Ad Valvas 1978-1979 - pagina 274

AD VALVAS — 16 FEBRUARI 1979

2

Samenwerking Indonesië: vraagtekens? Prof. P. J. D. Drenth en drs. N. Bleichrodt, beide betrokken bij het omstreden samenwerkingsprojekt van de vakgroep Arbeids- en Organisatiepsychologie met Indonesië schrijven ons het volgende: „In Ad Valvas van 2-2-'79 stelt R. Cardol de kwestie van de samenwerking tussen de psychologie subfaculteit (in casu de vakgroep Arbeids- en Organisatiepsychologie) en Indonesië opnieuw aan de orde. Er zijn een drietal redenen waarom wij graag op dit artikel zouden willen reageren. Naar onze mening behoren de vraagtekens waarover Cardol spreekt veel minder bij het samenwerkingsproject dan bij zowel het optreden als het stuk van Cardol. In de eerste plaats zou het bewuste artikel de indruk kunnen vestigen als zou er vanuit de vakgroep A en O psychologie geen openheid zijn betracht en geen samenwerking met de door de subfaculteit psychologie ingestelde werkgroep (met als taak het verzamelen van informatie over feiten, criteria en procedures voor samenwerkingsonderzoek) hebben bestaan. Dit is beslist onjuist. Het omgekeerde is eerder waar en wordt ook door iedereen erkend. Wij zijn positief ingegaan op een verzoek voor een discussie voorafgaand aan de subfaculteitsvergadering. Wij \ -bben alle stukken ter beschikking gesteld, en hebben alle vragen dienaangaande naar vérmogen beantwoord. Trouwens ook daarvoor was deze openheid er. Behoudens vertrouwelijke

correspondentie was alles voor ieder toegankelijk. In feite hebben Cardol c.s. daar ook herhaaldelijk van gebruik gemaakt. Dat prof. Drenth „snel de publiciteit zocht om zich van blaam te zuiveren" is tendentieuze onzin. Na een serie artikelen in de Volkskrant, Vrij Nederland, de Waarheid en de Universiteitskrant Groningen, waarin ook wij telkens genoemd werden, na een direct tegen ons giericht artikel in Ad Valvas en na vragen in de Universiteitsraad van de VU, is eindelijk een ingezonden brief in Ad Valvas geplaatst. Door dat „snel de publiciteit zoeken" te noemen zet je de wereld wel op zijn kop. Het artikel van Gardol levert niets nieuws op, anders dan een aantal vraagtekens die Cardol na selectie.

Portret van de jubilaris Van elke jubilaris wordt een portret gemaakt. Opgedoft. Net naar de kapper geweest. Keurig in het kostuum. Daar zit ie dan. In joyeuze houding. Een sfeervol achtergrondje. Hij ziet er nog best uit, die jubilaris. Hoe doen we dat met de jubilerende V.U.? Natuurlijk moet er een portret komen, ter gelegenheid van het Eeuwfeest. Maar iedereen ziet er wat anders in. Een „afdoend" portret bestaat niet. Geen nood. Dan maar een heleboel portretten. In gedenkboeken, film, fotoboek, ansichtkaarten, etc. Steeds wordt een ander facet .belicht. Tentoonstellingen kunnen ook uitstekend als portret fungeren. Er is daarom in het Eeuwfeestjaar een groot opgezette Historische Tentoonstelling gepland. De vormgeving is in handen van de ontwerper van het Audio Visueel Centrum, die speciaal in dienst is genomen voor Eeuwfeestactiviteiten. Studenten werken enthousiast mee aan de inhoud. De tentoonstelling wordt tweeledig: In het Amsterdams Historisch Museum in de Kalverstraat wordt een expositie ingericht, die een globaal beeld geeft van de V.U. Met een aantal accenten en grote lijnen wordt de geschiedenis weergegeven. Het bijzondere karakter van de V.U. en de Vereniging komt tot uiting. Ideeën rondom Kuyper krijgen de aandacht. Het studentenleven van vroeger en nu wordt gevisualiseerd. De achterban, met haar geheel eigen sfeer, is aanwezig, maar ook het moderne ziekenhuis. In het Historisch Museum presenteert de V.U. zich aan de Amsterdamse bevolking. Wij treden naar buiten. De feestelijke opening vindt plaats op de avond van 1 september 1980, in het Museum, na de plechtigheid bij de aanvang van het nieuwe studiejaar. In de foyer van het Hoofdgebouw van de V.U. verrijst echter ook een Historische Tentoonstelling, bedoeld voor de bezoekers tijdens het Eeuwfeest (Open Dagen, Congressen, Ontvangsten). Hier ligt het accent op de verschillende activiteiten binnen de V.U., met spiongen naar het verleden. De faculteiten komen uitvoerig aan bod. Er zal een beeld van de V.U. gegeven worden, dat de insider aanspreekt. De ruimte bij het Kuyperraam en rondom de nieuwe vitrines, daar vlakbij, is hiervoor gereserveerd. Opening: 14 maart 1980, het eerste grote feest in het Jubileumjaar. De sluiting vindt pas plaats eind november 1980. Voor de tentoonstellingen, het fotoboek, de film, ook voor een eventueel „T.V.-portret" van de V.U., is nog erg veel materiaal nodig. Foto's, niet alleen van hoogtepunten, maar juist van de dagelijkse dingen, documenten, brieven, voorwerpen uit het verenigingsleven, apparatuur van faculteiten, etc. Ook materiaal, dat mee kan helpen om een tijdsbeeld te visualiseren, typische dingen van een studentenkamer, het ouderwetse „hospita-interieur". Materiaal en suggesties worden in dank ontvangen door mej. E. Korevaar, Eeuwfeestsecretaresse, kamer lA-22, tel. 6918. Zij zal zorgen dat alles bij de Tentoonstellingscommissie terecht komt. O.K.? Doe mee! f t lOqjAAR VBUF UNIVERSITFrT

kleuring en verdraaiing van de hem beschikbare informatie denkt te moeten plaatsen. Een paar voorbeelden: Er wordt ene dr. Mar'at ten tonele gevoerd, die overigens met het project zelf niets te maken heeft gehad, anders dan dat de mogelijkheid is overwogen om gebruik te maken van zijn steekproef Indonesiërs op Java, en van enkele van zijn onderzoeksresultaten met de Prestatie Motivatie Test, iets wat later niet door kon gaan. Deze Mar'at zou volgens de Volkskrant van 26.4.78 genoemd zijn als chef van de veiligheidsdienst. In feite staat in die Volkskrant dat stafleden van de Nijmeegse Universiteit uit betrouwbare bron zouden hebben vernomen dat Mar'at nauwe banden onderhield met de psychologische dienst van het leger en de veiligheidsdienst, maar even verder dat bij nadere verificatie juist ontkend werd dat hij relaties onderhield met de veiligheidsdienst. Een psycholoog uit Nijmegen zou hebben gemeld dat „in 1971 Soemarto samen met Mar'at onderzoek deed in gevangenkampen". Bij navraag bij deze psycholoog bleek echter dat deze informatie door hem nooit is gegeven en kennelijk gezien moet worden als een verzinsel van de Groningse Universiteitskrant. Wanneer Cardol overigens spreekt over de Universitas Padjadjaran als een „legeruniversiteit", doelt hij dan misschien op het feit dat de universiteit in het afgelopen jaar door militairen is bezet als gevolg van de kritiek die studenten en docenten uitten op de regering Suharto?

Verbrand Cardol vraagt zich verder af wat er met de SIV- en SPV-lijsten is gebeurd. Dat weet hij drommels goed. Alle lijsten zijn door Bleichrodt persoonlijk verbrand, omdat Dengah (in die tijd decaan van de

faculteit) er tegen Was dat zonder zijn toestemming een doctoraal student een stukje onderzoek zou doen op eerste jaars psychologie studenten. Dat wéét Cardol niet alleen, maar er moet aan dit gegeven ook nog een 180 draai gegeven worden in die zin dat diezelfde Dengah eigenlijk deze vragenlijst voor gevangenen nodig zou hebben en deze dus stiekum achter gehouden zou hebben... Ook wordt een niets met het onderzoek te maken hebbende brief van Bleichrodt om medewerking voor ir. Gosdolf van de PT Pacific Nikkel aangehaald. Waarom? Om te suggereren dat hij contacten zou onderhouden met iemand die in dienst zou staan van het kapitaal, dat dan wel weer relaties zou hebben met defensie, die dan gevangenen op Buru...? Bovendien zou thans zijn gelsleken dat de gewraakte vragenlijst de E.P.P.S. zou zijn. Aangezien duidelijk is dM wij geen enkele bemoeienis met die E.P.P.S. hebben gehad, zou je verwachten dat dit voor Cardol c.s. ook een zorg minder zou zijn. Maar nee, dit doet bij hem juist weer „vraagtekens rijzen"!? Iemand die met dit soort geselecteerde en gekleurde berichtgeving serieuze lezers probeert te overtuigen, getuigt van hetzij sterke naïviteit bij zichzelf, hetzij door hem veronderstelde naïviteit bij de lezers.

Werkgroep Een van de meest kwalijke aspecten van deze affaire is wel dat Cardol misbruik maakt van het vertrouwen dat hij als subfakultair werkgroeplid genoot. Even voor de duidelijkheid: In de subfaculteitsraad van 19 juni 1978 is een werkgroep opgericht met eerder genoemde taak. (Uitdrukkelijk is daarbij met instemming van de studentenfractie het woord „onderzoekscommissie" veranderd in „werkgroep", om de „officier van justitie"-associatie te vermijden. Cardol spreekt nu rustig weer over de oorspronkelijke „onderzoekscommissie.) In ieder geval hebben de heren

'Politieke praatjes kunnen hen

Cardol en De Jong (eveneens lid van de werkgroep), naar zij ons meedeelden in opdracht van de werkgroep, alle gegevens betrekking hebbend op het projekt, inclusief de in de afgelopen jaren gevoerde persoonlijke correspondentie, opgevraagd en ook verkregen Eerst later bleek dat de overige leden van de werkgroep hiervan in het geheel niet op de hoogte waren, noch de betreffende stukken hadden ontvangen.- Nadat Cardol eerst onwaarheden debiteert over het zich ontmantelen van de commissie, het af laten weten van de commissie en het onder de opdracht uitduiken van de commissie (daar is de subfaculteitsraad of:> het subfaculteitsbestuur niets van bekend, en ook bij de twee WP leden van de werkgroep bleek niets van het beëindigen van de taak) wordt dan vervolgens ä titre personnel deze informatie naai buiten gebracht. Dit is duidelijk een schending van vertrouwen en in strijd met de regels van „faii play". Dit kwalijk gedrag zal wel in dienst staan van het „hogere doel", maar het moge tevens duidelijk zijn dat wij geen behoefte hebben aan een „open discussie" met lieden die op deze wijze menen te' kunnen optreden. Voor wat betreft Cardol's hoofdvraag „moeten wij blijven samenwerken met Indonesië?" verwijzen wij — ook al omdat niets nieuws te berde is gebracht — na het eerder genoemde artikel van Drenth in Ad Valvas waarin een genuanceerd „ja" wordt verdedigd

Uw advertentie gaat naar 15.000 lezers toe

iiahias Adverteer in dit blad

afschrikken'

VUSO: gezelligheid voorop bij ontmoeting buitenlandse studenten Ton Veugen schrijft ons namens de VUSO het volgende: „Vrijdag 16 februari om acht uur zijn alle buitenlandse studenten van de Vrije Universiteit uitgenodigd voor een informele bijeenkomst in de ontvangstruimte achter de aula in het hoofdgebouw. Daar zullen zich verschillende nationaliteiten presenteren met een tentoonstelling, gezang e.d. Dit alles onder het genot van een drankje en hapje. Het initiatief voor deze avond ging uit van het bureau van de rector, dat rekende op de medewerking van de studentenorganisaties. Enerzijds om via die weg in kontakt te komen met enkele aktieve buitenlandse studenten, die bereid waren het een en ander mede te organiseren. Anderzijds om de drempel tussen studentenverenigingen en buitenlandse student te verlagen. Door op een informele avond een meerderheid buitenlanders en een minderheid studentenvertegenwoordigers, onder wie ik namens de VUSO, uit te nodigen, hoopte men beide doelen te verwezenlijken. In de voorbereidingstijd voor dit gebeuren ontspon zich een diskussie over het al of niet politieke karakter dat zo'n avond dragen moest. Onder politiek werd dan verstaan het op gang zetten van een bewustwordingsproces: de buitenlandse student moet uiteindelijk zijn lot in eigen handen nemen en (al of niet in samenwerking met andere organisaties) eisen stellen om de problemen waarin hij verkeert tot een oplossing te brengen. Bij de VUSO stond echter het gezellige karakter van de avond voorop. Waarom? Wellicht laad je gemakkelijk de

verdenking op je dat je de problemen van de buitenlandse student niet onderkent of zelfs onderschat Kwaadsprekers zullen je verwijten, dat de problemen op zo'n gezellige avond onderdrukt worden: „De avond v/ordt gebruikt om de werkelijke tegenstellingen te verdoezelen en goed te praten." Waar zulke sprekers zich echter minder van bewust zijn, is dat een niet-georganiseerde buitenlandse student behoorlijk afgeschrikt kan worden door deze opstelling, als hij of zij überhaupt zich voelt aangesproken. En voor het opzetten van een emancipatie-beweging, wiens uiteindelijke doel het verwerven van gelijke rechten en vrijheden is, is het van essentieel belang dat men zich met een bepaalde groep kan identificeren. Dat lukt slechts door zelf zich aaneen te sluiten en dat kan op een gezellige avond (maar is niet verplicht). Overigens mag gesteld worden dat aan een van de doelen van de opzet van deze informele avond al in belangrijke mate tegemoet is gekomen. In de voorbereidingstijd zijn de banden tussen met name de Koerdische en de Surinaamse studenten en de VUSO versterkt, of minder officieel gezegd: het blijkt dat een herhaling van zo'n avond volgend jaar niet op grond van desinteresse van organiserende studenten hoeft te worden afgelast Misschien kunnen we dan ook een bijdrage van de P.P.I verwachten. Deze Indonesische studentenorganisatie moest het helaas wegens een bestuurswisseling laten afweten. Laten we hopen dat dit geen belemmering vormt voor een geslaagde avond."

Redaktie-adres: De Boelelaan 1105 of Postbus 7161 A m s t e r d a m , telefoon 020-5484330 B.g.g 5482671. Redaktle: Jan van der Veen (hoofdredakteur), Jaap Kamerling, M a t h i l d e van Amstel (redaktie-assistente). Medewerkers: Johan de Groot, Bart Muysson, Warner Bruins Slot, Hans de Boer Cok d e Zwart, Rob Ivleerhof, Hans Schumacher, Martin Hetebri), S i m o n Kooistra en (met-red ) Dienst Pers en V o o r l i c h t i n g Fotografen: Mark van Dorp (AVC), Eduard de Kam, Peter Wolters (AVC) Tekenaars: Frans Vera, Rob Razoux Schultz Advertenties: J G Duyker, Oostvierdeparten 50, 8392 XT Boijl Telefoon 05612-541 G.U.P.D. De redaktie werkt met alle andere universiteits- en hogeschoolbladen, op dat van de Nijmeegse universiteit na, samen in de s t i c h t m g Gemeenschappelijke Universitaire Persdienst (GUPD) Kopii, met bestemd voor de mededelingenrubriek, moet (getypt) uiterlijk maandagmorgen 10 uur binnen zijn Adjes: Max 30 w o o r d e n . Kosten / 6,— Opgave voor maandag 10 uur kamer 1 D-08 v u - h o o f d g e b o u w Kontante betaling. Alleen voor VU-personeel en -studenten Produktie: Randstad Handelsdrukkerij, meer (Pe''scombinatie).

Aals-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen