Ad Valvas 1978-1979 - pagina 442

AD VALVAS — 1 JUNI 1979

'Besluitvorming over de beleidsruimte onderzoek nog verre van demokratisch'

Gert de Boer schrijft ons namens de PKV-fraktie het volgende: ,.De UR-vergadering van dinsdag 22 mei: de PKV-fraktie weigert verder deel te nemen aan de besluitvorming over de toewijzing van formatieplaatsen uit de Beleidsruimte Onderzoek en verlaat demonstratief haar plaats aan de vergadertafel in de ÜR^zaal. Vanwaar deze stap? Waar gaat het nu precies om? Laten we om deze vragen duidelijk te beantwoorden eerst een duik nemen in de geschiedenis van de BRO. In augustus 1974 heeft de VU een aarzelend begin gemaakt met een beleidsruimte onderzoek op universitair nivo. Er werd een kommissie BRO ingesteld, die de projektaan-

vragen uit deze centrale onderzoekspot zou beoordelen en aan de UR een toewijzingsvoorstel zou presenteren. Deze kommissie nu is een klub „zeer deskundige heren". De beleidsruimte groeide in 4 jaar uit van 10 tot 36 formatieplaatsen. De UR heeft reeds 5 maal een toewijzingsvoorstel van de kommissie gepresenteerd gekregen. De PKV heeft van begin af aan bezwaar gehad tegen deze ondemokratisch samengestelde deskundigenkommissie BRO. Bij de besluitvorming over het toewijzingsvoorstel bleek elk jaar weer, dat de UR vrij weinig in te brengen had. Groeiende twijfels van de PKV (en ook anderen) over de wijze waarop de kommissie kwam tot haar beoordeling van de aanvragen en bepaalde

Werkvoorziening Trouwe lezers van deze rubriek weten al dat zij in 1980 niet stil hoeven zitten. Er bestaan mogelijkheden op elk gebied om op het Eeuwfeest in te haken. Ijjformatie over het wetenschappelijk congres „Concern about science", in oktober 1980, heeft al in deze kolom gestaan. De commissie denkt aan het vormen van verschillende werkgroepen, disciplinair en interdisciplinair. Daarin kunnen geïnteresseerde studenten en personeelsleden zich, in het komende academische jaar, al buigen over het onderwerp. U hoort daar nog meer van. Voor het Festivu, 5 september 1980, is uw medewerking ook nodig, maar op een geheel ander, meer artistiek gebied. Het is bij die gelegenheid allemaal theater wat de klok slaat. In mei 1980 vinden sportwedstrijden, sportinstuiven, een piestatieloop, e.d. plaats. Zelfs liggen er plannen voor een gemeenschappelijke maaltijd, op 14 maart 1980. U kunt bij de voorbereidingen hiervan meewerken Dit wordt een maaltijd voor een volle aula, pim. 1200 personen. De maaltijd wordt bereid door de VU zelf, op de avond van 13 maart en de ochtend en de middag van 14 maart. Dit geheel zal staan onder leiding van enkele leden van de Nederlandse Club van Chef Koks. We gaan gigantische buffetten maken, waarbij de Chef Kok van het Apollohotel en Chef Koks van andere grote hotels in de stad de scepter zwaaien. Deze maaltijd is een onderdeel van het openingsfeest op 14 maart 1980, waarbij allerlei activiteiten starten. Nog iemand die zich verveeld? Iemand zegt: ik heb geen verstand van buffetten klaar maken, ik houd niet van theater, dus voor het Festivu moet je mij niet hebben, en ik doe niet mee aan congressen en symposia. Ook voor die persoon hebben wij iets bedacht. In oktober 1979 wordt de prijsvraag creativiteit uitgeschreven, met als onderwerp „de Vrije Universiteit". Elke vorm van beeldende kunst is welkom: fotografie, schilder-, teken- en beeldhouwkunst, handwerk, etc. U mag een schilderij maken, maar ook het hoofdgebouw in suikerklontjes. U kunt spotprenten maken, een borduurwerk, of een ontwerp voor een decoratie op de schoorsteen van het energiecentrum. Een ontwerp voor een toga voor de parkeerwachter is ook nooit weg. Deelname aan deze prijsvraag staat open voor alle leden van de universitaire gemeenschap: studenten, wetenschappelijke, technische en administratieve staf. De inzendingen zullen worden ingedeeld in verschillende categorieën, waar verschillende jury's over zullen oordelen. Ga daai deze zomer eens over nadenken. U heeft de gehele cursus '79/'80 de tijd. .De inleverdatum is 1 juli '80. Op 4 september 1980 wordt een tentoonstelling van alle ingezonden kunstwerken geopend, onder auspiciën van het Exposorium. Drie kunstwerken zullen worden bekroond. Prijsuitreiking 4 september 1980. Dat was dat. Mocht nu nog iemand vrezen, dat hij of zij niets te doen heeft tijdens het Eeuwfeest, een telefoontje naar het eeuwfeestsecretariaat kan uitkomst bieden. U spreekt dan met mej. E. Korevaar, toestel 6918, kamer lA-22. O.K.? Doe mee!

mmm

t IOC JAAR VBUE UNIVERSITFIT

iiSirsuSAiNn anuA uwr OM ^

Projekten, als zijnde van kwalitatief onvoldoende nivo, wegselekteerde werden nooit duidelijk weggenomen. De UR schikte zich vaak in het deskundig oordeel van deze kommissie.

Experiment Dit jaar besloot de UR tot een experiment met een nieuwe toewijzingsprocedure, die de demokratische kontrole van de UR zou moeten vergroten. De kommissie BRO zou vooral letten op de kwaliteit van de aanvragen. De kommissie voor Onderwijs en Onderzoek (waarin alle frakties en geledingen van de UR vertegenwoordigd zijn) zou m.n. bij de beoordeling van het karakter van de aanvragen, die door de kommissie BRO van kwalitatief voldoende nivo geacht werden, een vinger in de pap- krijgen. De karakter kriteria zijn: multidisciplinair, doelstellingsrelevant onderzoek en onderzoek in het kader van Wetenschap en Samenleving. Deze demokratische kontrole van de UR werd in de praktijk echter behoorlijk gereduceerd. De kommissie kwam met een vrijwel afgerond toewijzingsvoorstel, waaraan nog maar weinig te sleutelen viel. Een aantal Projekten werd op dubieuze gronden opzij geschoven, één goed projekt werd maar ten dele gehonoreerd. Twijfels door sommige frakties uit de UR geuit over het karakter van bepaalde aanvragen werden door de kommissie nauwelijks serieus genomen: de (waardevrije?) wetenschappelijke kwaliteit van deze Projekten was immers boven alle kritiek verheven. Hoe demokratisch deze kommissie te werk gaat valt o.a. af te lezen uit het feit, dat bij bepaalde Projekten geen of slechts in beperkte

VU-eredoctor zijn houding

mate kontakt opgenomen is met de indieners, waarbij bepaalde onduidelijkheden weggenomen konden worden en hoor en wederhoor plaats kon vinden. De PKV heeft m.n. vraagtekens gezet bij de wijze waarop de kommissie BRO omgesprongen is met het kriterium kwaliteit. Over bepaalde projekten wilden wij nader geïnformeerd worden in nader overleg met de kommissie. Op deze vragen van onze kant werd echter niet of nauwelijks ingegaan. Men vertrouwde geheel op het deskundige oordeel van de kommissie BRO.

Toewijzingsvoorstel in de UR In de UR-vergadering bleek, dat het merendeel van de frakties en geledingen berustte in deze gang van zaken. Wel werd door sommigen toegegeven dat niet alle toe te wijzen projekten voldeden aan de karakterkriteria. De PKV behield zich echter het recht voor een voorstel te doen om het door de kommissie BRO ingediende toewijzingsvoorstel gedeeltelijk terug te verwijzen. Dit omdat het op zijn minst onvoldoende voorbereid en gemotiveerd was en er in enkele gevallen aanwijsbare fouten gemaakt waren.^ Het ging hier m.n. om projekten waarover geen kontakt met de indieners was geweest, wij onze twijfels hadden m.b.t. het kwaliteitsoordeel en die wel voldeden aan de karakterkriteria. De Raad meende echter ons dit recht te moeten ontzeggen. Wij mochten geen toelichting en argumentatie geven bij ons voorstel, omdat wij dan het vertrouwelijke karakter van de vergadering zouden doorbreken door bepaalde projek-

Notohammidjojo en bij de Indonesische coupe van

ten uitgebreid aan de orde te stellen. Dat dit laatste onze bedoeling niet was konden wij de Raad maar niet aan het verstand brengen. In een kort orde-debat werd ons het zwijgen opgelegd, hetgeen betekende, dat wij ons voorstel niet meer mochten beargumenteren en in stemming brengen. Daarop was voor ons de maat vol: dit was een te ernstige aantasting van de mogelijkheden van ons raadswerk en de universitaire demokratie. De Raad vergaderde echter door en liet zich door de kommissie BRO volledig inpalmen. De keuze vrijheid werd beperkt tot slechts een tweetal projekten. Schrijnend was het, dat er nog een krappe meerderheid gevonden kon worden, die meende geheel aan de leiband van de kommissie BRO te moeten lopen en het enige overgebleven alternatief (een keuze voor een goed progressief projekt) overboord meende te kunnen gooien. Het kwaliteitsoordeel van de kommissie BRO had weer eens volstrekt de overhand.

Konklusie De PKV trekt uit dit gebeuren de konklusie, dat er een spoedige demokratisering van de kommissie BRO moet komen. Binnenkort zullen wij onze, reeds eerder aangekondigde, notitie over een wijziging van de samenstelling van de kommissie indienen. Er moet wat ons betreft in ieder geval een student (en ook een TAS-ser) in deze kommissie worden opgenomen. Bij de evaluatie van dit experiment moet de kommissie maar eens goed aan de tand gevoeld worden over haar wijze van beoordelen en het hanteren van de kriteria!"

1965

'Weerlegde verdachtmakingi opnieuw Weerlegde verdachtmakingen als feiten gepresenteerd' Mevrouw drs. J. R. Kraan-Wielenga, Verenigingslid UR, schrijft ons: „Ik voel me geroepen te reageren op een aantal opmerkingen, die blijkens een verslag in Ad Valvas van 11 mei, tijdens een discussiebijeenkomst over het buitenlandbeleid van de VU zijn gemaakt over onze eredoctor prof, dr. O. Notohamidjojo en de christelijke universiteit Satya Watjana. De woordvoerster van het Indosie-Komitee, Nelleke van Klooster, noemt het toekennen van een eredoktoraat aan de toenmalige rector van de Satya Watjana universiteit, Notohamidjojo, „een gigantische miskleun". De landenkomitees mogen dan volgens de verslaggever over „gedegen informatie" beschikken, ik neem aan dat het hun onbekend is, dat Notohamidjojo, toen hij in 1972 onze eredoctor werd, zijn sporen allang verdiend had bij de opbouw van het hoger onderwijs in zijn land. In 1956 was hij oprichter en direkteur van het christelijk instituut voor de opleiding van leraren in Salatiga en toen deze uitgebouwd werd tot universiteit in 1959 werd hij de eerste rector magnificus. Wie, zoals ik, in die tijd in Indonesië woonde, kan bij benadering schatten welk een creativiteit en welk een doorzettingsvermogen opgebracht moesten worden om a.h.w. uit het niets, in een net onafhankelijk geworden land, een dergelijke instelling van de grond te krijgen. Notohamidjojo heeft voor de emancipatie van de minderheidsgroep, die de christenen in Indonesië vormen, onschatbaar veel betekend; en dat niet om hen te isoleren van hun volk, maar om hen dienstbaar te doen zijn aan de opbouw van hun land. Daarnaast heeft Notohamidjojo zich in vele toespraken, colleges en artikelen doen kennen als een toegewijd man van wetenschap. De lijst van publikaties, opgemaakt ter gelegenheid van de erepromotie, bevat ruim 40 titels. Het is triest, dat blijkens het verslag Nelleke van Klooster en Wim Reedijk zo slecht geïnformeerd zijn, dat zij met betrekking tot Notohamidjojo's houding tijdens en na de coup in 1965 met dezelfde verhalen komen als Ernst Utrecht ten tijde van de erepromotie. Deze gaf toen een voorstelling van zaken, die door ieder die werkelijk op de

hoogte was, als lasterlijk moest worden getypeerd. Wie zulke belegen en weerlegde verdachtmakingen opnieuw als feiten presenteert, laat wel iets blijken van zijn diskussiemethoden. Wat de Universitas Kristen Satya Watjana betreft: tot deze zusteruniversiteit wordt geen „toenadering gezocht", zoals het verslag vermeldt, maar er bestaan reeds jaren banden, o.a. in de vorm van uitwisseling van gastdocenten en studenten. Ook doceren er enkele afgestudeerden van de VU, maar dat deze „worden ingezet waar voorheen progressieve Indonesiërs zaten" is een veronderstelling, die kant noch wal raakt. Satya Watjana is om meer dan een reden van groot belang voor Indonesië. Men spant zich er b.v. voor in om studenten uit de veraf gelegen regio's, die zo weinig aan hun trekken komen, te bereiken. Door middel van beurzen krijgen nu ook studenten uit b.v. het Toradj aland, Sumba, Timor en vooral Irian Barat een kans. S. W. is daardoor een werkelijk nationale universiteit. In de tweede plaats is S. W. sterk op de landbouw gericht. Hoewel 80% van de bevolking leeft van de landbouw, wordt er op andere universiteiten weinig aa ngedaan. En ten derde geeft S. W., doordat ze ernst tracht te maken met haar christelijke doelstelling, steun aan de christelijke minderheidsgroep. Het is een goede zaak, dat de VU deze zusteruniversiteit helpt bij deze zware taak. Ten slotte moet me nog van het hart, dat het mijn overtuiging is, dat wij Nederlanders uiterst voorzichtig moeten zijn met onze kritiek. Het is nog geen 30 jaar geleden, dat Indonesië van ons de onafhankelijkheid moest afdwingen. Op ons rust de schaduw van meer dan 300 jaar overheersing. Laten wij in ieder geval de schijn vermijden, dat we

ons weer met hun zaken willen bemoeien, omdat we het zoveel beter menen te weten. Maar laten we, wanneer onze hulp gevraagd wordt, die met voorrang en van harte geven." De omschrijving „gigantische miskleun" is geen letterlijk citaat maar geeft wel de mening va,n Nelleke V. Klooster weer. (Red.)

Blikschade op VU-grond(slag} De heer R. Bakker, medewerker aan de VU schrijft ons: „Sinds een paar weken ben ik dan één van die geluickige VU-parkeerdcrs. Dat levert tastbare resultaten op. Resultaten die ik voordieü tijdens een aantal jaren parkeren buiten het VU-terrein heb moeten missen. Anders gezegd: dinsdag 22 mei vond ik een flink beschadigde auto terug (groene Citroen GS break, tussen Provisorium I en II); mijn mede-VU-parkeerder hult zich uog in anonimiteit. Ongetwijfeld had hij of zij door grote haast (overvolle agenda, nietwaar) geen tijd meer beschikbaar om een blijk van VU-coUegialiteil achter te laten. Hierbij dan alsnog een meldingsmogelijkheid: R. Bakker, Instituut voor Godsdienstwetenschap, tel. (548)2096 Natuurlijk met een collegiale VUgroet."

Redaktle-adres: De Boelelaan 1105 of Postbus ^161 Amsterdam, telefoon 020-54843.50. B.g.g. 5482671.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen