Ad Valvas 1979-1980 - pagina 253

AD VALVAS

1 FEBRUARI 1980

Nog geen plannen vooraktiesop VU

Op 14 februari weer een VU-viering

Beroering rond toeslag onregelmatige dienst

'Het verhaal van Herman Wiersinga, verteld door hemzelf en gedanst door Andrm Kobus'

Afgelopen zaterdag werd er in gebouw De Hoeksteen (het voormalige Marcanti) te Amsterdam een protestvergadering gehouden tegen aantasting van de toeslag onregelmatige dienst (TOD-regeling). De vergadering was georganiseerd door de FNV-bonden van overheidspersoneel en werd bezocht door enige duizenden mensen, waaronder ook een aantal personeelsleden van de VU die hiertoe door de ABVA-VÜ-groep waren opgeroepen. Het gaat in deze kwestie om een plan dat op het ministerie van Binnenlandse Zaken is bedacht, en dat in het algemeen een verlaging inhoudt van de toeslagen die worden gegeven voor werk buiten de normale uren van acht uur 's ochtends tot zes uur 's avonds. Aan de VU zouden het met name onderhoudsmensen zijn, technici van de wacht, portiers, stokers van de centrale verwarming en kantinedames, die hiervan de nadelige gevolgen zouden ondervinden. In het ziekenhuis zou bijvoorbeeld al het verplegend personeel dat bij de nachtdienst betrokken is de dupe worden. De voorstellen die op Binnenlandse Zaken zijn uitgewerkt houden onder meer in, dat geen toeslag meer wordt gegeven voor de zogenaamde randuren (tussen zeven en acht 's ochtends en tussen zes en zeven 's avonds) en dat de toeslagen voor doordeweekse nachturen en voor werken op zaterdag worden verlaagd. Op langere termijn gezien is het belangrijkste voorstel echter de bevriezing van de berekeningsgrondslag op het huidige maximum van schaal 39. Hierdoor zal de TOD 'vanzelf' worden uitgehold als gevolg van de inflatie. Door de ABVA-VU is een berekeningsvoorbeeld gemaakt, waarbij is uitgegaan van een inflatie van 8 %. Een technicus van de wacht die in schaal 57 verkeert, met anciënniteit 3, en die nu een onregelmatigheidstoelage krijgt van 20%, zou er als de plannen van BZ doorgaan in 1980 ƒ 67,- per maand op achteruit gaan. Op jaarbasis betekent dat een inkomenskorting van ƒ 800,- in 1980, van /1200,- in 1981, en van ƒ 1800,- in 1982. (Dat laatste bedrag is dan te vergelijken met / 1600,- in guldens van 1980). Er is dus sprake van een duidelijke achteruitgang.

Harde woorden

- Op de protestvergadering in De Hoeksteen werden dan ook harde woorden gebezigd. Korting op de TOD gaat lijnrecht in tegen de PNV-fUosofie, die juist de laatste tijd extra de nadruk legt op een goede beloning voor onaangenaam (dus ook onregelmatig) werk. Ook vanuit de gedachte dat werk op onregelmatige uren zoveel mogeüjk moet worden teruggedrongen zijn de FNV-bonden van overheidspersoneel fel gekant tegen verlaging van de onregelmatigheidstoelagen. De tweede voorzitter van de AB VA Jaap van der Scheur sprak in De Hoeksteen over de mogelijkheid van meerdaagse stakingsacties, en

I

Technici van de wacht op hun ronde door de kelder van het hoofdgebouw

Hans Schumacher sloot niet uit dat zulke acties gehouden zouden worden zelfs in de situatie dat een meerderheid in het parlement een korting op de TOD zou goedkeuren. Mocht de regering de omstreden plannen willen doorzetten, dan zijn acties waarschijnlijk in de eerste plaats te verwachten bij de PTT en by de politie, sectoren dus waarin onregelmatig werk schering en inslag is. In de ABVA/KABO-groep van de VU bestaan op dit moment nog geen concrete plannen voor acties, maar men is zich wel bewust van de belangen die voor een niet onbelangrijke groep leden op het spel staan en bltjft op de situatie gespitst. Intussen bestaat er ook bij de christelijke centrales verzet tegen de plannen voor kortingen op de TOD, maar is er daar op dit moment weinig bereidheid demonstratief tegen die plannen op te treden. De CNV-bonden van overheidspersoneel wensten niet mee te doen aan de manifestatie in De Hoeksteen. Deelname van de NCBO aan eventuele acties op de VU valt dan ook vooralsnog niet te verwachten. Het is lang niet uitgesloten dat de hele zaak rond de TOD met een sisser afloopt. Het kortingsplan is opgesteld door een ambtelijke commissie, en minister Wiegel van Binnenlandse Zaken liet naar aanleiding van de FNV-manifestatie doorschemeren dat h« zijn ambtenaren misschien niet zou volgen. Ook binnen het parlement lijkt het enthousiasme voor het plan niet al te groot. Aan de andere kant is er wel een algemene lijn in het regeringsbeleid die juist neigt naar verdere bezuinigingen als reactie op sombere economische voorspellingen. Minister Wiegel Uet zijn sussende woorden over de TOD dan ook gepaard gaan met opmerkingen over de aanvangssalarissen van ambtenaren, die volgens hem wel voor verlaging in aanmerking zouden kunnen komen. Voor ambtenaren zitten er verder nog onder meer in 't vat de voortgaande trendkortingen, en mogelijk bezuinigingen in de pensioensfeer. Hoe het ook met de TOD verder gaat, bezuinigingen op het overheidspersoneel zullen voorlopig nog wel actueel blijven.

Vervolg van pag. 3 vendien: hoogleraren of lectoren die wel een hoge citatie-score halen, worden door de bank genomen niet minder door organisatorische of onderwijsaktiviteiten van onderzoektyd beroofd dan de laag- of niet-scorenden. Voorzitter van de fakultaire commissie voor de wetenschapsbeoefening prof. P.G. Smelik was het niet met i e konklusie eens. In een volgend nummer van het medische fakulteitsblad Mediaan, waarin ook het proef-onderzoek werd gepubliceerd, schreef hij datje dat niet mag zeggen op grond van de relatief lage score van deze docenten, 'die overigens toch nog hoger is dan van de medewerkers'. Hy noemde de opzet van de drie in principe juist: geen zelfcitaties meerekenen, alleen eerste auteurs en een berekening per vakgroep. Maar, zei hy, ze hebben er onvoldoende by stil gestaan dat eerste auteurs vaak of misschien meestal promovendi zyn, wier citaties meestal pas in de Science Citation Index terechtkomen na hun vertrek uit de vakgroep.. By het natrekken van de Index op de huidige stafleden, zullen de promovendi zeer laag scoren omdat hun werk nog niet gepubliceerd/geciteerd is en al vertrokken promovendi niet meer meetellen. De leiders van de onderzoekteams (docenten, senior stafleden) zullen laag scoren omdat ze zelden eerste auteur zyn. Verder wees prof. Smelik

dr. Herman Wiersinga Dit jaar beginnen we op donderdag 14 februari de VU-vieringen met een verhaal dat gedanst en verteld wordt, met als hoofdrolspelers Herman Wiersinga en Andries Kobus. Wie is Herman Wiersinga? Een man die schaakt en vioolspeelt en die theoloog is. £n nog wel een gereformeerde. Hij is predikant geweest in de volgeide plaatsen: Lewedorp (Zeeland), Gent (België), Curacao, Amsterdam. Op dit ogenblik is hij studentenpre<ikant in Leiden. In 1971 schreef hij een proefschrift over 'verzoening', tot zijn verbazing kwam hier een geweldige reactie op. Zo hoog laaiden de emoties op dat er zelfs sprake van was of een man met ideeën die niet door de grote meerderheid gedeeld werden wel in de kerk te handhaven was. Hoe heeft Herman Wiersinga de geborgenheid van het gereformeerde milieu ervaren, hoe de schok in eigen kring als een ketter te worden gebrandmerkt, waarom is hij in deze kerk gebleven, hoe zinvol is het als theoloog bezig te zijn vandaag, dit is onder andere het verhaal van donderdag de 14e febr. Andries Kobus is danser en theoloog. Hy zegt hier het volgende over Pas toen ik tegen de twintig liep ben ik serieus met mijn dansopleiding begonnen, namelijk klassiek ballet, moderne dans en jazzballet. Ik wou niet helemaal in de danswereld blijven, je bent er zo bijzonder op je zelf gericht, je hebt interesse voor niets anders dan je lijf, logisch, het is je werkmateriaal. Voor dansers is de dans het resultaat, voor mij is het echter een middel. Door te dansen doe je een greep naar de vrijheid. Kijk naar je lichaam, zie hoe het in elkaar zit, laat het bewegen en voel wie je bent. Dit is een andere taal dan die van het woord. Mensen moeten weer leren te geloven met hrni lichaam. In onze woordaanbiddende cultuur is dansen veel te veel voorbehouden aan wie jong, mooi of speciaal opgeleid is. Iedereen mag dansen, mag zo zijn verdriet of vreugde uiten. Zonder dat het lenig, mooi, esthetisch vererop dat bepaalde vakgroepen veel meer mogeiykheden voor onderzoek hebben dan andere. 'Klüilsche afdelingen hebben een zo zware patiëntenzorgtaak dat onderzoek slechts in de kleine uurtjes en eigen tyd gedaan kan worden.' De commissie voor de wetenschapsbeoefening had natuurUjk zelf ook een dergehjk onderzoek als dat van Boorsma, Eikelenboom en Van Rooyen kunnen uitvoeren. Prof. SmeUk ('Ik heb groot respekt voor het vele werk dat de auteurs hebben verricht') beantwoordt die vraag meteen maar: reeds meermalen werd dit overwogen, maar besloten werd om te wachten tot de cumulatieve index over 1976-1980 uit is. Over die periode was de commissie bezig gegevens te verzamelen, zodat de eigen informatie met die van de index kan worden vergeleken. Het wakkere drietal kwam gedegen terug in een volgende Mediaaneditie. Behalve ontzenuwende tegenargumentaties ging zyn reaktie vergezeld van het resultaat van een zgn. longitudinaal citatie-onderzoekje (de citatiefrequentie terug in de tyd) van de hele groep medische hoogleraren en lectoren over de periode 1965-1978. Daaruit bleek dat hoogleraren en lectoren die nu laag scoren vroeger nooit hoger scoorden. De hoge scoorders van vandaag daarentegen zitten voor ongeveer de helft op hetzelfde peil, terwyi de rest daarboven uitstygt. Het zit 'm dus toch in het benoemingsbeleid, waarby wetenschappeiyke kwaliteit als een kenneiyk ondergeschikte faktor meetelt, konstateren de drie wetenschappers verheugd.

antwoord is. Dansen komt dan niet in plaats van woorden, nee het is in onder en voor het woord, het is een uitdrukking die niet geknecht is door het woord. Vaak worden we beheerst door 'er staat wat er staat', door de letter van het woord. Ik wil de geest erin terugbrengen en genadeloos omverdansen wat mensen kan knechten. Andries Kobus heeft de choreografie gemaakt voor deze VU-viering, waar hij zal dansen samen met een expressiegroep bestaande uit de volgende mensen: Anita Dreef, Annamarie de Blieck, Jaap van Manen en Wim Stoiker. Het programma van de viering op

donderdag 14 februari is als volgt: 17.00-17.15: Ontvangst in de kerkzaal; 17.15-18.15: Herman Wiersinga, Andries Kobus; 18.15-19.00: Maaltijd. Als u mee wilt doen bent u van harte welkom. Kaarten (ä ƒ 5,-) kunt u bestellen (van te voren) bij de volgende adressen: A.C.C., Uilenstede tel. 4533; P.V.U., kamer 2E-62, tel. 4391 (van 10.00-14.00 uur); VU-Boekhandel, hoofdgebouw tel. 2654. De vieringen zijn een aktiviteit van de werkgroep Doelstelling in samenwerking met het A.C.C, en de P.V.U.

'.*;.'

Andries Kobus, danser e n lln aloog En Smelink heeft het dus by het verkeerde eind. De drie maken tenslotte duideiyk dat het door de commissie wetenschapsbeoefening geplande citatieonderzoek helemaal niet zoveel werk behoeft te kosten en dat zoiets snel 'gepiept' kan zyn. Trouwens, de commissie kan er eenjaar eerder mee beginnen omdat de genoemde cumulatieve index van 1975-1979 i.p.v. van 1976-1980 zal lopen, aldus de drie. Eikelenboom: 'De commissie heeft het niet gemakkeiyk. Haar rapporten bevatten maar heel weinig kritiek, alleen al om acceptabel te maken dat zy zich met het onderzoek bemoeit. Ik denk dat ze daarom ook niet al te strenge meetinstrumenten durft te gebruiken. Een opgedrongen falen.' Van Rooijen: 'Vakgroepen by wie het met het onderzoek niet best gesteld is, zullen protesteren als de commissie met echt kritische publikaties zou komen en de commissie is dus voorzichtig om niet in ongenade te vallen by de meerderheid op de fakulteit.' Boorsma: 'We moeten natuurUjk niet vergeten dat die commissie ingevoerd is met de WUB, dus nog maar recent is. By ons is er duideiy k progressie. De commissie krijgt veel meer dan vroeger voet achter de deur by de vakgroepen. De autonomie van die vakgroepen, vooral de klinische, is overigens zeer groot. Vandaar de grote weerstanden waar je by hen op stuit.' Eikelenboom: 'Vandaar onze pressie.' Van Rooijen zegt dat het in feite

^'i;: allemaal draait om de kwaliteit van de individuele onderzoeker en vooral de leiders van de onderzoekteams, hoewel sommige vakgroepen, zoals farmacologie en celbiologie, meer onderzoekmogelykheden hebben dan andere, zoals anatomie. Eikelenboom: 'Het is het benoemingsbeleid. Goede onderzoekers trekken goede onderzoekers aan. Goed onderzoek komt niet vanzelf als een generatio spontana. Farmacologie is nu een prima groep: ze hebben daar een goed kopman aangetrokken. Maar dat voorbeeld is weinig gevolgd. Aan de medische fakulteit gaat het by benoemingen heel sterk om organisatorische bekwaamheden en ervaring in de patiëntenzorg by benoemingen, terwyi wetenschappeUjk gehalte vreseiyk laag genoteerd staat, denk ik.' Volgens Eikelenboom is de drempel van de christeiyke VU-doelstelling geen echte drempel voor het binnenhalen van onderzoekkwaliteit. Of je die nu verlaagt of niet, dat zal niet veel verschil uitmaken. 'Opvallend is toch dat de Nymeegse universiteit, die in veel opzichten vergeUjkbaar is met de VU, juist zo hoog scoorde in het RAWB-onderzoek.' Van Rooijen: 'In Nymegen let men vermoedeiyk veel meer op wetenschappeiyke kwaUteit. Ik denk dat het hier de gevestigde belangen zyn die zich tegen verandering verzetten.' Boorsma: 'De VU zal hard moeten werken om de achterstand in te halen. Het roer moet om.' J. v.d. V.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen