Ad Valvas 1978-1979 - pagina 253

AD VALVAS — 2 FEBRUARI 1979

5

Opiniepeiling over WUB: algemeen gesproken wel een goede zaak In het algemeen vindt de bevolking van universiteiten en hogescholen de Wet Universitaire Bestuurshervorming (WUB) een goede zaak. Om de wet, waarin de gedemokratiseerde bestuursstruktuur als experiment sinds 1970 is vastgelegd en die drie jaar geleden tot 1982 werd verlengd, belangrijk te veranderen, daarvoor voelen maar weinigen. De universiteitsraad als hoogste bestuursorgaan om te vormen tot een advieslichaam, zoals de voorzitter van de commissie voor de bestuurshervorming, prof. mr. J. M. Polak, heeft gesuggereerd, wordt afgewezen. Maar 7 procent van het wetenschappelijk personeel, 11 procent van het technisch en administratief en 5 procent van de studenten zou Polak willen steunen. Dit alles blijkt uit het zg. Meningenonderzoek over de WUB, dat door het Instituut voor Arbeidsvraagstukken (IVA) te Tilburg op de universiteiten en hogescholen is gehouden tussen december '77 en april '78. De opiniepeiling vond plaats onder 2500 leden van het wetenschappeiyk personeel, 2500 studenten en 2000 leden van het technisch en administratief personeel. Het onderzoek werd verricht in opdracht van de commissie-Polak, die eind februari aan minister Pais een eindrapport over het funktioneren van de WUB zal uitbrengen. In 1982 zal de universitaire bestuursstruktuur een definitieve vorm moeten krijgen. Het Meningenonderzoek was het laatste onderdeel van het evaluatieproces. Ten opvallende uitslag die de opiniepeiling heeft opgeleverd is ook dat het wetenschappelijk personeel studenten meer invloed wil toekennen in met name de vakgroep. Er zouden, zo vindt een meerderheid van het w.p., verder ruimere kriteria voor het studentlidmaatschap van de vakgroep moeten gelden dan nu Een meerderheid van het w.p. vindt aan de andere kant dat de helft van de zetels in het vakgroepbestuur door leden van het wetensv-happelijk corps dienen te worden bezet. Dat over de WUB geroemd wordt, bobben de onderzoekers niet kunnen konstateren. Gemiddeld maar 37,1 procent vindt de WUB wel goed. Het percentage dat de WUB slecht vindt ligt echter veel lager: 14,8. Bij de sociale wetenschappen denkt men het vaakst dat de WUB niet zo'n beste zaak is, hoewel de positieve antwoorden overwegen. Bij de technische wetenschappen is dat het minst vaak.

Weinig

bestuurszin

Niet zozeer vrees voor of weerzin tegen politieke tegenstellingen op (!.ub)fakulteitsraads- en universitcitsraadsniveau blijken de achtergrond van de gematigde bijval voor de WUB te zijn, als wel de geringe animo om daadwerkelijk deel te nemen aan et gedemocratiseerde bestuurswerk. De drie geledingen neigen ertoe om tegen te spreken dat (sub)fakulteitsraden teveel door politieke verschillen worden beheerst, terwijl ze dat voor de universiteitsraad maar net wel durYen uit te spreken. De onderzoekers hebben gekonstateerd dat men zeer weinig voelt om in de universiteitsraad te gaan zitten: 80 procent van het weten-

Informatiemap over Nicaragua De Hervormde Stichting Jeugd en Jongerenwerk, de CLAT-scholengroep en het Nicaragua komitee hebben naar aanleiding van de toestand in Nicaragua een informatie/ lesmap samengesteld voor gebruik m het voortgezet onderwijs. Ook vormingsinstituten kunnen er gebruik van maken. Het betreft een eerste en experimentele uitgave, bedoeld om actuele en mondiale situaties binnen onderwijs en vormingswerk als leermateriaal te gebruiken. Ten behoeve van de docenten maakte men een begeleidend boekje. De map, die twintig pagina's telt, is voor ƒ 1,50 te verkrijgen bij de Hervormde Stichting Jeugd en Jongerenwerk, Prins Hendriklaan 21. 1075 AZ Amsterdam Het lerarenboekje is gratis. Voor verzending wordt ƒ 1,30 extra gerekend. Bestelling per giro mogelijk door overmaking van het benodigde bedrag op postgiro 297804, onder vermelding van ..Nicaragua"

schappelijk corps, 85 procent van de TAS en niet minder dan 90 procent van de studenten zou het niet in zijn hoofd halen om zich kandidaat te «tellen. Voor het (sub)fakalteitsraadswerk liggen de percentages iets lager, maar ook daarvoor voelt maar een gering deel. Niet in

Arie Rip (Leiden)

Op zaterdag

Morgen, 3 februari viert de Vereniging voor wetenschappelijk onderwijs op gereformeerde grondslag haar 100-jarig bestaan. De jubileumviering begint 's morgens al. Ongeveer 1800 leden van de Vereniging uit het gehele land komen dan naar de VU. Een deel volgt 's morgens in de aula het programma dat hierna voor de middagbijeenkomst is vermeld. Om 14.30 uur begint deze middagbijeenkomst in de aula van het hoofdgebouw van de Vrije Universiteit, waarin onder meer een toespraak gehouden zal worden door mevrouw Hannie van Leeuwen, lid van het Bestuur der Vereniging en door prof. dr. J. Lever, hoogleraar Biologie. Tevens zal een exemplaar \an het gedenkboek „Een blinkend spoor" door de schrijver prof. dr. J. Roelink worden aangeboden aan de voorzitter van het Bestuur. Na afloop van deze bijeenkomst is er vanaf ca. 16.15 uur gelegenheid om in de foyer van het hoofdge-

vereniging:

'Wetenschapscorrespondenten balanceren op het scherp van de snede' Vorige week vrijdag is een nieuwe loot aan het rijke Nederlandse verenigingsleven toegevoegd. In één van de gebouwen van de rijksuniversiteit van Utrecht zag de NVW, de Nederlandse Vereniging van Wetenschapscorrespondenten het levenslicht. Wat zijn nu eigenlijk wetenschapscorrespondenten? Het antwoord is gauw gegeven. Dat zijn ex-deelnemers van speciale cursussen die sinds enkele jaren aan universiteiten en hogescholen gegeven worden aan onderzoekers en studenten om zich te bekwamen in het journalistiek schrijven voor een „lekenpubliek". Inmiddels zijn er in de loop der jaren zo'n 350 wetenschapscorrespondenten afgeleverd. Zij onderscheiden zich van wetenschapsjournalisten doordat zg niet beroepsmatig als journalist werkzaam zijn maar als akademisch geschoold onderzoeker. Daarbij willen ze af en toe kennis uit hun vakgebied toegankelijk maken voor een breed publiek. Dat kunnen ze doen door zelf populaire artikelen te schrijven of door hun diensten ter beschikking te stellen van de media, met name van wetenschapsjournalisten. Zo'n kleine honderd personen waren bijeengekomen. Een behoorlijke opkomst, zeker wanneer je de weersomstandigheden erbij betrekt. Het zaaltje belendend aan het redaktiebureau van de Utrechtse universiteitskrant was dan ook eivol. Niet alleen ex-cursisten waren opgekomen maar ook wetenschapsvoorlichters en enkele wetenschapsjournalisten waren van de partij. Het initiatief tot de oprichtingsvergadering was uitgegaan van twee ex-deelnemers van de Amsterdamse cursus, die aan het instituut voor perswetenschap gehouden wordt, Jona Oberski en Karel Mom alsmede van Hans Hermans van de dienst wetenschapsvoorlichting van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen. Bij hen had het idee post gevat dat een vereniging het middel zou kunnen zijn' om de vaardigheden, die de deelnemers aan de cursussen hadden opgedaan, te bestendigen en zelfs te vergroten. Een vereniging zou de onderlinge contacten kunnen verstevigen en er zou een ledenadministratie aangelegd kunnen worden. Zo'n ledenlijst, waarin bij elk lid zijn vakgebied staat vermeld, zou het gemakkelijk kunnen maken om een wetenschapscorrespondent op te roepen wanneer een publikatie over zijn vakgebied gewenst is.

Scheiding Arie Rip, docent chemie en samenleving aan de rijksuniversiteit van Leiden, was uitgenodigd om het spanningsveld te beschrijven, waarop de wetenschapscorrespondent met name op natuur-wetenschappelijk terrein verkeert. Zijn inleiding droeg de titel „Op het scherp van de snede", die hij ontleende aan So-

Bart

februari

Massale jubileumviering van honderdjarige Vereniging

een fakulteitsraad willen zitten 49 procent van het w.p., 71 procent \ an de studenten. AK redenen om geen bestuurswerk te willen doen gelden, zo hebben de onderzoekers vastgesteld, dat men er teveel tijd mee kwijt is, te weinig betrokken is bij het bestuurlijk reilen en zeilen, en (sic) dat men anderen meer geschikt vindt dan zichzelf. Wat de verhouding tussen universiteitsraad en college van bestuur betieft zegt ongever de helft van de geënquêteerden overwegend te vinden dat die door veel wantrouwen wordt gekenmerkt. De andere helft gaf geen mening. Al}- binnenkort het eindrapport van de Commissie voor de Bestuurshervorming (commissie-Polak) gereed zal zijn, zullen vervolgens op 28 en 29 maart de verschillende diskussiepunten op een symposium over de evaluatie van de WUB worden verzameld. Het symposium wordt georganiseerd door de commissie-Polak. (Red.)

bij oprichtingsvergadering

3

vervaagt die grens en vormt dus een bedreiging voor de veiligheid van die wetenschap. Een ander dilemma plaatst de wetenschapscorrespondent evenzeer op het scherp van de snede. Bij popularisatie gaat het in het algemeen om globalere inzichten, conclusies die uit feitenmateriaal getrokken worden, beelden over hoe de werkelijkheid in elkaar zit. En de integratie en evaluatie van resultaten die hiervoor nodig is, gevoegd bij

bouw het Bestuur van de Vereniging geluk te wensen. Het personeel van de Vrije Universiteit en het Academisch Ziekenhuis wordt hierbij hartelijk uitgenodigd aanwezig te zijn. Uiteraard bent u eveneens van harte welkom in de niiddagbijeenkomst. Indien u deze wilt bijwonen wordt u verzocht zich op te geven bij het Bureau der Vereniging, telefoon 2674 of 2675.

Middaggebeden Elke donderdag om 13.00 uur is er in de kerkzaal op het dak van het hoofdgebouw middaggebed. Op 8 februari gaat ds. J. Hessels Mulder voor, op 15 februari mevr. drs. M. Aardoom en op 22 februari ds. S. A. Boonstra.

bemoeit zich met wetenschap) en democratische besluitvorming, ook over wetenschap belangrijk vindt." Tot slot hield hij de aanwezigen voor: „Uw plaats op het scherp van de snede is misschien wel weinig comfortabel maar ook noodzakelijk om de communicatie tussen wetenschap en maatschappij te verbeteren. Om die plaats te behouden vereist balanceerkunst en daarvoor is inzicht nodig in de maatschappelijke positie die u daarbij inneemt."

Reservoir Nu het spanningsveld van de wetenschapscorrespondent was aangegeven kon de oprichting van de nieuwe vereniging haar beslag krijgen. In principe staat het lidmaatschap van de N.VW. ook open voor hen die de cursus wetenschapscorrespondentie niet gevolgd hebben maar wel regelmatig over hun wetenschappelijke discipline

Muysson

merset Maugham's „The Razor's Edge". Als gevolg van zijn positie tussen wetenschap en samenleving in balanceert de wetenschapscorrespondent namelijk op het scherp van de snede. Hij riskeert misschien wel zijn heil door in evenwicht te willen blijven in plaats voor één van beide te kiezen. Dat is niet altijd zo geweest. De scheiding tussen wetenschap en het publiek, die een wetenschapscorrespondent moet overbruggen was vroeger, met name in de achttiende eeuw, een veel minder grote barrière. Het Natuurkundig Genootschap der Dames in Middelburg, dat in 1785 opgericht werd en pas in 1887 verdween, was gericht op het aanhoren van lezingen van beschaafde heren. Maar ondanks het modieuze karakter van veel van deze aktiviteiten is het toch duidelijk dat de natuurwetenschap in die tijd veel toegankelijker was. Het proces van institutionalisering van de moderne wetenschap is in de tijd te volgen. Van een onduidelijk, uiterst diffuus begin, naar het omvangrijke, intern gedifferentieerde en extern afgebakende systeem dat we nu kennen. De scherpe grens tussen wetenschap en niet-wetenschap is bepaald door de cultuur-historische ontwikkeling en heeft als functie onder meer de beveiliging van de beroepsgroep wetenschappers tegen interferentie van buiten. Arle Rip wees de NVWers in de dop op het dilemma dat voor de wetenschapscorrespondent optreedt. Popularisering van de wetenschap, als het succesv.o| is.

De zich verenigende wetenschapscorrespondenten tijdens de pauze. de selectie van wat wel en wat niet overgedragen wordt maakt dat de boodschap van de popularisator heel wat minder objectief is. Die objectiviteit van de wetenschap zit niet in de interessante details en de generalisaties maar in de interactie tussen de vakgenoten en de gezamenlijke articulatie van de theorieën. Dat is niet over te dragen, daar kun je alleen aan deelnemen. Deze dilemma's stellen de wetenschapscorrespondent voor een keuze. Moet hij propaganda voor de wetenschap bedrijven of moet hij de wetenschap ontmythologiseren'' Rip kiest voor ontmythologiseren. „Ik vind dat de waarheid verbreid moet worden en die is minder rooskleurig dan nu voorgesteld wordt en ook omdat ik ruimte voor „public , involvement" (maatschappij

publiceren. Als buitengewone leden kunnen wetenschapsvoorlichters en wetenschapsj ournalisten toegelaten worden. Algemene bijval kreeg de suggestie dat de N.V.W. dienst kan doen als reservoir waaruit de al enige tijd bestaande vereniging van wetenschapsjournalisten kan putten. De beginselverklaring van de piepjonge vereniging, waarin het recht op informatie benadrukt wordt, kreeg zij het geamendeerd ruime instemming. De leden kozen een bestuur van zeven leden waarin ook de drie initiatiefnemers Hans Hermans, Karel Mom en Jona Oberski zitting zullen nemen. Deze laatste, werkzaam als kernfysicus bij het I.K.O. (Instituut voor Kernfysisch Onderzoek) in de Watergraafsmeer zal naar alle waarschijnlijkheid de voorzittershamer gaan hanteren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen