Ad Valvas 1979-1980 - pagina 154

AD VALVAS — 16 NOVEMBER 1979

10

personeeismed. wire veel toegankelijker geworden voor een groot publiek, tietgeen voor een live-optreden natuurlijk t)elangrijk is vooral omdat het eigenlijk „toekomstmuziek" is, volgens sommigen „pink floyd van de jaren tachtig". na deze overredingspoging nog meer zakelijke informatie: wire wordt niet door een voorprogramma voorafgegaan ivm oostduitsland-nederland en begint derhalve om 24.00 uur, de rest van het programma: do. 22 november: flippervijfkamp, ma. 26 november: film: das kabinett des dr caligari, WO. 28 november: after the fire -i- ref. counta, alles aanvangd om 22.00 uuri

personeelszaken loongrens ziekenfondswet 1980 voor het jaar 1980 is de loongrens voor de verplichte ziekenfondsverzekering, door de staatssecretarissen van Sociale Zaken en Volksgezondheid — conform het advies van de Ziekenfondsraad —, — vastgesteld op ƒ 40.250,-. Voor het jaar 1979 bedroeg deze ƒ38.150,-, zodat er een verhoging heeft plaatsgevonden van / 2.100,- of wel, 5,5%. dit betekent dat degene, wiens bruto jaarloon op de peildatum — 1 november 1979 — minder bedraagt van / 40.250,gedurende het kalenderjaar 1980 verplicht verzekerd is ingevolge de bepalingen van de Ziekenfondswet. Bedraagt het bruto jaarloon — op 1 november 1979 — meer dan ƒ 40.250,- dan is men niet verplicht verzekerd. Uitgaande van het op 1 november 1979 geldende salaris dient een toetsing plaats te vinden, hierbij dient voor medewerk(st)ers van de v.u. uitgegaan te worden van de volgende berekening, a) ih dienst op 1 november 1979. bruto salaris per maand, inclusief toelagen

ƒ2.756,26 a

niet meegerekend worden de kindertoelageZ-bijslag en de toelage onregelmatige dienst vacantie-uitkering (8% van A) ƒ 220,50 b

totaal a + b

ƒ 2.976,76 c

van c wordt het pensioenbijdrageverhaal berekend en afgetrokken: 11,7% van c minus franchise = 11.7% van (ƒ 2.976,76 — ƒ 1.428,-) = 11,7% van ƒ 1.548,76= ƒ181,20d; ƒ 2.976,76c — ƒ181,20 d =

13,5% van ƒ 2.795,56 = ƒ 377,40 f, totaal c + f ƒ3.354,15 g. 12x ƒ3.354,15 (g) = ƒ40.249,92. loongrens 1980 = ƒ40.250,-. is het bruto salaris per maand — op 1 novemt)er 1979 - gelijk aan of lager dan ƒ 2.756,26 dan blijft (wordt) men in 1980 verplicht verzekerd. Dit geldt ook indien het bruto salaris na 1 november 1979 tot boven dit bedrag stijgt, mits men bij dezelfde werkgever in dienst blijft, bij een bruto salaris per maand — op 1 november 1979 — van méér dan ƒ 2.756,26 is men met ingang van 1 januari 1980 niet (meer) verplicht verzekerd, b. indiensttreding né 1 november 1979 docht vóór 1 jarnual 1980. treedt men in dit tijdvak voor het eerst in dienst, of verandert men in dit tijdvak van dienstbetrekkjng, dan geldt de datum van de (nieuwe) indiensttreding als peildatum. Er dient nu onderscheid te worden gemaakt tussen twee tijdvakken, namelijk: 1. het resterende gedeelte 1979. hiervoor geldt nog als loongrens ƒ 38.150,, dan wel een bruto salaris van ƒ 2.611,48 per maand (sedert 1 juli 1979.). 2. Het jaar 1980. Dan moet rekening gehouden worden met de nieuwe loongrens van ƒ 40.250,-, zodat de berekening onder A. van toepassing is. ter illustratie een voorbeeld, iemand treedt in dienst per 1 december 1979 op een bruto salaris van ƒ 2.690 per maand, tot en met 31 december 1979 is betrokkene niet verplicht verzekerd: immers ƒ 2.690,- is hoger dan het grensbedrag ad ƒ2.611,48. met ingang van 1 januari 1980 wordt betrokkene echter wel verplicht verzekerd, want ƒ 2.690 per maand is lager dan het nu geldende grenstiedrag ad ƒ 2.756,26. dit betekent dat men in dit geval tot en met 31 december 1979 een particuliere ziektekostenverzekering dient te sluiten, terwijl men zich met ingang van 1 januari 1980 als verplicht verzekerde dient aan te melden bij een ziekenfonds. de medewerk(st)ers voor wie er, door de verhoging van de loongrens, een wijziging optreedt ten aanzien van de verplichte ziekenfondsverzekering ontvangen hiervan nader tiericht van de afdeling personeelsbeheer p.z.

I 2.795,56 e

Ven/olgens wordt van e de premie a.o.w./ a.w.w. berekend, die door de v.u. wordt betaald:

Grafische cursus bij de SARA De Stich Mng Academisch Rekencentrum Amsterdam verzorgt in december aanstaande voor haar gebruikers een cursus grafische programmatuur. In deze cursus (BOI) worden behandeld: grafische terminals en plotters, het SARA grafisch systeem, programma's om een grafiek zichtbaar te maken. Tevens wordt een inleiding gegeven in het aanmaken van grafieken ipet CALCOMP en DISSPLA. De cursus wordt van 10 tot 14 december gegeven in het hoofdgebouw van de VU. Hij-bestaat uit vijf halve dagen voordracht en vier halve dagen practicum. Van cursisten wordt voorkennis verwacht op het niveau van de SARA-cursussen S Y l en SY2, alsmede ervaring met een hogere programmeertaal (bij voorkeur FORTRAN of P A S CAL). Het cursusgeld bedraagt ƒ 20,—; de kosten van documentatie zijn ƒ 12,—. Men kan zich slechts opgeven onder gelijktijdige betaling (contant, per cheque, giro of b a n k ) : 1. bij de receptie van SARA, De Boelelaan 1101, of de SARAvoorlichtingsbalie in de Roetersstraat 15 (van 13.00 tot 16.30 uur); 2. schriftelijk via een opgaveformulier, te vinden in SAHA Bulletin nummer 17. Schriftelijke opgave is mogelijk tot 26 november, persoonlijke tot 3 december. Meer informatie (en het opgaveformulier) staan in SARA Bulletin n u m m e r 17, dat gratis verkrijgbaar is in de SARAleeskamers bij de VU, de UvA (Roetersstraat 15) en het Mathematisch Centrum (Tweede Boerhaavestraat 49). Nadere inlichtingen kan men vragen aan G. J. Roebersen, De Boelelaan 1101, telefoon 548 5425.

Mensen kennen eigen inkomen slecht Vervolg van pagina 1 met salarissen gaan schuiven. Je kunt onderling overleg voeren over een aantal criteria op grond waarvan je salarissen gaat variëren per funktionaris, dus niet per fünktie. Daarbij kun je denken aan criteria als het aantal uren arbeidstijd, de inspanning, die wordt verricht etc. De arbeidspolitieke partners (CvB, vakbonden) krijgen binnen dit voorstel de taak de randvoorwaarden te stellen waarbinnen de salarissen worden vastgesteld. Zij moeten bekijken of de criteria waarop je verschil maakt aanvaardbaar zijn. Variëren op basis van blauwe of bruine ogen is. om maar eens iets geks te noemen, natuurlijk kolder. Verschil maken op grond van ras, huidskleur of geslacht zou zonder meer als onaanvaardbaar moeten gelden. Ook het verschil tussen maximum- en m i nimuminkomen zou in het georganiseerd overleg tussen werkgevers en werknemers globaal kunnen worden vastgelegd.

komt omdat de werknemers er invloed hebben op hun eigen salariëring. Op afdelingsnivo kan ook veel beter dan voor een hele universiteit de vraag aan de orde gesteld worden hoe inkomensverlies wordt gecompenseerd door immateriële beloningen als bijvoorbeeld zeggenschap in de besluit- en beleidsvorming etc. Een mogelijk vertroebelend effect zou volgens prof. Thierry ontstaan als je bij deze gedecentraliseerde inkomensvorming tegelijkertijd de vraag betrekt of de afdeling als geheel geld moet gaan inleveren ten bate van extra arbeidsplaatsen. Een rechtvaardige inkomensverdeling en het creëren van meer werkgelegenheid door inleveren van salaris zijn twee dingen die goed uit elkaar moeten worden gehouden. Toch kan hij zich ook voorstellen, dat op een afdeling algemeen do mening postvat, dat de afdeling als geheel geld moet zien over te houden voor extra arbeidsplaatsen in het totale kader van een rechtvaardige herverdeling via gedifferentieerd inleveren. Als de mensen op

Letten op psychologische betekenis van beloning Per afdeling kan echter een eigen inkomensverdeling worden gemaakt en met het resultaat daarvan kan dan voor een bepaalde periode proefgedraaid worden. Dat houdt in, dat je na verloop van tijd de zaak weer kunt veranderen of zelfs helemaal terugdraaien. In zo'n proefperiode kan bekeken worden hoe de medewerkers reageren op de herverdeling, hoe de markteffecten zijn, of er mensen ontslag nemen of dat de afdeling juist erg in trek

een afdeling zelf vinden dat het scheppen van werkgelegenheid mede een rol moet spelen. P r i ma.

Motivatie Het zoeken naar eigen beloningscriteria in een werkeenheid vindt Thierry daarom zo zinvol omdat de bestaande funktiewaarderingssystemen zo weinig aanspreken, doordat ze in tal van organisaties toepasbaar moeten zijn. Hij voorziet

de tendens, dat die aanspreekbaarheid nog geringer zal gaan worden als gevolg van het streven naar een landelijke inkomenspolitiek. De werknemer zijn greep op de salarisvorming teruggeven en deze doorzichtig maken kan de arbeidsmotivatie sterk verhogen. Waarom is het begrip participatie de laatste vijftien jaar op bijna alle aspecten van de organisatie van toepassing verklaard maar bleef dit achterwege waar het de beloning en de vormen van beloning van medewerkers betrof? Er is nauwelijks een voorbeeld te geven van een organisatie waar de werknemers hierop invloed kunnen uitoefenen. Wel van participatie bij de invoering van een gegeven systeem of de uitwerking ervan of het inpassen van funkties. Maar het funktiewaarderingssysteem zelf, de maatstaven, de hoogte en de verdeling als zodanig stonden nooit ter diskussie. Volgens Thierry houdt hiermee verband het feit, dat de meeste personeelsleden van hoog tot laag bijzonder slecht op de hoogte zijn van de hoogte van hun salaris. Vaak schat men het netto-inkomen wel zo'h tien procent mis en wordt men vervuld van gêne als iemand een vraag stelt over het salaris. Dat betekent dan weer dat ook de hoogte van de salarissen van anderen in hetzelfde bedrijf slecht bekend zijn, laat staan de salarissen in andere organisaties en sectoren van de maatschappij. Verder weet men ook weinig van" het zogenaamde potentieel toegankelijke inkomen: dat waarop men recht heeft bij ziekte, werkloosheid of arbeidsongeschiktheid. Thierry vindt dat nogal ernstig omdat op deze manier het terrein van de loonpolitiek en het sociaal-economisch proces zich aan de waarneming en beoordeling van veel

Bij aanneming wet:

Uitbetaling Icwartaal

per

De heer W. H. Bot, plv. hoofd Personeelsbeheer deelt ons ten overvloede ten behoeve van het VU-personeel mee: „In oktober 1978 is een begin gemaakt met de herziening van het kinderbijslagstelsel. In dit kader is bij de Tweede Kamer een wetsontwerp in behandeling tot nadere wijziging van ondermeer de Kinderbijslagwet. Aanvaardn van dit wetsontwerp zal tot gevolg hebben, dat u vanaf 1 januari 1980 — evenals alle andere ingezetenen .— uw aanspraak op kinderbijslag kunt ontlenen aan de Algemene Kinderbijslagwet. Dit betekent dat u vanaf deze datum geen „kindertoelage/bijslag" meer zult ontvangen, maar ,,kinderbij slag". Uitbetaling van de kinderbijslag geschiedt tot 1 januari 1980 door de Dienst Personeelszaken. Wordt het wetsontwerp aangenomen, dan zullen de Raden van Arbeid het vaststellen van de aanspraken op kinderbijslag en de uitbetaling ervan per deze datum van ons overnemen. Het uitbetalen van de kinderbijslag zal dan niet langer per maand, maar per kwartaal geschieden. Om het overgaan van maand- naar kwartaalbetaling zo soepel mogelijk te laten verlopen, is een overgangsregeling ontworpen. Deze ontwerpregeling houdt in dat in 1980 kinderbijslag zal worden uitbetaald als volgt: — over het eerste kwartaal; vóór 15 februari 1980; — over het tweede kwartaal: vóór 1 juni 1980; — over het derde kwartaal: vóór 15 september 1980;

Advertentie

AUTOVERHUUR

Middenweg 175, Amsterdam Tel. 938790

Mercedes, BMW, Opel, Ford, Datsun, Volvo, Renault, Volkswagen. Studenten 2 0 % korting. Bestelwagens 5 m^-16 m' en personenbusjes diesels. NIEUW: Plantinga Datsun-dealer V. d . M a d e w e g 1-5, A ' d a m . Tel. 924755.

mensen onttrekt. Dat bevordert het idee van „Ze maken het wel uit" en gevoelens van machteloosheid. Zo missen de mensen de kans inzicht te krijgen in de gevolgen, die bepaalde inkomenseisen voor de samenleving kunnen hebben.

Cafetaria-plan Dat men zich zo weinig interesseert voor het eigen salaris en dat van anderen komt echter niet uit de lucht vallen. Het hangt weer samen met het feit, dat informatie daarover je toch weinig verder helpt omdat je op dat punt toch geen invloed hebt. Je zou van dat gevoel van machteloosheid kunnen afkomen door de mensen via het al genoemde cafetaria-plan zelf mee te laten bepalen in welke normen van inkomen ze hun salaris willen ontvangen. In de diskussie na afloop van de lezing kwam de vraag naar voren of de mensen hun inkomen nu echt wel zo belangrijk vonden. Het zou hen niet zo zeer om de hoogte van het in-

— over het vierde kwartaal: vóór 31 december 1980. Over de daaropvolgende kwartalen zal de kinderbijslag dan omstreeks het midden van de maand, volgende op het van toepassing zijnde kwartaal, worden uitbetaald. Wij zullen u omtrent de definiteve overgangsregeling — zodra wij hierover van het Ministerie van Binnenlandse Zaken bericht ontvangen — nader informereri. De Dienst Personeelszaken zal de voor de uitbetaling benodigde gegevens aan de Raden van Arbeid verstrekken, op basis van de formulieren die u in september/oktober jl. heeft ingevuld. De gegevens die u daarop vermeldde zullen worden gebruikt voor de betaling over het vierde kwartaal 1979 én het eerste kwartaal 1980. Wij verzoeken u de Dienst Personeelszaken zo spoedig mogelijk van eventuele en te verwachten wijzigingen in kennis te stellen, zodat wij deze wijzigingen tijdig aan de Raden van Arbeid kunnen doorgeven. Het zal u duidelijk zijn, dat een korrekte uitbetaling over het eerste kwartaal 1980 slechts kan worden gerealiseerd, wanneer wij en de Raden van Arbeid over de juiste gegevens beschikken." komen gaan maar veeleer om de relatieve hoogte ervan in vergelijking dus met het inkomen van collega's. Als ieder zou inleveren met handhaving van de inkomenshiërarchie zou er weinig indentiteitsverlies hoeven op te treden bij mensen die hun identiteit ophangen aan het salaris. Thierry was het daar niet helemaal mee eens. Niet alleen de relatieve inkomenspositie is belangrijk voor iemand maar ook het absolute salarisnivo. Voor een personeelslid wordt namelijk het salaris belangrijker naarmate de werksituatie waarin hij verkeert minder bevredigt. Financiële beloning wordt dan des te sterker ervaren ais compensatie voor slechte arbeidsomstandigheden. Opvallend in het betoog van Thierry was tenslotte zijn voorzichtige standpunt t.a.v. de wenselijkheid van volledige gelijkheid van inkomens. „Rechtvaardigheid hoeft nog niet direct hetzelfde inkomen met zich mee te brengen. Ik moet eerst steeds aangetoond zien waarom dat zou moeten Er bestaat bij de mensen de behoefte zich te prononceren, zich anders te doen zijn in een bepaald opzicht.

Vakbonden In elk geval is duidelijk dat er voor Thierry niet één algemeen geldend stelsel van rechtvaardige inkomensverhoudingen bestaat. Zo'n stelsel kan per werkeenheid variëren en behoort door de mensen aan de basis zelf ingevuld te worden. En zo'n werkeenheid kan zelf het beste bepalen wat de optimale immateriële compensaties zijn voor materiële offers. Voor het welslagen van het herverdelingsavontuur, eventueel mede met het oog op de werkgelegenheid, acht hij tenslotte naast een minimale bereidheid bij ds werknemers om met elkaar het avontuur aan te gaan ondersteuning ervan door de vakbonden erg belangrijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen