Ad Valvas 1978-1979 - pagina 255

AD VALVAS — 2 FEBRUARI 1979

Verstrekte

leningen

blijken

7

verre van renteloos

te zijn

'Idealistische' geldschieters Interstudent krijgen proces-verbaal aan hun hroek De Coöperatieve Waarborgvereniging Interstudent u.a. wil studenten renteloos geld lenen. In een landelgke advertentiecampagne wordt aan iedere student een bedrag van f 3000,— aangeboden, terug te betalen in 60 maandelijkse termijnen van ƒ 50,—. Vanwaar dit waardevolle initiatief? Dat wordt duidelijk als we het bonnetje uit de krant knippen en opsturen. Een paar dagen later ontvangen we een folder en een aanvraagformulier van Interstudent. Daaruit blijkt wat we allemaal moeten doen om voor de lening in aanmerking te komen. Om te beginnen moeten we participant worden voor een bedrag van ƒ 500,— wat verrekend kan worden bfl uitbetaling van de lening. Bovendien moeten we een andere participant aanwerven die ook een bedrag van f 500,— moet storten bij Interstudent. Zo zijn w« al duizend gulden kwijt waar Interstudent vijf jaar lang over kan beschikken zonder dat er rente voor betaald hoeft te worden. De student moet daarentegen een bedrag van ƒ 250,— vooruit betalen vanwege „administratiekosten". Het wordt nu langzamerhand duidelgk dat de lening verre van „renteloos" is. Bovendien blijken er uitermate ongebruikelijke zekerheden te worden gevraagd. De studenten moeten ook nog iemand vinden die „borg" voor hen wil staan. En of dat nog niet genoeg is, moet als extra zekerheid nog even verklaard worden dat de student van Interstudent arbeid zal verrichten als hij z'n verplichtingen niet nakomt. Deskundigen van de vakgroep financiering en belegging van de Erasmus universiteit hebben voor ons uitgerekend dat de lening feitelijk wordt verstrekt tegen een rentepercentage van 11%. Bij hun berekening hebben zij ingecalculeerd dat Interstudent vijf jaar lang over de duizend gulden van de student en de tweede participant beschikt. Ook is rekening gehouden met de te betalen administratiekosten. Dat laatste is immers ongebruikelijk bij andere instellingen die geld uitlenen. Banken moeten hun kosten ook bestrijden uit de rente die zij voor de lening berekenen.

Henegouwenlaan 44 in Rotterdam. Op dat adres blijkt het ondanks herhaalde pogingen niet mogelijk te zijn iemand te spreken te krijgen. De medewerkers gedragen zich als waakhonden. Van de mensen die zich met Interstudent bezig houden weet een secretaresse wel op te hoesten dat die mensen „even weg" zijn, maar wie die mensen zijn is ze in de haast vergeten. Telefoonnum­ mers worden niet verstrekt. Waar de mensen wonen is niet bekend. „Stuurt u maar een bonnetje in.

Via de uiterst geheimzinnige infor­ matiekanalen van het Nederlandse particuliere bankwezen worden we wat wijzer. Op het adres Henegou­ wenlaan 44 zijn allerlei bedrijven gevestigd waar wisselend in de functie van directeur en commissa­ ris de heren C. R. H. G. Schoffers en J. H. W. M. Lam de scepter zwaaien. De namen zijn ook bij de Kamer van Koophandel bekend, maar zo voegt onze woordvoerder daar veelzeggend aan toe: „Het is ons nog nooit gelukt om die heren zelf te spreken te krijgen". De be­ drijven houden zich voornamelijk bezig met belastingadviezen en „ac­ count"zaken. Schoffers en Lam ko­ men niet voor in het NIVRA re­ gister van accountants.

Notaris Na veel zoeken blijken de heren te­ genwoordig te wonen in Hilversum en Zeist en beiden te beschikken over een telefoon die wel overgaat maar nooit wordt opgenomen. Dan maar eens via de notaris proberen. Maar wat blijkt? Voor het oprich­ ten van een nieuwe B.V. wordt steeds een andere notaris gekozen.

Waakhonden Uit de papieren blijkt Interstudent kantoor te houden op het adres Advertentie

DIKS Autoverhuur bv V. Ostadestraat 278, Amsterdam-(Z), ,; Telefoon 714754 en 723366 ' Fil. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767 ^,^ 00 nieuwe luxe­ en bestelwagens waaronder: FORD ­ VW ­ SIMCA­OPEL NIEUWE ' ! MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 26 1^3 EN 5 TON -, (groot en klein rijbewijs) *||,,Lage prijzen en studenten P 10 procent korting

In november van het vorig jaar verscheen, o.a. in een aantal uni­ versiteitsbladen, een advertentie waarin studenten een renteloze lening van maximaal drieduizend gulden werd aangeboden. Een ver­ knipte weldoener met een zwak voor studenten, zal menig geïnte­ resseerde hebben gedacht. Uit een onderzoek dat ons zusterblad Quod Novum instelde, bleek echter dat regelrechte flessentrekkerij het motief tot het aanbod vormde. De lening blijkt bij nadere be­ schouwing lang zo renteloos niet als in de advertentie wordt voor­ gespiegeld. Via een illegale waarborgvereniging Interstudent wordt de lenende student een bedrag uit de zak geklopt dat vergelijkbaar is met een rente van elf procent. De drijvende krachten achter de coöperatieve Waarborgvereniging Interstudent u.a. reageren alert wanneer Quod Novum eind novem­ ber het deksel van de via schimmige en niet geregistreerde b.v.'s afgeschermde beerput licht. Zakenlieden, waarvan Quod Novum aantoonde dat deze betrokken waren bij de activiteiten van Interstudent spanden een kort geding aan. Zij beklaagden zich bij de president van de Rotterdamse recht­ bank, mr. F. J. Nivard, er over dat QN hen ten onrechte als „du­ bieus" had afgeschilderd, waardoor zij in eer en goede naam ge­ schaad zouden zijn, en als gevolg daarvan ook materiële schade zouden hebben geleden. Ze eisten een rectificatie, met een dwang­ som van 25 mille voor elke week dat QN in gebreke zou blijven. De zakenlieden haalden echter bakzeil. Mr. Nivard bleek van oordeel dat de eisers niet konden aantonen dat QN onwaarheden had gepubliceerd. Hij had liever gezien dat Interstudent zelf een geding had aangespanen, omdat in dat geval „relevante feiten" op tafel hadden kunnen komen. QN's beschuldi­ ging dat hier zou gaan om flessentrekkerij, noemde mr. Nivard volstrekt onjuist, omdat flessentrekkerij juridisch gezien een ander misdrijf is dan de redactie bedoelde. De eisers, C. Schoffers en J. Lam, waren door QN in het artikel neergezet als accountants die niet voorkomen in het NTVRA­re­ gister. Volgens de eisers zou een kwaaddenkende lezer uit die zin­ snede kunnen opmaken, dat slechts register­accountants deugdelijke accountants zouden zijn. Mr. Nivard toonde zich gevoelig voor dat argument, maar vond het niet sterk genoeg om QN daarvoor terecht te wijzen. In de traditie van het „Rotterdams procesrecht"; kwam het uiteindelijk tot een schikking. De eisers trekken hun aanklacht in, en QN stelt de redactie­kolommen open voor een verweerschrift van beide eisers. Er werd overeengekomen dat die reactie uitsluitend betrekking zou hebben op de „flessentrekkerij" en het „NIVRA­ lidmaatschap". De reactie moet verder beperkt blijven tot vijfhon­ derd woorden, terwijl de redactie van QN het recht behoudt door te gaan met publikaties over Interstudent.

Proces­verbaal

Brutaal Met de andere voorwaarden die aan de lening worden gesteld is het nog veel brutaler gesteld. De wettelijke bepalingen zijn met voeten getreden. Interstudent blijkt bij onze navraag op het Ministerie niet te beschikken over een vergunning om geld uit te mogen lenen. Die vergunning is verplicht door de nieuwe wet op het consumptief geldkrediet die op 1 november 1976 in werking is getreden als opvolger van de geldschieters wet uit 1932. Ook de oude wet kende een dergelijke bepaling. Maar bij Interstudent storen ze zich ook niet aan andere bepalingen van de wet. Zo staat er in de wet dat er geen voorwaarden of verzwarende bepalingen aan de lening mogen worden verbonden. Dan, is het dus verboden om participatiebedragen te eisen, net zo goed als het verboden is om een borg te verlangen en te laten verklaren dat arbeid verricht zal worden. Onze navraag bij het Ministerie van C.R.M, waar de afdeling volkskredietwezen met het toezicht op het consumptief geldkrediet is belast heeft geleid tot een spoedonderzoek naar de handel en wandel van Interstudent. Daar kunnen de ambtenaren van het Ministerie het nog wel eens moeilijk mee krijgen, want Interstudent blijkt wisselend niet te bestaan, afwezig te zijn of uit niet meer dan een computer te bestaan.

Veel gedreigd met kort gedingen

f^^-^

dan krijgt u alle informatie". Maar die informatie blijkt niet de ant­ woorden op onze vragen op te le­ veren. Hoe komt Interstudent aan zijn geld? Wie zitten er in het bestuur van de Coöperatieve Vereniging? Waarom houdt Interstudent zich niet aan de wettelijke bepalingen? Hoeveel mensen hebben zich al aangemeld .voor de lening? Welke garantie geeft Interstudent dat het bedrag van de participatie ook wer­ kelijk terugbetaald zal worden? Waarom heeft Interstudent zo'n misleidende naam die het midden schijnt te houden tussen een coöpe­ ratieve vereniging en een onderlin­ ge waarborgmaatschappij? In wat voor zaakjes belegt Interstudent de participatiegelden die de leden moeten inbrengen en wat voor ga­ ranties geeft Interstudent dat die gelden ook terug betaald zullen worden? Wat gebeurt er met de ' (woeker? )winsten die Interstudent met de inleggelden zou kunnen be­ halen?

Onbekend Allemaal onbeantwoorde vragen. Om er achter te komen uit welke personen die Interstudent nu eigen­ lijk bestaat hebben we navraag ge­ daan bij de Kamer van Koophandel in Rotterdam. Daar is Interstudent onbekend. Alweer een juridische verplichting niet nagekomen door Interstudent. Dat levert weer een nieuwe vraag. Is Interstudent eigenlijk wel bij een notaris geweest? Bestaat er eigen­ lijk wel een Interstudent?

Plotseling duikt de naam van J. A. M. Hendriks op. Dat is een bekende in studentenland. Twee jaar geleden werd hij ontslagen als directeur van de studenten uitzend­ organisatie ASA. Nu blijkt hij sa­ men met Schoffers van de Hene­ gouwenlaan de „International Se­ cretary Service" (ISS) te hebben op­ gericht, een organisatie die fungeert als een uitzendbureau maar die ad­ verteert geen uitzendbureau te zijn. De oprichting is geschiedt bij no­ taris Krabbé in Den Haag op 18 maart 1977 en de overschrijving naar de Kamer van Koophandel in Rotterdam vond plaats op 9 mei jl. Schoffers en Hendriks bezitten in Rotterdam ieder 50% van de aan­ delen van deze B.V. Bij de Haagse Kamer van Koophandel is Inter­ student wel bekend. De Coöperatieve Vereniging blijkt te zijn opgericht door J. A. M. Hendriks en in het bestuur zit drs. E. D. de Roo. Over de vestigings­ plaats blijkt verwarring. Er is een kantoor op de Waldeck Pyrmont­ laan nr. 6, maar daar is geen tele­ foon. Bekend is dat er op de Wal­ deck Pyrmontlaan nogal wat lege B.V.'s zijn opgeslagen. Het adres Nieuwe Schoolstraat 95 blijkt het huisadres van Hendriks met alweer een telefoon die nooit opgenomen wordt. Het enige dat overblijft is een Postbusnummer 1005. Op de brieven die door de Haagse Kamer van Koophandel zijn verstuurd heeft Interstudent nooit geant­ woord. (GUPD, Quod Novum)

Intussen heeft Interstudent, na een onderzoek van de Economische Controledienst, een proces­verbaal aan zijn broek gekregen wegens vermoedelijke overtreding van de wet op het konsumptief geldkre­ diet. De zaak ligt nu bij de officier van Justitie, die zal uitmaken of Interstudent zich voor de rechter zal moeten verantwoorden. Dit impliceert een negatief advies van de Economische Controle­ dienst aan het ministerie van CRM, waar Interstudent nog steeds op een vergunning wacht voor zijn inspanningen op de leningen­ markt. De zaak zou, aldus een woordvoerder van de Economische Con­ trole Dienst aanzienlijk scherper staan, indien de dienst achter daadwerkelijk verstrekte leningen zou komen. Maar ook nu al kan de controledienst zich nauwelijks voorstellen, dat het ministerie van CRM Interstudent alsnog vergunning zou geven voor het verstrek­ ken van leningen. Interstudent speelt inmiddels bij monde van voorzitter Hendriks de beledigde onschuld: „Als er geen begrip kan bestaan voor het ideële (i.e. antroposofische red.) doel van Inter­ student, dan trekken wij ons terug," aldus de heer Hendriks, die twijfelt aan de integriteit van de ambtenaren van de Economische Controle Dienst. Een twijfel die na een kanonnade van dreigemen­ ten met korte gedingen, eisen om rectificatie en dergelijke aan diverse dag­ en weekbladen niet helemaal nieuw meer is. Zo beklaagde hij zich eerder bij een minister over een ambtenaar op CRM die er onterechte banden met de pers op zou nahouden en eiste van ons zusterblad Mare rectificatie na integrale plaatsing van ons artikel over Interstudent. (GUPD­QN)

Nieuw tijdschrift 'Wetenschapsbeleid' ,.Wetenschapsbeleid" is de titel van het nieuwe tijdschrift dat op dins­ dag voor het eerst is verschenen. Het blad komt uit onder verant­ woordelijkheid van de minister voor wetenschapsbeleid, en zal tien maal per jaar aandacht gaan besteden aan de ontwikkelingen in binnen­ en buitenland op het gebied van het wetenschapsbeleid. Een Engels­ talige editie — vijf maal per jaar — is in voorbereiding. Het nieuwe blad heeft voor een ministerieel tijdschrift een wat on­ gebruikelijke formule, die samen­ hangt met de doelstelling die het beoogt: het bevorderen van de dis­ cussie over het wetenschapsbeleid, de noodzaak daartoe en de wijze waarop het moet worden gevoerd. Omdat de kwaliteit van die dis­ cussie èn van de beleidsvorming een open uitwisseling van opinies vereist, staat de redactionele for­ mule ook het opnemen van opvat­ tingen die afwijken van het, „over­ heidsdenken"" toe. Minister drs. M. W. J. M. Peijnenburg zegt in een voorwoord dat het tijdschrift niet slechts éénrichtingsverkeer zal keij­

nen van de top naar het veld. „Het blad staat evenzeer open voor ge­ dachten, suggesties en .kritische be­ schouwingen uit dat veld. De re­ dactie heeft tot taak daarnaar ac­ tief op zoek te gaan." Eindredacteur van „Wetenschaps­ beleid" is Hans de Witte. De redac­ tie wordt bijgestaan door een ad­ viescommissie waarin naast enkele ambtelijke medewerkers van de mi­ nister ook vertegenwoordigers van het onderzoekveld zijn opgenomen. De adviescommissie bestaat uit drs. W. Hutter, drs. C. H. Moen, dr. C. Ie Pair, drs. A. Rip en N. P. van Schouwenburg. „Wetenschapsbeleid" wordt in een oplage van voorshands 5000 exem­ plaren kosteloos verspreid in krin­ gen van wetenschappelijk onder­ zoek (universiteiten, hogescholen, overheidsinstituten, bedrijfsleven), adviesorganen, organisaties en be­ sluitvormers op het ten ein van de wetenschappen. Ook particulieren kunnen zich abonneren. Een briefkaartje is vol­ doende. Adres: Voorlichting We­ tenschapsbeleid, postbus 20601, 2500 EP Den Haag.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen