ons personeelsblad achterwege kan blijven? Ad Valvas wordt nu door weinig personeelsleden gelezen omdat er niet veel van hun gading instaat." Hij vraagt zich af waarom er geen personeelsleden redaktioneel medewerker zijn Het antwoord is eenvoudig Op twee WP-ers na hebben alleen studenten gereageerd op oproepen van de redaktie. Overigens bestaat de redaktie voor honderd procent uit TAS-ers.

TL-verlichting op halve kracht, nooit helemaal omhoog

zonwering

Ook VU gaat besparen op gebruik van energie Ook de VU wil zijn bijdrage gaan leveren aan de energiebesparing. Metingen hebben aangetoond, dat de sterkte van de kunstverlichting in nagenoeg alle ruimten van het hoofdgebouw ruimschoots boven een verantwoord lichtniveau ligt. Om die reden wordt vijftig procent van de TL-verlichting aan de raamzijde van alle ruimten uitgeschakeld en is het verder de bedoeling, dat de zonweringen nooit geheel gesloten worden maar zover omlaag worden gedaan, dat gebruik van kunstiicht niet nodig is en het gebruik van koelenergie tot een minimum beperkt blijft. Aldus beheerder G. J. Buis van het hoofdgebouw van de VU. Ondertussen worden ook proeven genomen met TL-verlichting met een hogere lichtopbrengst en een lager stroomgebruik. Mede aan de hand van deze uitkomsten en de reakties van de bewoners op uitschakeling van een aantal buizen per vertrek zal in het najaar worden bezien of het lichtnivo op een verantwoorde wijze eventueel nog verder kan worden teruggebracht. Voor opmerkingen van VU-werknemers over al deze maatregelen verwijst de heer Buis die zelf de laatste tijd zeker niet op halve kracht zal hebben gedraaid en heel wat energie moet hebben gestoken in het voorbereidend denkwerk, naar de steeds geduldige mevrouw M. Butter (tel. 5400). M.b.t. de bediening van de zonwering wordt verder de medewerking ingeroepen van de VU-medewerkers. Afhankelijk van de zonnestand (zonnewarmte) wordt de zonwering gesloten. Dat weten we. Technisch is het nu nog niet mogelijk via de centrale besturing de zonwering tot halve hoogte te sluiten. Daarom nu wordt de medewerking

van alle medewerkers ingeroepen om deze zonwering na de volledige sluiting tot ongeveer halve hoogte te laten zakken. Waarmee bereikt wordt, dat het direkte zonlicht wordt afgeschermd terwijl zowel aan de raamzijde als in het midden van de kamers voldoende licht aanwezig is. Blijft de zonwering geheel gesloten dan moet in de in gebruik zijnde kamers in veel gevallen het kunstlicht worden ontstoken waardoor extra warmtebelasting in de ruimte wordt gebracht waardoor weer koel vermogen (= energie) nodig is om het teveel aan warmte weg te nemen. Zuinigheid met energie in voorjaar en zomer, zo leert ons de heer Buis, betekent derhalve: nooit de zonwering helemaal gesloten houden m a a r . . . (zie aanhef). Indien kunstlicht noodzakelijk is beperk dan het gebruik zoveel mogelijk zo vraagt Buis ons tenslotte. Over de bereikte resultaten horen we te zijner tijd nog. (J.K.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen