Ad Valvas 1979-1980 - pagina 29

AD VALVAS

7 SEPTEMBER 1979

Meer aansluiting

op gegevens

interne meerjarenafspraken

gewenst

UR steh werkgroep in voor eventuele herziening van I begrotingsmodel De universiteitsraad heeft vorige week dinsdagavond besloten een werkgroep in te stellen die „diepgaand" zal gaan bekijken of het begrotingsmodel moet worden herzien. De raad nam het advies van de begrotiagscommissie over, die vindt dat het begrotingsmodel meer moet aansluiten op de voor de operatie interne meerjarenafspraken verzamelde gegevens. Deze gegevens moeten inzicht geven in de wijze waarop de fakulteiten hun personeelsformatie besteden. De formatietoewijzing zal zo meer gebaseerd op de feitelijke fakultaire inspanning op de terreinen onderwijs, onderzoek, bestuur/beheer en overige taken kunnen geschieden, aldus luidde het advies. Ook zou het begrotingsmodel zo kunnen worden bijgesteld dat prioriteiten kunnen worden gesteld bij de toewijzing van formatieplaatsen voor onderzoek. In de werkgroep zullen de raadscommissie planning, onderwijs en onderzoek, de begrotingscommissie en het college van bestuur zijn vertegenwoordigd. De raad liet voorals nog in het midden of de fakulteiten ook in de werkgroep zullen worden gerepresenteerd. In het verlengde van het besluit over de werkgroep oordeelde de raad het op advies van de begrotingscommissie gewenst een algemeen beding in

Ingezonden Weggebpen poes Begin februari van dit jaar zat bij de Centrale Patiëntenregistratie een poes in een kartonnen doos. Toenaderingspogingen werden afgeslagen met een hevig geblaas en een hoge rug. Eten werd niet geaccepteerd. Na enkele dagen is het ons toch gelukt de poes binnen te lokken en iets later naar de „Gele Barak" (magazijn van tandheelkunde) te krijgen. In één van de kamers van het magazijn heeft de poes toen een weekje gezeten. Ze was bijzonder agressief en alle eten werd geweigerd. Met behulp van de Medische Faculteit is ze toen met „de lus" gevangen, verdoofd en meegenomen voor een kort onderzoekje. Ze bleek verder gezond te zijn, maar wel heel verzwakt door het verblijf buiten tijdens de barre weersomstandigheden begin dit jaar. Voor de zekerheid is ze toen tegen een aantal ziekten ingeënt. Terug in de gele barak hebben we haar toen vrij laten rondlopen. Langzaam maar zeker begon ze wat te eten en na enige weken kwam de poes weer wat op krachten. Het beest werd weer „mens". Iedereen op tandheelkunde nam lekkere hapjes mee die dankbaar werden opgegeten. Na enige maanden bleek onze poes over een zeer lief en aanhankelijk karakter te beschikken en was ze helemaal ingeburgerd. Toen kwam de vakantieperiode. Met een aantal collega's werd een heel „verzorgingsschema" opgesteld tijdens de afwezigheid van de heer Voogel en zijn medewerker de heer Ten Have. Alles liep op rolletjes, dit drie weken lang. Tot in het laatste weekend. De poes nam het niet langer. Al drie weken zonder haar vaste verzorgers dat ging te ver. Op maandag 9 juli jl. is ze weggelopen en sindsdien is er niets meer van haar vernomen. Speurakties bij de dierenasiels in Amsterdam en Amstelveen leverden niets op. Vandaar dat wij ons nu tot u wenden in de hoop dat u ons meer inlichtingen kunt geven over de poes die ons zeer na aan het hart hgt. Het signalement luidt: een middelgrote poes, gevlekt met o.a. zwart, donkerbruin en rood. Type: zgn. schildpad. I-uisterend naar de naam: Poes. Wie helpt ons verder bij onze speuraktie? Alle inlichtingen gaarne aan de heer Voogel, de Gele Barak (achter Provisorium I) toestelnummer 3808.

de in oktober af te sluiten interne meerjarenafspraken '80'84 op te nemen waarin mogelijke wijzigingen m het begrotingsmodel 1981 en de interne meerjarenafspraken 1981-1985 worden voorbehouden. Drs. H. J. Brinkman had dit beding, door raadsvoorzitter Van Alphen „opblaasbeding" genoemd, tevoren met klem ontraden. Hij vond echter gehoor bij het DAK en de VUSO, die tegen opneming ervan stemden. De raad keurde het begrotingsmodel 1980 goed zoals het door h e t ' college van bestuur was aangeboden met enige wijzigingen ten opzichte van het vorig jaar.

Een PKV-voorstel om het maximale reductiepercentage van 3% op de toegewezen fakulteitsformatie voor de reallocatie (herverdeling van plaatsen tussen fakulteiten) te verlagen tot 2 haalde het niet. De P K V oriënteerde zich op het landelijke reallocatiepercentage (herverdeling tussen universiteiten), dat op 2 procent ligt.. De raadsfractie meende dat bij handhaving van het interne reallocatiepercentage op 3 % , zoals het CvB voorstelde, het gevaar bestaat dat de herverdeling op tijdelijk personeel zal worden afgewenteld. Als voorbeeld gaf zij dat het afgelopen jaar de reallocatie bij psychologie voor 80% student-assistenten betrof. Daartegenin werd gebracht dat sommige fakulteiten teveel student-assistenten herbergen. Uit een overzicht van het college van bestuur bleek dat de interne herverdeling van personeelsplaatsen over 1978, die 13,5 plaatsen omvat, eind dit jaar gerealiseerd zal zijn. Hiervoor leveren vier fakulteiten plaatsen in: theologie 1,5 pi..

Michiel wil ruilen Grobbink, net terug van vakantie, zeeg kreunend neer op zijn nieuwe bureav^stoel. Er hadden zich op de vroege ochtend al vier bezoekers gemeld voor zijn spreekuur en hij moest nodig een beetje bekomen van de reis en weer wat wennen aan het werk. De langzaam-aan-aktie van de Britse douaniers had voor vertraging op de terugreis gezorgd en hun soms grondige inspectie van bagage had hem niet weinig verontrust. In diverse english gardens had hij zich met grote behoedzaamheid meester weten te maken van stekjes van een paar zeldzame fuchsia soorten, terwijl zijn echtgenote een geanimeerde discussie opbouwde met surveillerend personeel. Hij had er alles aan gedaan om, ze op de terugreis fris te houden en hij had erover ingezeten wat hij aan douanebeambten zou hebben moeten vertellen, als ze naar herkomst en bestemming van het kruid zouden hebben geïnformeerd. Bovendien was hij er niet zeker van of de over verscheidene valiezen verdeelde whisky-voorraad binnen de perken bleef van het uit te voeren quantum. Het was achteraf allemaal nogal meegevallen maar men moest hem nu toch wel de gelegenheid geven om in zijn eigen tempo op gang te komen. Toen hij naar de namen van de spreekuur-klanten keek, kreeg hij nogmaals een lichte schok: Menno en Michiel Uil, las hij, komen samen. Met die familie was er altijd wel wat aan de hand; enfin, maar eens kijken of hij er uit kon komen! Menno en Michiel konden bijna niet wachten met het verwoorden van wat hun hoog zat:

§

kelijkheid van elkaar zouden gaan leiden. Met het oog daarop hadden ze de keus laten vallen op verschillende studierichtingen en ook op verschillende universiteiten. Menno had op het gebied van die universiteiten geen keus gehad: hij wilde lichamelijke opvoeding gaan doen en moest dus wel naar de VU. Michiel echter had zich opgegeven voor rechten met als eerste keus Utrecht en als tweede fceits Leiden. En nu had notabene de plaatsingscommissie hem ver-

De Merkwaardige Lotgevallen vandeFamilieUilX///

Ze hadden er bezwaar tegen dat ze allebei als eerstejaars aan dé VU waren geplaatst. Ze hadden namelijk afgesproken dat ze als tweeling na de atheneumjaren hun leven in grotere onafhan-

wezen naar de VU, die pas derde op zijn lijstje had staan. Kon-ie straks de hele milie weer tegenkomen. En plannen van hem en Menno ieder meer een eigen leven

.

als gefade om te

Vorige week vierde Mondheelkunde zijn tienjarig bestaan. Prof. dr. W. A. M. van der Kwast liet zich bij deze gelegenheid van zijn muzikale kant zien. Samen met enkele leden van het Concertgebouworkest.

tandheelkunde 5,8 pL, soc. kult. wetenschappen 3,1 pi. en psychologie 3,1 pi. Uitgangspunt bij de reallocatie is dat de in te leveren plaatsen in principe uit natuurlijk verloop worden „gewonnen". De universiteitsraad besloot de reallocatie 1979 voor tandheelkunde — 5 plaatsen — ongedaan te maken. CvB en begrotingscommissie adviseerden dit. LandeUjk wordt ervan uitgegaan dat de patiëntenzorg t a n d heelkunde 20 procent van de formatie aan wetenschappelijk personeel bedraagt. Voor de VU gaan leiden, gingen zo ook de mist in, want dat ze in Amsterdam ieder een eigen kamer zouden kunnen krijgen, leek uiterst onwaarschijnlijk. Grobbink knikte begrijpend: vooral dat tegenkomen van de familie sprak hem aan. Heb je e e n . bezwaarschrift ingediend bij het CBAP, vroeg hij. Ja, dat had Michiel wel gedaan, maar hij had al spoedig een sienciltje van een paar regels teruggekregen, waarin aan hem — zonder dat op zijn argumentatie werd ingegaan — werd meegedeeld, dat de plaatsingscommissie niet op de genomen beslissing kon terugkomen. Maar... eh, kon Grobbink hem vertellen hoe je het moest aanpakken om met iemand te ruilen, die in Leiden of Utrecht was geplaatst en die net zo lief in Amsterdam zou willen studeren. Grobbink schudde zijn hoofd; ik geef je geen schijn van kans, sprak hij, want zo'n plaatsingscommissie stuurt nief willekeurig de een hier en de ander daarheen. Dat wordt zorgvuldig afgewogen, in de regel met behulp van een puntensysteem. De commissie Tcent dan punten toe voor b.v. geografische en sociale faktoren en zal dan bij wijze van spreken in Leiden en Utrecht slechts die aspirant-juristen plaatsen, die voor genoemde plaatsen tenminste zeven voorkeurspunten toegekend krijgen. Grobbi nkraakte op dreef; je moet weten, zei hij, dat de belangstelling voor de diverse universiteiten en faculteiten nogal ongelijk verdeeld is. Van alle serieuze gegadigden voor rechten willen er b.v. 1000 in Leiden en 900 in Utrecht studeren, terwijl de opname capaciteit respectievelijk 840 en 740 is. Dws komt de plaatsingscommissie tweemaal met een surplus van 160 te zitten en moet dat wegwerken door jongelui te verwijzen naar de plaats van hun derde of vierde voorkeur. Die komen dan terecht bij faculteiten die zich in m,indere mate in de volksgunst mogen verheugen. Als je dv,s wilt ruilen, dan moet je één van die 840 Leidenaars of 740 Utrechters opsporen die op grond van een sterke argumentatie is geplaatst volgens primaire voorkeur en het nu achteraf betreurt, dat hij niet op Amsterdam heeft gemikt; een soort spijtoptant dus. En als je via een advertentie zo'n ruilpartner hebt gevonden

zou dit betekenen dat er negen plaatsen bij zouden moeten komen, wat dan ook werd voorgesteld. Het aanvankelijk berekende „teveel" bij tandheelkunde was daarmee verdwenen. In eerste instantie staakten de stemmen in de raad. De VUSO gaf echter bij de herhaalstemming de doorslag door voor „niet realloceren" te stemmen. De reallocatie voor 1979 omvat nu nog 1,5 plaats, in te leveren door theologie. Deze inlevering zal dit jaar nog geen feit zijn. (J.v.d.V.)

Ter MekHng In de vorige jaargang van Ad Valvas verscheen als feuilleton het aangrijpende relaas van de merkwaardige lotgevallen van de familie Uil; dit gezin uit het verre Grijpskerk had reeds vier studerende kinderen. Melle, Margje, Maarten en Marleen, aan het wetenschappelijk onderwijs afgestaan. Melle is inmiddels afgestudeerd, maar nu is het de beurt aan de hekkesluiters, de tweeëiïge tweeling Menno en Michiel om aan de wetenschap geofferd te worden. Ook zij komen, waarschijnlijk iets te vlug naar hun zin, in aanraking met de onvermijdelijke Grobbink, een botanisch en literair geïnteresseerd melancholicus die zijn geld verdient als studentendecaan. Voor aankomende studenten èn voor ouderejaars is een bloemlezing uit de vorig jaar verschenen afleveringen onder de pakkende titel Kleine R ampengids, bij wijze van relatiegeschenk verkrijgbaar bij het bureau studentendecanen, hoofdgebouw OE 69.

(binnen het tijdsbestek waarin plaatsingsbewijzen gaan verlopen!) dan ben ik er nog niet zeker van dat jullie met instemming van de desbetreffende plaatsingscommissie van plaats kunnen gaan wisselen. Maar waarom zou zo'n plaatsing scommissie daar nu bezwaar tegen hebben, riep Michiel uit en heeft die er eigenlijk wel iets mee te maken? Grobbink dacht van wel; hij wist niet precies hoe het allemaal in elkaar zat, maar hij had wel eens gehoord van plaatsingscommissies, die van mening waren dat een plaats bij een felbegeerde faculteit die door iemand werd vrijgegeven, slechts mocht worden ingenomen door een student met behoorlijk sterke papieren, iemand dus die de commissie slechts aarzelend naar een andere universiteit had verwezen en niet aan een student met wellicht heel weinig punten, die met een ruiladvertentie aan het werk was gegaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen