Ad Valvas 1978-1979 - pagina 106

AD VALVAS — 20 OKTOBER 1978

2

Profijt van EEG-integratie niet voor iedereen een uitgemaaicte zaalc

gemoet kan komen aan de behoeftes van een samenleving (in dit geval de europese gemeenschap). De heer Van de Hove had uiteraard het grootste vertrouwen in de maatschappelijke funkties van het bedrijfsleven. Een al te gericht overheidsbeleid leek hem onzinnig. Om een bedrijf over te halen bepaalde aktiviteiten wel of niet te verrichten kan de overheid een bepaald kader scheppen in de vorm

Dat er zeer verschillend wordt gedacht over de EEG en over de vraag welke belangen door de EEG het meest worden gediend, is gebleken op het kongres „Profiteren van Integreren" dat op 12 en 13 oktober in de aula van de VU werd gehouden onder auspiciën van de ekonomische fakulteitsvereniging VESVU. De meest gangbare opvattingen over de EEG behelzen dat deze in de afgelopen decennia heeft gefungeerd als een belangrgk trekpaard van de welvaart in West-Europa. De EEG is in deze visie ook een geschikt en onmisbaar kader om de steeds meer internationaal wordende problemen te lijf te gaan. De kritische opvattingen aangaande de EEG bestrijden niet dat sinds de oprichting de welvaart in West-Europa is gestegen. Er bestaat echter twfifel of op de langere termgn of in tijden van ekonomische krisis de EEG wel de Juiste basisfilosofie hanteert om de problemen effektief te lyf te kunnen gaan. In het beleidsforum op de tweede middag van het kongres badden vertegenwoordigers van beide stromingen zitting genomen. Globaal genomen de forumleden Brinkhorst (lid van de tweede kamer voor D'66) en Van de Hove (topman van Unilever) als representanten van de gangbare opvattingen. Daarnaast de heren Kees van der Pfll (politikoloog en wetenschappelijk medewerker aan de UvA) en Francis Gripps, die het standpunt van de Engelse Labour-party uit de doeken deed, met een kritischer kijk op het EEG-gebeuren. Brinkhorst benadrukte in zijn bijdrage dat een groot deel van de welvaartsstijging van na de tweede wereldoorlog te danken is geweest aan de vorming van de EEG. Door de bank genomen hebben alle sociale groepen hiervan wel geprofiteerd volgens de heer Brinkhorst. Verder bepleitte hij een verdergaande positieve integratie. Hiermee wordt bedoeld dat tot nu toe te weinig sprake is geweest van een echt samenhangend, gemeenschappelijk beleid. Een belangrijke stap op de goede weg zijn volgens hem de plannen van Schmidt en Giscard om te komen tot een europese monetaire unie (EMU). Een EMU impliceert een gemeenschappelijk algemeen ekonomies en monetair beleid, dat tevens een voorwaarde is voor een effectieve aanpak van het gemeenschappelijke regionaal-, industrieel-, mededingings- en sociaal beleid. Een en ander vereist wel een demokratisering en een direktere betrokkenheid van de bevolking bij het EEG-gebeuren. In dit licht werden ook de direkte europese verkiezingen door Brinkhorst toegejuicht.

door Hans de Boer Ook de heer Van de Hove zag de europese verkiezingen en het streven om te komen tot een monetaire unie als belangrijke mogelijkheden om uit de huidige impasse van het europese integratieproces te geraken. Het warrige monetaire beleid in West-Europa en het weinig op elkaar afgestemde beleid in de verschillende lidstaten zijn er zijns inziens de oorzaken van dat het bedrijfsleven terughoudend is geworden met zijn investeringen binnen de EEG. De vorming van de EMU zou echter in de ogen van het bedrijfsleven de europese situatie weer overzichtelijker en stabieler kunnen maken. De heer Van de Hove zijn optimistische kijk is dan, dat het bedrijfsleven weer zijn traditionele rol van trekpaard van de europese integratie zal gaan vervullen. Hierbij zullen, net als in het verleden, niet alleen de producenten maar ook alle burgers baat vinden.

De forumdiskussie: v.l.n.r.: de heren Brinkhorst, Van der Pijl, diskussieleider Pim Fortuyn, Van de Hove en Gripps. Volgens hem is het zeer belangrijk dat de politici in hun «treven naar de EMU steun krijgen van de burgers door middel van de europese verkiezingen.

Kritische

kijk

Op grond van het voorgaande zou men gemakkelijk optimistisch kunnen denken dat de EEG gewoon verder kan funktioneren ten behoeve van het welzijn van alle burgers, wie zij ook zijn en waar zü ook wonen, als eerst maar de beslissende stappen worden gezet om uit de impasse te geraken. De twee andere deelnemers aan het forum dachten hier echter beslist anders over. Kees van der Pijl analyseerde in eerste instantie de historische omstandigheden waaronder de EEG

VUSO: 'UR bemoedert wereld, maar vergeet de VU' Hein Kleman schrijft ons namens de VUSO het volgende: „De universiteitsraadsvergadering van 10 oktober j.l. leek een heel belangrijke te gaan worden. De DAK-nota, een belangrijk stuk over het universitaire onderzoeksbeleid stond op de agenda, maar de vergadering verliep helaas anders als verwacht. Ten eerste liep de behandeling van de mededelingen van het Kollege van Bestuur uit door het onhandig manoeuvreren van dit kollege in de zaak Pharetra. Het K.V.B. had namelijk, in verband met een aantal artikelen in dit blad, die overigens de moeite van het lezen niet waard bleken, de colportage met Pharetra binnen de gebouwen van de VU verboden, iets wat resulteerde in de mooiste reklamekampagne in de geschiedenis van dit blaadje in de landelijke pers. Dat de vergadering hierdoor wat vertraagd werd, zou nog tot daar aan toe geweest zijn, als de PKVfraktie niet met een motie was gekomen om solidariteit te betuigen met de 182 Marokkanen. Een, overigens op zich sympathieke zaak, die goed is voor het progressieve image van deze klub. De hele zaak stond niet op de agenda en kon dus niet behandeld worden, zonder -het reglement van orde te overschrijden, bovendien was deze zaak in strijd met een eerder UR-besluit, waarin staat dat slechts die zaken in behandeling genomen kunnen worden, die de VU direct aangaan. De VUSO is altijd een groot voorstander van dit besluit geweest, omdat er honderd-en-één sympathieke, politieke zaken zijn, waar de UR zijn goed- danwei afkeuring over zou kunnen uitspreken, iets wat zou resulteren in eindeloze vergaderingen en/of selectieve verontwaardiging, omdat toch niet alles behandeld kan worden. De juistheid hiervan bleek deze middag wel weer. Eerst werd eindeloos gesproken of deze zaak wel binnen de orde van deze vergadering viel. Dat was hij niet, iets wat de PKV ook toegaf, maar, zeiden

ze, het is zo'n acute zaak. Toch speelt de hele kwestie al ettelijke weken, en je vraagt je dan ook af, waarom de PKV er niet eerder mee gekomen is, zodat het gewoon op de agenda geplaatst had kunnen worden, en niet alle regels overboord hoefden te worden gegooid. Ook dan was de hele zaak natuurlijk nog buiten de orde geweest. Het kwam tot een stemming over het al dan niet aan de orde zijn. De eerste maal staakten de stemmen, welaan overstemmen. Nu bleek de zaak binnen de orde verklaard, hoewel het buiten de orde was, maar de stemmen bleken verkeerd geteld, en pas bij de derde stemming bleek de zaak binnen de orde te zijn, hoewel buiten de regels.

Publieke

tribune

Omdat de VUSO-fraktie vond dat dit niet kon, besloten we de verdere afhandeling van deze zaak vanaf de publieke tribune te volgen, een initiatief dat navolging vond van een deel van de Vereiügingsfraktie en de TAS-geleding. Gelukkig duurde deze zaak toen niet lang meer. De universiteits-

raad besloot zijn solidariteit met de 182 Marokkanen te betuigen. Wat zal mevr. Haars onder de indruk zijn! En is er nu echt iets gebeurd voor de 182? Welnee, het was een goedkope demonstratie voor pers en achterban die de VU niets kost. Werkelijke solidariteit met de zwakken in deze wereld betoont de VU door middel van haar ontwikkelingshulpprojekten en met haar inzamelingsaktie voor de vluchtelingen in het kader van het eeuwfeest. Hiertegen waren, toen deze zaken speelden, echter nogal wat bezwaren, van dezelfde kant als nu deze aktie kwam. Wat was dan wel het resultaat van deze middag? Het enige echte resultaat was dat de werkelijk belangrijke zaak, de DAK-nota, niet meer aan de orde kon komen wegens tijdgebrek en uitgesteld moest worden tot de volgende vergadering. Dan kan echter de auteur van deze nota niet aanwezig zijn, wat ongetwijfeld een negatieve invloed op de behandeling zal hebben. De VUSO is van mening dat de raad, indien zij vaker op zo'n manier te werk gaat, op een snelle wijze de universitaire demokratie om zeep helpt. Deze demokratie heeft nog steeds tegenstanders te over, en dezen zijn van vele argumenten voorzien in deze vergadering. Bovendien moet het bestuur van de universiteit toch doorgaan, en houdt de UR zich met dit soort zaken bezig, dan zal het KvB het wel alleen moeten doen! Het Ujkt de VUSO dan ook het beste als de UR zijn oude, nu ontkrachte, besluit, dat zij zich niet met politieke zaken die de VU niet raken bezighoudt, bevestigt."

tot stand was gekomen. De periode van koude oorlog en de amerikaanse bemoeienis met West-Europa vormen hier het dekor. Volgens Van der Pijl viel de formatie van de EEG samen met een aanval op de politieke rechten van de arbeidersklasse. De EEG dus als blok tegen extern kommunisme en interne progressieve bewegingen. De hernieuwde belangstelling van Schmidt en Giscard voor de EEG verklaarde Van der Pijl uit een zeker wantrouwen hunnerzijds tegen het traditionele leiderschap van de Verenigde Staten in de westerse wereld. Via de vorming van de EMU wil nu de Bondsrepubliek proberen om andere europese landen te binden aan haar strenge ekonomische politiek die de industrialisatie ten goede komt. Al met al dreigt er, aldus Van der Pijl, een gemeenschappelijke politiek die bedoeld is om het kapitaal te begunstigen en de arbeidersklasse in een hoek te drukken. De heer Gripps legde uit waarom men tegenwoordig binnen de engelse labourbeweging nogal wantrouwend staat tegenover het EEGgebeuren. Zoals de gemeenschap nu in elkaar zit fungeert zij voornamelijk ten gunste van het financiële en ekonomische „establishment", is de vrees van sommige kringen binnen de Labour-partij. Immers deze „gevestigden" zijn al van oudsher gewend om internationaal gekoördineerd op te treden. De arbeidersbeweging daarentegen heeft aldus Gripps, over de landsgrenzen heen geen effektieve kommunikatie en is op EEG-nivo niet voldoende georganiseerd. In ieder geval gelooft hij niet dat op europees nivo aan de behoeften van de engelse arbeidersklasse kan worden tegemoet gekomen. Engelse, nationale maatregelen om te komen tot een noodzakelijk hernieuwd industrialisatieproces worden nu al door EEG-bepalingen gedwarsboomd. Ook blijkt men in Engeland beducht te zijn voor de bij sommige „europeanen" heersende filosofie dat Engeland als „ekonomische patiënt" blij moet zijn met de middels de EEG en EMU opgedrongen „heelmeesters". Daarentegen wil Engeland een volwaardig lid zijn. De bedoeling is niet dat men in Engeland een geïsoleerd beleid gaat voeren, maar zolang de westeuropese integratie de engelse arbeidersbeweging en de engelse ekonomie meer kwaad dan goed doet, geloven sommigen binnen Labour in andere, nationale oplossingen.

De

diskussie

De diskussie die zich hierna afspeelde vertoonde alle kenmerken van een debat tussen lieden die het nooit eens zullen worden over de vraag welke maatschappijstruktuur (dan wel ekonomische orde) het best te-

van subsidies, heffingen of infrastrukturele investeringen. Maar er is geen reden voor aan te geven waarom de overheid zelf bijvoorbeeld als ondernemer zou moeten gaan optreden. Waarom zou de overheid dit beter kunnen dan het bedrijfsleven, zo vroeg de heer Van de Hove zich af? Van der Pijl daarentegen benadrukte de inefficiëntie van het huidige produktiestelsel. Tientallen verschillende soorten van een en hetzelfde produkt (b.v. wasmiddelen), terwijl wij er in wezen maar een nodig hebben. Of nog belangrijker: minstens zes miljoen werklozen binnen de EEG, waaronder zeer veel jongeren. Braakliggende arbeid dus, resulterend in sociaal onrecht en persoonlijke malaise. Het liberaal-kapitalistische produktiesysteem, waarop de EEG bij uitstek is gebaseerd weet hiervoor geen oplossing aan te reiken. Van der Pijl pleitte dan ook voor een planmatige aanpak van de ekonomische problematiek op nationaal nivo. Brinkhorst bewandelde in deze de middenweg. Op een vraag uit het publiek gaf hij toe dat liberaal-kapitalistische overwegingen de drijf-

Vervolg op pagina 3

Redaktie-adres: De Boelelaan 1105 of Postbus 7161 Amsterdam, telefoon 0205484330. B.g.g. 5482671. Redaktie: Jan van der Veen (hoofdredakteur), Jaap Kamerling, Mathilde van Amstel (redaktie-assistente). Medewerking: Johan de Groot, Bart Muysson, Warner Bruins Slot, Peter Ingwersen en (nietred.) Dienst Pers en Voorlichting. Fotografen: Mark van Dorp (AVO, Eduard de Kam, Peter Wolters (AVO. Tekenaars: Frans Vera, Bob Razoux Schultz. G.UJPJ>. De redaktie werkt met alle andere unlversiteits- en hogeschoolbladen, op dat van de Nijmeegse universiteit na, samen In de stichting Gemeenschappeiyke Universitaire Persdienst (GUPD).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen