Ad Valvas 1978-1979 - pagina 497

AD VALVAS — 29 JUNI 1979

5

Rector Sutarno van Indonesische

universiteit

Satya

Watjana:

naar Jakarta om mee te demonstre­ ren."

'Streven naar meer staatssubsidie op de lange weg naar geiijicberechtiging' „Als privé­universitek krqgt Satya Watjana nauwelijks overheidssubsidie in tegenstelling tot de VU, die voor bijna honderd procent gefinancierd wordt door de Nederlandse overheid, hoewel z8 toch ook een particuliere instelling is. Wij krijgen slechts drie procent subsidie, maar we proberen meer te krijgen. Iedereen in Indonesië heeft volgens de grondwet recht op onderwijs overeenkomstig zijn levensovertuiging. Voor ons als minder­ heidsgroep betekent dat wel een gevecht, te vergelijken met wat in Neder­ land de Schoolstrijd is geweest. B ij u is het allemaal succesvol verlopen, maar voor ons zal het nog een lange weg zijn naar gelijkberechtiging." Dat zegt de rector van de universiteit „Satya Watjana" in Salatiga op Midden­Java, dr. Sutarno, die deze week voor een kort bezoek op de VU was in het kader van de voorgenomen nauwere samenwerking tussen beide christeiyke universiteiten. We spraken een uurtje met hem over verschil­ lende onderwerpen, waarvan de subsidiëring door de overheid er een was. Over dat laatste vervolgt dr. Sutar­ no: „Dat de Indonesische overheid de privé­instellingen wel wat sub­ sidie verstrekt kan worden ver­ klaard uit de omstandigheid dat zij inziet dat ook die instellingen een bijdrage voor de ontwikkeling van ons land leveren. Dat zit zo: jaar­ lijks komen er dertig­ tot veertig­ duizend jongeren van de middel­ bare scholen die op de staatsuniver­ siteiten kunnen worden geplaatst. Ze kunnen dan wel naar de parti­ culiere instellingen toe." „De politiek van de regering is dat er subsidie wordt gegeven op basis van een goede vervulling van de universitaire taken. Als een particu­ liere universiteit daar niet in slaagt, raakt zij haar subsidie kwijt. Sub­ sidie is zo een aanmoediging en sti­ mulans om de kwaliteit van onder­ wijs en onderzoek te verbeteren. Wij zijn als universiteit bijvoorbeeld

Simon Kooistra Jan van der Veen Elite­universiteit vermijden j.Door de hoge collegegelden moe­ ten we oppassen dat we geen elite­ universiteit worden. Dat is ons di­ lemma: aan de ene kant willen we de armen bereiken, maar aan de andere kant hebben we inkomsten nodig om ons als universiteit op een verantwoord peil draaiend te kun­ nen houden. N u is het zo, dat de minder bedeelde studenten toch aan onze universiteit kunnen komen studeren, omdat ongeveer dertig procent rijke studenten via de hoge collegegelden voldoende betalen om

siteit nooit bereiken. Daarom pro­ beren we daar sinds drie jaar wat aan te doen. We trachten ze via een speciale eenjarige cursus bij te spij­ keren, zodat ze zonder problemen toelatingsexamen kunnen doen. Tij­ dens die cursus nemen we de les­ stof van de middelbare school op­ nieuw door, maar dan gericht op de fakulteit waar ze willen gaan stu­ deren." . „De aandacht voor de rurale ont­ wikkeling heeft binnen onze univer­ siteit een sterker accent gekregen, a' is die er altijd al geweest. Pet slot van rekening ligt onze universi­ teit op het platteland. Indertijd zijn we ook met de lerarenopleiding ge­ start met het doel leraren te kweken voor juist de rurale streken. Als rec­ tor probeer ik elke fakulteit haar eigen prioriteit te laten formuleren, waarbij ik steeds op de rurale ont­ wikkeling wijs. Zo heb ik de land­ bouwfakulteit gevraagd hun pro­ gramma's meer af te stemmen op voedselgewassen dan op commer­ ciële gewassen, hoewel dat laatste lucratiever zou zijn. De rurale pro­ blematiek moet je interdisciplinair benaderen, omdat je in de dorpen een vicieuze cirkel van armoede aantreft, die op verschillende gebie­ den tegelijk doorbroken moet wor­ den." „Ook als het projekt­opdrachten van de overheid betreft die door haar worden gesubsidieerd willen we onze idealen hoog houden en kiezen we voor Projekten die op het terrein van de rurale ontwikkeling liggen. Zo hebben we bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar economi­ sche samenwerkingsaktiviteiten op dorpsniveau, naar de invloed van

'Gevecht vergelijkbaar met de Schoolstrijd' de moderne technologie op het plat­ telandsbestaan, naar irrigatiepro­ blemen, enzovoorts. We werken zo met de overheid samen op onder­ zoeksterrein zonder onze onafhan­ kelijkheid te verliezen. We kunnen immers zelf voor bepaalde Projek­ ten kiezen."

Pant ja Sila

door de overheid uitgekozen om als nationaal centrum te fungeren voor het op een hoger peil brengen van de onderwijsmethodiek op alle uni­ versiteiten. Dat gebeurt in onze le­ rarenopleiding. Zo werden een paar maanden geleden docenten van ze­ ven staatsuniversiteiten naar ons toe gestuurd om bij ons te worden op­ geleid. Voor dit doel kregen wij dus subsidie om de extra kosten ervan fe dekken." ,.We willen echter niet dat over­ heidssubsidies ons tegelijkertijd be­ perkingen oplegt. Als het dat wel zou inhouden, zou het misschien beter zijn die subsidie dan maar te weigeren. Beperkingen kunnen ons volgens de grondwet echter niet worden opgelegd en in de praktijk is dat tot dusver ook niet gebeurd." „Als particuliere universiteit hebben we het zonder regeringssubsidie van enige betekenis wel moeilijk. Onze mkomsten worden nu voornamelijk gevormd door de collegegelden, die daar zo'n zestig procent van uit­ maken. De laatste jaren hebben we / e moeten opschroeven om het hoofd boven water te houden. Ver­ ier ontvangen we financiële steun uit het buitenland voor negen pro­ cent. Daarvan komt minder dan één procent uit Nederland."

de studiekosten van de overigen te dekken." „Ongeveer veertig procent van de studenten aan onze universiteit komt van andere eilanden dan Java. Dat zijn er ruim 900 van de in to­ taal 2400. Omdat bijna elke ethni­ sche groep bij ons vertegenwoor­ digd is, wordt Satya Watjana soms ,,Indonestë in het klein" genoemd. Dat is heel bijzonder, maar het is niet toevallig. Vanaf het begin heb­ ben we ons gerealiseerd dat het on­ derwijs niet evenwichtig over het land gespreid is. Daarom hebben we het altijd als onze plicht be­ schouwd om studenten uit achterge­ bleven gebieden op te nemen. Daar­ bij hopen we dat ze er na hun stu­ die naar terug zullen keren. On­ langs zijn we begonnen te onderzoe­ ken waar de afgestudeerden zijn terechtgekomen, zodat we in 1981 bij ons 25­jarig bestaan kunnen be­ kijken of we onze idealen verwe­ zenlijkt hebben en welke lijnen we in de toekomst moeten uitstip­ pelen." „Inderdaad is het kennisniveau van adspirant­studenten van buiten Java die naar Satya Watjana willen ko­ men laag. Dat is een van onze grote problemen. Als ze niet zouden wor­ den geholpen, zouden ze de univer­

,­Natuurlijk moet Satya Watjana net als elke Indonesische burger de in de grondwet verankerde Pantja Sila als de officiële staatsideologie ac­ cepteren. Voor ons als universiteit die staat en volk wil dienen is het belangrijk mee te denken over hoe de vijf principes van de Pantja Sila moeten worden uitgevoerd. De Pan­ tja Sila is, gezien de formulering ervan, erg ruim. Het is bedoeld als instrument om het pluralistische volk van Indonesië te verenigen. In politieke zin. Sommigen zijn daar erg cynisch over omdat ze vinden dat de Pantja Sila te vaag is en soms ook tegenstrijdig. Wij vinden dat je vanuit de Pantja Sila goed kunt werken voor de behoeften van de samenleving." „De studenten op onze universiteit zijn zich wel bewust van wat er speelt op politiek en sociaal terrein in de Indonesische samenleving. In ons lesprogramma is ook de poli­ tieke vorming opgenomen. Onder meer wordt aandacht aan de Pan­ tja Sila besteed, maar zonder te in­ doctrineren. Door die vorming ho­ pen we dat de studenten de maat­ schappelijke en politieke problemen beter kunnen analyseren en tot een eigen standpunt kunnen komen, niet alleen op korte maar ook op lange termijn." „De studentenonlusten van begin vorig jaar (tegen de herverkiezing van president Suharto, Red.) deden

zich niet voor in Salatiga. Vooral studenten en universiteiten in Ja­ karta en omgeving, zoals Bandung, waren bij de opstanden betrokken. Ze waren namelijk gericht tegen de centrale regering die in Jakarta zit. Wel kwamen studenten uit andere steden en dorpen, zoals Salatiga,

„Volgens onze opvatting en waar­ neming hebben Satya Watjana en de Vrije Universiteit gelijke uit­ gangspunten. En ook hebben beide instellingen dezelfde ideeën, denk ik. B ovendien proberen beide uni­ versiteiten als christelijke instellin­ gen in de maatschappij te staan. Dus, hoewel de situatie waarin Sa­ tya Watjana opereert verschilt van die van de VU, zijn er toch zoveel overeenkomsten dat samenwerking vruchtbaar kan zijn voor beide. Ook noodzakelijk, denk ik, vanuit de geest van solidariteit. Daarom is een hechtere samenwerking voor een langere termijn tegelijkertijd op haar plaats."

F Groen/Mt En toen sprong het licht op groen. O.K. zei het College van Bestuur. O.K. zei de Universiteitsraad. Begin maar met de uitvoering van het Eeuwfeestprogram­ ma. Alle wijzigingen voorbehouden weet je wat je te doen staat. En dat weet de Commissie Eeuwfeest inderdaad. Het eerste telefoontje, na de vergadering van de Univer­ siteitsraad, ging naar de vlaggenfabrikant. Op de 99ste Dies Natalis moet de Eeuwfeestvlag klaar zijn en overal wapperen. De conversatie op het Eeuwfeestsecretariaat krijgt iets spookachtigs. Ongeveei als volgt: Waar is die foto van de Chef­Koks? Nee, niet die. Die is van de Koningin. Die hoort bij 20 oktober 1980. Kijk eens in de map van het feest op 14 maart. Nee, de Ko­ ningin draagt geen witte muts. Zelfs niet toen ze trouwde. Dat moet de Chef­Kok zijn. Telefoon. Wil je mee doen? Waaraan? Ja, het straat­ theater en het congres zijn verschillende dingen. Je kunt aan allebei mee doen. Van wat voor niveau het congres is? Hoog! Goeiemiddag. Nee, je drumstel mag je nog even thuis houden. Ik weet zo wel, hoe dat er uit ziet. Volgend jaar pas nodig. Dag. U wilt iets doen in het Eeuwfeest? Dat kan. Is tomaten snijden iets? Op 14 maart maken we n.1. een buffet voor 1200 mensen. Uien snijden mag ook. Hallo. Wat voor persoon bent u? Creatief? 4 september 1980, creativiteitstentoonstelling. Dag. De offerte voor de affiches is niet goed. Er moeten meer vlaggestokken komen. De marinierskapel wil niet. Is de tramharmonie wat? De tram ligt toch plat op 5 sep­ tember 1980. De vitrines zijn op. Kan een aquarium ook? Waar is de folder van het congres? Het is mogelijk dat al dit Eeuwfeestgepraat wat warrig overkomt. Geen nood. In augustus schrijven wij weer dapper verder in deze kolom. Het hele Eeuwfeestpro­ gramma krijgt u trouwens vanzelf in de bus, en dan wordt het wel wat begrijpelijker. Wie vóór die tijd nog iets wil weten, kan even bellen met het secretariaat, tele­ foon 6918, kamer lA­22 in het hoofdgebouw. Over het Internationaal Congres „Zorg om de weten­ schap", 13—17 oktober 1980, is nu al vrij veel bekend. In september 1979 zullen studiegroepen gaan werken, aan vragen betreffende het thema. Aansluiten is nog mogelijk. Informatie en/of opgave bij: BUREAU RECTOR MAG­ NIFICUS, hoofdgebouw, kamer 2D­32. tel. (548)3662. Bij dit bureau, evenals bij het informatiecentrum, is een (Engelstalige) folder te verkrijgen over het congres. Wie all volgende informatie thuis wil ontvangen, kan onder­ staande coupon invullen en sturen naar het Bureau Rector Magificus. Naam: 'dhr./mevr. voorletters: huisadres: adres VU:

personeelslid VU. TAS (funktie

)

n

personeelslid VU. WP (funktie

)

n

student(e)

overig

wenst voortaan alle verdere informatie over het congres ,.Zorg om de wetenschap" te ontvangen. _

­

1100 JA<W VRUE UWIVEflSITFIT

mim.

GonB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen