Ad Valvas 1978-1979 - pagina 162

2

AD VALVAS — 24 NOVEMBER 1978

VU-vieringen: waarom dan w e l en wat houden ze precies in?

'RSA-begroting onvoldoende ^" '"^^ " ''^'^"' Namens het VUSO schrijft Emiel Stolp het volgende:

Ieder lid van onze VU-gemeenschap zal, op haar eigen wijze en op zQn eigen tyd, wel eens dat gevoel van vervreemding kennen dat ooit in grote letters op de stoep stond geschreven (en keurig weer is uitgewist): „WAT DOE IK HIER?". Lopend in de lange hallen, de geur opsnuivend van schoonmaakmiddelen als wierook van onze tgd, in de lift even samenscholend met mensen die hier ook iets schijnen te doen, en dan weer achter het bureau, misschien uitkijkend op de woontorens van Buitenveldert, op mensen tenslotte, waarvoor dat hele bedrijf van ons toch dienen wil! Het zicht daarop wordt gauw verduisterd. En dat geldt ook voor het zicht op elkaar in onze gemeenschap. Contactloosheid is niet toevallig het zorgenkind van een samenleving die uit is op het snelle produceren en op nog sneller consumenten. Hoewel de VU geen winstgevend en daardoor wat hijgerig bedrijf hoeft te zijn (niet in beperkte, financiële zin tenminste), is dat gevaar van verlies aan menselijk contact wel degelijk aanwezig. De massaliteit brengt dat met zich mee. We zijn in korte tijd een grote leeren denk- en bijbehorende papierfabriek geworden. Echte ontmoeting, (h)erkenning van ieders unieke persoonlijkheid, is daardoor al moeiliiker aan het worden. En we zullen moeten oppassen om niet langs elkaar heen te leven in de verschillende „bloedgroepen" van het verzorgend personeel, het technischadministratief personeel, het wetenschappelijk personeel, de studenten, en wie er verder bij hoort. Een soort besmettingsvrij individualisme ligt toch al voortdurend op de loer, voor mij gesymboliseerd door de éénmans-plakjes worsten en kazen, zorgvuldig van de andere plakjes afgezonderd door een ondoordringbaar plastic kaftje.

Verstandelijk Het ligt voor de hand, gezien het pioduct dat aan de universiteit genaakt dient te worden, dat alle nadruk valt op het verstandelijke onderzoeken en kennen van wereld en werkelijkheid. Maar ook dit heeft zijn schaduwkant. Heel letterlijk ztlfs: sommige stukjes van de werkelijkheid komen gewoon niet aan het licht, die kun je met verstand al'een niet goed doorzien. Daar zijn andere intuïties voor nodig waarmee een mens is uitgerust, ook als ze niet of nauwelijks nog worden aangesproken en gehanteerd. Men hoeft nog niet direct de kopstand van de yoga aan te leren om ook eens ändere dingen te gaan zien, of dezelfde dingen anders. Maar daar i-» wel een nieuwe lenigheid voor nodig, die niet alleen door hersengymnastiek bereikt wordt. Ik zeg het maar opnieuw met een momentopname van symbolische vv aarde: soms klinkt op „mijn" étage heldere fluitmuziek uit één van de toiletpartijen. Merkwaardig, vervreemdend en vol herkenning tegelijk. Groene fluittonen in een groot grijs flatgebouw. Zoiets als Orpheus met zijn lier, die niet alleen mensen tot zachtheid stemde, maar ook de wilde dieren, tot in de onderwereld toe. Ik hoor dan een andere werkelijkheid dan die ik kan bedenken, maar die er niet minder leëel om is. Integendeel, om het wat moeilijker te zeggen: er wordt een ervaring door opgehaald die, bijna vergeten, verscholen lag te wachten in dieper liggende dimensies van het menselijk bestaan.

'Vieringen' Om nu zowel die gezamenlijke ontmoeting als de opheffing van het verstandelijke alleenrecht te bevorderen, is vanuit de Werkgroep Doelstelling een commisse ingesteld. Om gelegenheid te geven aan enig onderling contact tussen de leden van de VU-gemeenschap én aan het ervaren van andersoortige uitingen van hart, ziel en verstand dan die welke gebruikelgk zijn in een instituut als het onze. Maar niet minder dienstbaar aan het vormgeven van „de dienst aan God en zyn wereld". Vandaar de Werkgroep Doelstelling als initiatief-neemster. In de com-

door N.A.

Schuman

missie zitten op dit moment: S. A. Boonstra, E. Kooiman, S. de Lange, M. A. Maurice, E. H. van Gist, S. J. Prins, A. de Ruiter, M. A. Schaman. (Zoekplaatje: hier klopt iets niet; we zijn ons ervan bewust, maar dat is geen excuus.) De commissie heeft gekozen voor een serie „vieringen" in de ruime zin van het woord. Samenkomsten om de gemeenschap met elkaar mee te maken (te vieren) en om een andere wijze van horen en zien te beoefenen. Een bijeenzijn rondom de maaltijd, waarbij taal, muziek en beelden hun lol mogen spelen. Wij hopen hierbij ook letterlijk gelegenheid te geven aan mensen in ons midden die zich uiten (willen) in een verscheidenheid van termen, klanken en gebaren.

30

november

Voor de eerste viering zqn prof. H. R. Wijngaarden en het Collegium Musicum Judaicum uitgenodigd. Rondom het thema: „Wat geloof ik eigenlijk" kan hier een ontmoeting plaatsvinden tussen joodse en christelijke manieren van denken en hopen, in woord en muziek. Prof. Wijngaarden, door Jan Petrie in het VU-magazine „een soort dodo — een vreemde vogel — onder de hoogleraren" genoemd, zegt in dat bewuste artikel o.a.: „Natuurlijk heb ik in die jaren een enorme ontwikkeling doorgemaakt, ook religieus, al geloof ik dat de kern niet wezenlijk anders is geworden. In het verstaan van God, wat God eigenlijk wil zeggen, daar ben ik in gegroeid in de zin van: God is dan handelen in de geest van Christus, God betekent geloven dat het leven zin heeft en geen pure toevalskwestie is". Het Collegium Musicum Judaicum zingt vanuit een geloof dat door de leider Chaim Storosum o.a. zó wordt verwoord: „Voor de bijbel is de muziek, naast profetie en dichtkunst.

de kunst om uit een geïnspireerde gemoedsbeweging een waardevolle werkelijkheid te scheppen: die van de levende muziek. De joodse muziek voert ons terug tot het probleem van het naakte bestaan, tot de oervraag of het leven zin heeft, of er een wereldsysteem bestaat dat ten goede leidt, of niet. Al het lijden der mensheid spreekt uit de ^ele liederen die het joodse volk eeuwen én eeuwen heeft gezongen. Duidelijk horen we in de muziek \an Israël door alle optimisme heen de donkere ondertoon van tweespalt, vervolgingen en onrechtvaardigheid, die de wereld en in het bijzonder het joodse volk hebben geteisterd. In de psalmliederen wordt gebeden om het slechte uit alle landen ter wereld uit te bannen. Niettemin blijft de juichkreet overwinnen". Ieder is hartelijk welkom op 30 november, om 16.30 uur in de kerkzaal. De opzet is als volgt: tot 17.00 uur ontvangst; 17.00-17.30 uur het C.M.J.; 17.30-17.50 uur prof. Wijngaarden; 17.50-18.30 uur de maaltijd; 18.30-19.00 uur opnieuw het C.M.J. Daarna ligt de avond nog open vóór u, thuis of waar dan ook. Kaarten voor de bijeenkomst, ä ƒ 5,— (de kosten van de maaltijd), zijn verkrijgbaar bij het U.R.-secretariaat, kamer 2E-69, telef. 3633; of bij het bureau van de P.V.U., kamer 2E-62, telef 4391.

Reaktie

op kritiek

Op maandag 6 november beeft de Raad Studenten Aangelegenheden de vraagbegroting voor 1979 vastgesteld. In deze begroting heeft de RSA een aantal voorstellen die de VUSO vorig jaar had gedaan om de RSA financiën gezond te maken overgenomen. De RSA heeft nu op voorstel van de VUSO besloten het Civitas Kapitaal en de reserves heter' te heieggen zodat er nu een bedrag van bijna ƒ 80.000 aan renteïnkomsten voor de studentenvoorzieningen beschikbaar komt. Overigens toont de omvang van deze reserves, ± 1 miljoen, dat grotendeels op kosten van de studenten bij elkaar gespaard is,\wel aan dat de verplichte algemene studentenbijdrage bovenop het kollege- en inschrijvingsgeld altijd veel te hoog is geweest. Ook is de RSA nu begonnen om de kosten van de studentenarts aan de verzekeringsmaatschappijen door te berekenen. Vioeger profiteerden voornamelijk deze maatschappijen van de gratis medische hulp voor de VU studenten. Wel is het teleurstellend dat ondanks voorstellen om het beter te doen de RSA voor een systeem heeft gekozen waarbij alleen de SSGZ wordt aangepakt terwijl de andere maatschappijen buiten schot blijven. Hierdoor is ook de vreemde situatie ontstaan dat de RSA enerzijds verklaart dat de SSGZ voor de student de beste verzekering is terwijl men anderzijds ongeveer ƒ 5,— per SSGZ-verzekerde inkasseert. De ^'USO vindt, dat een objektief oordeel over verzekeringsmaatschappijen niet te verenigen is met een duidelijk financieel belang bij één

verpleegkundigen

Ex-patiënt AZVU: 'Blijkbaar nog niet veel veranderd' Cees Smit, ex-patiënt van het Academisch Ziekenhuis VU, schrijft ons het volgende: „Bewondering en stomme verbazing. Dat waren mtjn eerste reacties, naar aanleiding van het verhaal van een vijftiental verpleegkundigen of ex-verpleegkundigen van het VU-ziekenhuis, in Ad Valvas van 17 november j.l. Bewondering voor de moed, die ze waarschqulgk moeten hebben opgebracht om dit aan de orde te stellen. Stomme verbazing óók, omdat hun verhaal bijna geheel overeenkomt met mqn eigen ervaringen als patiënt op de interne kliniek van het VU-ziekenhnis, in de periode september 1971 tot eind '73. Toen, na ruim 2 jaar, ben ik naar een ander (ook academisch) ziekenhuis gegaan, waar ik nog steeds onder behandeling ben. Laat ik hier vooropstellen, dat ik niet reageer om alsnog een soort

College over verandering door aktieve geweldloosheid In de afgelopen weken is in de knrsus Ontwikkelingsproblematiek de aandacht gericht geweest op de zgn. Strategieën van verandering, de Nieuwe Internationale Ekonomische Orde, Basic Needs, Selfreliance, en zijn deze ontwikkelingsmodellen tegenover elkaar gezet in een forum, dat vorige week plaats vond. Het vierde en laatste onderdeel van de knrsus Ontwikkelingsproblematiek in de hoorkollegecyclus richt zich op de vraag hoe men veranderingen tot stand kan (moet) brengen. Dit kan gebeuren door middel van geweld of door middel van aktieve geweldloosheid. De eerste visie werd gisteren ce, Atlanta, Georgia, USA). Het besproken door dr. J. M. Pluvier, onderwerp van haar lezing op 30 historicus, gespecialiseerd in de mo- november a.s. (Hfd.geb. VU, zaal derne geschiedenis van Zuid Oost 4A-00, 11.15-13.00 uur) zal zijn: Azië, lector aan de Universiteit van Strukturele verandering door midAmsterdam, direkteur van het In- del van aktieve geweldloosheid. stituut voor Moderne Aziatische Beide bovengenoemde visies, verGeschiedenis, auteur van o.m. South. andering door middel van geweld East Asia from Colonialism to In- of aktieve geweldloosheid, vormen dependence (1974); Vietnam, Laos, hei thema van een forum, te honCambodja (1975) en Indonesië, ko- den op 14 december a.$. (11.15lonialisme, onafhankelijkheid, neo- 13.00 uur, zaal 4A-00 Hfd.geb. VU). kolonisatie (1978). De titel van zijn Over de samenstelling van dit folezing was: Revolutie in de prak- rum volgen nadere mededelingen in Ad Valvas. tijk, met als case-study Vietnam. Een vertegenwoordigster van de tweede visie, de aktieve geweldloos- Het genoemde kollege is voor heid is Mrs. Dorothy Cotton, Board alle belangstellenden toegankelijk. Member van het Martin Luther Nadere informatie bij Anneke SvoKing Center for Social Change, In- boda, VU Hoofdgebouw 2A-18, tel. stitute for the Study of Non-Violen- 5^82600.

genoegdoening voor het mij aangedane te verkrijgen. Ik ben de klap van toen nu wel te boven. Maar dat ik wel reageer, omdat het hier, naar mij mening, gaat om „serieuze" zaicen, die het niet verdienen in de doofpot gestopt te worden of om afgedaan te worden met woorden als „kretologie en superlatieven". En voor dat laatste ben ik wel bang, gezien de reactie van zuster Wagenaar, coördinerend hoofdverpleegkundige op de interne kliniek, als zij zegt „dat de verpleegkundigen begrip moeten tonen voor het onderwijskarakter van een academisch ziekenhuis en dat de arts daarin minder toekomt aan de medemenselijke relaties. En als er incidenten zijn is het onze taak als verpleegkundigen deze in de eerste plaats aanhangig te maken bij de chef van de eigen sector of de chef de clinique".

van hen. Daarom moeten nu ook de andere maatschappijen aangeschreven worden. Ondanks deze en nog een aantal andere positieve punten is de VUSO toch nog niet gelukkig me't het RSA-beleid. De begroting is nog onvoldoende een vertaling van beleid en nog te veel opgesteld door de cijfers van de vorige begroting kritiekloos met prijskompensatie te verhogen. Het Dagelijks- Bestuur beschouwt de begrotingscijfers ook dis een bovengrens in plaats van als reëel uit te geven bedragen. Samen met het feit dat er hier een te hoge vraagbegroting is opgesteld die later nog (ingrijpend) bijgesteld moet worden, heeft dit tot gevolg, dat het beleid uiteindelijk door het DB in plaats van door de RSA zelf wordt bepaald. Ook wordt er nog Ie weinig aan gewerkt, de kosten van de voorzieningen door te berekenen aan kapitaalkrachtige gebruikers, zoals b.v. de fakulteiten en de met de VU verbonden HBOinstellingen.

Positieve

resultaten

\'erder heeft de RSA op 6 en op 20 nov. naar aanleiding van VUSOopmerkingen de materiële en de personele begroting in hun onderlinge samenhang besproken en hieibij ook de gevolgen voor de studentenbijdrage betrokken. Dit leidde er toe, dat 0,3 formatieplaatsen werden gereserveerd voor de mentoren van het ACC, die hun salaris nu nog uit de onzekere materiële begroting ontvangen. Het DB had voorgesteld, deze :ruimte voor een beleidsmedewerker te bestemmen, maar omdat het slechte beleid van de RSA van de laatste jaren een gevolg van een verkeerde bestuursstruktuur en niet \an een tekort aan personeel is, en omdat de betrokken medewerker gezien de te verwachten struktuurwijzigingen van de RSA een uiterst wankele rechtspositie zou krijgen, werd op voorstel van de VUSO besloten, deze formatie voorlopig \oor het ACC en dus voor verlaging van de studentenbijdrage te bestemmen. Het zal duidelijk zijn, dat de VUSO na deze ten dele positieve resultaten zich zal blijven inzetten om de studentenvoorzieningen financieel gezond te maken en de verplichte studentenbijdrage af te schaffen."

Bedaktie-adres: De Boelelaan 1105 of Postbus 7161 Amsterdam, telefoon 0205484330. B.g.g. 5482671.

Naar mijn mening, gaat zij hier dan toch voorbij aan de kritiek van de verpleegkundigen, dat dit nu juist niet mogelijk is. Dit sluit aan op mijn eigen ervaringen. Ik kon rustig mijn onvrede uiten over de handelwijze van sommige artsen, tegenover verpleegkundigen en ook tegenover enkele andere artsen. Maar daarna stuitte ik wel op hun verklaring dat zij, een tree hoger in de hiërarchie, ook niets konden bereiken. En blijkbaar is er wat dat betreft, na 5 jaar, nog niet zo veel veranderd.

Redaktie: Jan van der Veen (hoofdredakteur), Jaap Kamerling, Mathilde van Amstel (redaktie-asslstente). Medewerking: Johan de Groot, Bart Muysson, Warner Bruins Slot, Hans de Boer, Cok de Zwart en (niet-red.) Dienst Pers en Voorlichting. Fotografen: Mark van Dorp (AVO, Eduard de Kam, Peter Wolters (AVO. Tekenaars: Frans Vera, Rob Razoux Schultz.

Vanuit het bepaald niet naïeve idee dat de zieke centraal staat, en met hem of haar de andere werkers in een ziekenhuis, moet er naar oplossingen gezocht worden en daaraan wil ik best meewerken."

Advertenties: J. G. Duyker, Oostvierdeparten 50, 8392 XT Boijl. Tel. 05612-541.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen