Ad Valvas 1979-1980 - pagina 45

AD VALVAS — 14 SEPTEMBER 1979

Geledingen-principe

minder heilig

Universiteitsraad werd Icritischer De mÜTersiteitsraad begint steeds meer een zelfstandig beleid te voeren, krijgt een kritischer opstelling en toont zich gelukkig steeds minder gevoelig voor semi-sentimentele argumentatie. Aan een eerlqke meer open benadering wordt in de raad steeds meer waarde toegekend. Deze voor het merendeel van de raad zeker komplimenteuze opmerkingen waren vorige week te horen uit de mond van het PKV-raadslid Peter Luyten op de afscheidsbijeenkomst van de oude raad en het aantreden van de nieuwe. Ook al vond deze PKV-er, dat aan de V ü de verbeelding nog altijd te weinig aan de macht is, wat later speels gesymboliseerd werd in de boekwerkjes „De waanzin van de macht", waarmee de scheidende CvB-leden Schenkeveld en Van Nes werden bedacht, toch viel voor deze PKV-fraktie na een jaar funktioneren in de raad uiteindelijk de balans positief uit. De op deze sessie veel geprezen scheidende CvB-voorzitter Van Nes kon het spelelement in dit soort gestes wel waarderen maar zijn opvolger H. J. Brinkman gewaagde even later toch van het risico van een toenemende geldingsdrang van de raad als gevolg van het ter diskussie staan van samenstelling en bevoegdheden van de raad. De identiteit van het oppositie voeren, is een zwaktebod, dat de geloofwaardigheid van de raad mogelijk niet zal verhogen vond Brinkman, die overigens de nieuwe raadsleden hartelijk verwelkomde in het strijdperk van de samenwerking met het college van bestuur. Serieus zorgen over de verscherpte relatie tussen CvB en raad maaktte zich de VUSO. Deze studenten-fraktie is bezorgd, dat steeds meer het idee ontstaat bij raadsleden, dat er een tegenstelling bestaat tussen CvB en UR. Raad en college dienen samen te w e r k e n en moeten elkaar niet als tegenstanders zien, vond Hein Kleman. De raad moet het CvB controleren en zonodig corrigeren maar dan wel op basis van onderling vertrouwen. Bij het DAK bezag men de ontwikkeling optimistischer. Deze fraktie had het afgelopen jaar een grotere openhartigheid bespeurd bij het CvB, zo leek het. Zij vond dit hoopvol omdat vooral openheid van CvB-leden in raad en kommissies voorwaarde is voor een goed funktioneren van de raad. Een andere ontwikkeling, die van de fraktievorming, kreeg in de nabeschouwingen van de afgelopen raadsperiode ook veel aandacht. Raadsvoorzitter Van Alphen beet wat dat betreft de spits af door als een winstpunt te karakteriseren, dat langzaam maar zeker het geledingenprincipe wat minder heilig wordt. Er kan nu op een r e ëlere wijze gesproken worden' over het bestaan van frakties vond het voormalig DAK-raadslid. De voorzitter van het Verenigingsbestuur, de heer D. Schut, volgens de traditie ook van de partij bij de raadswisseling, keek daar toch heel anders tegen aan. Niet ieder binnen het Verenigingsbestuur is zo gelukkig met deze ontwikkeling, zo deelde hij fijntjes mee. Fraktievorming (het doorbreken dus van het geledingen-beginsel op basis van visies die dwars door de geledingen heen lopen Red.) kan leiden tot onnodige breuken, dit tot schade van de universiteit. Het opereren met frakties kan uitnodigen om eigen standpunten in te nemen of zelfs tot het behartigen van eigen groepsbelangen. Terwijl toch de opzet van de raad is om het gezamenlijk belang te behartigen ongeacht geleding, fraktie of welke groep dan ook. Het risico bestaat nu, dat je alle zaken vanuit vier gezichtpunten moet bezien. Desondanks hoefde het allemaal niet schadelijk te zijn en wilde Schut ook weer niet bepleiten om van de weg naar fraktievorming terug te keren. Een opmerkelijke analyse, waarvan raadsvoorzitter Van Alphen zei, dat er heel wat pun-

Jaap

Kamerling

ten in zaten waarover hij graag eens met de heer Schut van gedachten zou willen wisselen. DAK-spreker Jacques Zaal was het volstrekt niet met Schut eens. Hij vond juist, dat het geledingen-principe nog steeds veel te ver is doorgevoerd. Fraktievorming kan daartegen een tegenwicht bieden meende hij. Het kiesreglement zou zo aangepast moeten worden, dat de mogelijkheid wordt geschapen, dat personeelsleden kandidaten kunnen stellen ongeacht de geleding waaruit ze komen en ook kunnen stemmen op die kandidaten ongeacht dus de geleding waaruit ze komen. Op die manier kan het tegenwicht tegen de indeling in geledingen verder versterkt worden.

zelf ook geen duidelijke prioriteiten stellen.

Onze Roos Het TAS-raadslid Ruud Burggraaf brak in zijn laatste woorden aan de raad nog eens een lans voor een hogere kompensatie — in tijd gezien — voor het raadswerk van de TAS-ser. Nu mag het TAS-raadslid 2/10 van zijn werktijd aan 't raadswerk besteden maar het dubbele hiervan zou beslist geen overbodige luxe zijn. In drie jaar had hij alleen al 64 URvergaderingen bijgewoond. Een voltreffer was verder zijn signalering van de bloem van de raad, die we de laatste jaren hebben gemist: onze Roos, de hoogleraar aan de medische fa-

„Moderne Vergadertechnieken" en het DAK kreeg een kratje pils. Een kratje kan natuurlijk de lobhy sterk vergemakkelijken maar waarom een vergadertechnisch natuurtalent als Knol met zo een hoekje beledigen? Kon er dan niet van alles geritseld worden op die Poolse landdagen onder Knol. Vreemd van de PKV.

Kommentaar De aanval, die de voorzitter van het Verenigingsbestuur D. Schut vorige week in de laatste oude universiteitsraad op de toenemende fraktievorming in de raad lanceerde komt over als een slecht gespeelde slag in de lucht. De argumenten, die hij hanteert zijn wel erg zwak onderbouwd en maken bovendien een merkwaardige indruk. Het opereren met frakties zou kunnen uitnodigen tot het innemen van eigen standpunten. Welnu is dat zo vreemd en komt dat niet de meningsvorming in de raad ten goede? Alles zou nu vanuit wel vier gezichtspunten moeten worden bekeken? Kan dat kwaad en garandeert dat niet juist een gedegen en evenwichtige besluitvorming? De

Streng De meest strenge en zwaarst aangezette analyses komen altijd uit de mond van WP-er Strengholt. Bij zijn afscheid verkondigde hij de opvatting, dat de VU „in zijn tegendeel is veranderd". Bezien dan in het licht van haar oorsprong. Pluraliteit jawel, maar weten we nog wel waar de grenzen van de pluraliteit liggen? De Heilige Schrift als norm voor de wetenschapsbeoefening is verlaten. Heeft de VU nog wel bestaansrecht? Ze is toch hetzelfde als de andere niet-christelijke universiteiten? Rector Schenkeveld vond deze opmerkingen betreurenswaardig en wilde ze niet onweersproken laten. Het was juist goed, dat erkend wordt, dat er verschillende interpretaties mogelijk zijn van de doelstelling van de VU. Een hele verbetering als hij dat vergeleek met zijn eigen studententijd (zie ook In de Kijkerd). Strengholt viel ook over de „verpolitieking" van vooral het buitenlandbeleid van de VU. „De VU breidt z'n vleugels over de hele wereld uit als een kip, nee zonder kop dat wil ik niet zeggen, maar wel met zulke ongeproportioneerde vleugels dat die kop tot een ridicuul puntje ineenschrompt". De raad moest zich maar eens meer met zijn dagelijkse taken bezig houden.

Oude raad stapte op De scheidende nestor T. Vroon meende in zijn afscheidsspeech, dat de raad een kans gemist heeft door nooit eens te diskussiëren over de toekomst van de VU. De raad ging dit jaar een fundamentele diskussie over de toekomst van de VU uit de weg. Daarin was hij het eens met de PKV. De impliciete keuze bij de diskussie was niet meer dan een optelsom van alle (sub)facultaire wensen. Op die manier kun je je in Den Haag niet krachtig opstellen en kun je

De ottde universiteitsraad neemt afscheid. De twee studentenfrakties in het vergadercarré van de UR-zaal recht tegenover het college van bestuur. Op de voorgrond het hoofd van Jacques Zaal van het DAK. culteit, die, wel lid van de raad, deze slechts één keer bijwoonde. Jacques Zaal van 't DAK vond overigens, dat het probleem van het leeg blijven van UR-zetels maar eens sociaal wetenschappehjk moet worden onderzocht. J e moet dat niet maar gelaten accepteren. Dat is niet terecht. Want er bestaat maar weinig inzicht in de doelen en waarden, die de mensen onderscheiden bij hun afweging of ze al dan niet zich voor het raadswerk beschikbaar willen stellen. Er moeten voorwaarden worden geschapen, waaronder die bereidheid wel kan ontstaan. Het DAK zal met een voorstel komen zo'n onderzoek te entameren. Rest nog melding te maken van de geschenken, die het DAK en het WP-raadslid Knol ten deel vielen van de kant van de PKV. Knol gewon het handige werkje

angst voor onnodige breuken lijkt ons ook overdreven want je kunt na uitwisseling van meningen altijd nog tot kompromissen komen. Dat frakties eerder geneigd zouden zijn tot het behartigen van eigen groepsbelangen dan geledingen (daar komt het derde argument op neer) is een weinig voor de hand liggende gedachtengang. Hebben niet juist WP-ers als geleding of studenten of TASsers sterke eigen groepsbelangen? Doorbreking van het geledingen-principe via fraktievorming betekent juist een doorbreking ook van het eigen groepsbelang omdat in een fraktie mensen met verschillende belangen verenigd zijn, niet op grond van belangen maar een gemeenschappelijke visie. Van iemand als Schut zou je beter overwogen kritiek op het fimktioneren van de raad mogen verwach^'en.

Gespreksgroep homofilie start weer Onder het grote aantal praatof gespreksgroepen bevindt zich ook dit jaar weer de gespreksgroep homofilie. De groep bestaat sinds 1975 en vervult een belangrijke functie gezien de vele mensen die elk seizoen bij ons aan komen lopen. Wij (ong. 30 mensen) komen maandelijks bij elkaar op open avonden die in het VU-gebouw worden georganiseerd. Op elke bijeenkomst wordt een thema aan de orde gesteld, dat op een of andere wijze betrekking heeft op homosexualiteit, waarover we in kleine groepjes praten. Onderwerpen die afgelopen jaar voor het voetlicht zijn geweest waren o.a. indivi-

du of relatie; bisexualiteit; ouders; en confrontatie. Natuurlijk zijn zowel homo- als heterofiele studenten welkom en misschien is het in dit verband niet overbodig ook de VUmedewerkers te noemen voor wie kennelijk over dit onderwerp enige informatie „helaas nuttig en nodig kan zijn." Naast de open avonden zijn er ook bijeenkomsten met een wat informeler karakter en bovendien bestaan er subgroepjes die zich met specifieke zaken bezighouden. De eerste avond op de VU wordt donderdag 20 september om 20.00 u u r in kamer OA-42 gehouden, verder iedere derde donderdag van de maand, een aankondiging staat in Ad

In de kijkerd Het universiteitsraadslid Strengholt doet zijn naam nogal eens eer aan. Streng en meedogenloos in zijn analyses vooral van het bijzonder karakter van de VU. En als het achtervoegsel holt op hout mag duiden zaagt hij met die analyses wel bijzonder dikke planken. Er is nogal wat aan de VU veranderd de laatste jaren. In het licht van haar oorsprong is zij zelfs in haar tegendeel veranderd. Als er op dit moment een tweede Kuyper zou opstaan zou, daar ben ik van overtuigd, hij in bladen als Ad Valvas met hoon en ironie worden bedolven. De VU wordt medebestuurd door mensen, die een ander doel hebben dan de bouwer van het VU-schip voor ogen had. Pluraliteit klinkt mooi maar we weten niet meer waar de grenzen ervan liggen. De Heilige Schrift is als norm voor wetenschapsbeoefening op de VU losgelaten. Daarmee is de VU in wezen geworden als de andere (nietchristelijke) universiteiten. Heeft de VU nog wel bestaansrecht? Woorden van Strengholt hij zijn afscheid als universiteitsraadslid. Het %oas maar goed, dat de scheidende CvB-voorzitter Van Nes er niet bij was toen de strenge meester zijn staf over de VU brak. Van Nes, zelf om zijn menselijk optreden veelvuldig geprezen, en overigens ook door Strengholt lof toegezwaaid ondanks zijn decennia lang hestuurderschap van de VU bleef het horen van de hittere woorden bespaard. Gelukkig maar want het moet natuurlijk wel aardig blijven. Een boekje als „De waanzin van de macht" in je maag gesplitst krijgen is ook al niet zo leuk maar dat was maar spel natuurlijk. Rector Schenkeveld was er echter wel bij. Een veelgeplaagd man. Niet alleen datzelfde boekje als Van Nes kado krijgen maar ook nog eens „Structural scientific Revolutions" om zijn onderschatting van de bijdrage van de studenten aan onderzoek nog eens in de kijkerd te zetten. En dan nog eens daar bovenop een aanval op je visie op pluralisme op de VU. De oud-rector pareerde de aanval echter heel snedig. Kuyper, zo vond hij, zou, als hij in 1980 de VU zou oprichten, zeker een andere VU hebben gesticht dan 100 jaar geleden. De nieuwe CvB-voorzitter Brinkman kreeg het overigens ook direct al flink te verduren. Hij zou eens wat meer spiritunliteit moeten opbrengen wenste raadsnestor Vroon hem toe, Vroon, die volgens Schut krachtens zijn naam zichzelf verplicht tot dienstverlening. Welnu, misschien kan hij Brinkman met zijn wens van dienst zijn. Deze universiteit is geen commerciële onderneming of een samenstel van ambtelijke organisaties, zei Vroon. En Brinkman dus geen manager. Een goedbedoeld advies.

Valvas (Aangeplakt) en in een persoonlijk bericht aan de leden van de groep die daarop prijs stellen. Inl. Onno Bakker, tel. 239587.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen